𝑼𝒏𝒔𝒂𝒊𝒅💔

نمیدونم شاید اگه الان بودی داشتم کل روزمو برات تعریف میکردم.

خیلی خوشم میاد از آدمایی که با اینکه با هم بحث و دعوا می‌کنیم اما چیزی قرار نیست بینمون بهم بخوره.

منِ احمقو بگو که باز منتظرت موندم، با اینکه ته دلم می‌دونستم نباید. ولی تو؟ اولین کاری که کردی این بود که رفتی سراغ یه دختر دیگه… انگار نه انگار یه نفر هنوز منتظر تو مونده بود. :)))

من همیشه زیاده‌روی کردم، غصه خوردن، دوست داشتن، اهمیت دادن، من همیشه بیش از حد نگران همه چی بودم.

آدم مناسب، کاری می‌کنه که تو عاشق خودت هم بشی.

احمق فقط من که فکر می‌کردم به هرکی خوبی کنم اونم بهم خوبی میکنه.

تلاش کردن بیش از حد فقط رو هدفا جوابه، رو آدما نتیجه برعکس میده.

همه تقصیر هارو گردن بگیر و رها کن.

تو خنده ‌دار ترین موضوعی بودی که بابتش گریه کردم .

برای بعضیا محبت مثل فیلم خارجی بدون زیرنویس میمونه، نمیفهمنش.

من تو یه مرحله از زندگیم که نه واسه موندن کسی خواهش میکنم نه واسه برگشتنش، حتی کسی یا چیزی رو آرزو نمیکنم، من تو این زندگی یاد گرفتم موندنی میمونه و رفتنی میره، نباید سخت گرفت، باید گذشت.

ولی من ادمیم که یکی جلوم گریه کنه منم پا به پاش اشک میریزم :) پس چرا بهم میگن بی احساس ...!💔

‏کل مفهوم امنیت در رابطه همینه که : «هربار قهر می‌کردی می‌دونستم فرداش برمی‌گردی»

من همیشه می‌گفتم من از هیچ‌کس خوشم نمیاد، تا اینکه بالاخره از یکی خوشم اومد… اونم خیلی مستقیم و بی‌رحمانه گفت: «مهم نیست.» :) خلاصه فهمیدم بعضی وقتا آدم فقط باید همون «هیچ‌کس» رو ادامه بده. 😂🖤

تصادفی باهاش آشنا شدم ولی اگر تصادف میکردم دردش کمتر بود.

بعد از مدتها دیدمش باهم چشم تو چشم شدیم ٬ ولی مثل دوتا غریبه آشنا بودیم

بی حس بودنو از خارکصه ای یاد گرفتم که بهترین حسارو بهش داشتم.

یه جوری نوتیف از هیچکس ندارم انگار هنوزم نت ملیه.

‏یه‌ سری آدما، یه ورژنی از من رو داشتن که دیگه تکرار نمیشه.