‌ ‌ ‌𝓢𝗉𝗋𝗂𝗇𝗀 𝗂𝗇 𝗌𝖾𝗈𝗎𝗅 .

«واقعا میخوای‌ بزاری همینجوری از دستت بره؟» جمله‌ای که مدام توی سر نیکی درحال چرخ خوردن بود و افکارش رو بهم ریخته بود. نیکی واقعا شجاعت این رو داشت که به سونو احساساتش‌ رو بگه؟ یا قراره برای هميشه از دستش بده؟

ویلیام همیشه بهار رو دوست داشت، چون به یاد اِست، عشق زندگی‌ش، می‌افتاد؛ پسری که با دیدن شکوفه‌ها خوشحال می‌شد و به ویلیام یاد داده بود چطور از لحظه‌های کوچیک زندگی لذت ببره. اما وقتی اِست به بیماری سختی مبتلا می‌شه و می‌فهمه زمان زیادی براش باقی نمونده، دنیای ویلیام زیرورو می‌شه. ویلیام تلاش می‌کنه از روزهای باقی‌مونده‌شون خاطراتی بسازه که هیچ‌وقت فراموش نکنه، اما در نهایت مجبور می‌شه با نبودن کسی کنار بیاد که تمام آینده‌ش رو با اون تصور کرده بود. بعد از مرگ اِست، ویلیام هر سال به همون باغی می‌ره که باهم بهش می‌رفتن تا به قولش عمل کنه و یاد اِست رو زنده نگه داره؛ پسری که یاد می‌گیره بعضی عشق‌ها، حتی بعد از پایان، برای همیشه در قلب آدم زنده می‌مونن.

این پست رو فور کنید، یک پست مشخص کنید فور کنم 60+ ویو بگیرید.

هیسونگ با حس انگشتش یه آه عمیق کشید و انگشت دومش رو هم اضافه کرد، چند ثانیه نفس گرفت تا سوراخش به انگشتاش عادت کنه و آروم آروم شروع کرد به صورت قیچی ضربه زدن؛ هیسونگ دیگه ناله هاش دست خودش نبود و این سکوت اتاق رو میشکست.