𝑳’𝑬𝒓𝒆𝒅𝒊𝒕𝒂̀

▫️𝘦𝘸 𝘱𝘢𝘤𝘬; 𝖫𝖺𝖽𝗒 𝖠𝖽𝖾𝗅𝖾 ‌ ‌𝘍𝘰𝘳 𝘈𝘥𝘦𝘭𝘦’𝘴 𝘈𝘯𝘨𝘦𝘭𝘴 ▫️

فور کنید ایدی بزارید برای سه نفر اول گیتار بزنم و سه نفر بعدی رو نقاشی کنم.

فور کنید یه نیک نیم ژاپنی همراه با معنیش بهتون بدم.

فور کنید بر اساس وایبتون بهتون یه والپیپر و یه استایل به سبک عکسای بالا بهتون بدم. (دوست داشتید میتونید اسم بایستونم بگید از اون تقدیم کنم).

فقط ده چنل اول.

این تکس همراه یکی از پست های چنل رو فور کنید دوتا پست مشخص کنید فور کنم دوساعت بمونه . کنارم باش کلبرگ .

▫️𝘦𝘸 𝘱𝘢𝘤𝘬; 𝖫𝖺𝖽𝗒 𝖲. 𝖩𝗈𝗁𝖺𝗇𝗌𝗌𝗈𝗇 ㅤㅤ ‌ ‌𝘍𝘰𝘳 𝘚𝘤𝘢𝘳𝘭𝘦𝘵𝘵𝘪𝘦𝘴▫️▫️

~ 𝐅𝐨𝐫𝐰𝐚𝐫𝐝 𝐭𝐡𝐢𝐬 𝐭𝐞𝐱𝐭, بگم چه شهــر یا کشــوری بیشتــر بهت میــاد و چــرا 🌎

~ 𝐅𝐨𝐫𝐰𝐚𝐫𝐝 𝐭𝐡𝐢𝐬 𝐩𝐨𝐬𝐭 + 𝐭𝐡𝐢𝐬 𝐭𝐞𝐱𝐭 نیم رولتــون + کلمــه دلخواه + مــاه میلادی مورد علاقتــون

تا براتون متن با توجه به پستاتون،و وایبتون بنویسم

Limit:10 ch

{ 𝓗𝗲’𝘀 𝗲𝗳𝗳𝗼𝗿𝘁𝗹𝗲𝘀𝘀𝗹𝘆 𝙨𝙚𝔁𝙮 , 𝗮𝗻𝗱 𝗶𝗺𝗽𝗼𝘀𝘀𝗶𝗯𝗹𝗲 𝘁𝗼 𝗶𝗴𝗻𝗼𝗿𝗲 }

بعضی قصه‌ها در تابستان تمام نمی‌شوند؛ در سردترین شب‌های زمستان میان سکوت برف و آخرین نفس‌های یک خاطره به پایان می‌رسند.

در آغوشش دنبال ذره‌ای گرما بود اما سردتر از چیزی بود که فکر می‌کرد؛ سرمای نگاهش تا استخوان‌ نفوذ می‌کرد؛ گویی خود زمستان در چشمان او جای داشت. آن‌قدر عمیق بود که سکوت هم از لرزیدن باز ایستاده بود؛ چیزی جز سرمایی که قادر بود خورشید را نابود کند نصیبش نشد. با آغوش گرمش سعی در گرم کردن آن سردی بی‌نهایت بود اما فایده‌ای نداشت؛ روح کالبد بی‌جانش را بی‌آنکه بفهمد ترک کرده بود. تنها چیزی که مانده بود عطری سرد بود که در هوا می‌پیچید و مثل یادگاری از نبودش بر پوست زمان می‌نشست. آغوش او سردتر از دریاچه‌ای یخی بود؛ و من در میانه‌ی آن یخ انعکاس خود را دیدم؛ انسانی که میان عشق و مرگ یخ بسته بود. تنها می‌خواست با گرمای خود معشوقه‌اش را در ژرفای وجودش بگیرد؛ اما افسوس که تکه‌ای کبریت برای گرم کردن دریاچه کافی نیست. برای آخرین بار به او خیره شدم؛ انگار سردترین یخچال‌های قطبی را در نگاهش، آغوشش، و تک‌تک حرکاتش می‌یافتم. در حال غرق شدن در دریاچه‌ی قو مانند نگاهش بودم؛ زیبایی‌اش فراتر از دریای پهناور و اقیانوس عظیم بود؛ اما در چهره‌ی فریبنده‌اش چیزی جز نفرت موج نمی‌زد؛ گویی روحی به مانند برف در کالبد دارد. می‌خواستم برای آخرین بار آن چهره‌ی فریبنده را به یاد بیاورم و در چشمان تیله‌ای مانندش بمیرم؛ شاید مرگ تنها راه دیدار دوباره‌اش بود. بیشتر از پیش در آغوش خود می‌فشردمش؛ اما گرمای من برای نگه داشتن پیکرش اندازه‌ی سر سوزنی هم کارساز نبود. من آتشی بودم که می‌خواست بر او شعله‌ور شود و به زندگی برگرداندش؛ اما تک تک سلول‌های بدنش در حال انجماد بود و هر لحظه رو به نابودی تمام می‌رفت. با هر آغوش او را طلب می‌کردم؛ اما زمان، این کلمه‌‌ی زهرآلود مثل تیری بر قلبم روانه شد. تمام خیال‌هایی که در کنج ذهنم می‌پروراندم را مثل خور‌ه‌ای جوید و پودر کرد؛ آن ریسمان امید که تا لحظه‌ی آخر در حال ترمیمش بودم را با بی‌رحمی تمام برید و آخرین اتصال من به معشوق را قطع کرد. در واپسین دم حیات مسافر من دیگر نایی نداشت؛ در چشمان برفی‌اش ذره‌ای نور نبود و تنها شاهد سیاهچاله‌ای تیره بودم؛ و ناگهان برای لحظه‌ای حس کردم زمان ایستاده؛ همان وقتی که میان بودن و نبودن گم می‌شوی. کم کم به قاصدک‌های ریزی تبدیل می‌شد که مثل دانه‌های برف در هوا به رقص می‌آمدند؛ آرزوهای من هم به همراهش به پرواز در آمدند؛ گویی جهان در آن لحظه می‌خواست من را تسلیم و خود را چیره طلقی کند. من ماندم و قاصدک‌هایی که در هوا معلق بودند؛ گویی طبیعت نیز در عزایش می‌گریست. آخرین وداع در آن شب بی‌ستاره و برفی در کوهستانی تهی از هر چیز جز سفیدی مطلق بود. ماه نیز پشت ابرها پنهان مانده بود؛ گویی نمی‌خواست شاهد وداع غمناک ما باشد‌.

این نوشته در دامنه‌ی کوهستانی پوشیده از برف پیدا شد؛ برگه‌هایی نیمه خیس با جوهری پخش شده از اشک یا شاید برف. هیچ نامی در میان نبود و تنها یک جمله پایین صفحه به چشم می‌خورد: قاصدک بهاری‌ام به پرواز در آمد؛ اما من هنوز در سرمایش نفس می‌کشم.

греют, таю до утра Морозы, но твои глаза ,Меня греют, греют, таю до утра.

#tk — На душе морозы, но твои глаза † Меня греют, [ when did you get cold?]

حمایت ها هم بعد از اینکه اومدم

تا چند روز فعالیتی صورت نمیگیره تا ببینم میخوام چیکار کنم با اینجا .