خزعبلات اش دارکل...!
Open in Telegram
663
Subscribers
-524 hours
-327 days
-7730 days
Posts Archive
تاثیرات لوبوتومی بر افراد۱. تأثیرات مثبت (از دیدگاه مدافعان)
بعضی از بیماران بعد از لوبوتومی آروم‌تر شدن و علائمی شبیه اضطراب، تنش و افکار خودکشی کاهش یافت. در شرایطی که بیمارستان‌های روانی مملو از جمعیت و بدون درمان مؤثر بودن، برخی بیماران تونستن به خونه هاشون برگردن. بر اساس برخی گزارش‌ها، حدود ۳۷ درصد از بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی پس از جراحی از بیمارستان مرخص شدن.۲. تأثیرات منفی و عوارض متأسفانه بسیاری از بیماران عوارض شدید و جبران‌ناپذیری تجربه کردن: تغییرات شخصیتی:
- بی‌تفاوتی و از دست دادن احساسات (Emotional Blunting) - بی‌حالی و فقدان انگیزه (Avolition) - رفتار کودکانه و کاهش مهارت‌های اجتماعی - نوسانات خلقی شدیدناتوانیهای شناختی:
- اختلال در حافظه و تمرکز - کاهش توانایی حل مسئله - زوال عقل در برخی موارد ۳. عوارض عصبی: - حملات صرعی (در برخی مطالعات تا ۱۲ درصد بیماران) - از دست دادن کنترل حرکتی و بی‌اختیاری ادرار و مدفوع - خونریزی داخل مغزی و آبسه مغزیمرگ و میر:
نرخ مرگ و میر در برخی مطالعات تا ۱۴ درصد گزارش شده. از ۳۵۰۰ لوبوتومی که فریمن انجام داد، حدود ۴۹۰ مورد منجر به مرگ شد.
انواع روش‌های انجام لوبوتومی۱. لوبوتومی استاندارد (پیشانی - Prefrontal Lobotomy)
توی این روش، جراح در دو طرف بالای جمجمه سوراخ‌هایی حفر می‌کرد و از طریق اونها یک لوکوتوم (ابزاری فلزی با سیم حلقه‌ای انتهاش) رو وارد مغز می‌کرد. با چرخوندن ابزار، دسته‌های عصبی بین لوب پیشانی و تالاموس بریده می‌شد.۲. لوبوتومی از طریق چشم (Transorbital Lobotomy)
این روش که توسط فریمن سال ۱۹۴۵ ابداع شد، خیلی سریع‌تر و ساده‌تر بود و بدون نیاز به اتاق عمل انجام می‌شد: - اول بیمار با شوک الکتریکی بیهوش می‌شد - ابزاری شبیه یخ‌شکن از بالای حدقه چشم وارد مدار چشم می‌شد - با یک چکش، ابزار از استخوان نازک بالای حدقه عبور داده می‌شد - ابزار به داخل مغز رفته و با حرکت دادن آن، اتصالات عصبی قطع می‌شد - این کار برای هر دو چشم تکرار می‌شد و کل فرایند حدود ۱۰ دقیقه طول می‌کشید. این روش اثری از جای بخیه بر جای نمی‌گذاشت و فریمن حتی اون رو در مطب خودشم انجام می‌داد.۳. سایر روش‌ها روش‌های دیگری هم ابداع شدن از جمله:
- لوبوتومی دوطرفه داخلی: قطع نیمی از اتصالات تالاموس-پیشانی - آلتراسونیک: استفاده از امواج فراصوت برای تخریب فیبرهای عصبی - تالاموتومی: قطع اتصالات در سطح تالاموس با انعقاد الکتریکی - سینگولوتومی: برداشتن بخشی از شکنج سینگولیت.
چگونگی ابداع و آغاز لوبوتومی۱. پیش‌زمینه
ایده جراحی مغز برای درمان اختلالات روانی به قرن نوزدهم برمیگزده. در سال ۱۸۸۸، گوتلیب بورکهارت (Gottlieb Burckhardt)، روانپزشک سوئیسی، اولین جراحی‌های روان‌جراحی را روی چند بیمار انجام داد.۲. تولد لوبوتومی مدرن
نقطه عطف اصلی در سال ۱۹۳۵ رخ داد، زمانی که جان فولتون (John Fulton) و کارول ژاکوبسن (Carroll Jacobsen) در کنفرانسی در لندن گزارش دادن که قطع اتصالات پیشانی توی شامپانزه‌ها باعث کاهش رفتارهای پرخاشگرانه اونها شده. این گزارش توجه آنتونیو اگاس مونیس (António Egas Moniz)، عصب‌شناس پرتغالی رو جلب کرد. مونیس در نوامبر ۱۹۳۵ اولین لوکوتومی پیشانی رو در بیمارستانی توی لیسبون انجام داد. اون ابتدا با تزریق الکل خالص به مغز، بافت‌های عصبی رو تخریب می‌کرد، اما بعداً ابزاری به نام لوکوتوم (Leucotome) برای این کار طراحی کرد. مونیس این روش رو «لوکوتومی» نامید و نتایج اولیه خودش رو بر روی ۲۰ بیمار در سال ۱۹۳۶ منتشر کرد.۳. ورود لوبوتومی به آمریکا و نقش والتر فریمن
در سال ۱۹۳۶، والتر جکسون فریمن (Walter Jackson Freeman)، عصب‌شناس آمریکایی، این روش رو پس از مطالعه گزارش مونیس، در ایالات متحده معرفی کرد. اون به همراه جیمز واتس (James Watts)، جراح مغز، اولین لوبوتومی رو در سپتامبر ۱۹۳۶ در دانشگاه جورج واشنگتن انجام دادن. فریمن نام این روش رو به «لوبوتومی» تغییر داد تا بر موضعی بودن جراحی در لوب پیشانی تأکید کنه.
تاریخچه کامل لوبوتومی با عمو اوراکل🦆🍎
لوبوتومی چیست؟لوبوتومی (Lobotomy) یا لوکوتومی (Leucotomy) یک نوع جراحی مغز و اعصاب که برای درمان اختلالات روانی شدید طراحی شده بود. توی این روش، اتصالات عصبی بین لوب پیشانی (Frontal Lobe) که مسئول عملکردهای شناختی بالاتر مثل حافظه، احساسات، کنترل تکانه و تصمیم‌گیری است، با سایر بخش‌های مغزه قطع می‌شد. هدف اصلی این جراحی، کاهش هیجانات شدید، اضطراب، پرخاشگری و علائم بیماری‌های روانی شبیه اسکیزوفرنی و افسردگی شدید بود.
و هیچکس مرا نمی‌خواهد و دوست ندارد و مرا نمی‌پذیرد و برایش مهم نیستم، و می‌ترسم که بگویم: «بهتر است بمیرم».
«اوراکــــــــــــل»
