بَعدِ سکوت؛

این همه زحمت میکشم یه هفته رو تموم میکنم دوباره از اول شروع میشه.

هنوز کتاب هدیه دادن و هدیه گرفتن، عزیز‌ ترینه.

چه غمگین میگه احمدشاملو: آنان که عکس‌ها را نبوسیده‌اند، هرگز عاشق نشدند:))

انصاف نباشد که من خسته رنجور پروانه او باشم او شمعِ جماعت -سعدی-

‏رازش اینه که جدی نگیری.

«همه فکر می‌کنن من قوی‌ام. ولی حقیقت اینه که اون‌قدر تنها و بی‌حمایت بودم که مجبور شدم قوی باشم؛ انتخاب دیگه‌ای نداشتم.»

نمیدونم چطور میشه گفت ولی امشب اصن خوب نیستم انگار یه چیزیم هست🫠؛

قربون نگاه هاتون🫶🏼💕

دلم برات خیلی میسوزه، وقتی میبینم بعد من با آدمایی اوکی شدی که پیش من مسخرشون میکردی.

طوری حرف میزد انگار که ستاره‌های وجودش و پروانه‌های قلبش مرده بودن.

دقیق نمیدانم که مرا به هوای کسی رها کرد یا نه، اما از شتاب رفتنش بعید بود که دلش به جایی گرم نباشد؛

ولی من شاهين نجفى نيستم که نعره بكشى و ساکت باشم،من با پشت دست ميخوابونم تو دهنت.

آنقدر دلتنگ‌ام که حتی اگر صدایت را بشنوم، همان را بغل می‌کنم.

انگار دیگه هیچ اومدنی، هیچ رفتنی و هیچ اتفاقی نمی‌تونه روم تاثیر بذاره، دیگه خیلی راحت همه چیز رو قبول می‌کنم و ازش می‌گذرم و میگم زندگی همینه دیگه.

نمی‌دونم والا، شاید من ماهم. برای همین تو عکسا خوب نمیفتم.

‏یه روز از کسی می‌گذری که هر روز برای نگه داشتنش می جنگیدی. و بعد میفهمی جنگیدن برای نگه داشتن آدما، بیهوده ترین کاری بود که توی زندگیت انجام دادی.

خوشبخت؟ اونیه که داره با آدم مورد علاقش، روزای سختو میگذرونه

میگن امروز روز جهانی عشق اوله🫠