یاس بنفش

چقدر در طول روز فقط برای این‌که دووم بیارم و ادامه بدم، خودم رو گول می‌زنم. بمیرم برات بچه. چقدر برای ایرانی بودن مناسب نبودی.

دلم خاطره میخواد؛ زندگی کردن روزهایی که در آینده بتونم ازشون کلی خاطره و داستان تعریف کنم، نه فقط انتظار برای گذر روزها و لحظه‌های بی انتها.

با تک‌تک سلول‌های بدنم از انتظار برای گذر اتفاقات، روزها و لحظه‌هایی که قرار بود زندگی‌شون کنم، خسته‌ام.

از وقتی یادم میاد، منتظرم بگذره‌. نمیدونم چند ساله که منتظرم یه چیزی درست شه، تغییر کنه، بگذره. نه تنها نگذشت که بدترم شد و چیزهایی که براشون انتظار میکشم که بگذره هر روز بیشتر شد. نمیدونم تا کی باید منتظرم بمونم که بگذره و حداقل یکم بهتر شه، نمیدونم تا کی توو این باتلاقی که اسمش رو گذاشتن زندگی میتونم دووم بیارم.

چون رسالت بازمانده‌ها، به یاد آوردن است: "هفت ماه" گذشت. خاک سرد شد اما داغِ شما چهل‌هزارنفر نه. دی ماه خونین فراموش نمی‌شود.

بیاید امروز خطِ‌فاج رو ۲۰۰۰ برسونیم. برید پیش فائزه خوشگله.

یه دختر بچه هست توی یک ویدئو میاد میگه مامانم خریده، مامانمممم. منم همون حس رو دارم، وقتی دوستم چیز جدیدی میبافی، با همون صدا و لحن و ذوق تصور کنید.( دوستم بافتههه، دوستممم)

چقدر از این گریه‌هایی که یه ذره اشک می‌ریزی بعد تموم میشه، بدم میاد. خب درست حسابی گریه کن. این مسئول گریه‌ی مغز داره چیکار میکنه پس؟

از فردا با یک اعصاب وحشتناک بهم ریخته میریم که فقط درس بخونیم.

این آخر هفته‌ هم تقریبا گذشت و باید بگم به بدترین شکل. خدایا شکرت. اینم از این.

یکی از بزرگ‌ترین پاسِ گل‌هایی که زندگی به من داد، دوست‌هایی بود که سرِ راهِ من قرار گرفتن.

دختر بزرگ بودن در خانواده‌ی سختگیر ایرانی اصلاً شوخی جالبی نبود، پیشنهاد نمیشه.

داشتم به ماهی بیچاره‌ای که به خاطر ما انسان‌ها کشته شده، ادویه می‌زدم که از خودم متنفر شدم. اینم دلیل تنفر از خود امروز.

چی میشد انسان لازم نبود چیزی بخوره تا زنده بمونه؟ چرا باید موجودات زنده‌ی دیگه کشته بشن تا ما بتونیم غذا بخوریم و زنده بمونیم؟ میخوام صد سال سیاه زنده نمونم اصلا.

حالا یه‌جوری میگیم جمعه بد و غمگینه، انگار روزهای دیگه‌ی هفته ایران زندگی نمی‌کنیم.

هر جمعه ناجالب‌تر از جمعه‌ی قبلی.

دری رو خیلی دوست دارم، یکی از بهترین ادمین‌ها و آدم‌هایی که میشد تو دنیا ببینی. خلاصه که باید به حرفاش با دقت گوش داد و خوندشون و توجه کرد. گاهی اوقات از یک فکر‌ها و دغدغه‌هایی آزادت می‌کنه که باورت نمیشه‌.