en
Feedback
کُستیویسم🏳‍⚧

کُستیویسم🏳‍⚧

Open in Telegram

+16 زن زندگی آزادی ترنس کوییر رهایی Anon: @kostivism_anonbot IG: instagram.com/Kostivism

Show more
The country is not specifiedThe category is not specified
1 493
Subscribers
+8624 hours
+1277 days
+35530 days
Number of Posts

Data loading in progress...

Reactions
Comments
Telegram Stars
TOP posts by

Data loading in progress...

Publication analysis
Posts
Views dynamics
25. Centers for Disease Control and Prevention. About intimate partner violence. Atlanta (GA): National Center for Injury Prevention and Control; 2026. 26. Centers for Disease Control and Prevention. CDC Grand Rounds: a public health approach to prevention of intimate partner violence. MMWR Morb Mortal Wkly Rep. 2014;63(2):38-42. 27. World Health Organization. Violence against women prevalence estimates, 2023: global, regional and national prevalence estimates for intimate partner violence against women and non-partner sexual violence against women. Geneva: World Health Organization; 2025. doi:10.2471/9789240116962. 28. Australian Bureau of Statistics. Personal Safety, Australia, 2021-22 financial year. Canberra: Australian Bureau of Statistics; 2023. 29. Al-Mutairi H, et al. Acid and alkali chemical assault burns (vitriolage): a systematic review of epidemiology. [Journal details to verify from final publication record]. 2025. 30. Kuriakose F, Mallick N, Iyer DK. Acid violence in South Asia: a structural analysis toward transformative justice. [Journal details]. 2017. 31. Hoffer N, Hargreaves A, Liao S, et al. Using the National Incident-Based Reporting System (NIBRS) to study animal cruelty: preliminary results (2016–2019). Soc Sci. 2021;10(10):378. 32. Munro HM, et al. Diagnosis of animal abuse: a Brazilian study. Forensic Sci Int. 2021;325:110881. 33. Wilson BDM, Meyer IH, Shilo G. Hate crimes against LGBT people: National Crime Victimization Survey, 2017–2019. PLoS One. 2022;17(12):e0279363. 34. Faulkner L, Lantz B. How are transgender homicides unique and similar to other homicides? Crime Delinq. 2026. 35. Halliwell P, Blumenthal J, Kennedy R, Lahn L, Smith LR. Characterizing the prevalence and perpetrators of documented fatal violence against Black transgender women in the United States (2013–2021). Violence Against Women. 2025;31(14).
2000Loading...
منابع: 1. United Nations Office on Drugs and Crime. Global study on homicide 2023. Vienna: United Nations Office on Drugs and Crime; 2023. 2. Holland KM, Brown SV, Hall JE, Logan JE. Circumstances preceding homicide-suicides involving child victims: a qualitative analysis. J Interpers Violence. 2018;33(3):379-401. doi:10.1177/0886260515605124. 3. Murfree L, DeMaria AL, Schwab-Reese LM. Factors contributing to filicide-suicide: differences between male and female perpetrators. Child Abuse Negl. 2022;129:105637. doi:10.1016/j.chiabu.2022.105637. 4. Flynn SM, Shaw JJ, Abel KM. Filicide: mental illness in those who kill their children. PLoS One. 2013;8(4):e58981. doi:10.1371/journal.pone.0058981. 5. Putkonen H, Weizmann-Henelius G, Lindberg N, Hakkanen H, Eronen M. Differences between mothers and fathers who committed filicide. Child Abuse Negl. 2011;35(7):469-478. doi:10.1016/j.chiabu.2011.01.007. 6. Frederick J, Devaney J, Alisic E. Adverse childhood experiences and potential pathways to filicide perpetration: a systematic search and review. Child Abuse Rev. 2022;31(3):e2743. doi:10.1002/car.2743. 7. Walsh JA, Krienert JL, Voksic E. Innocence interrupted: a 25-year study of reported filicide incidents in the United States, 1999 to 2023. J Interpers Violence. 2026. doi:10.1177/08862605261444011 8. United Nations Office on Drugs and Crime, UN Women. Femicides in 2023: global estimates of intimate partner/family member femicides. Vienna: United Nations Office on Drugs and Crime; 2024. 9. United Nations Office on Drugs and Crime, UN Women. Femicides in 2024: global estimates of intimate partner/family member femicides. Vienna: United Nations Office on Drugs and Crime; 2025. 10. Scottish Government. Scottish Crime and Justice Survey 2017/18: main findings. Edinburgh: Scottish Government; 2019. 11. Office for National Statistics. Focus on violent crime and sexual offences, year ending March 2015. Newport: Office for National Statistics; 2016. 12. Ministry of Justice. Criminal justice statistics quarterly: December 2023. London: Ministry of Justice; 2024. 13. Statistics Canada. Police-reported sexual offences against girls and young women, 2017. Ottawa: Statistics Canada; 2019. 14. Black MC, Basile KC, Breiding MJ, Smith SG, Walters ML, Merrick MT, et al. The National Intimate Partner and Sexual Violence Survey (NISVS): 2010 summary report. Atlanta (GA): National Center for Injury Prevention and Control, Centers for Disease Control and Prevention; 2011. 15. Black MC, Basile KC, Breiding MJ, Smith SG, Walters ML, Merrick MT, et al. The National Intimate Partner and Sexual Violence Survey (NISVS): 2011 national intimate partner and sexual violence survey. Atlanta (GA): National Center for Injury Prevention and Control, Centers for Disease Control and Prevention; 2014. 16. Centers for Disease Control and Prevention. National Intimate Partner and Sexual Violence Survey (NISVS), 2016/2017 report on sexual violence. Atlanta (GA): National Center for Injury Prevention and Control; 2022. 17. Australian Bureau of Statistics. Sexual violence, Australia, 2021-22. Canberra: Australian Bureau of Statistics; 2023. 18. Home Office. Police powers and procedures: stop and search, arrests and mental health detentions, England and Wales, year ending 31 March 2025. London: Home Office; 2025. 19. Office for National Statistics. Child sexual abuse in England and Wales: year ending March 2024. Newport: Office for National Statistics; 2025. 20. Statistics Canada. Police-reported sexual offences against children and youth in Canada, 2012. Ottawa: Statistics Canada; 2014. 21. Australian Government, National Office for Child Safety. Child sexual abuse: national statistics and data. Canberra: Australian Government. 22. United Nations Office on Drugs and Crime. Global report on trafficking in persons 2024. Vienna: United Nations; 2024. 23. United Nations Children's Fund. Child marriage. New York: UNICEF; 2026. 24. United Nations Children's Fund. Sexual violence. New York: UNICEF; 2026.
1281013Loading...
پس درواقع داده‌های WHO نشون میده که خشونت شریک عاطفی علیه زنان در بعضی از مناطق کمترتوسعه‌یافته شیوع بسیار بالایی داره.[27] همچنین ABS که برای استرالیاست میگه از زنان و مردان ۱۸ سال به بالا، حدود ۲۷٪ زنان و ۱۲٪ مردان از سن ۱۵ سالگی به بعد خشونت توسط شریک عاطفی یا یکی از اعضای خانواده رو تجربه کرده بودن.[28] 4.5- اسیدپاشی یک مرور سیستماتیک جدید از مطالعات مربوط به حملات اسیدی و شیمیایی، از میان ۱۹۱ مرتکبی که جنسیتشون گزارش شده بود، ۱۷۰ نفر ۸۹٪ مرد بودن؛ یعنی در مجموعه‌ی مطالعاتی که اطلاعات جنسیت مرتکب رو ارائه کرده بودن، مردان اکثریتِ مرتکبان رو تشکیل می‌دادن.[29] همچنین در مورد کیس‌های موجود در هند، شواهد پژوهشی نشون می‌دن که زنان سهم بزرگی از قربانیان حملات اسیدی رو تشکیل می‌دن و این حملات در بسیاری از موارد در زمینه‌ی اختلافات جنسیتی، رد پیشنهاد ازدواج، تلاش برای اعمال کنترل یا انتقام در روابط عاطفی رخ دادن.[30] 4.6 - حیوان‌آزاری در تحلیل داده‌های NIBRS آمریکا در سال ۲۰۱۹، حدود ۵۵٪ مرتکبان ثبت‌شده‌ی حیوان‌آزاری مرد و ۳۷٪ زن بودن. اما با تفکیک نوع جرم، تفاوت چشمگیرتر می‌شه: در موارد بی‌توجهی یا غفلت حدود ۴۲٪ مرتکبان مرد و ۳۶٪ زن بودن، درحالی‌که در آزار عمدی سهم مردان به حدود ۵۳٪ و زنان به ۱۶٪ می‌رسید؛ یعنی مردان در این شکل از حیوان‌آزاری بیش از سه برابرِ زنان حضور داشتن.[31] در یک مطالعه‌ی برزیلی عم از میان ۲۰۵ مرتکب با جنسیت مشخص، ۶۶/۸٪ مرد بودن.[32] 4.7 - خشونت علیه افراد کوییر توی یه مطالعه‌ی مبتنی بر داده‌های national crime victimization survey آمریکا در سال‌های ۲۰۱۷-۲۰۱۹، بین قربانیان LGBTQAI+ی جرائم خشونت‌آمیز، در ۷۴/۳٪ موارد مرتکب/مرتکبان مرد و در ۲۴٪ موارد زن بودن؛ در ۱.۶٪ موارد هم مرتکبان هم مرد و هم زن بودن.[33] (اتفاقا توی همین مطالعه در قربانیان غیرلگبت هم ۷۰٪ مرتکب مرد و ۲۰/۱٪ زن گزارش می‌کنه) یه مطالعه‌ی جدید ۲۰۲۶ هم با استفاده از NIBRS و پایگاه tracking transgender homicide in america، تعداد ۳۱۴ قتل افراد ترنس رو با ۲۴۶۶۴ قتل عمومی مقایسه کرده. نتیجه‌ی مهمش اینه که الگوهای قتل افراد ترنس با مرتکبان مرد ارتباط برجسته‌ای داره، به‌خصوص در مواردی که قربانی زن ترنس هست.[34] توی یه مطالعه از قتل‌های مستند زنان ترنس سیاه‌پوست در آمریکا طی سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۱ هم، در ۹۶/۷٪ از مواردی که جنسیت مرتکب مشخص بود، مرتکب یک مرد سیس بوده؛ در میان ۹۹ مورد با مرتکب شناسایی‌شده هم، حدود ۷۵٪ توسط مردان سیس سیاه‌پوست انجام شده بود.[35] در مجموع، چیزی که از این آمار می‌بینیم اینه که یک الگوی نسبتا پایدار در بسیاری از جرائم خشونت‌آمیز وجود داره: مردان در بسیاری از اجرام سهم بسیار بزرگ‌تری از مرتکبان/مظنونان/متهمان رو تشکیل میدن‌. نکته: اکثرِ داده‌ها و نتایجِ ارائه شده برای کشورهای توسعه‌یافته‌ای مانند آمریکا، انگلیس، استرالیا، کانادا و کشورهای اروپایی بوده‌ان. کشورهایی که در اون‌ها اوضاعِ حقوق بشر نسبت به کشورهای دیگه طبیعتا بهتره. حالا شما همین آمار رو توی کشورهای جهان سومی مثل اکثر کشورهای خاورمیانه، برخی کشورهای آفریقایی و... تصور کنید که حقوق بشر و اوضاع کلیِ کشور اصلا خوبی نیستن و مردسالاری در اون‌ها خیلی قوی‌تر و ریشه‌ای‌تر در تمام حوزه‌ها دیده میشه!
1231014Loading...
گزارش جهانی جدید UNODC در ۲۰۲۴ نشون داد که در سال ۲۰۲۲، بیش از ۷۰٪ افراد مورد بررسی، تعقیب یا محکوم‌شده در پرونده‌های قاچاق انسان مرد بودن؛ در هر سه مرحله‌ی investigation، prosecution و conviction سهم مردان بالای ۷۰٪ بوده.[23] 4.3 - کودک‌همسری طبق برآوردهای جدید UNICEF، حدود ۶۵۰ میلیون دختر و زن زنده امروز قبل از ۱۸سالگی ازدواج کردن. همچنین حدود ۱۲ میلیون دختر در سال در کودکی ازدواج می‌کنن و سهم زنان جوان ۲۰ تا ۲۴ ساله‌ای که در کودکی ازدواج کردن حدود ۱۹٪، یعنی تقریبا ۱ نفر از هر ۵ نفر هست. UNICEF همچنین تاکید می‌کنه که کودک‌همسری در پسران هم رخ می‌ده، اما شیوعش در دختران تقریبا پنج برابر بیشتره. [24] توی بخش بزرگی از موارد، دختر زیر ۱۸ سال با مردی خیلی بزرگ‌تر از خودش ازدواج می‌کنه؛ بنابراین علاوه بر جنسیت کودک، اختلاف سن و عدم توازن قدرت هم مطرحه اینجا.[24] 4.4 - خشونت خانگی طبق داده‌های جدید CDC، در طول زندگی، بیش از ۴۳.۵ میلیون زن و ۲۰.۷ میلیون مرد در آمریکا خشونت جنسی، خشونت فیزیکی و یا استاک شدن توسط شریک عاطفی رو تجربه کردن.[25] در NISVS 2010، بین زنانی که در طول زندگی موارد بالا رو توسط شریک عاطفی رو تجربه کرده بودن، ۹۷/۱٪ فقط مرتکب مرد داشتن؛ برای مردان، ۹۶/۹٪ فقط مرتکب زن داشتن.[14] البته! همین CDC گزارش می‌کنه که زنای قربانی خشونت خانگی حداقل ۳ برابر مردا بیشتر دچار آسیب جسمی میشن و زنان بیشتر خشونت شدید رو تجربه می‌کنن. طبق داده‌های NISVS 2010، حدود ۲۴/۳٪ زنان در برابر ۱۳/۸٪ مردان سابقه‌ی severe physical violence از سوی شریک داشتن.[14] همچنین در NISVS 2010، برای زنان: هرگونه پیامد: ۲۸/۸٪، آسیب جسمی: ۱۴/۸٪، نیاز به مراقبت پزشکی: ۷/۹٪، علائم PTSD: ۲۲/۳٪، ترس: حدود ۲۷٪. در مقابل، برای مردان: هرگونه پیامد: ۹/۹٪، آسیب جسمی: ۴٪، نیاز به مراقبت پزشکی: ۱/۶٪، علائم PTSD: ۴/۷٪، ترس: ۵/۲٪، نگرانی درباره‌ی امنیت: ۴/۵٪، نیاز به خدمات حقوقی: ۳/۱٪ و از دست دادن حداقل یک روز کار/مدرسه: ۳/۹٪.[14] گزارش NISVS 2011 هم نشون میده که حدود ۱۳/۴٪ زنان در برابر ۳/۵٪ مردان از نظر جسمی آسیب دیده بودن و ۹/۱٪ زنان در برابر ۴/۸٪ مردان حداقل یک روز کار یا مدرسه رو از دست داده بودن.[15] این تفاوت نشون میده اگرچه زنان هم می‌تونن مرتکب خشونت خانگی علیه مردا بشن، شواهد نشون میده خشونت شریک عاطفی علیه زنان، به‌طور متوسط با آسیب‌های جسمی و پیامدهای شدیدتری همراهه؛ زنان حداقل سه برابر مردان قربانی، دچار آسیب جسمی میشن و در خشونت‌های شدید و مرگبار هم تفاوت بسیار بزرگی دیده میشه.[26] در موارد مرگبار هم تفاوت خیلی بزرگه؛ بالاتر هم گفته شده بود که طبق گزارش UN Women و UNODC، در سال ۲۰۲۴ حدود ۵۰۰۰۰ زن و دختر توسط شریک عاطفی یا اعضای خانواده کشته شدن و این حدود ۶۰٪ از کل قتل‌های عمد زنان و دختران رو تشکیل میده؛ در مقابل، این سهم برای مردان حدود ۱۱٪ بوده.[9] اینجا داده‌های جدید WHO خیلی مهمه. برآوردهای جدید WHO که بر پایه‌ی داده‌های سال ۲۰۲۳ تهیه و در ۲۰۲۵ منتشر شدن و در ۲۰۲۶ هم global overviewش منتشر شده، میگن حدود ۳۱/۶٪ زنان جهان، یعنی حدود ۸۴۰ میلیون زن و دختر، در طول زندگی خشونت فیزیکی و یا جنسی از سوی شریک عاطفی یا خشونت جنسی از فردی غیرشریک رو تجربه کردن.[27] برای خشونت از سوی شریک عاطفی، حدود ۲۴/۷٪ زنان ۱۵ سال به بالا که وارد رابطه شدن و ۲۵/۸٪ زنان ۱۵ تا ۴۹ ساله در طول زندگی خشونت فیزیکی و یا جنسی از سوی شوهر یا شریک عاطفی فعلی یا سابق رو تجربه کردن..[27] در سال گذشته هم حدود ۱۱٪ زنان ۱۵ سال به بالا، یعنی حدود ۳۱۶ میلیون زن، خشونت فیزیکی یا جنسی از سوی شریک عاطفی رو تجربه کردن.[27] این گزارش جدید همچنین نشون میده که بار خشونت در همه‌ی مناطق یکسان نیست. در سال گذشته، شیوع خشونت شریک عاطفی در میان زنانِ دارای سابقه‌ی ازدواج/رابطه در کشورهای کمترتوسعه‌یافته حدود ۱۸٪ بوده، در حالی که در اروپا و آمریکای شمالی حدود ۵٪ بوده؛ در آفریقای جنوب صحرا حدود ۱۷٪ و در اقیانوسیه بدون استرالیا و نیوزیلند، حدود ۳۸٪ بوده.[27]
1071010Loading...
4- سایر جرائم خشونت‌آمیز توی اسکاتلند، scottish crime and justice survey برای ۲۰۱۷-۲۰۱۸ گزارش کرد که ۷۸٪ حوادث خشونت‌آمیز فقط توسط مردان انجام شده، ۱۵٪ فقط توسط زنان و ۷٪ توسط هر دو گزارش شده.[10] توی انگلستان و ولز، ONS تو ۲۰۱۵ گزارش کرده بود که مردان در ۸۱٪ حوادث خشونت‌آمیز به‌عنوان مرتکب شناسایی شده بودن.[11] همین داده‌های انگلستان و ولز برای ۲۰۲۳ هم در آمار وزارت دادگستری نشون میده که در گروه کلی خشونت علیه شخص، ۸۴٪ افرادی که بازداشت شدن مرد بودن.[12] 4.1 - جرائم‌ جنسی توی کانادا در سال ۲۰۱۷، برای جرائم جنسی علیه دختران و زنان جوان، ۹۸٪ متهمان مرد بودن. این رقم با سن قربانی هم تفاوت زیادی نداشت: برای دختران ۱۱ ساله و کوچک‌تر ۹۶٪، برای دختران ۱۲ تا ۱۷ ساله ۹۸٪ و برای زنان جوان ۱۸ تا ۲۴ ساله ۹۹٪ متهمان مرد بودن.[13] توی گزارش رسمی NISVS 2010 هم، تجاوزهایی که قربانی زن داشتن، ۹۸/۱٪شون گزارش کردن که مرتکب/مرتکبانشون فقط مرد بودن. برای سایر انواع خشونت جنسی علیه زنان هم این رقم ۹۲/۵٪ بوده.[14] توی گزارش ۲۰۱۱ هم، برای قربانیانِ زنِ تجاوز، ۹۹٪ فقط مرتکب مرد گزارش کردن و برای خشونت‌ جنسی غیر از تجاوز هم ۹۴/۷٪ فقط مرتکب مرد بودن. برای قربانیانِ مرد هم، توی ۲۰۱۰، ۹۳/۳٪ قربانیان تجاوز فقط مرتکب مرد گزارش کردن و توی ۲۰۱۱ این رقم ۷۹/۳٪ بوده. ولی برای جرائم جنسی غیر تجاوز، در NISVS 2010، برای قربانیایِ مرد در سه دسته‌ی made to penetrate، sexual coercion و unwanted sexual contact، اکثریت مرتکب رو زن گزارش کرده بودن؛ به‌ترتیب ۷۹/۲٪، ۸۳/۶٪ و ۵۳/۱٪. بنابراین اگر صرفا میانگین حسابی این سه درصد رو بگیریم، حدود ۷۲٪ میشه.[14] برآورد کلی NISVS 2010 هم حدود ۲۱.۸۴۰ میلیون زنِ قربانی تجاوز در طول زندگی و حدود ۱.۵۸۱ میلیون مردِ قربانی رو گزارش کرده.[14] که توی ۲۰۱۱ برای زنان به بیش از ۲۳ میلیون رسیده و برای مردا به حدود ۲ میلیون.[15] حتی در داده‌های ۲۰۱۶-۲۰۱۷اش هم اگر به جنسیت مرتکب در تجاوز علیه زنان نگاه کنیم، حدود ۹۴٪ قربانیان، مرتکب/مرتکبان فقط مرد گزارش کردن و ۲/۴٪ هم مرتکب مرد و زن داشتن. داده‌های رسمی استرالیا هم توی ۲۰۲۱-۲۰۲۲، ۲۲٪ زنان گزارش کردن که از سوی یک مرد خشونت جنسی تجربه کردن، درحالی‌که این رقم برای خشونت جنسی توسط زنان ۰/۷٪ بوده؛ یعنی در این شاخص، زنان حدود ۳۱ برابر بیشتر خشونت جنسی رو از سمت مردا تجربه کردن تا از سمت زنا.[16] طبق آمار رسمی Home Office برای سال منتهی به مارس ۲۰۲۵، در انگلستان و ولز ۵۰۴۵۷ مرد و ۱۵۳۲ زن برای جرائم جنسی بازداشت شدن؛ یعنی حدود ۹۷٪ مرد.[17] جدیدترین داده‌ی CSEW که ONS منتشر کرده، مربوط به سال ۲۰۲۴ هست که نشون داده ۹۱/۳٪ از افرادی که در کودکی خشونت جنسی تجربه کرده بودن، گفتن مرتکب/مرتکبان فقط مرد بودن، ۴/۸٪ گفتن مرتکب/مرتکبان فقط زن بودن و ۳/۹٪ هم مرتکبان هم مرد و هم زن بودن. بین قربانیان زن، ۹۴/۲٪ مرتکب فقط مرد گزارش کردن و بین قربانیان مرد، ۸۱/۴٪ مرتکب فقط مرد گزارش کردن.[18] طبق داده‌های پلیس کانادا برای ۲۰۱۲، ۹۷٪ افراد متهم به جرائم جنسی علیه کودک یا نوجوان، مرد بودن. همچنین ۸۱٪ پرونده‌ها شامل مرتکب مرد + قربانی دختر، و ۱۶٪ شامل مرتکب مرد + قربانی پسر بودن؛ باقی موارد شامل مرتکب زن + قربانی دختر یا پسر بودن.[19] یه داده‌ی جدیدتر هم از UNICEF موجوده‌. برآوردهای جهانی جدید این سازمان نشون میدن حدود ۶۵۰ میلیون دختر و زن امروز، در کودکی مورد انواع خشونت جنسی قرار گرفتن؛ برای پسران و مردان امروز هم برآورد جهانی حدود ۴۱۰ تا ۵۳۰ میلیون نفره.[20] دولت استرالیا میگه مطالعات CSA نشون میدن مردان نسبت به زنان بیشتر مرتکب سوءاستفاده جنسی از کودکان میشن. توی داده‌های مربوط به سوءاستفاده جنسی در محیط‌های سازمانی، ۹۳/۹٪ از موارد گزارش‌شده به Royal commission توسط مردان بزرگسال انجام شده بود.[21] 4.2 - جرائم خشونت‌آمیز غیر از تجاوز و قتل طبق داده‌های وزارت دادگستری انگلستان و ولز در گزارش رسمی ۲۰۲۳ بین افرادی که دستگیر شدن: برای خشونت شدید علیه شخص: ۸۴٪ مرد، برای سرقت با زور: ۹۱٪ مرد و برای سرقت با چاقو: ۹۶/۳٪ مرد، برای آتش‌افروزی: ۸۴٪ مرد، برای کلاهبردادی: ۷۵٪ مرد، برای جرائم مواد مخدر: ۹۲٪ مرد. توی همین انگلستان و ولز، طبق آمار رسمی home office برای سال ۲۰۲۵ نشون میده که: دستگیری‌های دزدی ۱۶۲۲ زن در برابر ۱۴۱۴۶ مرد بوده یعنی ۸۹.۷٪ مرد. دستگیری‌ها برای جرمِ داشتنِ سلاح هم ۲۶۱۲ زن در برابر ۲۲۳۰۷ مرد یعنی حدود ۸۹.۵٪ مرد. [22]
117059Loading...
جرائم خشونت‌آمیز، جنسیت و آمار؛ کدام گروه عمده‌ی مرتکبین را تشکیل می‌دهند؟ 1. انسان‌کشی در این حوزه، UNODC یه مطالعه‌ی جهانی انجام داده بود که در گزارش ۲۰۲۳ منتشر شده و مربوط به داده‌های سال ۲۰۲۱ بوده؛ توی اون، حدود ۹۰٪ مظنون‌های قتل عمد که رسما در تماس رسمی با پلیس قرار گرفتن، مرد بودن.[1] 2. کودک‌کشی-خودکشی طبق داده‌های CDC/NVDRS درباره‌ی کودک‌کشی-خودکشی، توی مطالعه‌ای بر پایه‌ی داده‌های سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱، از بین ۱۲۹ مرتکب، حدود ۷۶٪ از مرتکبان مرد بودن.[2] حتی مطالعه‌ی جدیدترِ ۲۰۲۲ که مستقیما روی کودک‌کشی-خودکشی کار کرده، از ۷۶ مورد در ۳۲ ایالت آمریکا، ۵۷ مورد (۷۵٪) مرتکب مرد گزارش کرده.[3] یه منبع یکم قدیمی‌تر هم هست. یه مطالعه‌‌ای توی انگلستان و ولز طی ۱۹۹۷-۲۰۰۶، ۳۴۲ مرتکب کودک‌کشی رو شناسایی کرد که ۲۹۷ نفر از اونا به‌دلیل قتل فرزند یا فرزند ناتنی محکوم شده بودن؛ توی این گروه، ۶۶٪ مرتکبان پدر و حدود ۳۴٪ مادر بودن.[4] البته دروغ نداریم که! (خودم میگمش که مرد سیس نخواد بره بگرده که فقط با یدونه مثال کلِ داستان و بحثِ "اکثریت" رو انکار کنه) یه مطالعه‌ای هم برای اتریش و فنلاند انجام شده بوده برای ۱۹۹۵-۲۰۰۵ که بین ۱۲۴ مرتکب، ۷۹ تاشون مادر بودن و ۴۵ تاشون پدر. که حتی توی همین یه نمونه هم دیسکاشن مقاله نشون میده که پدران توی این نمونه بیشتر سابقه‌ی رفتارهای خشونت‌آمیز داشتن و بیشتر درگیر بعضی عوامل مرتبط با جدایی/فروپاشیِ رابطه بودن؛ مثلا سابقه‌ی جرم خشونت‌آمیز در پدران ۲۸٪ در برابر ۵٪ در مادران بود.[5] یه مسئله‌ی دیگه هم هست، رابطه‌ی بین سن کودک و جنسیت مرتکب. یه مرور سیستماتیک تو ۲۰۲۲ هست که نشون میده کودک‌کشی توسط مادر و پدر هر دو رخ می‌ده ولی الگو با سن کودک تغییر می‌کنه. neonaticide یا کشتنِ نوزاد تقریبا اکثر موارد توسط مادران رخ می‌ده، در حالی که filicide یا کشتن فرزندان با سنین بالاتر در اکثر موارد توسط پدران/ناپدری‌ها گزارش شده. که درنهایتِ همه‌ی اینا و در مجموع، سهم مردا بیشتره.[6] یه مطالعه‌ی جدیدتر هم موجوده. مطالعه‌‌ای که توی سال ۲۰۲۶ منتشر شده و داده‌های رسمی NIBRS آمریکا در بازه‌ی ۱۹۹۹ تا ۲۰۲۳ رو بررسی کرده، شامل ۳۹۷۴ مورد filicide بوده. در مجموع، ۵۹/۸٪ مرتکبان مرد و ۴۰/۲٪ زن بودن.[7] پش نکته‌ اینه که وقتی سن قربانی رو جدا می‌کنیم، الگو تغییر می‌کنه؛ در neonaticide، یعنی قتل در ۲۴ ساعت اول زندگی، ۷۵/۹٪ مرتکبان زن بودن؛ در infanticide یعنی سن ۱ تا ۳۶۴ روز، ۶۵/۲٪ مرد بودن؛ در child filicide یعنی قربانی ۱ تا ۱۷ ساله، ۵۲/۳٪ مرد بودن و در adult filicide یعنی قربانی ۱۸ سال به بالا، ۸۲/۵٪ مرد بودن. یعنی به جز موردِ اول، در بقیه‌ی موارد مردان اکثریت مرتکبین رو تشکیل دادن و در کل نمونه هم سهم مردان بیشتره.[7] (اینکه چرا توی اون مورد سهم مادران بیشتر هست رو در یه پست جداگانه تحلیل میکنم که کدوم عوامل باعث میشه ایتطور بشه.[7] ) 3- زن‌کشی طبق گزارش مشترک Femicides in 2023 از UN women و UNODC، توی سال ۲۰۲۳ حدود ۸۵۰۰۰ زن و دختر توی جهان عمدا کشته شدن و حدود ۵۱۱۰۰ نفر، یعنی ۶۰٪ کل زنان و دختران قربانی قتل عمد، توسط شریک عاطفی یا یکی از اعضای خانواده کشته شدن! یعنی به‌طور میانگین حدود ۱۴۰ زن و دختر در روز.[8] ضمنا گزارش جدیدترش نشون میده که در سال ۲۰۲۴ حدود ۵۰۰۰۰ زن و دختر توسط شریک عاطفی یا یکی از اعضای خانواده کشته شدن؛ یعنی حدود ۶۰٪ از تقریبا ۸۳۳۰۰ زن و دخترِ قربانی قتل عمد در اون سال. این یعنی به‌طور میانگین حدود ۱۳۷ زن و دختر در روز.[9] طبق همون گزارشِ UNODC برای هوموساید، توی سال ۲۰۲۱، از بین قتل‌های زنان در جهان، حدود ۵۶٪ در فضای خصوصی و توسط شریک عاطفی یا اعضای خانواده اتفاق افتاده؛ در مقابل، این سهم برای مردا حدود ۱۱٪ بوده. و باز طبق همین منبع، در داده‌های کشورهایی که جنسیت مرتکب مشخص بوده، حدود ۹۰ درصد مرتکبین (شریک عاطفی یا یکی از اعضای خانواده) مرد بودن.[1]
2459113Loading...
4- سایر جرائم خشونت‌آمیز توی اسکاتلند، scottish crime and justice survey برای ۲۰۱۷-۲۰۱۸ گزارش کرد که ۷۸٪ حوادث خشونت‌آمیز فقط توسط مردان انجام شده، ۱۵٪ فقط توسط زنان و ۷٪ توسط هر دو گزارش شده.[10] توی انگلستان و ولز، ONS تو ۲۰۱۵ گزارش کرده بود که مردان در ۸۱٪ حوادث خشونت‌آمیز به‌عنوان مرتکب شناسایی شده بودن.[11] همین داده‌های انگلستان و ولز برای ۲۰۲۳ هم در آمار وزارت دادگستری نشون میده که در گروه کلی خشونت علیه شخص، ۸۴٪ افرادی که بازداشت شدن مرد بودن.[12] 4.1 - جرائم‌ جنسی توی کانادا در سال ۲۰۱۷، برای جرائم جنسی علیه دختران و زنان جوان، ۹۸٪ متهمان مرد بودن. این رقم با سن قربانی هم تفاوت زیادی نداشت: برای دختران ۱۱ ساله و کوچک‌تر ۹۶٪، برای دختران ۱۲ تا ۱۷ ساله ۹۸٪ و برای زنان جوان ۱۸ تا ۲۴ ساله ۹۹٪ متهمان مرد بودن.[13] توی گزارش رسمی NISVS 2010 هم، تجاوزهایی که قربانی زن داشتن، ۹۸/۱٪شون گزارش کردن که مرتکب/مرتکبانشون فقط مرد بودن. برای سایر انواع خشونت جنسی علیه زنان هم این رقم ۹۲/۵٪ بوده.[14] توی گزارش ۲۰۱۱ هم، برای قربانیانِ زنِ تجاوز، ۹۹٪ فقط مرتکب مرد گزارش کردن و برای خشونت‌ جنسی غیر از تجاوز هم ۹۴/۷٪ فقط مرتکب مرد بودن. برای قربانیانِ مرد هم، توی ۲۰۱۰، ۹۳/۳٪ قربانیان تجاوز فقط مرتکب مرد گزارش کردن و توی ۲۰۱۱ این رقم ۷۹/۳٪ بوده. ولی برای جرائم جنسی غیر تجاوز، در NISVS 2010، برای قربانیایِ مرد در سه دسته‌ی made to penetrate، sexual coercion و unwanted sexual contact، اکثریت مرتکب رو زن گزارش کرده بودن؛ به‌ترتیب ۷۹/۲٪، ۸۳/۶٪ و ۵۳/۱٪. بنابراین اگر صرفا میانگین حسابی این سه درصد رو بگیریم، حدود ۷۲٪ میشه.[14] برآورد کلی NISVS 2010 هم حدود ۲۱.۸۴۰ میلیون زنِ قربانی تجاوز در طول زندگی و حدود ۱.۵۸۱ میلیون مردِ قربانی رو گزارش کرده.[14] که توی ۲۰۱۱ برای زنان به بیش از ۲۳ میلیون رسیده و برای مردا به حدود ۲ میلیون.[15] حتی در داده‌های ۲۰۱۶-۲۰۱۷اش هم اگر به جنسیت مرتکب در تجاوز علیه زنان نگاه کنیم، حدود ۹۴٪ قربانیان، مرتکب/مرتکبان فقط مرد گزارش کردن و ۲/۴٪ هم مرتکب مرد و زن داشتن. داده‌های رسمی استرالیا هم توی ۲۰۲۱-۲۰۲۲، ۲۲٪ زنان گزارش کردن که از سوی یک مرد خشونت جنسی تجربه کردن، درحالی‌که این رقم برای خشونت جنسی توسط زنان ۰/۷٪ بوده؛ یعنی در این شاخص، زنان حدود ۳۱ برابر بیشتر خشونت جنسی رو از سمت مردا تجربه کردن تا از سمت زنا.[16] طبق آمار رسمی Home Office برای سال منتهی به مارس ۲۰۲۵، در انگلستان و ولز ۵۰۴۵۷ مرد و ۱۵۳۲ زن برای جرائم جنسی بازداشت شدن؛ یعنی حدود ۹۷٪ مرد.[17] جدیدترین داده‌ی CSEW که ONS منتشر کرده، مربوط به سال ۲۰۲۴ هست که نشون داده ۹۱/۳٪ از افرادی که در کودکی خشونت جنسی تجربه کرده بودن، گفتن مرتکب/مرتکبان فقط مرد بودن، ۴/۸٪ گفتن مرتکب/مرتکبان فقط زن بودن و ۳/۹٪ هم مرتکبان هم مرد و هم زن بودن. بین قربانیان زن، ۹۴/۲٪ مرتکب فقط مرد گزارش کردن و بین قربانیان مرد، ۸۱/۴٪ مرتکب فقط مرد گزارش کردن.[18] طبق داده‌های پلیس کانادا برای ۲۰۱۲، ۹۷٪ افراد متهم به جرائم جنسی علیه کودک یا نوجوان، مرد بودن. همچنین ۸۱٪ پرونده‌ها شامل مرتکب مرد + قربانی دختر، و ۱۶٪ شامل مرتکب مرد + قربانی پسر بودن؛ باقی موارد شامل مرتکب زن + قربانی دختر یا پسر بودن.[19] یه داده‌ی جدیدتر هم از UNICEF موجوده‌. برآوردهای جهانی جدید این سازمان نشون میدن حدود ۶۵۰ میلیون دختر و زن امروز، در کودکی مورد انواع خشونت جنسی قرار گرفتن؛ برای پسران و مردان امروز هم برآورد جهانی حدود ۴۱۰ تا ۵۳۰ میلیون نفره.[20] دولت استرالیا میگه مطالعات CSA نشون میدن مردان نسبت به زنان بیشتر مرتکب سوءاستفاده جنسی از کودکان میشن. توی داده‌های مربوط به سوءاستفاده جنسی در محیط‌های سازمانی، ۹۳/۹٪ از موارد گزارش‌شده به Royal commission توسط مردان بزرگسال انجام شده بود.[21] 4.2 - جرائم خشونت‌آمیز غیر از تجاوز و قتل طبق داده‌های وزارت دادگستری انگلستان و ولز در گزارش رسمی ۲۰۲۳ بین افرادی که دستگیر شدن: برای خشونت شدید علیه شخص: ۸۴٪ مرد، برای سرقت با زور: ۹۱٪ مرد و برای سرقت با چاقو: ۹۶/۳٪ مرد، برای آتش‌افروزی: ۸۴٪ مرد، برای کلاهبردادی: ۷۵٪ مرد، برای جرائم مواد مخدر: ۹۲٪ مرد. توی همین انگلستان و ولز، طبق آمار رسمی home office برای سال ۲۰۲۵ نشون میده که: دستگیری‌های دزدی ۱۶۲۲ زن در برابر ۱۴۱۴۶ مرد بوده یعنی ۸۹.۷٪ مرد. دستگیری‌ها برای جرمِ داشتنِ سلاح هم ۲۶۱۲ زن در برابر ۲۲۳۰۷ مرد یعنی حدود ۸۹.۵٪ مرد. [22]
2000Loading...
25. Centers for Disease Control and Prevention. About intimate partner violence. Atlanta (GA): National Center for Injury Prevention and Control; 2026. 26. Centers for Disease Control and Prevention. CDC Grand Rounds: a public health approach to prevention of intimate partner violence. MMWR Morb Mortal Wkly Rep. 2014;63(2):38-42. 27. World Health Organization. Violence against women prevalence estimates, 2023: global, regional and national prevalence estimates for intimate partner violence against women and non-partner sexual violence against women. Geneva: World Health Organization; 2025. doi:10.2471/9789240116962. 28. Australian Bureau of Statistics. Personal Safety, Australia, 2021-22 financial year. Canberra: Australian Bureau of Statistics; 2023. 29. Al-Mutairi H, et al. Acid and alkali chemical assault burns (vitriolage): a systematic review of epidemiology. [Journal details to verify from final publication record]. 2025. 30. Kuriakose F, Mallick N, Iyer DK. Acid violence in South Asia: a structural analysis toward transformative justice. [Journal details]. 2017. 31. Hoffer N, Hargreaves A, Liao S, et al. Using the National Incident-Based Reporting System (NIBRS) to study animal cruelty: preliminary results (2016–2019). Soc Sci. 2021;10(10):378. 32. Munro HM, et al. Diagnosis of animal abuse: a Brazilian study. Forensic Sci Int. 2021;325:110881. 33. Wilson BDM, Meyer IH, Shilo G. Hate crimes against LGBT people: National Crime Victimization Survey, 2017–2019. PLoS One. 2022;17(12):e0279363. 34. Faulkner L, Lantz B. How are transgender homicides unique and similar to other homicides? Crime Delinq. 2026. 35. Halliwell P, Blumenthal J, Kennedy R, Lahn L, Smith LR. Characterizing the prevalence and perpetrators of documented fatal violence against Black transgender women in the United States (2013–2021). Violence Against Women. 2025;31(14).
16000Loading...
منابع: 1. United Nations Office on Drugs and Crime. Global study on homicide 2023. Vienna: United Nations Office on Drugs and Crime; 2023. 2. Holland KM, Brown SV, Hall JE, Logan JE. Circumstances preceding homicide-suicides involving child victims: a qualitative analysis. J Interpers Violence. 2018;33(3):379-401. doi:10.1177/0886260515605124. 3. Murfree L, DeMaria AL, Schwab-Reese LM. Factors contributing to filicide-suicide: differences between male and female perpetrators. Child Abuse Negl. 2022;129:105637. doi:10.1016/j.chiabu.2022.105637. 4. Flynn SM, Shaw JJ, Abel KM. Filicide: mental illness in those who kill their children. PLoS One. 2013;8(4):e58981. doi:10.1371/journal.pone.0058981. 5. Putkonen H, Weizmann-Henelius G, Lindberg N, Hakkanen H, Eronen M. Differences between mothers and fathers who committed filicide. Child Abuse Negl. 2011;35(7):469-478. doi:10.1016/j.chiabu.2011.01.007. 6. Frederick J, Devaney J, Alisic E. Adverse childhood experiences and potential pathways to filicide perpetration: a systematic search and review. Child Abuse Rev. 2022;31(3):e2743. doi:10.1002/car.2743. 7. Walsh JA, Krienert JL, Voksic E. Innocence interrupted: a 25-year study of reported filicide incidents in the United States, 1999 to 2023. J Interpers Violence. 2026. doi:10.1177/08862605261444011 8. United Nations Office on Drugs and Crime, UN Women. Femicides in 2023: global estimates of intimate partner/family member femicides. Vienna: United Nations Office on Drugs and Crime; 2024. 9. United Nations Office on Drugs and Crime, UN Women. Femicides in 2024: global estimates of intimate partner/family member femicides. Vienna: United Nations Office on Drugs and Crime; 2025. 10. Scottish Government. Scottish Crime and Justice Survey 2017/18: main findings. Edinburgh: Scottish Government; 2019. 11. Office for National Statistics. Focus on violent crime and sexual offences, year ending March 2015. Newport: Office for National Statistics; 2016. 12. Ministry of Justice. Criminal justice statistics quarterly: December 2023. London: Ministry of Justice; 2024. 13. Statistics Canada. Police-reported sexual offences against girls and young women, 2017. Ottawa: Statistics Canada; 2019. 14. Black MC, Basile KC, Breiding MJ, Smith SG, Walters ML, Merrick MT, et al. The National Intimate Partner and Sexual Violence Survey (NISVS): 2010 summary report. Atlanta (GA): National Center for Injury Prevention and Control, Centers for Disease Control and Prevention; 2011. 15. Black MC, Basile KC, Breiding MJ, Smith SG, Walters ML, Merrick MT, et al. The National Intimate Partner and Sexual Violence Survey (NISVS): 2011 national intimate partner and sexual violence survey. Atlanta (GA): National Center for Injury Prevention and Control, Centers for Disease Control and Prevention; 2014. 16. Centers for Disease Control and Prevention. National Intimate Partner and Sexual Violence Survey (NISVS), 2016/2017 report on sexual violence. Atlanta (GA): National Center for Injury Prevention and Control; 2022. 17. Australian Bureau of Statistics. Sexual violence, Australia, 2021-22. Canberra: Australian Bureau of Statistics; 2023. 18. Home Office. Police powers and procedures: stop and search, arrests and mental health detentions, England and Wales, year ending 31 March 2025. London: Home Office; 2025. 19. Office for National Statistics. Child sexual abuse in England and Wales: year ending March 2024. Newport: Office for National Statistics; 2025. 20. Statistics Canada. Police-reported sexual offences against children and youth in Canada, 2012. Ottawa: Statistics Canada; 2014. 21. Australian Government, National Office for Child Safety. Child sexual abuse: national statistics and data. Canberra: Australian Government. 22. United Nations Office on Drugs and Crime. Global report on trafficking in persons 2024. Vienna: United Nations; 2024. 23. United Nations Children's Fund. Child marriage. New York: UNICEF; 2026. 24. United Nations Children's Fund. Sexual violence. New York: UNICEF; 2026.
16000Loading...
پس درواقع داده‌های WHO نشون میده که خشونت شریک عاطفی علیه زنان در بعضی از مناطق کمترتوسعه‌یافته شیوع بسیار بالایی داره.[27] همچنین ABS که برای استرالیاست میگه از زنان و مردان ۱۸ سال به بالا، حدود ۲۷٪ زنان و ۱۲٪ مردان از سن ۱۵ سالگی به بعد خشونت توسط شریک عاطفی یا یکی از اعضای خانواده رو تجربه کرده بودن.[28] 4.5- اسیدپاشی یک مرور سیستماتیک جدید از مطالعات مربوط به حملات اسیدی و شیمیایی، از میان ۱۹۱ مرتکبی که جنسیتشون گزارش شده بود، ۱۷۰ نفر ۸۹٪ مرد بودن؛ یعنی در مجموعه‌ی مطالعاتی که اطلاعات جنسیت مرتکب رو ارائه کرده بودن، مردان اکثریتِ مرتکبان رو تشکیل می‌دادن.[29] همچنین در مورد کیس‌های موجود در هند، شواهد پژوهشی نشون می‌دن که زنان سهم بزرگی از قربانیان حملات اسیدی رو تشکیل می‌دن و این حملات در بسیاری از موارد در زمینه‌ی اختلافات جنسیتی، رد پیشنهاد ازدواج، تلاش برای اعمال کنترل یا انتقام در روابط عاطفی رخ دادن.[30] 4.6 - حیوان‌آزاری در تحلیل داده‌های NIBRS آمریکا در سال ۲۰۱۹، حدود ۵۵٪ مرتکبان ثبت‌شده‌ی حیوان‌آزاری مرد و ۳۷٪ زن بودن. اما با تفکیک نوع جرم، تفاوت چشمگیرتر می‌شه: در موارد بی‌توجهی یا غفلت حدود ۴۲٪ مرتکبان مرد و ۳۶٪ زن بودن، درحالی‌که در آزار عمدی سهم مردان به حدود ۵۳٪ و زنان به ۱۶٪ می‌رسید؛ یعنی مردان در این شکل از حیوان‌آزاری بیش از سه برابرِ زنان حضور داشتن.[31] در یک مطالعه‌ی برزیلی عم از میان ۲۰۵ مرتکب با جنسیت مشخص، ۶۶/۸٪ مرد بودن.[32] 4.7 - خشونت علیه افراد کوییر توی یه مطالعه‌ی مبتنی بر داده‌های national crime victimization survey آمریکا در سال‌های ۲۰۱۷-۲۰۱۹، بین قربانیان LGBTQAI+ی جرائم خشونت‌آمیز، در ۷۴/۳٪ موارد مرتکب/مرتکبان مرد و در ۲۴٪ موارد زن بودن؛ در ۱.۶٪ موارد هم مرتکبان هم مرد و هم زن بودن.[33] (اتفاقا توی همین مطالعه در قربانیان غیرلگبت هم ۷۰٪ مرتکب مرد و ۲۰/۱٪ زن گزارش می‌کنه) یه مطالعه‌ی جدید ۲۰۲۶ هم با استفاده از NIBRS و پایگاه tracking transgender homicide in america، تعداد ۳۱۴ قتل افراد ترنس رو با ۲۴۶۶۴ قتل عمومی مقایسه کرده. نتیجه‌ی مهمش اینه که الگوهای قتل افراد ترنس با مرتکبان مرد ارتباط برجسته‌ای داره، به‌خصوص در مواردی که قربانی زن ترنس هست.[34] توی یه مطالعه از قتل‌های مستند زنان ترنس سیاه‌پوست در آمریکا طی سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۱ هم، در ۹۶/۷٪ از مواردی که جنسیت مرتکب مشخص بود، مرتکب یک مرد سیس بوده؛ در میان ۹۹ مورد با مرتکب شناسایی‌شده هم، حدود ۷۵٪ توسط مردان سیس سیاه‌پوست انجام شده بود.[35] در مجموع، چیزی که از این آمار می‌بینیم اینه که یک الگوی نسبتا پایدار در بسیاری از جرائم خشونت‌آمیز وجود داره: مردان در بسیاری از اجرام سهم بسیار بزرگ‌تری از مرتکبان/مظنونان/متهمان رو تشکیل میدن‌. نکته: اکثرِ داده‌ها و نتایجِ ارائه شده برای کشورهای توسعه‌یافته‌ای مانند آمریکا، انگلیس، استرالیا، کانادا و کشورهای اروپایی بوده‌ان. کشورهایی که در اون‌ها اوضاعِ حقوق بشر نسبت به کشورهای دیگه طبیعتا بهتره. حالا شما همین آمار رو توی کشورهای جهان سومی مثل اکثر کشورهای خاورمیانه، برخی کشورهای آفریقایی و... تصور کنید که حقوق بشر و اوضاع کلیِ کشور اصلا خوبی نیستن و مردسالاری در اون‌ها خیلی قوی‌تر و ریشه‌ای‌تر در تمام حوزه‌ها دیده میشه!
14000Loading...
گزارش جهانی جدید UNODC در ۲۰۲۴ نشون داد که در سال ۲۰۲۲، بیش از ۷۰٪ افراد مورد بررسی، تعقیب یا محکوم‌شده در پرونده‌های قاچاق انسان مرد بودن؛ در هر سه مرحله‌ی investigation، prosecution و conviction سهم مردان بالای ۷۰٪ بوده.[23] 4.3 - کودک‌همسری طبق برآوردهای جدید UNICEF، حدود ۶۵۰ میلیون دختر و زن زنده امروز قبل از ۱۸سالگی ازدواج کردن. همچنین حدود ۱۲ میلیون دختر در سال در کودکی ازدواج می‌کنن و سهم زنان جوان ۲۰ تا ۲۴ ساله‌ای که در کودکی ازدواج کردن حدود ۱۹٪، یعنی تقریبا ۱ نفر از هر ۵ نفر هست. UNICEF همچنین تاکید می‌کنه که کودک‌همسری در پسران هم رخ می‌ده، اما شیوعش در دختران تقریبا پنج برابر بیشتره. [24] توی بخش بزرگی از موارد، دختر زیر ۱۸ سال با مردی خیلی بزرگ‌تر از خودش ازدواج می‌کنه؛ بنابراین علاوه بر جنسیت کودک، اختلاف سن و عدم توازن قدرت هم مطرحه اینجا.[24] 4.4 - خشونت خانگی طبق داده‌های جدید CDC، در طول زندگی، بیش از ۴۳.۵ میلیون زن و ۲۰.۷ میلیون مرد در آمریکا خشونت جنسی، خشونت فیزیکی و یا استاک شدن توسط شریک عاطفی رو تجربه کردن.[25] در NISVS 2010، بین زنانی که در طول زندگی موارد بالا رو توسط شریک عاطفی رو تجربه کرده بودن، ۹۷/۱٪ فقط مرتکب مرد داشتن؛ برای مردان، ۹۶/۹٪ فقط مرتکب زن داشتن.[14] البته! همین CDC گزارش می‌کنه که زنای قربانی خشونت خانگی حداقل ۳ برابر مردا بیشتر دچار آسیب جسمی میشن و زنان بیشتر خشونت شدید رو تجربه می‌کنن. طبق داده‌های NISVS 2010، حدود ۲۴/۳٪ زنان در برابر ۱۳/۸٪ مردان سابقه‌ی severe physical violence از سوی شریک داشتن.[14] همچنین در NISVS 2010، برای زنان: هرگونه پیامد: ۲۸/۸٪، آسیب جسمی: ۱۴/۸٪، نیاز به مراقبت پزشکی: ۷/۹٪، علائم PTSD: ۲۲/۳٪، ترس: حدود ۲۷٪. در مقابل، برای مردان: هرگونه پیامد: ۹/۹٪، آسیب جسمی: ۴٪، نیاز به مراقبت پزشکی: ۱/۶٪، علائم PTSD: ۴/۷٪، ترس: ۵/۲٪، نگرانی درباره‌ی امنیت: ۴/۵٪، نیاز به خدمات حقوقی: ۳/۱٪ و از دست دادن حداقل یک روز کار/مدرسه: ۳/۹٪.[14] گزارش NISVS 2011 هم نشون میده که حدود ۱۳/۴٪ زنان در برابر ۳/۵٪ مردان از نظر جسمی آسیب دیده بودن و ۹/۱٪ زنان در برابر ۴/۸٪ مردان حداقل یک روز کار یا مدرسه رو از دست داده بودن.[15] این تفاوت نشون میده اگرچه زنان هم می‌تونن مرتکب خشونت خانگی علیه مردا بشن، شواهد نشون میده خشونت شریک عاطفی علیه زنان، به‌طور متوسط با آسیب‌های جسمی و پیامدهای شدیدتری همراهه؛ زنان حداقل سه برابر مردان قربانی، دچار آسیب جسمی میشن و در خشونت‌های شدید و مرگبار هم تفاوت بسیار بزرگی دیده میشه.[26] در موارد مرگبار هم تفاوت خیلی بزرگه؛ بالاتر هم گفته شده بود که طبق گزارش UN Women و UNODC، در سال ۲۰۲۴ حدود ۵۰۰۰۰ زن و دختر توسط شریک عاطفی یا اعضای خانواده کشته شدن و این حدود ۶۰٪ از کل قتل‌های عمد زنان و دختران رو تشکیل میده؛ در مقابل، این سهم برای مردان حدود ۱۱٪ بوده.[9] اینجا داده‌های جدید WHO خیلی مهمه. برآوردهای جدید WHO که بر پایه‌ی داده‌های سال ۲۰۲۳ تهیه و در ۲۰۲۵ منتشر شدن و در ۲۰۲۶ هم global overviewش منتشر شده، میگن حدود ۳۱/۶٪ زنان جهان، یعنی حدود ۸۴۰ میلیون زن و دختر، در طول زندگی خشونت فیزیکی و یا جنسی از سوی شریک عاطفی یا خشونت جنسی از فردی غیرشریک رو تجربه کردن.[27] برای خشونت از سوی شریک عاطفی، حدود ۲۴/۷٪ زنان ۱۵ سال به بالا که وارد رابطه شدن و ۲۵/۸٪ زنان ۱۵ تا ۴۹ ساله در طول زندگی خشونت فیزیکی و یا جنسی از سوی شوهر یا شریک عاطفی فعلی یا سابق رو تجربه کردن..[27] در سال گذشته هم حدود ۱۱٪ زنان ۱۵ سال به بالا، یعنی حدود ۳۱۶ میلیون زن، خشونت فیزیکی یا جنسی از سوی شریک عاطفی رو تجربه کردن.[27] این گزارش جدید همچنین نشون میده که بار خشونت در همه‌ی مناطق یکسان نیست. در سال گذشته، شیوع خشونت شریک عاطفی در میان زنانِ دارای سابقه‌ی ازدواج/رابطه در کشورهای کمترتوسعه‌یافته حدود ۱۸٪ بوده، در حالی که در اروپا و آمریکای شمالی حدود ۵٪ بوده؛ در آفریقای جنوب صحرا حدود ۱۷٪ و در اقیانوسیه بدون استرالیا و نیوزیلند، حدود ۳۸٪ بوده.[27]
10000Loading...
4- سایر جرائم خشونت‌آمیز توی اسکاتلند، scottish crime and justice survey برای ۲۰۱۷-۲۰۱۸ گزارش کرد که ۷۸٪ حوادث خشونت‌آمیز فقط توسط مردان انجام شده، ۱۵٪ فقط توسط زنان و ۷٪ توسط هر دو گزارش شده.[10] توی انگلستان و ولز، ONS تو ۲۰۱۵ گزارش کرده بود که مردان در ۸۱٪ حوادث خشونت‌آمیز به‌عنوان مرتکب شناسایی شده بودن.[11] همین داده‌های انگلستان و ولز برای ۲۰۲۳ هم در آمار وزارت دادگستری نشون میده که در گروه کلی خشونت علیه شخص، ۸۴٪ افرادی که بازداشت شدن مرد بودن.[12] 4.1 - جرائم‌ جنسی توی کانادا در سال ۲۰۱۷، برای جرائم جنسی علیه دختران و زنان جوان، ۹۸٪ متهمان مرد بودن. این رقم با سن قربانی هم تفاوت زیادی نداشت: برای دختران ۱۱ ساله و کوچک‌تر ۹۶٪، برای دختران ۱۲ تا ۱۷ ساله ۹۸٪ و برای زنان جوان ۱۸ تا ۲۴ ساله ۹۹٪ متهمان مرد بودن.[13] توی گزارش رسمی NISVS 2010 هم، تجاوزهایی که قربانی زن داشتن، ۹۸/۱٪شون گزارش کردن که مرتکب/مرتکبانشون فقط مرد بودن. برای سایر انواع خشونت جنسی علیه زنان هم این رقم ۹۲/۵٪ بوده.[14] توی گزارش ۲۰۱۱ هم، برای قربانیانِ زنِ تجاوز، ۹۹٪ فقط مرتکب مرد گزارش کردن و برای خشونت‌ جنسی غیر از تجاوز هم ۹۴/۷٪ فقط مرتکب مرد بودن. برای قربانیانِ مرد هم، توی ۲۰۱۰، ۹۳/۳٪ قربانیان تجاوز فقط مرتکب مرد گزارش کردن و توی ۲۰۱۱ این رقم ۷۹/۳٪ بوده. ولی برای جرائم جنسی غیر تجاوز، در NISVS 2010، برای قربانیایِ مرد در سه دسته‌ی made to penetrate، sexual coercion و unwanted sexual contact، اکثریت مرتکب رو زن گزارش کرده بودن؛ به‌ترتیب ۷۹/۲٪، ۸۳/۶٪ و ۵۳/۱٪. بنابراین اگر صرفا میانگین حسابی این سه درصد رو بگیریم، حدود ۷۲٪ میشه.[14] برآورد کلی NISVS 2010 هم حدود ۲۱.۸۴۰ میلیون زنِ قربانی تجاوز در طول زندگی و حدود ۱.۵۸۱ میلیون مردِ قربانی رو گزارش کرده.[14] که توی ۲۰۱۱ برای زنان به بیش از ۲۳ میلیون رسیده و برای مردا به حدود ۲ میلیون.[15] حتی در داده‌های ۲۰۱۶-۲۰۱۷اش هم اگر به جنسیت مرتکب در تجاوز علیه زنان نگاه کنیم، حدود ۹۴٪ قربانیان، مرتکب/مرتکبان فقط مرد گزارش کردن و ۲/۴٪ هم مرتکب مرد و زن داشتن. داده‌های رسمی استرالیا هم توی ۲۰۲۱-۲۰۲۲، ۲۲٪ زنان گزارش کردن که از سوی یک مرد خشونت جنسی تجربه کردن، درحالی‌که این رقم برای خشونت جنسی توسط زنان ۰/۷٪ بوده؛ یعنی در این شاخص، زنان حدود ۳۱ برابر بیشتر خشونت جنسی رو از سمت مردا تجربه کردن تا از سمت زنا.[16] طبق آمار رسمی Home Office برای سال منتهی به مارس ۲۰۲۵، در انگلستان و ولز ۵۰۴۵۷ مرد و ۱۵۳۲ زن برای جرائم جنسی بازداشت شدن؛ یعنی حدود ۹۷٪ مرد.[17] جدیدترین داده‌ی CSEW که ONS منتشر کرده، مربوط به سال ۲۰۲۴ هست که نشون داده ۹۱/۳٪ از افرادی که در کودکی خشونت جنسی تجربه کرده بودن، گفتن مرتکب/مرتکبان فقط مرد بودن، ۴/۸٪ گفتن مرتکب/مرتکبان فقط زن بودن و ۳/۹٪ هم مرتکبان هم مرد و هم زن بودن. بین قربانیان زن، ۹۴/۲٪ مرتکب فقط مرد گزارش کردن و بین قربانیان مرد، ۸۱/۴٪ مرتکب فقط مرد گزارش کردن.[18] طبق داده‌های پلیس کانادا برای ۲۰۱۲، ۹۷٪ افراد متهم به جرائم جنسی علیه کودک یا نوجوان، مرد بودن. همچنین ۸۱٪ پرونده‌ها شامل مرتکب مرد + قربانی دختر، و ۱۶٪ شامل مرتکب مرد + قربانی پسر بودن؛ باقی موارد شامل مرتکب زن + قربانی دختر یا پسر بودن.[19] یه داده‌ی جدیدتر هم از UNICEF موجوده‌. برآوردهای جهانی جدید این سازمان نشون میدن حدود ۶۵۰ میلیون دختر و زن امروز، در کودکی مورد انواع خشونت جنسی قرار گرفتن؛ برای پسران و مردان امروز هم برآورد جهانی حدود ۴۱۰ تا ۵۳۰ میلیون نفره.[20] دولت استرالیا میگه مطالعات CSA نشون میدن مردان نسبت به زنان بیشتر مرتکب سوءاستفاده جنسی از کودکان میشن. توی داده‌های مربوط به سوءاستفاده جنسی در محیط‌های سازمانی، ۹۳/۹٪ از موارد گزارش‌شده به Royal commission توسط مردان بزرگسال انجام شده بود.[21] 4.2 - جرائم خشونت‌آمیز غیر از تجاوز و قتل طبق داده‌های وزارت دادگستری انگلستان و ولز در گزارش رسمی ۲۰۲۳ بین افرادی که دستگیر شدن: برای خشونت شدید علیه شخص: ۸۴٪ مرد، برای سرقت با زور: ۹۱٪ مرد و برای سرقت با چاقو: ۹۶/۳٪ مرد، برای آتش‌افروزی: ۸۴٪ مرد، برای کلاهبردادی: ۷۵٪ مرد، برای جرائم مواد مخدر: ۹۲٪ مرد. توی همین انگلستان و ولز، طبق آمار رسمی home office برای سال ۲۰۲۵ نشون میده که: دستگیری‌های دزدی ۱۶۲۲ زن در برابر ۱۴۱۴۶ مرد بوده یعنی ۸۹.۷٪ مرد. دستگیری‌ها برای جرمِ داشتنِ سلاح هم ۲۶۱۲ زن در برابر ۲۲۳۰۷ مرد یعنی حدود ۸۹.۵٪ مرد. [22]
12000Loading...
جرائم خشونت‌آمیز، جنسیت و آمار؛ کدام گروه عمده‌ی مرتکبین را تشکیل می‌دهند؟ 1. انسان‌کشی در این حوزه، UNODC یه مطالعه‌ی جهانی انجام داده بود که در گزارش ۲۰۲۳ منتشر شده و مربوط به داده‌های سال ۲۰۲۱ بوده؛ توی اون، حدود ۹۰٪ مظنون‌های قتل عمد که رسما در تماس رسمی با پلیس قرار گرفتن، مرد بودن.[1] 2. کودک‌کشی-خودکشی طبق داده‌های CDC/NVDRS درباره‌ی کودک‌کشی-خودکشی، توی مطالعه‌ای بر پایه‌ی داده‌های سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱، از بین ۱۲۹ مرتکب، حدود ۷۶٪ از مرتکبان مرد بودن.[2] حتی مطالعه‌ی جدیدترِ ۲۰۲۲ که مستقیما روی کودک‌کشی-خودکشی کار کرده، از ۷۶ مورد در ۳۲ ایالت آمریکا، ۵۷ مورد (۷۵٪) مرتکب مرد گزارش کرده.[3] یه منبع یکم قدیمی‌تر هم هست. یه مطالعه‌‌ای توی انگلستان و ولز طی ۱۹۹۷-۲۰۰۶، ۳۴۲ مرتکب کودک‌کشی رو شناسایی کرد که ۲۹۷ نفر از اونا به‌دلیل قتل فرزند یا فرزند ناتنی محکوم شده بودن؛ توی این گروه، ۶۶٪ مرتکبان پدر و حدود ۳۴٪ مادر بودن.[4] البته دروغ نداریم که! (خودم میگمش که مرد سیس نخواد بره بگرده که فقط با یدونه مثال کلِ داستان و بحثِ "اکثریت" رو انکار کنه) یه مطالعه‌ای هم برای اتریش و فنلاند انجام شده بوده برای ۱۹۹۵-۲۰۰۵ که بین ۱۲۴ مرتکب، ۷۹ تاشون مادر بودن و ۴۵ تاشون پدر. که حتی توی همین یه نمونه هم دیسکاشن مقاله نشون میده که پدران توی این نمونه بیشتر سابقه‌ی رفتارهای خشونت‌آمیز داشتن و بیشتر درگیر بعضی عوامل مرتبط با جدایی/فروپاشیِ رابطه بودن؛ مثلا سابقه‌ی جرم خشونت‌آمیز در پدران ۲۸٪ در برابر ۵٪ در مادران بود.[5] یه مسئله‌ی دیگه هم هست، رابطه‌ی بین سن کودک و جنسیت مرتکب. یه مرور سیستماتیک تو ۲۰۲۲ هست که نشون میده کودک‌کشی توسط مادر و پدر هر دو رخ می‌ده ولی الگو با سن کودک تغییر می‌کنه. neonaticide یا کشتنِ نوزاد تقریبا اکثر موارد توسط مادران رخ می‌ده، در حالی که filicide یا کشتن فرزندان با سنین بالاتر در اکثر موارد توسط پدران/ناپدری‌ها گزارش شده. که درنهایتِ همه‌ی اینا و در مجموع، سهم مردا بیشتره.[6] یه مطالعه‌ی جدیدتر هم موجوده. مطالعه‌‌ای که توی سال ۲۰۲۶ منتشر شده و داده‌های رسمی NIBRS آمریکا در بازه‌ی ۱۹۹۹ تا ۲۰۲۳ رو بررسی کرده، شامل ۳۹۷۴ مورد filicide بوده. در مجموع، ۵۹/۸٪ مرتکبان مرد و ۴۰/۲٪ زن بودن.[7] پش نکته‌ اینه که وقتی سن قربانی رو جدا می‌کنیم، الگو تغییر می‌کنه؛ در neonaticide، یعنی قتل در ۲۴ ساعت اول زندگی، ۷۵/۹٪ مرتکبان زن بودن؛ در infanticide یعنی سن ۱ تا ۳۶۴ روز، ۶۵/۲٪ مرد بودن؛ در child filicide یعنی قربانی ۱ تا ۱۷ ساله، ۵۲/۳٪ مرد بودن و در adult filicide یعنی قربانی ۱۸ سال به بالا، ۸۲/۵٪ مرد بودن. یعنی به جز موردِ اول، در بقیه‌ی موارد مردان اکثریت مرتکبین رو تشکیل دادن و در کل نمونه هم سهم مردان بیشتره.[7] (اینکه چرا توی اون مورد سهم مادران بیشتر هست رو در یه پست جداگانه تحلیل میکنم که کدوم عوامل باعث میشه ایتطور بشه.[7] ) 3- زن‌کشی طبق گزارش مشترک Femicides in 2023 از UN women و UNODC، توی سال ۲۰۲۳ حدود ۸۵۰۰۰ زن و دختر توی جهان عمدا کشته شدن و حدود ۵۱۱۰۰ نفر، یعنی ۶۰٪ کل زنان و دختران قربانی قتل عمد، توسط شریک عاطفی یا یکی از اعضای خانواده کشته شدن! یعنی به‌طور میانگین حدود ۱۴۰ زن و دختر در روز.[8] ضمنا گزارش جدیدترش نشون میده که در سال ۲۰۲۴ حدود ۵۰۰۰۰ زن و دختر توسط شریک عاطفی یا یکی از اعضای خانواده کشته شدن؛ یعنی حدود ۶۰٪ از تقریبا ۸۳۳۰۰ زن و دخترِ قربانی قتل عمد در اون سال. این یعنی به‌طور میانگین حدود ۱۳۷ زن و دختر در روز.[9] طبق همون گزارشِ UNODC برای هوموساید، توی سال ۲۰۲۱، از بین قتل‌های زنان در جهان، حدود ۵۶٪ در فضای خصوصی و توسط شریک عاطفی یا اعضای خانواده اتفاق افتاده؛ در مقابل، این سهم برای مردا حدود ۱۱٪ بوده. و باز طبق همین منبع، در داده‌های کشورهایی که جنسیت مرتکب مشخص بوده، حدود ۹۰ درصد مرتکبین (شریک عاطفی یا یکی از اعضای خانواده) مرد بودن.[1]
11000Loading...
sticker.webp
117000Loading...
sticker.webp
12000Loading...
عه مامان دیدی چی‌شد؟ همجنس‌باز شدم
6413168Loading...
هرکس موافق این گرایشه انشالا بچش همینطوری همجنس باز بشه
62253649Loading...
طبق آمار رسمی، مردا بیشتر توی تصادفات شدید و مرگبار درگیرن؛ چه با موتور چه با ماشین. توی ریپورت رسمی WHO می‌بینیم که مردا معمولا حدود ۳ برابرِ زنا در معرض مرگ ناشی از تصادفات جاده‌ای هستن. این اختلاف تا حد زیادی با میزان رانندگی، نوع وسیله نقلیه و رفتارهای پرخطر مثل سرعت بالا و رانندگی تحت تاثیر مواد مرتبطه که خب توی مردا بیشتر دیده میشه! داده‌های رسمی آمریکا هم نشون میدن که اختلاف توی موتور حتی شدیدتره. توی سال ۲۰۲۴، از موتورسواران کشته‌شده: ۵۷۴۸ تا مرد در مقابل ۴۷۳ تا زن بودن؛ یعنی تعداد مردای کشته‌شده توی تصادفات با موتور حدود ۱۲ برابر زنا بوده. اینا به نظرم برای زیر سوال بردن کلیشه‌ی «زنا راننده‌های بدترین» کافی به نظر می‌رسه! درواقع رانندگی یه مهارته و هیچ مهارتی جنسیت نداره. اما زنا همیشه چوبِ «راننده‌های بد» رو می‌خورن. اگه یه زن یه بار اشتباه کنه یا راننده‌ی بدی باشه، همه‌ی زنا میشن راننده‌های بد! اما وقتی مردا توی آمار مرگ‌های جاده‌ای خیلی بیشترن و رفتارهای پرخطر مثل سرعت بالا و رانندگی تحت تاثیر مواد هم بین مردا بیشتر دیده میشه، دیگه نمیشه همه‌ی مردا راننده‌های بدین! برا مردا مسئله همیشه فردی میمونه اما برا زنا یهو مسئله جمعی میشه! هروقت یه راننده‌ی بد می‌بینن، حتی اگه قیافشو نبینن میگن حتما زنه، یا ری‌اکتِ بدتری به یه راننده‌ی بدِ زن دارن تا مرد؛ درحالی‌که داده‌ها اصلا از این کلیشه حمایت نمی‌کنن! از اون طرف، یه چیز مهم دیگه‌ام هست. زنا با وجود اینکه در مجموع کمتر کشته میشن، در بعضی شرایطِ تصادف مشابه می‌تونن ریسک آسیب یا مرگ بیشتری داشته باشن. مثلا توی یه مطالعه‌ی NHTSA که تصادفات با شدت مشابه رو مقایسه کرده، نشون داده که این تفاوت توی ماشینای قدیمی‌تر قابل توجه‌تر بوده. برای خودروهای مدل ۱۹۶۰–۱۹۹۹، خطر مرگ زنا در مقایسه با مردا در تصادفات مشابه حدود ۱۹.۹٪ بیشتر برآورد شده. اما برای خودروهای مدل ۲۰۱۰–۲۰۲۰ این اختلاف به حدود ۶.۳٪ کاهش پیدا کرده چون اصلاحات انجام شده اما هنوز به صفر نرسیده. حالا این اختلاف به خاطر چیه؟ آزمون‌های ایمنی خودرو به‌شدت به یک مدل بدنی مردونه متمرکز بودن و بازنمایی آناتومی و فیزیولوژی زنا توی مدل‌های آزمون محدودتر بوده. این موضوع مهمه، چون قد، وزن، نسبت‌های بدنی، شکل لگن، قفسه‌ی سینه، گردن، توزیع جرم بدن و نحوه‌ی تعامل بدن با کمربند ایمنی و ایربگ می‌تونه روی نوع و شدت آسیب تاثیر بذاره. حتی توی ژانویه ۲۰۲۶، NHTSA اعلام کرد پژوهش جدیدش نشون داده زنا در ۲۶٪ از ۱۵۰ مدل آسیب مورد بررسی، ریسک آماری بالاتری از آسیب نسبت به مردان داشتن و روی نیاز به مدل‌های آزمون تصادف زنانه‌ی پیشرفته‌تر تاکید کرد. یا مثلا توی داده‌های ۲۰۲۴ آمریکا، از ۴۷۳ زن کشته‌شده توی تصادفات با موتور، ۲۴۴ نفر مسافر بودن؛ یعنی حدود ۵۲٪ از زنای کشته‌شده‌ به خاطر موتور درواقع پشت موتور نشسته بودن! در مقابل، از ۵۷۴۸ مرد کشته‌شده، ۵۷۱۵ نفر راننده بودن؛ یعنی تقریباً ۹۹٪. پس در مورد موتور، بخش بزرگی از زنایی که جونشونو از دست دادن اصلا راننده نبودن و به‌عنوان مسافر سوار وسیله‌ای بودن که شخص دیگه‌ای که عمدتا مرد بوده، راننده‌اش بوده! این مورد برای ماشین هم صدق میکنه حتی. پس وقتی درباره‌ی «راننده‌های بد» حرف می‌زنیم، بهتره به‌جای این کلیشه‌های مسخره‌ی زن‌ستیزانه، به داده‌های واقعی، میزان مواجهه، نوع وسیله، رفتار رانندگی و شرایط تصادف نگاه کنیم. چون وقتی یه زن بد رانندگی می‌کنه، میشه نماینده‌ی همه‌ی زنا ولی وقتی آمار مردا در تصادفات مرگبار این‌قدر بالاتره، یهو میشه فقط یه فرد. به این میگن استاندارد دوگانه. منابع: https://www.who.int/en/news-room/fact-sheets/detail/road-traffic-injuries https://afro.who.int/health-topics/road-safety https://www.iihs.org/research-areas/fatality-statistics/detail/motorcycles-and-atvs https://www.iihs.org/research-areas/fatality-statistics/detail/passenger-vehicle-occupants https://www.nhtsa.gov/press-releases/nhtsa-report-newer-cars-appear-significantly-reduce-gender-disparities-crash https://www.nhtsa.gov/press-releases/nhtsa-study-affirms-need-female-crash-test-dummy-approved-by-trump-administration https://www.nhtsa.gov/es/node/103766
628127338Loading...
sticker.webp
520000Loading...
طبق آمار رسمی، مردا بیشتر توی تصادفات شدید و مرگبار درگیرن؛ چه با موتور چه با ماشین. توی ریپورت رسمی WHO می‌بینیم که مردا معمولا حدود ۳ برابرِ زنا در معرض مرگ ناشی از تصادفات جاده‌ای هستن. این اختلاف تا حد زیادی با میزان رانندگی، نوع وسیله نقلیه و رفتارهای پرخطر مثل سرعت بالا و رانندگی تحت تاثیر مواد مرتبطه که خب توی مردا بیشتر دیده میشه! داده‌های رسمی آمریکا هم نشون میدن که اختلاف توی موتور حتی شدیدتره. توی سال ۲۰۲۴، از موتورسواران کشته‌شده: ۵۷۴۸ تا مرد در مقابل ۴۷۳ تا زن بودن؛ یعنی تعداد مردای کشته‌شده توی تصادفات با موتور حدود ۱۲ برابر زنا بوده. اینا به نظرم برای زیر سوال بردن کلیشه‌ی «زنا راننده‌های بدترین» کافی به نظر می‌رسه! درواقع رانندگی یه مهارته و هیچ مهارتی جنسیت نداره. اما زنا همیشه چوبِ «راننده‌های بد» رو می‌خورن. اگه یه زن یه بار اشتباه کنه یا راننده‌ی بدی باشه، همه‌ی زنا میشن راننده‌های بد! اما وقتی مردا توی آمار مرگ‌های جاده‌ای خیلی بیشترن و رفتارهای پرخطر مثل سرعت بالا و رانندگی تحت تاثیر مواد هم بین مردا بیشتر دیده میشه، دیگه نمیشه همه‌ی مردا راننده‌های بدین! برا مردا مسئله همیشه فردی میمونه اما برا زنا یهو مسئله جمعی میشه! هروقت یه راننده‌ی بد می‌بینن، حتی اگه قیافشو نبینن میگن حتما زنه، یا ری‌اکتِ بدتری به یه راننده‌ی بدِ زن دارن تا مرد؛ درحالی‌که داده‌ها اصلا از این کلیشه حمایت نمی‌کنن! از اون طرف، یه چیز مهم دیگه‌ام هست. زنا با وجود اینکه در مجموع کمتر کشته میشن، در بعضی شرایطِ تصادف مشابه می‌تونن ریسک آسیب یا مرگ بیشتری داشته باشن. مثلا توی یه مطالعه‌ی NHTSA که تصادفات با شدت مشابه رو مقایسه کرده، نشون داده که این تفاوت توی ماشینای قدیمی‌تر قابل توجه‌تر بوده. برای خودروهای مدل ۱۹۶۰–۱۹۹۹، خطر مرگ زنا در مقایسه با مردا در تصادفات مشابه حدود ۱۹.۹٪ بیشتر برآورد شده. اما برای خودروهای مدل ۲۰۱۰–۲۰۲۰ این اختلاف به حدود ۶.۳٪ کاهش پیدا کرده چون اصلاحات انجام شده اما هنوز به صفر نرسیده. حالا این اختلاف به خاطر چیه؟ آزمون‌های ایمنی خودرو به‌شدت به یک مدل بدنی مردونه متمرکز بودن و بازنمایی آناتومی و فیزیولوژی زنا توی مدل‌های آزمون محدودتر بوده. این موضوع مهمه، چون قد، وزن، نسبت‌های بدنی، شکل لگن، قفسه‌ی سینه، گردن، توزیع جرم بدن و نحوه‌ی تعامل بدن با کمربند ایمنی و ایربگ می‌تونه روی نوع و شدت آسیب تاثیر بذاره. حتی توی ژانویه ۲۰۲۶، NHTSA اعلام کرد پژوهش جدیدش نشون داده زنا در ۲۶٪ از ۱۵۰ مدل آسیب مورد بررسی، ریسک آماری بالاتری از آسیب نسبت به مردان داشتن و روی نیاز به مدل‌های آزمون تصادف زنانه‌ی پیشرفته‌تر تاکید کرد. یا مثلا توی داده‌های ۲۰۲۴ آمریکا، از ۴۷۳ زن کشته‌شده توی تصادفات با موتور، ۲۴۴ نفر مسافر بودن؛ یعنی حدود ۵۲٪ از زنای کشته‌شده‌ به خاطر موتور درواقع پشت موتور نشسته بودن! در مقابل، از ۵۷۴۸ مرد کشته‌شده، ۵۷۱۵ نفر راننده بودن؛ یعنی تقریباً ۹۹٪. پس در مورد موتور، بخش بزرگی از زنایی که جونشونو از دست دادن اصلا راننده نبودن و به‌عنوان مسافر سوار وسیله‌ای بودن که شخص دیگه‌ای که عمدتا مرد بوده، راننده‌اش بوده! این مورد برای ماشین هم صدق میکنه حتی. پس وقتی درباره‌ی «راننده‌های بد» حرف می‌زنیم، بهتره به‌جای این کلیشه‌های مسخره‌ی زن‌ستیزانه، به داده‌های واقعی، میزان مواجهه، نوع وسیله، رفتار رانندگی و شرایط تصادف نگاه کنیم. چون وقتی یه زن بد رانندگی می‌کنه، میشه نماینده‌ی همه‌ی زنا ولی وقتی آمار مردا در تصادفات مرگبار این‌قدر بالاتره، یهو میشه فقط یه فرد. به این میگن استاندارد دوگانه. منابع: https://www.who.int/en/news-room/fact-sheets/detail/road-traffic-injuries https://afro.who.int/health-topics/road-safety https://www.iihs.org/research-areas/fatality-statistics/detail/motorcycles-and-atvs https://www.iihs.org/research-areas/fatality-statistics/detail/passenger-vehicle-occupants https://www.nhtsa.gov/press-releases/nhtsa-report-newer-cars-appear-significantly-reduce-gender-disparities-crash https://www.nhtsa.gov/press-releases/nhtsa-study-affirms-need-female-crash-test-dummy-approved-by-trump-administration https://www.nhtsa.gov/es/node/103766
1000Loading...