توت‌فرنگی آکادمیک

هعی زندگی.

اینکه بهار می‌خواد کرم بریزه و بعد مجبور می‌شه تو کامنت‌های کانال خودش ازم دفاع کنه، خودش بزرگترین کرمیه که من غیرمستقیم روش می‌ریزم. هه‌هه. ‌

that’s racist

دوستان عزیز، بنده می‌خوام یه کلاس کوچولوی مکالمه به زبان انگلیسی بذارم. شرایطش رو پایین‌تر می‌نویسم و ممنون می‌شم اگر برای دوستان و آشنایانی که فکر می‌کنید این دوره مناسب‌شون هست این پیام رو فروارد کنید. این کلاس مناسب چه کسایی هست؟ ▪️افرادی که می‌خوان بتونن راحت‌تر حرف بزنن. ▪️کسایی که می‌خوان دانش زبان‌شون رو به‌صورت عملی به‌کار ببرن. ▪️افرادی که دوست دارن در کنار مکالمه عمومی، کمی حرفه‌ای‌تر و تخصصی‌تر هم صحبت کردن رو یاد بگیرن. توی این کلاس‌ها چیکار می‌کنیم؟ ▪️انتخاب موضوع: هر جلسه یه موضوع مشخص رو معرفی می‌کنیم و درباره‌ش بحث می‌کنیم. ▪️ارتقای دایره لغات: کلمه‌های تخصصی‌تری که توی مکالمات واقعی به دردتون می‌خورن رو یاد می‌گیریم. ▪️رفع اشکال: جمله‌بندی‌هاتون رو تصحیح می‌کنم. ▪️نیتیو شدن: تلفظ‌ها و اصطلاح‌هایی رو بهتون یاد می‌دم که باعث می‌شن بتونید بومی‌تر و طبیعی‌تر صحبت کنید. من کی‌ام؟ من لیامم، به انگلیسی می‌خونم، می‌نویسم و حرف می‌زنم، آیلتس 8.5 دارم و دو سال هم هست که دارم تدریس می‌کنم. جزئیات و زمان برگزاری کلاس: طول دوره: ۵ جلسه ظرفیت: پنج نفر زمان: روزهای جمعه، ساعت ۱۱:۰۰ تا ۱۲:۳۰ هزینه دوره: ۱.۵ میلیون تومان (امکان پرداخت به‌صورت قسطی وجود دارد.) پلتفرم برگزاری: اسکای‌روم اگر دوست داشتید توی این دوره شرکت کنید یا سوالی دارید، بهم پیام بدید: 📩: @LDehbozorgi

لائوشی

Not me watching Gilmore girls for the third time.

استرس دارم. کباب می‌خورم👍🏻

سه تا وپن جدید خریدم. به نفعشونه کار کنن چون من توت‌فرنگی‌‌ای قاطی‌ای هستم🔪🍓

پاندای کونگ‌فو کار در حال درست کردن اسلایدهای جدید چون قبلیا زشت بودن:

بابای رافا، مرد شصت ساله اهل شیلی که انگلیسی‌ش خیلی خوب‌ نیست، هی اسم من رو یادش نمی‌مونه و خیلی بامزه‌ست. یه بار بهر صدام می‌زنه، یه بار حنا، یه بار هانا. اخرین بار امروز گفت سلام اتوسا :))) (یه پادکست درباره تاریخ ایران گوش داده و یاد گرفته که اسم همسر کوروش کبیر اتوساست😭، و می‌دونه خیلی محبوبه، بهم می‌گه اتوسا😭)

بابام همین الانشم برای اذیت کردنم می‌گه علامه (دانشگاه خودش) از تهران بهتره، شما فکرشو بکنین ایشون هاروارد درس می‌خوند چی می‌شد :)))

تمی‌دونم اجی منم اگر مامان بابام نه تنها پست داک بلکه از فاکینگ هاروارد پست‌داک داشتن حتی مضطرب‌تر از الانم می‌شدم.

یکی از دوست‌های نزدیکم اینجا یه دختر چینی نازه که ۱۹ سالشه و ایتالیایی می‌خونه. خیلی به ترجمه علاقه داره و ارزوشه مترجم سازمان ملل شه. داشتیم حرف می‌زدیم و می‌گفت بخش زیادی از اضطرابش بخاطر مقایسه خودش با والدینشه و گفتم ببین در ۱۹ سالگی اونا هم همین‌جایی بودن که تو الان هستی و فلان، داشت می‌گفت حس می‌کنم برای اونا خیلی راحت‌تر همه‌چیز‌ پیش رفت. اره ۱۹ سالگی شرایط مشابه من بودن ولی خب تهش جفتشون پست‌داکشون رو از هاوارد گرفتن😶 پست‌داک😶 از هاروارد😶 با دوتا بچه😶

I plan on having an academic summer. I’m gonna write my final papers, work on two papers to publish with my supervisor, continue learning my new language, pass two courses on literature, read an article or paper everyday and translate books. Even the thought of it excites me. I genuinely cannot wait for the summer! It’s gonna be great!

مجددا بنده مدافع غذای چینی هستم🫶 ولی نه هررررر غذای چینی‌ای. فکر می‌کنم خیلی بستگی به منطقه و شهرش داره.

اینا غذاهای خیلی رایجی نیستن. شهری که ما رفتیم یه شهر درجه سه بود و خب طبیعیه این چیزها مرسوم‌تر باشه اما مثلا تو شانگهای من ندیده‌م تا حالا و کلا غذای شرق چین و شمال خیلی بیشتر باب میل ماست. غذای شینجیانگ هم چون نزدیک خاورمیانه‌ست شبیه پلو و طبع خودمونه.

وای دقیقا همین. منم خیلی ادم شکمویی‌ام و عاشق غذا و خوراکی. با بچه‌ها حدود یک هفته رفتیم سمت گوانجو و هایکو سفر، و متوجه شدم غذاهای جنوب چین اصلا سلیقه من نیستن. وقتی شانگهای‌ام غذاهای حلال رو می‌گیرم چون نزدیکترن به غذاهای خودمون و غذای بین‌الملل هم زیاد هست، اونجا ولی اینطور نیود و بچه‌ها اصرار داشتن غذای محلی امتحان کنیم: نودل پای خوک و رول تخم‌مرغ و غذاهای دریایی که خیلی ادویه نداشتن و نیم‌پز بودن. من واقعا سعی کردم غر نزنم سر غذا ولی وقتی پنج روز گذشته بود و رفتیم هایکو نایت مارکت غذا بخوریم و دیدم نصفش لاک‌پشت و خرچنگ‌ قورباغه‌ست، لیترالی زدم زیر گریه :))))

مائو فروشی :)))