Koki's home...‌᭄ྀ ‌

اینطوری میتونم کامل تر توضیحش بدم که یه آدم و شما می‌بینید و با دیدنش حس خوبی ندارین ، بی قرار میشین ، قلبتون حالت فشردگی پیدا می‌کنه و مدام یه چیزی توی اعماق وجودتون بهتون هشدار میده که این همچین آدمی می‌تونه باشه چرا ؟ چون پتانسیل های درونش ، تجربیاتی که داشته ، کارایی که انجام داده روی وایبی که به بقیه منتقل می‌کنه اثر منفی گذاشته و حتی بعد از صحبت با این فرد شما حس خستگی بهتون دست میده چون انرژی خوار بوده و تقابل انرژی صورت نگرفته به علت تفاوت در فرکانس خروجی از روحش..

هیچ وقت نمیشه به وایبی که از نگاه و چشم های اشخاص میگیری شک کنی ، یه حس درونی که در نهایت متوجه میشی بله دقیقا همینطور بوده ، بهش نمیشه برچسب قضاوت کردن داد ، چون تو از روی ظاهر صورت یا ظاهر فیزیکی یا حتی لباس پوشیدن شخص در موردش نظر نمیدی ، در واقع اومدی وایب اون آدم و درک کردی و اون لحظه س حست یه چیزی از دریچه ضمیر ناخودآگاه به وجودت و بعد به جسم مادیت انتقال میده ، از طریق قلب و مغز...

چشـــم هـــا؟ ایجاد کننده دریچه ای برای ارتباط با انرژی روح اشخاص!

یه عقیده کلی دارم اونم اینکه کسی بخواد حالتو بپرسه می‌پرسه ، کسی بخواد دوری دوستی رو ضمیمه کنه اینکارو میکنه ، کسی بخواد کاری رو برات انجام بده مطمئن باش انجام میده ، در غیر اون صورت اگه نخواد ، تو هیچ کاری نمیتونی انجام بدی و نیازی نیست چیزی رو بگی ، توضیح بدی ، بخوای یا تکرار کنی ، چون در صورتی که ابراز کنی هم ارزش اون کار یا پیام پایین میاد هم خودت دلت می‌شکنه به خودت میگی « لابد ارزشی نداشتم ، لابد نباید آدم خوبی می‌بودم وگرنه تا نمیگفتم بهش انجام نمی‌داد که»... هیچ وقت نباید اجازه داد به این مرحله برسه ، آدما همشون بلدن چیکار کنن ، همشون وقت دارن ، همشون حتی روزی نیم ساعت و میتونن تایم بزارن ، همه پول تو حسابشون هست ، منتها دو تا موضوع پیش میاد.. یکی اینکه اون شخص مایل به ارتباط نیست و اینا رو داره پیش می‌کشه که عذرتقصیر و پین کنه روی سر برگ کارش و دوم اینکه بهونه زیاده برای غیر مستقیم جواب دادن و سوم اینکه تو متوجه میشی وقتی که گذاشتی صرفا باعث شده تو درس بگیری از تجربه ارتباطاتی که داری :)

دو دیدگاه کاملاً متضاد برای فهم ارتباط ریاضی و فیزیک وجود داره که می‌تونیم ریشه‌های اونو توی ختلاف «افلاطون» و «ارسطو» پیدا کنیم و طبق دیدگاه ارسطویی ، واقعیت‌های فیزیک بنیادی هستند و زبان ریاضی فقط تقریب مفیدی از آن‌ها به‌ حساب می‌آید. طبق دیدگاه افلاطونی، ساختارهای ریاضیاتی واقعیت‌های بنیادی هستن و ناظران اونا رو به‌صورت تقریبی واقعیت‌های فیزیکی درک می‌کنن!

چند جهانی سطح چهار مورد پسند کساییه که فکر میکنن چند جهانی توی این سطح مختص به ریاضیات و علوم مرتبط با اونه و منم از همون دسته ام ، همیشه هم یه جمله داشتم که ریاضیات این دنیا فراتر از هر ریاضیه ای هست که حتی بزرگترین دانشمندا راجع بهش خوندن یا حتی درباره ش علم دارن!

و راستی ، در حالت کلی چهار سطح برای قضیه دنیای موازی وجود داره ، جهانی رو قبلش باید تصور کنیم که توی اون قوانین فیزیک کلاسیک حکم‌فرما هستن نه قوانین نسبیت و مکانیک کوانتوم ، اینطوری باید دنیایی رو متصور شد که در اون ، خود زمان به‌صورت قدم‌های گسسته می‌گذره ، نه پیوسته! شاید جهانی وجود داشته باشه که فقط جهانی دوازده‌‌وجهی توخالی باشه ، در چندجهانی سطح 4 ، تمام این جهان‌هایی که گفتیم می‌تونن وجود داشته باشن این سطح به‌ نظرم کاملا انتزاعیه..

از اونجایی شروع کنیم بگم که اگه تعداد دنیای موازی با ما زیاد باشه ، منظورم سطوح نیست ، سطح هاش سه تاس! مثلا یه جین لباس نه ، سه مدل لباس ، تفاوت توی ساختار و ابعاد زندگی موازی هر شخص هست ، میتونم با توجه به اینا بگم ، دنیا های موازی مکانی برای جبران و نقصان کارما و دارما های ماس.. اینکه ما الان همزمان داریم توی چندین کره زمین با سه سطح مختلف زندگی میکنیم تماما اشاره داره که ما در حین انجام کار (چه خوب چه بد) داریم نتیجه ش رو در اون دنیا میبینیم ، اون شخص که مقابل و آینه ی ماس در واقع یک آینه چند بعدیه که توی آینه هربار یه آدمی داره به یه آدم دیگه نگاه می‌کنه و تصویر خودشو میبینهه وای واقعا جالب ترین موضوعیه که تا حالا بهش فکر کردم ، حساب کن یه آدم الان داره دروغ میگه و در جهان موازی روبه روش داره دروغ میشنوه ؟ اگه اینطوری باشه حتی نمیشه اسمشو کارما یا دارما گذاشت چون مثلا یه شخصی در دنیای فیزیکی و مادی خودمون داره ظلم میبینه ولی اگه قرار باشه توی دنیای موازی ظلم کنه ، پس اسم این دقیقا چیه ؟ کارما ؟ دارما ؟ چون نمیشه گفت کارش قصدی و عمدی بوده و نمیشه براش مجازات جرم تعیین کرد!

الان که داشتم می‌نوشتم تونستم دوتا چیزو خیلی خوب به هم ربط بدم وای بزار فکرامو جمع و جور کنممم میام میگمش🧩

قبلا بچه تر که بودم میگفتم یعنی اون دنیای موازی که همیشه فکرشو میکردم توی لایه زیرین زمین ماس یا لایه رویین ؟ با توجه به چیزایی که ازش خوندم گفته میشه در فاصله خیلی زیاد از کره زمین خودمون یه سیاره هست کاملا مشابه زمین و فرضیه داده شده که انسان های زیادی اونجا زندگی میکنن و این زندگی محبوس به کلید واژه خاصی نیست ، به عبارتی این زندگی برای اونا آینه ای در مقابل همین زمین خودمونه و توی یه سطح فعال مشغول زیسته ، سطح 1 خودِ دیگر ما (همون نقطه مقابل) توی نقطه‌ ی خیلی دور در فضایی سه‌بُعدی زندگی می‌کنه سطح 2 میگه که جهان‌های دیگه ای توی حباب‌ها یا در ابعاد متفاوت فضا هستن و در سطح 3 از نظرم فرضیه جهان‌ها مطرح میشه و چند جهانی رو به تصویر می‌کشه ، شاخه‌ کوانتومی دیگه ای در فضای بی‌نهایت‌بُعدی هیلبرت واقع شده‌ باشن هرچی که هست تموم عمرم از بچگی و موقعی که فهمیدم دنیای موازی مسئله ش فرض شده ، دوست داشتم این دنیا رو واقعی لمس کنم ، یعنی تموم انتخاب ها تجارب عقاید و باور هامو قراره خلاف الانم ببینم و باهاشون زندگی کنم ، شاید اینم یکی از مسیر. های روحه ؟ شاید قراره ما دقیقا یه جایی روبه روی الانمون وایسیم تا چیزایی که منع کردیم و برچسب بد زدیم رو حتی تجربه کنیم ، شاید چیزایی که الان در نقش خوب بازی میکنن توی اون دنیا براشون نقش تماشاچی رو بازی کنیم و نقطه مقابل استیج کارای همین زندگیمون شیم ، آیا این شبیه نیست به آخرت و کارما؟ یه مقوله متفاوت که معاد میگه آخرت هست و کارما و دارما میگن توی این دنیا عواقب ، پاداش یا جزای کارت رو دریافت می‌کنی ، برای اون خدایی که میشناسم دومی عدالت بیشتری داره ، اینطوری باشه اشخاص سعی میکنن هرکاری عشق شون می‌کشه انجام بدن و به عواقب ش فکر نمیکنن میگن «ولش کن بابا اگرم بهشت و جهنمی هست ، اصلا بزار برم جهنم» ولی وقتی شخص معتقد باشه توی همین دنیا حسابرسی انجام میشه ، دیگه پیگیر این نیست نخ بدی هاشو سفت بچسبه تا ثریا رو اشتباه ببافه!

دنیای موازی ، چه پدیده جالبی ، یه جورایی منو یاد قضایای معاد و داشتن چندین بعد در روندشه ، همینکه گفته میشه انسان به دنیا میاد ، رشد و نمو پیدا می‌کنه و در نهایت بر اساس اعمال ، کردار ، گفتار و رفتارش سنجیده و قضاوت میشه ، و این قضاوت در ادیان مختلف میاد هر شخص رو در یک کفه ترازو و عوامل اون دین و قوانین ش رو هم در یک کفه ترازو می‌زاره و این میشه مبنایی برای سنجش انسان و در نهایت برای اون تصمیم گرفته میشه که به جهنم بره یا بهشت! شاید بهشت و جهنمی که برای خیلیا سواله چه شکلیه ، همین دنیا باشه ، شاید قرار نیست لزوما توی آتیش واقعی بسوزی ، همینکه یه جایی به خاطر کارت از عذاب وجدان درونت شعله ور بشه خودش یه نوع مجازاته ، یه نوع بازگشت عمل به خود یا همچین چیزی!

And don’t forget this : “If someone or something is meant for you , in the end it will be yours.. There’s no need to rush at the right time , everything will fall into place in your life, just as God wills..”

But I’ve come to believe that the same person can be both the pain and the remedy for that pain.. In my opinion , you have to allow time to prove everything to you..

Some couples reach a point in their journey where they face conflicts , or realize they’re hurting each other and causing emotional wounds..