تـاروپـود🖤

«هرکس باید خودش معنای زندگی‌اش را پیدا کند و مسئولیت آن را بپذیرد. اگر در این امر موفق شود، با وجود همه‌ی تحقیرها، باز هم رشد خواهد کرد.» انسان در جست‌وجوی معنا، ویکتور فرانکل

هر زندگی یک قطعه موسیقی است. مثل موسیقی، ما رویدادهایی محدود هستیم؛ چیدمان‌هایی منحصربه‌فرد. گاهی هماهنگ و دلنشین، و گاهی ناهماهنگ و پرتنش.

اگر اعتراف سختی بخواهم کنم، این خواهد بود که زندان من خودساخته بود. -مه‌نامه

«طبیعی است که آغازها زیبا باشند، زیرا منطقی نیست کسی نزدت بیاید و بگوید: سلام، من آدم پستی هستم.» داستایوفسکی

قلب خاک خوبی دارد. دربرابر هر دانه که در آن بنشانی، هزار دانه پس میدهد. اگر ذره ای نفرت کاشتی، خروارها نفرت درو خواهی کرد. و اگر دانه ای از محبت نشاندی، خرمن ها بر خواهی داشت...

چون من برای زنِ دیگر بودن به دنیا آمده بودم؛متعلق به هیچ‌کس نبودم، اما انگار به همه تعلق داشتم.کسی که هیچ نداشت، اما همه‌چیز را می‌خواست.با آتشی برای هر تجربه و وسواسی عمیق نسبت به آزادی.

چرا مینالم؟ همانطور که ژان پل سارتر می‌گفت: زندگی هرچه را می‌خواستم به من داد و بعد به من فهماند که آن چیز اهمیتی نداشت...

به مادمازل کتی گفتم: تو هیچ‌وقت عاشق شدی؟ خاکستری نگاهم کرد. خاکستری، غمگین‌ترین رنگ‌هاست! میترا الیاتی

شاید همین دردی که امروز تحمل می‌کنی، راه نجات تو باشد. برای اینکه هنرمند بشوی، باید حتماً انسان باشی. چشم‌هایش،بزرگ علوی

او تو را کشته بود؛ ولی تو انگار طوری هستی که اگر بر مزارت دسته گلی می‌گذاشت، او را می‌بخشیدی...

نوشته بود «زنانی که با موسیقی و قهوه آرام می‌شوند شکست‌ناپذیرند.» نوشتم: مغالطه نکن. چنین زنانی با این توصیف، ارتباطشان با واقعیت قطع شده و هر آنچه را که رنجشان می‌دهد، سرکوب می‌کنند.

And I Only have eyes For You.

Your hand is cold, Mine burns like fire. How blind you are,Nastenka! White nights, Fyodor Dostoevsky

علیرضا ترابی از افتخارات زندگی‌ام همین بس که می‌توانستم شبیهِ شما باشم، امّا نشدم. فکر می‌کنید که در زمینِ بازیِ شما حرفی برای گفتن ندارم؛ امّا راستش این است که وارد زمینِ بازیِ شما نمی‌شوم فقط به این دلیل که نمی‌خواهم دیگران من و شما را در ذهنشان در یک گروه قرار بدهند، و نمی‌خواهم با همان صفاتی شناخته شوم که شما و امثالِ شما شناخته می‌شوید...

درد یک اتفاق طبیعی است اما رنج کشیدن یک انتخاب است. سای بابا

فقط وقتی از بیماریمان خسته می‌شویم دست از بیمار بودن برمیداریم.

بخشی از هفتاد و یکمین شعر از تائوت چینگ؛ افکارتان را تغییر دهید تا زندگیتان تغییر کند

تمامی متن ها با عنوان مه‌نامه نوشته خودم می‌باشد.