`°𝑶𝒑𝒉𝒆𝒍𝒊𝒂°`

زندگی همین است. ‏در چهل سالگی ‏با زخمی که از بیست سالگی ‏در قلب‌ خودمان جا گذاشته‌ایم ‏آرام آرام می‌میریم.

-‏باریش بیچاکچی

"و ما سخت‌جانیم؛ شب را با خونِ جگر به صبح می‌رسانیم، و صبح، باز به زندگی تن می‌دهیم."

✨

‏هر‌کسی به اندازه ضربه‌هایی که خورده، تنهایی‌اش را محکم‌تر بغل کرده است.

آلبر کامو

"بارها ناامیدت می‌کنند؛ آن‌قدر که یک روز دیگر دلیلی برای ماندن پیدا نمی‌کنی. می‌روی، و تازه از همان‌جا محاکمه‌ات آغاز می‌شود. داستان را از جایی روایت می‌کنند که خودشان بی‌گناه به نظر برسند؛ از رنج‌هایی که به تو داده‌اند چیزی نمی‌گویند، از شب‌هایی که تو را ذره‌ذره به مرزِ رفتن رسانده‌اند، هیچ. فقط رفتنت را به خاطر می‌سپارند و واکنشت را مدرکِ محکومیتت می‌کنند. و ناگهان، در روایتِ آن‌ها، تو می‌شوی مقصر؛ آدمِ سنگدل، ناسپاس و سراپا بدِ قصه."

می‌آیم، به تنهایی می‌نوشم، به تنهایی می‌خندم، به تنهایی می‌گریم، به تنهایی می‌روم، به تنهایی...

-عباس کیارستمی

📮فور کنید بزارمتون فولدر جذب بگیرید.🪭

-پناهگاهِ عاشقای وایب استتیک!🫕✨

اگر چنل هنری (نویسندگی، نقاشی، تکست و...) دارید، این پیام رو فوروارد کنین، پست موردعلاقم از چنلتون رو فوروارد کنم.🤍

همه چیز کشف شده است، جز چگونه زیستن.

دوزخ، ژان پل سارتر

📮فور کنید بزارمتون فولدر جذب بگیرید.🪭

-پناهگاهِ عاشقای وایب استتیک!🫕✨

"گفت: هر وقت روانم فرسوده می‌شود و دیگر توان تحمل ندارم، غیب می‌شوم؛ می‌روم تا خودم را دوباره سرهم کنم. اما مدتی‌ست فاصله‌ی میان غیب‌شدن‌هایم کمتر شده. انگار خانه‌ای قدیمی و نم‌کشیده خریده باشم؛ خانه‌ای که هر بار فقط دیوارهایش را رنگ می‌زنم و خیال می‌کنم تعمیر شده. بعد، یک روز پله‌ای زیر پایم می‌شکند، روزی دیگر چوبی از رطوبت می‌پوسد، سقفی ترک می‌خورد و من دوباره باید چیزی را از نو بسازم. فکر می‌کنم دیگر مسئله رنگ دیوارها نیست؛ خانه از پایه فرسوده است. و من هر بار، به جای اینکه از آن بیرون بیایم، بیشتر هزینه می‌کنم تا بتوانم چند روز دیگر در آن زندگی کنم."