بَعدِ سکوت؛

«همه فکر می‌کنن من قوی‌ام. ولی حقیقت اینه که اون‌قدر تنها و بی‌حمایت بودم که مجبور شدم قوی باشم؛ انتخاب دیگه‌ای نداشتم.»

نمیدونم چطور میشه گفت ولی امشب اصن خوب نیستم انگار یه چیزیم هست🫠؛

قربون نگاه هاتون🫶🏼💕

دلم برات خیلی میسوزه، وقتی میبینم بعد من با آدمایی اوکی شدی که پیش من مسخرشون میکردی.

طوری حرف میزد انگار که ستاره‌های وجودش و پروانه‌های قلبش مرده بودن.

دقیق نمیدانم که مرا به هوای کسی رها کرد یا نه، اما از شتاب رفتنش بعید بود که دلش به جایی گرم نباشد؛

ولی من شاهين نجفى نيستم که نعره بكشى و ساکت باشم،من با پشت دست ميخوابونم تو دهنت.

آنقدر دلتنگ‌ام که حتی اگر صدایت را بشنوم، همان را بغل می‌کنم.

انگار دیگه هیچ اومدنی، هیچ رفتنی و هیچ اتفاقی نمی‌تونه روم تاثیر بذاره، دیگه خیلی راحت همه چیز رو قبول می‌کنم و ازش می‌گذرم و میگم زندگی همینه دیگه.

نمی‌دونم والا، شاید من ماهم. برای همین تو عکسا خوب نمیفتم.

‏یه روز از کسی می‌گذری که هر روز برای نگه داشتنش می جنگیدی. و بعد میفهمی جنگیدن برای نگه داشتن آدما، بیهوده ترین کاری بود که توی زندگیت انجام دادی.

خوشبخت؟ اونیه که داره با آدم مورد علاقش، روزای سختو میگذرونه

میگن امروز روز جهانی عشق اوله🫠

نمیدونم عزیزم امیدوارم بتونم فراموشت کنم.

دورت بگردم بندِدلم🫠 خیلی میمیرم برات و خیلی متشکرم🫂

امروز تولد بهترین ،مهربون ترین،زیباترین،دلرحم ترین و پناه ترین آدم زندگیمه رستا از اینجا خواستم تولدت رو تبریک بگم و برای بودنت از خدا شکر گذار باشم تولدت مبارك قند روزایی من🤍🍒؛

ناگهان میل شدیدی به خزیدن توی تخت‌خواب، پنهان شدن از همه‌کس و همه‌چیز، و تا ابد خوابیدن، بر من غلبه کرد.

تو کاری کردی که هر روز از خودم بپرسم «چرا دوست داشتنِ من انقدر سخته؟» شاید هم واقعاً نبوده و نیست اما این احساس ناکافی بودن در دوست داشته شدن تا همیشه با من می‌مونه.