`°𝑶𝒑𝒉𝒆𝒍𝒊𝒂°`

-چارلز بوکوفسکی

اینجا جوین باشید.

بر من ببخش گاه چنان دوست دارمت کز یاد می برم که مرا برده ای ز یاد

نوشتن، مرضِ مسریِ عجیبی‌ست؛ اگر روزی دچارش شوی، تا پایان عمر گریبانت را رها نمی‌کند. آرام‌آرام در رگ‌هایت می‌دود، به جانت می‌نشیند و همچون اعتیادی، تو را بیمارِ خود می‌کند. آن‌وقت مدام می‌نویسی؛ برای یافتن همان حسِ نخستینِ رهایی. می‌نویسی و می‌نویسی و باز هم می‌نویسی. حرف‌هایت را به قلم می‌سپاری و از افکارت جوهر می‌سازی؛ جوهرِ تلخی که از اعماقِ ذهنت می‌جوشد و بر کاغذ می‌ریزد. گمان می‌کنی با هر سطر، اندکی سبک‌تر خواهی شد؛ اما ذهنِ آدمی انباری بی‌انتهاست. هرچه بیشتر خالی‌اش کنی، رازهای بیشتری از تاریکیِ خود بیرون می‌کشد. و تو همچنان می‌نویسی؛ به این امید که شاید روزی تمامِ آنچه در سرت غوغا می‌کند، راهی برای گریز پیدا کند.

- چنل گردی

- شهریار

-ژوئه بوسکه

جوین بودنتون چک میشه