en
Feedback

Don't get caught by a cheater! Telemetrio finds and tags such channels 👉 If you want to see the tag, subscribe

سیروان

سیروان

Open in Telegram

#سیروان نشریه هفتگی با گستره استان های مناطق کُردنشین 🔸سابقه انتشار ۲۸ سال 🔹دو زبان #کُردی و #فارسی https://instagram.com/sirwan.weekly ✅صاحب امتیاز سازمان همیاری شهرداری های استان کردستان 📞 تماس با ما،ارسال مطلب و سوژه 💬 @sh_juo

Show more
The country is not specifiedThe category is not specified
922
Subscribers
+224 hours
+77 days
+2830 days
Posts Archive
🔺نام مادر؛ حقیقتی که نباید پنهان بماند ✍دکتر شفیع بهرامیان ▫️چه تناقض تلخی است؛ مادری که از نخستین لحظه آفرینش فرزند، جسم و جان خود را وقف او می‌کند، ماه‌ها رنج بارداری را به دوش می‌کشد، از شیر جانش او را تغذیه می‌کند، شب‌های بی‌شمار را بی‌خوابی می‌کشد و سال‌ها با عشق و ایثار فرزندش را پرورش می‌دهد، اما هنوز در برخی جوامع، حتی بردن نام او بر سنگ مزار یا در اعلامیه ترحیم، با مقاومت و تعصب‌های بی‌پایه روبه‌رو است. ▫️قرآن کریم با صراحت از رنج‌های مادر یاد می‌کند: «وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ ۖ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَىٰ وَهْنٍ»؛ «انسان را به نیکی کردن به پدر و مادر سفارش کردیم؛ مادرش او را با رنجی بر رنج دیگر حمل کرد.» (سوره لقمان، آیه ۱۴). همچنین خداوند می‌فرماید: «حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهًا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًا»؛ «مادرش او را با سختی حمل کرد و با سختی به دنیا آورد.» (سوره احقاف، آیه ۱۵). پیامبر اکرم ﷺ نیز جایگاه مادر را چنین ترسیم کرده‌اند: «الجنة تحت أقدام الأمهات»؛ «بهشت زیر پای مادران است.» و در حدیثی مشهور، هنگامی که از ایشان پرسیده شد چه کسی بیش از همه شایسته نیکی است، سه بار فرمودند: «مادرت» و سپس فرمودند: «پدرت.» ▫️با وجود چنین جایگاهی، چگونه می‌توان نام مادر را از آخرین سند هویت یک انسان حذف کرد؟ مگر نه اینکه در آیین تلقین، متوفی را با نام مادر خطاب می‌کنند؟ اگر ذکر نام مادر در آموزه‌های دینی جایگاهی روشن دارد، این هراس از ثبت نام او در اعلامیه ترحیم یا سنگ مزار از کجا آمده است؟ این رفتار نه پشتوانه‌ای در قرآن دارد، نه در سنت پیامبر، نه در قانون و نه حتی در منطق و اخلاق. پنهان کردن نام مادر، بیش از آنکه نشانه غیرت باشد، نادیده گرفتن کرامت زنی است که بزرگ‌ترین سهم را در آفرینش و پرورش انسان داشته است. زمان آن رسیده که این سنت نادرست کنار گذاشته شود و نام مادر، با همان عزت و احترامی که دین برای او قائل شده است، آشکارا و با افتخار بر زبان‌ها و بر سنگ مزارها نقش ببندد.
01 Aug, 18:13

مرثیه‌ای بر زخم‌های سنگی و شب‌های بی‌خوابِ یک شهر ✍شیوا مجد-دانشجوی دکترای تخصصی جامعه شناسی سنندج، این نگین آرمیده در آغوش آبیدر که روزگاری کوچه‌هایش بوی صمیمیت و قدم‌های آرام عابران را می‌داد، این روزها ردایی از خستگی و فراموشی بر تن کرده است. شهری که می‌بایست تابلوی نقاشیِ فرهنگ و اصالت باشد، اکنون زیر بار سنگین بی‌مهری و بی‌کفایتی متولیانش، به بومی خط‌خطی و آشفته بدل شده است که هر گوشه‌اش، راوی دردی از جنس سوءمدیریت است.امروز قدم زدن در خیابان‌ها و محله‌های این شهر، دیگر نه یک پرسه ی خیال‌انگیز، که عبور از میدانی مین‌گذاری‌شده از سنگ‌فرش‌های شکسته و دهان‌بازکرده است. سنگ‌فرش‌هایی که قرار بود فرشِ راهِ شهروندان باشند، حالا همچون دندان‌هایی پوسیده در دهان کوچه‌ها، عابران را می‌آزارند. پای لغزانِ پیرمردی که عصایش در چاله‌های رهاشده گیر می‌کند و کودکی که به جای دویدن، باید مراقب زخم‌های پیاده‌رو باشد، تلخ‌ترین گواه بر غیبتِ دست‌های مسئولی است که انگار مدت‌هاست نبضِ شهر را رها کرده‌اند.اما این ویرانیِ خاموش، تنها به سنگ‌های زیر پا ختم نمی‌شود. رخسارِ کوچه‌ها، زیر سایه‌ی شومِ زباله‌های انباشته‌شده، عبوس و نازیباست. گویی شهر به حال خود رها شده تا در میان پسماندها نفس‌تنگی بگیرد. قامتِ خمیده و دست‌های پینه‌بسته‌ی همان معدود پاکبانانِ خسته‌ای که در برابر حجم عظیم زباله‌ها و کمبود شدید نیروی کار و تجهیزات، یک‌تنه تقلا می‌کنند، شرمی است که باید بر پیشانی مدیریت شهری بنشیند. وقتی سطل‌های زباله سرریز می‌شوند و جوی‌ها از بوی تعفن لبریز، دیگر چهره‌ای از آن کوچه‌های خاطره‌انگیز باقی نمی‌ماند؛ تنها منظره‌ای است از هجوم زشتی که هر صبح، به چشم و روحِ شهروندان سیلی می‌زند و اما شب… وقتی خورشید غروب می‌کند تا شاید تاریکی، مرهمی بر این چشم‌اندازِ آشفته بکشد، قصه پرغصهِ دیگری آغاز می‌شود. شب‌های سنندج دیگر حریمِ امنِ خواب و سکوت نیست. با فرا رسیدن نیمه‌های شب، سمفونیِ دلهره‌آور زوزه سگ‌های ولگرد، سکوت محله‌ها را می‌درد. کوچه‌هایی که در تاریکیِ وهم‌آلود غرق شده‌اند، حالا به جولانگاه این حیواناتِ سرگردان بدل گشته‌اند. ترس از تردد در شب، خوابِ بریده‌بریده‌ی کودکان و اضطرابی که تا صبح پشت پنجره خانه‌ها پرسه می‌زند، هدیه‌ی شومِ دیگری از انفعال و بی‌تفاوتیِ کسانی است که بر صندلی‌های مدیریت این شهر تکیه زده‌اند و فریادِ خاموشِ محله‌ها را نمی‌شنوند.شهر، موجودی زنده است؛ نفس می‌کشد، پیر می‌شود و اگر تیمار نشود، می‌میرد. سنندج، با آن تاریخچه ی باشکوه و مردمان نجیبش، سزاوار این چهره‌ی تکیده‌ و بیمارگون نیست. این کوچه‌های پر از زباله، این پیاده‌روهای لنگان و آن شب‌های پر از زوزه و هراس، آینه‌ای تمام‌نما از بی‌کفایتی در مدیریت شهری است؛ آینه‌ای که هر روز مقابل چشمان ماست تا بپرسیم: سهم این مردم از زیبایی، امنیت و آرامش کجاست؟ تا کی باید شهر، تاوانِ خوابِ سنگینِ مدیرانش را پس بدهد؟
01 Aug, 18:04

🔺تصویری قدیمی از دورنمای شهر کردستان (سنندج فعلی) در زمان قاجار
🔺تصویری قدیمی از دورنمای شهر کردستان (سنندج فعلی) در زمان قاجار
01 Aug, 07:06

بازدید استاندار کردستان از پایگاه فوریت‌های پزشکی مرز باشماق؛ تأکید بر تقویت زیرساخت‌های سلامت در خط مقدم خدمت استاندار کردستان با حضور در پایگاه عملیاتی اورژانس ۱۱۵ مستقر در مرز بین‌المللی باشماق مریوان، از تلاش‌های ایثارگرانه و شبانه‌روزی آنان در تأمین سلامت زائران و مسافران قدردانی کرد. آرش زره‌تن‌لهونی با شنیدن گزارش عملکرد و بررسی میدانی وضعیت استقرار نیروها، پای صحبت‌ها و دغدغه‌های کارشناسان عملیاتی نشست. وی ضمن تأکید بر اهمیت شنیدن صدای کادر عملیاتی در میدان عمل، چالش‌های پیش‌روی تیم‌های امدادی در این منطقه استراتژیک را مورد بررسی قرار داد. نماینده‌دولت با اشاره به جایگاه ویژه مرز باشماق به عنوان کریدور حیاتی غرب کشور، بر «ضرورت ایجاد زیرساخت‌های استاندارد، تجهیز کامل پایگاه‌های امدادی به فناوری‌های نوین و ارتقای رفاه کادر عملیاتی»تأکید کرد. او با اعلام اینکه «خدمت‌رسانی بی‌نقص در این مرز،ویترین توانمندی سلامت استان است تاکیدکرده باحمایت ویژه و تأمین لجستیک فوری،باید شرایطی فراهم شود که نیروهای خدوم اورژانس بتوانند با کمترین دغدغه و بیشترین توان عملیاتی به خدمت‌رسانی ادامه دهند.» #ستاداربعین‌مریوان
30 Jul, 19:12

🎥 بازدید نماینده ولی‌فقیه از مواکب مرز بین‌المللی باشماق مریوان به گزارش پیج اینستاگرامی فرمانداری مریوان حجت‌الاسلام والمسلمین «عبدالرضا پورذهبی»، به همراه نژاد جهانی فرماندار و شماری از مسئولان، از روند خدمات‌رسانی و تمهیدات مواکب مستقر در مرز بین‌المللی باشماق بازدید کرد. #اربعین۱۴۰۵ #ستاد_اربعین_شهرستان_مریوان
30 Jul, 12:00

سردشت، منتظر تصمیم ماست (از گفت‌وگو تا مسئولیت‌پذیری)
✍محمدعلی سوره- ارشد سیاسی
ماه دوم از عهدی که هشتم تیرماه با خود و مردم صبور سردشت بستم، فرا رسید؛ عهدی برای گفتن و نوشتنِ مستمر از مسائل، ظرفیت‌ها و افق‌های روشنِ این دیار. آنچه در ادامه می‌خوانید، مرورِ سادهٔ رخدادهای یک ماه گذشته نیست؛ بلکه دعوتی است به تأمل، نقدِ سازنده و ارائهٔ راهکارهای عملی برای فردای شهرِمان. در چهاردهم تیرماه، در نشستی که به همت انجمن حمایت از مصدومان شیمیایی برگزار شد، حضور یافتم. ترجیح دادم بیش از آنکه بگویم، بشنوم و از دیدگاه‌های ارزشمند دوستان بهره ببرم. اما با وجود آنکه جلسه بیش از دو ساعت و نیم به طول انجامید، در پایان نه برنامه‌ای روشن تدوین شد و نه نقشه راهی مشخص به دست آمد. باورِ قلبی من این است که ارزش واقعی هر نشست، به خروجیِ ملموس و اقدام‌پذیرِ آن است، نه صرفاً طول زمان و تعداد سخنرانی‌ها. از همین رو، پس از جلسه، مجموعه‌ای از پیشنهادهای مکتوب را در قالب برنامه‌های یک‌ساله و پنج‌ساله ارائه کردم: * طراحی «نشان صلح سردشت» به‌عنوان نمادی ماندگار برای معرفی جهانیِ این شهر؛ * تبدیل روایت فاجعه شیمیایی به بخشی زنده و اثرگذار از حافظه عمومی جامعه؛ * کاشت ۱۳۰ درخت به یاد قربانیان، همراه با نصب شناسنامه و بیوگرافی کوتاه هر شهید بر روی آن‌ها؛ * نصب معرفی‌نامه‌های هنرمندانه از شهدای شیمیایی در فضای شهری. شهری با چنین حافظه تاریخی و جهانی، نباید در روایت و معرفیِ هویت خود منفعل بماند. در ادامه، بیست و دوم تیرماه در نشست دیگری با حضور فرماندار محترم شهرستان شرکت کردم. ایشان با سعه‌صدر گزارشی از اقدامات انجام‌شده ارائه دادند، از کمبود اعتبارات سخن گفتند و از حاضران خواستند پیشنهادهای خود را مطرح کنند. برای من که پس از سال‌ها دوری، نخستین حضورم را در چنین جمعی تجربه می‌کردم، فرصت شنیدن ارزشمندتر بود؛ از این رو از طرح مستقیم تمام پیشنهادهایم چشم‌پوشی کردم، چرا که فضای جلسه بیشتر به گفت‌وگوی عمومی اختصاص داشت تا پردازش مسائل بنیادین. اما همان‌گونه که در جلسه اول صریح بودم، اکنون نیز همان دغدغه‌ها را شفاف با مردم و مسئولان در میان می‌گذارم. پیش از هر چیز، از فرماندار محترم و معاون عمرانی ایشان برای ایجاد بستر گفت‌وگو قدردانی می‌کنم. اما یادمان باشد که گفت‌وگو تنها زمانی معنا می‌یابد که به «تصمیم»، «اقدام» و «پاسخگویی» ختم شود. با درک شرایط امروز کشور و محدودیت‌های بودجه، معتقدم همه مشکلات سردشت ناشی از کمبود اعتبارات نیست؛ بخشی از چالش‌ها مدیریتی است و با اراده، برنامه‌ریزی درست و شفافیت اصلاح‌شدنی است. در این راستا، سه گامِ روشن و ضروری را پیشنهاد می‌کنم: ۱. ساماندهی سیمای شهری و انضباط ترافیک: وضعیت کنونی شهر زیبنده نام و جایگاه بین‌المللی سردشت نیست. پیشنهاد می‌کنم شهرداری و پلیس راهور با همراهی نخبگان بومی، برنامه‌ای گام‌به‌گام برای زیباسازی و اصلاح معابر تدوین کرده و گزارش اجرای آن را ماهانه به صورت شفاف به مردم ارائه دهند. ۲. نهادینه‌سازی فرهنگ پاسخگویی: پیشنهاد می‌کنم فرماندار محترم مدیران دستگاه‌های اجرایی را موظف کنند که هر شش ماه یک‌بار، گزارش کارنامه خود را در نشستی علنی یا از طریق رسانه‌ها منتشر کنند. پاسخگویی مداوم، اعتماد عمومی را بازمی‌گرداند. ۳. تشکیل کمیته ناظر شهروندی: توسعه واقعی بدون نظارت مردم ممکن نیست. حضور داوطلبانه نمایندگانی از معلمان، اصناف، جوانان و معتمدان محلات به‌عنوان ناظر بر طرح‌های عمرانی، باعث می‌شود صدای مردم در مسیر تصمیم‌گیری شنیده شود. سردشت بیش از هر زمان دیگری به همدلی، عقلانیت و مسئولیت‌پذیری نیاز دارد. آینده این شهر با گلایه ساخته نمی‌شود؛ با اندیشه، برنامه و عمل شکل می‌گیرد. از تمامی صاحبان اندیشه، معتمدان، دانشگاهیان، فعالان رسانه و سرمایه‌گذاران دعوت می‌کنم فارغ از اختلاف سلیقه‌ها، برای آبادانی این دیار همراه شوند. و در پایان، از شما شهروند عزیز سردشتی می‌پرسم: اگر امروز تصمیم‌گیری درباره یک مسئله کلیدی شهر در دست شما بود، چه می‌کردید؟
30 Jul, 07:19

🔹گێڕانەوەی بەرپرسیارانە/٣ پەراوێزێکی کورت لە سەر بیرەوەرییەکان ✍یونس قوربانیفەر ناتوانین ئینکاری ئەوە بکەین کە تێگەیشتنی گشتی لە بیرەوەری ئەوەیە کە نووسەر/ گێرەرەوە خەریکی گێڕانەوەی چرکەساتەکانی ڕابردوویە؛ ڕابردوو لە گەنجینەی زەینی خۆی دەردێنێ و بۆ زەمانی ئێستا ڕایدەگوێزێ. دیارە هەر لەو تێگەیشتنە ئەوەش‌ جێی خۆی گرتووە کە ئەگەری ئەوە هەیە کە گێرەرەوە لە پڕۆسەی ڕاگواستنی ڕابردوو بۆ ئێستا، هەمیشە و هەموو کات کالای ڕابردوو بە ساخی ڕانەگوێزێت؛ جار هه‌یه کالای فەیک و درۆ بە جێگەی کالای ئۆرجینال بەرهەم دێنێ؛ هەر وەکوو ئەمیر قازی لە بیرەوەرییەکانی.جار هەیە هەمووی ڕاستییەکان باس‌ ناکا؛ وەکوو نەوشیروان مستەفا لە باسکردنی ڕۆلی خۆی و  مام جەلال لە زۆربەی ڕووداوەکانی یەکێتی‌دا. جاریش هەیە بە هەڵبژاردنی بێدەنگی، بەشێک لە ڕابردوو خامۆش دەکات هەر ئەو جۆرەی کە هەژار شەرەفکەندی بۆ رووداوەکانی 46_47 ئەو تاکتیکەی گرتۆتە بەر. ئەم تێگەیشتنە لە بیرەوەری هەڵە نییە، بەڵام ناتوانێت هەموو لایەن و توێژەکانی بیرەوەریمان بۆ شی وەکا. لە درێژەدا بە ڕوانگەیەکی جیاواز، چەند بیرەوەری ئاماژەپێدراو لە دوو یادداشتی پێشوو زیاتر شی دەکەینەوە. چێشتی مجێور؛ درێژەی سیاسەت، خوڵقاندەوەی مێژوو و کەرامەتی ئەویتر لە هەندەران دانیشتووی، وڵاتەکەت جێهێشتووە و خۆت بە میراتگری کوردایەتی باوک و بنەماڵە دەزانیت. بۆیە دەستنووسی بیرەوەرییەکانی باوکت لە گەنجینەکەی خۆت دەردێنی تا بە نێوی چێشتی مجێور لە ئوروپا و کوردستان بڵاو بێتەوە. ئەوە ڕێک کارێک بوو خانی شەرەفکەندی لە ساڵی ( ١٩٩٧) لە پاریس کردی و کتێبە بڵاونەکراوەکەی هەژار شەرەفکەندی باوکی بڵاو کردەوه.  لەو سەردەمەدا کە دیسکۆرسی ئەدەبی بە تەواوی زاڵبوو، بە جۆرێک کە تەنانەت باسی ئابووریش دەبوایە لە قوڕگی ئەدەبیات و ئەدیبەکان بێتە‌دەر، چێشتی مجێور دیارییەکی گڕان‌بەها بوو. بە تایبەت کە هێشتا حەڵقە و کۆرە ئەدەبییەکان لە فەزای دابەشکردنی هەڵبەست و پەخشان مابوونەوە. بە بڵاوبوونەوەی چێشت، ئێتر ئەوان پەخشانێکی بڵیندیان دەست کەوتبوو کە بە جۆرێک ڕەونەقی بازاری ئەدەب بوو. لەم ناوەشدا، پێشینەی سیاسی و کارنامەی نووسینی هەژاری کۆچکردوو پێشوازی لە چێشتی مجێور زیاتر کرد. بە واتایەک هەموو شتێک ئامادە بوو تا چێشتی مجێور پڕخوێنەر بێت دوای هەژاری خەییام، هەژاری بۆ کوردستان، هەژاری هەنبانە بۆرینە. ئێستاش هەژاری چێشتی مجێور. چێشتی مجێوری هەژار بۆ بەشێک لە ئەدیبان و هۆگرانی چێژبەخش بوو، ئێستاش دوای چەند دەیە لە بڵاوبوونەوەی  خوێنەر و بیسەری هەیە. پادکەستی بۆ کراوە، کراوە بە زمانی فارسی و بە گشتی کتێبەکە بۆ بەردەنگی گشتی تا ڕادەیەک هەر جێگەی سەرنجە. بەڵام چێشتی مجێور بۆ بەرەی ئێستای خوێندەوار، خوێندکار، چالاک و ڕەوشنبیر کتێبێکە لە ڕیزی بیرەوەرییەکانی دی، کتێبەکە دەبێ لە بەستێنی فەزای سیاسی و فەرهەنگی دەیەی ١٩٥٠ تا ١٩٨٠ خوێندنەوەی بۆ بکرێت. بۆ بەرەی ئێستا چێشتی مجێور کۆمەڵە قسەی هەڵبژاردەی نووسەر/ ڕووناکبیرێک نییە کە وەکوو تێکستی ئەندیشەیی هەڵسووکوتی لە گەڵ بکرێت، چێشتی مجێور درێژەی سیاسەت و ڕکابەرییەکانی هەژارە لە گەڵ بەرەی هاوچەرخی خۆی. دەگێڕنەوە کاتێک خانی، کوری هەژار شەرەفکەندی، ڕووبەرووی ڕەخنەی بەشێک لە خوێنەران بۆتەوە لە بابەت هەڵوێست و تۆمەتەکانی هەژار بە نیسبەت کەس و لایەنەکان، ووتویەتی ئەوانە شتێک نین لە بەرامبەر ئەو بەشانەی حەزف کراون و بڵاونەبوونەوە. واتا خانی لووتفێکی گەورەی نواندووە بەرامبەر بە کەس و لایەنەکان! ئەوە بە جۆرێک سەرەتای ڕەخنە سەرزارەکییەکان بوو بە نیسبەت هەژار و چێشتەکەی، دواتر شێرکوی کوری هەژار بە نووسینی کتێبی "هەژاری مڕۆڤ و دەوروبەری"، ڕەخنەکانی لە چێشت گەیاندە لووتکە. کتێبەکەی شێرکو، بە ئاشکرا و بێ‌بەزەییانە هەژاری باوکی خستە بەر ڕەخنە، بە هەمان شێوەش ڕەخنەگران و لایەنگرانی هەژار بە توڕەیی و بێ‌بەزەییانە وەڵامیان داوە. باسی شێرکۆ هەژار و ڕەخنە تووندەکانی بمێنی بۆ بابەتێکی‌تر، بەڵام هەموو ڕەخنەگران بابەتێکی زۆر جیددی و سەرەکیان فەرامۆشکرد؛ بیرەوەرییەکانی هەژار وەکوو ئاڵەکۆکی غەنی بلووریان، وەکوو " لە بری بیرەوەری"ی مەلا بەختیار، وەکوو گێرانەوەکانی حەسەن‌زادە، کەریم حیسامی و دەیان بیرەوەری‌تر دڕێژەی سیاسەت، درێژەی ڕابردوو و بە جۆرێک خوڵقاندنەوەی مێژوو بوو. درێژەی هەیە...   
30 Jul, 06:52

⚫ مردی که پشت قاب ماند
✍حسن باقری
بعضی آدم‌ها را نمی‌توان تنها با حرفه‌شان معرفی کرد. وقتی خبر رفتنشان می‌رسد، احساس می‌کنی چیزی بیش از یک نام یا یک شغل از میان رفته است. مهدی توکلی از همین آدم‌ها بود. خیلی سال است ،که افتخار آشنایی و دوستی با او را داشتم. عکاسی با روحیه‌ای لطیف، انسانی به غایت دوست‌داشتنی و فروتن؛ اما پشت این آرامش، ذهنی بی‌قرار و دغدغه‌مند نهفته بود که نسبت به جامعه  بی‌تفاوت نمی‌ماند. مهدی، عکاس متفاوتی بود. برخلاف بسیاری که در جست‌وجوی دیده شدن‌اند، او ترجیح می‌داد پشت قاب‌ها بماند. باور داشت اگر قرار است نوری بر صحنه بتابد، بهتر است بر حقیقت بتابد، نه بر عکاس. شاید به همین دلیل، بیش از آنکه برای ساختن نام خود تلاش کند، به ساختن انسان‌ها می‌اندیشید. شاگردان بسیاری تربیت کرد؛ نسلی که بی‌تردید بخشی از نگاه، اخلاق و تعهد حرفه‌ای خود را از او به یادگار خواهند داشت. در بزنگاه‌ها هرگز تماشاگر نبود. دوربینش تنها ابزار ثبت تصویر نبود؛ زبان اعتراض، روایت و مسئولیت بود. او از مرز یک هنرمند صرف عبور کرده بود و به هنرمندی متعهد بدل شده بود؛ هنرمندی که باور داشت رسالت هنر، تنها خلق زیبایی نیست، بلکه ایستادن در کنار حقیقت نیز هست. مهدی هرگز رنج مردم را به سوژه‌ای برای نمایش زیبایی تبدیل نکرد. از زیباشناختی کردن دردهای اجتماعی و سیاسی پرهیز داشت، زیرا می‌دانست حقیقت، پیش از آنکه زیبا باشد، باید صادقانه روایت شود. در تمام سال‌هایی که او را می‌شناختم، دغدغه  چگونه  زیستن در وجودش موج می‌زد. تعلق خاطرش به این مردم، نه در شعار، بلکه در انتخاب سوژه‌ها، در سکوت‌هایش و در شیوه زیستنش آشکار بود. امروز مهدی توکلی دیگر در میان ما نیست؛ اما بعضی انسان‌ها با رفتن، از یاد نمی‌روند. آنان در قاب‌هایی که ساخته‌اند، در شاگردانی که تربیت نموده اند و در خاطره کسانی که از نزدیک با منش و مرامشان زیسته‌اند، به زندگی ادامه می‌دهند. او تمام عمر پشت قاب ایستاد تا حقیقت در قاپ بماند؛ و امروز، خودش به زیباترین قاپ خاطره این شهر پیوسته است. یادشان گرامی،نامش ماندگار و راهش روشن. #عکاس #مهدی_توکلی #مستند #درگذشت
@sirwan_weekly
29 Jul, 14:58

🔹مروری به زندگی عبدالله ناهید، سیاستمدار، نویسنده، موسیقی دان و نقاش سقزی ▫️به بهانه نشست بررسی خوانش فکر و اندیشه ناهید در مهاباد
📝ابراهیم محمدحسینی-دکترای رسانه
✔️عبدالله ناهید ملقب به افتخار السلطان، سال ۱۲۶۸ هجری شمسی در روستای سلیمانکندی سقز زاده شد. ✔️بابامردوخ روحانی در جلد دوم کتاب؛ تاریخ مشاهیر کُرد، می نویسد؛ ناهید در مهاباد در مدرسه قاضی علی به فراگیری علوم عربی و ادبی پرداخت و در عرصه موسیقی (نواختن تار) و نقاشی هم استعداد ذاتی و فطری داشت و در تاریخ، جغرافیا و هیات هم دارای اطلاعاتی مناسب و با زبان فرانسه و روسی آشنا بود. ✔️وی مردی دانشمند، ساده و بی آلایش، مهربان و مهمان نواز و اهل مباحثه و مطالعه بود. ✔️ناهید در عرصه تالیف کتاب هم صاحب آثار؛ پهلوانان گمنام در ۳ جلد، چگونه به مریخ رفتم، خاطرات من ( به کوشش احمد قاضی و ویرایش دوم به همت شهباز محسنی) است که کتاب «خاطرات من» ناهید فقط خاطرات شخصی نویسنده نیست؛ بلکه نوعی گزارش اقتصادی، اجتماعی و تاریخی از سقز و بخش‌هایی از منطقهٔ مکریان در دوره‌ای پرآشوب از جمله؛ شرح نابسامانی‌های ناشی از اشغال منطقه به‌وسیلهٔ نیروهای روس و عثمانی، اشاره به درگیری‌ها و ناامنی‌های ناشی از زد‌و‌خوردهای عشایری، نقد و توصیف سوءمدیریت حاکمان و دشواری‌های زندگی مردم و ثبت بخشی از فضای تاریخی و اجتماعی کردستان از نگاه یک فرد محلی و شاهد وقایع است. ✔️وی در جنگ اول جهانی به دلیل سیاست، کفایت و کاردانی، سهم بسزایی در حفظ آرامش منطقه داشته است. مرحوم عمر فاروقی هم در کتاب "تاریخ و فرهنگ سقز کردستان" در مورد وی آورده است؛ در جریان آشوبهای محلی و جنگ جهانی دوم، پایش به سیاست کشیده شد و مدتی حاکم سقز بود. ✔️شهباز محسنی فعال فرهنگی نیز در نشست مهاباد بیان داشت؛ رویکرد نقادانه و نظریه پردازی به مسایل، نگاه «مسأله محور» به تعلیم و تربیت، رویکرد جامعه شناسانه در بررسی طوایف، نقد زمین و‌ زمینیان و ترسیم مدینه فاضله و جامعه ای آرمانی، پیشگام بودن در نوشتن سفرنامه های علمی تخیلی از ویژگی های نوشته های وی است که کتاب های "تکوین کائنات، احمد و رعنا، لغت نامه کُردی فارسی، مصاحبه با شیطان و علی چکمه سور" مرحوم در دسترس نیست. ▫️عبدالله ناهید از سال ۱۳۱۶ هجری شمسی تا ۱۳۲۱ از نمایندگان مجلس شورای ملی بود و در سال ۱۳۲۴ در زادگاهش درگذشت. وی به مکتب نقشبندی تعلق خاطر داشت و آرامگاهش در خانقاه برهان در جوار مرقد شیخ یوسف برهان است. #عبدالله‌‌ناهید #بابامردوخ‌روحانی
@sirwan_weekly
29 Jul, 14:52

📚ثبت جهانی الموت و زیویه‌ی همچنان مغفول
✍یونس قربانی فر- دکترای تاریخ
در نشست یونسکو در کره جنوبی، شماری دیگر از آثار تاریخی به عنوان میراث جهانی شناسایی و ثبت شدند. قلعه الموت ایران در ردیف این آثار است. اگرچه ثبت جهانی یک اثر تاریخی در هر حال اقدامی مثبت است، اما از این پرسش جدی نمی‌توان گذشت که از میان شمار زیادی آثار تاریخی، چرا این قلعه مورد توجه بوده است؟ به سختی می‌توان از اهمیت فرهنگی و تمدنی این قلعه سخن گفت و شاید تنها از منظر تاریخ گروه‌های اقلیت می‌توان از برجسته‌سازی آن دفاع کرد. به رغم وجود آثاری همچون زیویه، پرسش از چرایی انتخاب الموت بیشتر اهمیت می‌یابد. زیویه میراث ارزشمند کردستان، می‌تواند همچون یک میراث ارزشمند جهانی شناسایی شود. اما متاسفانه سیاست‌های نادرست و ناصواب در سطوح اجرایی و میدان‌داری و یکه‌تازی برخی افراد غیرمسئول، پیشبرد فرایند ثبت جهانی زیویه را با چالش مواجه ساخته است. در یادداشت‌های پیشین از ضرورت پیشبرد ثبت جهانی زیویه سخن گفتیم به دور از محورها و مدارها! فرصت برای پیشبرد این فرایند بسیار است، متخصصان مسئول تاریخدان و باستان‌شناس، رسانه‌ها، اهل هنر و  مستندسازها می‌توانند قدم‌های مهمی بردارند. زیویه از هر لحاظ خاص و ویژه است و باید به طور ویژه ثبت شود. #زیویه #ثبت‌جهانی #مغفول
@sirwan_weekly
29 Jul, 02:14

🔺انتقاد عابدین رضایی به عدم خاکسپاری چیمن ناصری ملقب به دایه «مینا» در قطعه هنرمندان سنندج #قطعه‌هنرمندان‌سنندج #دایه‌مینا #سلیقه‌ای #اساسنامه #انتقادعابدین‌رضایی
@sirwan_weekly
28 Jul, 15:57

به دلیل افزایش دمای هوا و مدیریت ناترازی انرژی؛
🔸ادارات استان کردستان چهارشنبه ۷ مرداد تعطیل شد استانداری کردستان چهارشنبه هفتم مرداد ماه را به دلیل افزایش دمای هوا با هدف مدیریت ناترازی انرژی تعطیل اعلام کرد. به گزارش پایگاه اطلاع رسانی استانداری، دستگاه‌های امدادی، خدماتی، عملیاتی و مراکز درمانی از این تعطیلی مستثنی هستند و فعالیت آن‌ها مطابق روال معمول ادامه دارد. #تعطیل #گرما #ناترازی #کردستان #استانداری
@sirwan_weekly
28 Jul, 07:47

🔴۱۷ هکتار از اراضی مرتعی و جنگلی سردشت در آتش سوخت 🔹سیروان: خبرگزاری دولت می گوید ۱۷ هکتار از اراضی مرتعی و جنگلی منطقه بال
🔴۱۷ هکتار از اراضی مرتعی و جنگلی سردشت در آتش سوخت 🔹سیروان: خبرگزاری دولت می گوید ۱۷ هکتار از اراضی مرتعی و جنگلی منطقه بالادست روستای «کاوله‌که‌ون» سردشت دیروز در آتش سوخته است. 🔹رییس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری سردشت گفت: ماموران یگان حفاظت منابع طبیعی و هشت نفر از جوامع محلی و ۱۰ نفر از همیاران طبیعت پس از پنج ساعت تلاش توانستند این آتش‌سوزی را کنترل و خاموش کنند. 🔹از ابتدای سال جاری تاکنون شش مورد آتش سوزی در مراتع و مناطق جنگلی سردشت ثبت شده و در مجموع ۶۵ هکتار مرتع و جنگل در سردشت دچار آتش سوزی شده است.
@sirwan_weekly
28 Jul, 02:58

🔵نادیده گرفتن سرمایه سالم زخمی بر پیکر توسعه 🔸دکتر حمید محمودزاده استان کردستان سال‌هاست که از کمبود سرمایه‌گذاریِ اشتغال‌آفرین رنج می‌برد و متأسفانه، بسیاری از سرمایه‌گذاران بومی نیز به دلایل مختلف، ترجیح می‌دهند دارایی خود را خارج از استان به گردش درآورند. بخشی از این بحران ریشه در ناکارآمدی مدیریتی دارد و بخش دیگر، حاصلِ نبود همراهی و همدلیِ کافی در میان مردم و جامعه‌ی محلی است. امروز اما نام یک کارآفرین خودساخته و موفقِ این دیار، به‌ناحق در میان حواشی و شایعاتی دربارهٔ خرید املاک یکی از ارگان‌های دولتی قرار گرفته است. غافل از اینکه بزرگ‌ترین سرمایه‌ی این فعال اقتصادی در صنف خود، اعتبار اوست؛ اعتباری که طی بیش از ۳۰ سال فعالیتِ ممتد، با مدیریتی دلسوزانه، وفای به‌عهد و خوش‌نیتیِ مثال‌زدنی به دست آمده است. بخشی از اقدامات مثبت ایشان در توسعه کردستان شامل موارد زیر است: 🔹تحولی ملموس در صنعت طیور استان کردستان در سایه‌ی سرمایه‌گذاریِ مسئولانه ایشان، از یک استانِ محروم در زمینه¬ی پرورش طیور، به یکی از قطب‌های پیشرو این صنعت تبدیل شده است. امروز سالانه حدود ۱۰۰ هزار تن گوشت مرغ در استان تولید می‌شود که بیش از دو برابر نیازِ ۴۵ هزار تنیِ استان است و مازاد آن به سایر استان‌ها صادر می‌شود. 🔸اشتغال‌زایی گسترده در هر شهرستان کردستان شرکتی فعال و در واقع نمادی نمادی از تعهدِ مسئولانه به زیست‌بومِ کردستان وجود دارد. بالغ بر ۲,۵۰۰ نفر به‌صورت مستقیم در پروژه‌های این مجموعه مشغول به کار هستند؛ از اعضای هیئت علمی و دکترا گرفته تا کارگرِ ساده و حتی افراد دارای معلولیت. در بحرانی ترین شرایط ایشان اصول خود را رها نکرده و همواره در پی اشتغالزایی مداوم می باشد. 🔸تعهد به زادگاه بخش عظیمی از سرمایه‌ی مادی ایشان به‌عنوان سرمایه‌ی در گردش، درگیر تولید و اشتغالِ مردمان همین دیار است. کم نیستند سرمایه‌گذارانی با ثروتی بسیار بیشتر که حتی حاضر نشده‌اند کوچک‌ترین سرمایه گذاری در کردستان انجام دهند، اما ایشان به عنوان فعالِ اقتصادی، آگاهانه، دلسوزانه و مکرراً برای سرزمین آبا و اجدادی‌اش سرمایه‌گذاری کرده است. حمایت‌های مادی و معنوی از مؤسسات خیریه و هیئت‌های ورزشی استان نیز بر این تعهد می‌افزاید. 🔸رسالتِ فراتر از سود یک کنشگرِ اقتصادیِ فعال را نباید صرفاً در ترازوی سود و زیان سنجید. بر اساس متون علمی و مدل‌های معتبری همچون هرم مسئولیت‌پذیری کارول، رسالتِ یک فعالِ اقتصادیِ متعهد در چهار بعد تعریف می‌شود: ۱. اقتصادی (کارایی و ایجاد ارزشِ مشترک)، ۲. اجتماعی (پاسخگویی به جامعه و ذی‌نفعان)، ۳. حرفه‌ای (صداقت، شفافیت و درست‌کاری)، ۴. اخلاقی (التزام به ارزش‌های فراتر از قانون و فعالیت‌های بشردوستانه). 🔸هزینه‌ی نادیده گرفتنِ درست‌کاری اگر این الگویِ موفق را در هیاهوی رقابت‌های ناسالم و شایعاتِ بی‌اساس نادیده بگیریم، فقط یک واحد اقتصادی را از دست نداده‌ایم؛ بلکه سرمایه‌ی اجتماعیِ «درست‌کاری اقتصادی» را تضعیف کرده‌ایم. هزینه‌ی پنهان این بی‌توجهی، چیزی نیست جز: • گسترش بی‌اعتمادیِ فراگیر در بازار، • کاهش تدریجی کیفیتِ کالا و خدمات، • و در نهایت، فرارِ سرمایه‌های سالم از چرخه‌ی اقتصاد. در لایه‌های زیرین این آمار و ارقام، روایتی از جنس انسانیت نهفته است. کافی است پای صحبتِ کارگران و متخصصانی بنشینید که در سخت‌ترین شرایط اقتصادیِ سال‌های اخیر، امنیتِ شغلی خود را مدیونِ اصرارِ این فعال اقتصادی بر ماندن در کردستان می‌دانند. از جوانِ جویای کاری که اولین حقوق خود را در این مجموعه دریافت کرده، تا سرپرستِ خانواری که در تمام سال‌های فعالیتش، دغدغه‌ای جز تولید نداشته است؛ همگی شهادت می‌دهند که اعتبارِ ایشان، نه در دفاتر اسناد، که در وجدان‌های بیدارِ هزاران خانواده‌ای است که سفره‌شان به پایداریِ این مجموعه گره خورده است. 🔸بیایید معیار قضاوت را تغییر دهیم به‌جای نگاهِ سطحی، به پایداری، شفافیت و تعهد نگاه کنیم. حمایت از فعالِ اقتصادیِ متعهد، حمایت از آینده‌ای است که در آن اخلاق و اقتصاد در کنارِ هم بالنده می‌شوند. همان‌طور که صنعت طیورِ استان در کنار این سرمایه‌گذارِ خودساخته قد کشید، او می‌تواند «عاملِ تغییرِ پایدار» ما باشد. نمی‌گذاریم صدای سلامت و درست‌کاری، در غبار ناآگاهی گم شود. #شتغال #سرمایه #صنعت #تعهد #رسالت
@sirwan_weekly
28 Jul, 02:43

⚫️مدیرعامل خانه عکاسان کردستان درگذشت ▪️سیروان: «مهدی توکلی» مدیرعامل خانه عکاسان کردستان عصرگاه یکشنبه چهارم مردادماه در جریان سانحه ای در جاده بانه به مریوان به همراه مادر و خواهرش درگذشت. رسانه ها از حادثه منجر به مرگ او روایت های متفاوتی ارایه کردند. پیکر درگذشتگان دیروز بعد از ظهر دوشنبه پنجم مرداد در آرامستان بهشت محمدی سنندج در میان غم و اندوه جامعه فرهنگی و هنری سنندج تشییع و خاکسپاری شدند. ▪️پایگاه خبری عکس چیلیک نوشته: این هنرمند کردستانی« در زمینه عکاسی مستند، هنری و آموزش عکاسی نقش مؤثری را در شناخت و ارتقای جایگاه عکاسی و نگاه عکاسانه در شهرستان سنندج و استان کردستان ایفا» کرده است. توکلی دانش آموخته رشته عکاسی و مدرس این رشته در دانشگاه و مدرس انجمن سینمای جوانان کردستان بود. او متولد سال ۱۳۶۸ شهر سنندج و فعالیت حرفه‌ای خود را در حوزه عکاسی از سال ۱۳۸۲ آغاز کرد. او برگزاری نمایشگاه های گروهی چون عکس انار، عکس شب چله و عکس سنندج در کارنامه دارد. او پیشتر نمایشگاه های مستند در زمینه آوارگان ایزدی شنگال و نیز مصایب کوبانی در شهر سنندج برگزار کرده بود. #عکاس #مهدی_توکلی #مستند #درگذشت
@sirwan_weekly
28 Jul, 02:35

سهیل؛ داغی که می‌تواند توسعه و امنیت را هم‌راه کند، نه رقیب؛ با یک تصمیم ملی
✍م.خالد بیابانی
سال‌هاست که در اورامانات زندگی و کار می‌کنم؛ دیاری که شکوه کوهستان‌هایش با سختی زندگی مرزنشینان درهم آمیخته است. بارها از خود پرسیده‌ام: آیا می‌توان میان امنیت مرزها و توسعه زندگی مردم این سرزمین، پیوندی پایدار برقرار کرد؟ پرسشی که هر بار با رخدادی تلخ، دوباره جان می‌گیرد. خبر جان‌باختن سهیل فردوسی، جوانی از دیار مرزی اورامانات، تنها خبر از دست رفتن یک انسان نبود؛ زخمی بود بر دل خانواده‌ای داغدار و تلنگری برای همه کسانی که سال‌هاست دغدغه آینده جوانان مناطق مرزی را دارند. سهیل رفت، اما پرسشی را برای همه ما به یادگار گذاشت که نباید با فروکش کردن احساسات به فراموشی سپرده شود: آیا می‌توان کاری کرد که جوانان این سرزمین برای تأمین معاش، ناچار نباشند زندگی خود را در مسیرهای پرخطر به مخاطره بیندازند؟ این پرسش، نه مطالبه یک روستا و نه دغدغه گروهی خاص، بلکه پرسشی درباره آینده توسعه، امنیت و حکمرانی در مناطق مرزی کشور است. 🔻 مرز؛ سرمایه ملی مرز، تنها یک خط روی نقشه نیست؛ مرز، محل زندگی انسان‌هایی است که نسل‌ها در کنار آن زیسته‌اند، سختی‌هایش را تحمل کرده‌اند و همواره بخشی از حافظان واقعی این سرزمین بوده‌اند. ماندگاری جمعیت در مرزها، سرمایه‌ای ملی است و هر سیاستی که امید، اشتغال و کرامت را در این مناطق تقویت کند، به استحکام امنیت ملی نیز یاری می‌رساند. 🔹اورامانات، با ویژگی‌های منحصربه‌فرد خود، نیازمند نگاهی متفاوت است. دهستان‌های سیروان و شرام، روستای تاریخی دزاور (زاوەر) و دیگر سکونتگاه‌های مرزی، فقط نقاطی بر نقشه نیستند؛ آن‌ها بخشی از سرمایه انسانی، فرهنگی و اجتماعی ایران‌اند و شایسته‌اند آینده‌شان با نگاهی جامع بررسی شود. 🔹 پیوند امنیت و توسعه؛ هنر حکمرانی تجربه بسیاری از کشورها نشان داده است که امنیت پایدار، تنها با ابزارهای کنترلی به دست نمی‌آید؛ همان‌گونه که توسعه پایدار نیز بدون امنیت دوام نخواهد داشت. امنیت، بدون توسعه، پرهزینه و شکننده است. توسعه، بدون امنیت، ناپایدار و ناتمام. هنر حکمرانی آن است که این دو را در کنار هم بنشاند، نه در برابر یکدیگر. از همین رو، هدف این یادداشت ارائه نسخه‌ای از پیش تعیین‌شده نیست، بلکه طرح یک پرسش کارشناسانه است: آیا ظرفیت‌های اقتصادی، اجتماعی، عمرانی، فرهنگی و امنیتی این منطقه تاکنون در قالب یک مطالعه جامع و بین‌بخشی ارزیابی شده است؟ اگر چنین مطالعه‌ای تاکنون انجام نشده یا به‌روز نشده است، شاید امروز زمان آن رسیده باشد که دولت، با مشارکت نهادهای مسئول، مطالعه‌ای ملی درباره آینده این بخش از اورامانات را در دستور کار قرار دهد؛ مطالعه‌ای که در آن منافع ملی، امنیت مرزها، معیشت مردم، حفظ جمعیت مرزنشین و توسعه پایدار، هم‌زمان دیده شوند. چنین مطالعه‌ای می‌تواند ظرفیت‌های مغفول، فرصت‌های قابل بهره‌برداری و راهکارهای قانونیِ بهبود معیشت و مدیریت کارآمدتر منطقه را آشکار سازد. 🔸هدف این یادداشت، دفاع از راهکاری خاص نیست؛ بلکه دعوتی است به آغاز گفت‌وگویی ملی و کارشناسانه درباره آینده منطقه‌ای که هم برای مردمش ارزشمند است و هم برای ایران. نباید فراموش کنیم که مرزنشینان، تنها ساکنان نوار مرزی نیستند؛ آنان نخستین چهره‌های ایران در همسایگی کشورند. هر اندازه امید، اشتغال، سرمایه‌گذاری و احساس تعلق در این مناطق تقویت شود، امنیت نیز از پشتوانه‌ای عمیق‌تر و پایدارتر برخوردار خواهد شد. ▪️امروز، یاد مرحوم سهیل فردوسی بیش از آنکه به پیام‌های تسلیت نیاز داشته باشد، محتاج آن است که به پرسشی ملی تبدیل شود؛ پرسشی که پاسخ آن نه در احساسات لحظه‌ای، بلکه در اندیشه، برنامه‌ریزی و تصمیم‌سازی مسئولانه جست‌وجو شود. اگر از دل این داغ، اراده‌ای برای مطالعه، گفت‌وگو و تصمیم‌سازی ملی شکل بگیرد، سهیل تنها یک قربانی نخواهد بود؛ او آغازگر پرسشی خواهد شد که پاسخ آن می‌تواند آینده اورامانات و دیگر مرزهای کشور را روشن‌تر سازد. #کولبری #اورامان #سهیل‌فردوسی #توسعه
@sirwan_weekly
27 Jul, 16:14

قطعه هنرمندان سنندج متعلق به چه کسانی است؟! چیمن ناصری مشهور به «دایه مینا» سکانس زندگی خود را با لبخند بازی کرد و تلخ از قاب زندگی بیرون رفت. او که سال ها همراه با گروه «خه‌م ڕەوێن» لبخند بر لب های مردم نشاند و غم را برای مخاطبان الک می کرد،بی ناز چهره در خاک فرو برد. منتقدان از اینکه دایه مینا در قطعه هنرمندان سنندج به خاک سپرده نشده گله مند هستند و به سیروان گفته اند که پارامترهای اساسنامه هنرمند بودن و نبودن توسط اعضای هیات امنا بیشتر سلیقه ای است تا احقاق حق، هنرمندانی که دستشان از این جهان کوتاه می شود. منتقد و معترضی که نخواست نامش فاش شود از سیروان خواست که به متولیان ناظر اعلام شود که این نوع برخورد دوگانه و گاه چند گانه شکاف بین جامعه هنری را عمیق تر می کند. او از هیات امنا خواست از دریچه رسانه ها، مواد و تبصره های خود تنظیمی اساسنامه هنرمند مشمول دفن در قطعه هنرمندان را برای افکار عمومی توضیح دهند. #قطعه‌هنرمندان‌سنندج #دایه‌مینا #سلیقه‌ای #اساسنامه
@sirwan_weekly
27 Jul, 15:42

اعتراض به کم‌کاری و زمینه‌سازی برای تغییر کاربری و واگذاری فضای آموزشی در محله بهاران فاز یک شهر مریوان خطاب به مردم شریف و آگاه شهرستان مریوان شورای انجمن‌های مردم‌نهاد شهر مریوان، متشکل از نهادهای مدنی و انجمن ‌های فعال شهرستان نسبت به کم‌کاری و تأخیر در تعیین تکلیف، تملک و صدور سند یک قطعه زمین با کاربری آموزشی واقع در محله بهاران فاز یک مریوان و همچنین نگرانی از فراهم‌شدن زمینه برای تغییر کاربری، واگذاری یا اختصاص این زمین حتی تحت عنوان آموزشی خارج از هدف مدرسه‌سازی و آموزش عمومی دانش‌آموزان، اعتراض جدی خود را اعلام می‌ دارد. بر اساس اطلاعات و سوابق موجود این زمین به مساحت ۳۸۶۰ مترمربع با کاربری آموزشی (دبیرستان) با توجه به حمایتهای مردمی و اهالی محل و نیاز مبرم شهرستان به فضای آموزشی و مدارس ظرفیت مهمی برای توسعه زیرساختهای آموزشی مریوان به شمار می رود. با وجود کمبود جدی فضای آموزشی تاکنون انتقال رسمی سند و مالکیت آن از سوی اداره راه و شهرسازی به اداره آموزش و پرورش شهرستان انجام نشده و این زمین همچنان بلاتکلیف مانده است. وضعیتی که می تواند آن را در معرض تغییر کاربری، واگذاری یا تصرف قرار دهد. این وضعیت نگرانی و اعتراض جدی شهروندان به ویژه  اهالی محل را به دنبال داشته است. با توجه به کمبود شدید فضای آموزشی در مریوان، انتظار می رود تمامی دستگا‌ههای ذیربط؛ از جمله فرمانداری، اداره راه و شهرسازی و دادگستری شهرستان مریوان از هرگونه اقدام یا پیگیری برای تغییر کاربری و اختصاص این زمین خارج از مسیر آموزشی خودداری کنند و اجازه دهند این زمین صرفاً در راستای تأمین فضای آموزشی عمومی، مدرسه‌سازی و آموزش دانش‌آموزان شهرستان مورد استفاده قرار گیرد. بدیهی است منظور از حفظ و اختصاص این زمین به آموزش، تأمین فضای آموزشی عمومی، ساخت و توسعه مدارس و مراکز آموزشی مورد نیاز دانش‌آموزان شهرستان است. لذا نباید عنوان آموزش یا مرکز آموزشی مبنایی برای اختصاص این زمین به مراکز آموزشی اختصاصی، سازمانی، اداری یا حرفه‌ای دستگاه‌ها و نهادهای دیگر قرار گیرد. همچنین شایستە است اشارە شود که در حدود یک سال اخیر اداره آموزش و پرورش شهرستان مریوان با کمک خیرین و همراهی آنان اقدامات و پیگیری های قابل توجهی در زمینه توسعه ی فضاهای آموزشی و بهبود سرانه آموزشی انجام داده است. با این حال با توجه به نیازهای موجود ضرورت دارد این اقدامات با جدیت، شتاب و استمرار بیشتری دنبال و تقویت شود. بر این اساس انتظار می رود با پیگیری و هماهنگی فرمانداری شهرستان مریوان، اداره راه و شهرسازی و اداره آموزش و پرورش و از طرفی حمایت‌های مالی و لجستیکی اهالی محل، روند تثبیت و حفظ کاربری آموزشی این زمین و انتقال رسمی آن با جدیت دنبال شود. لازم است از هرگونه تغییر کاربری، واگذاری یا اختصاص این زمین و یا موارد مشابه  به دستگاه های دیگر برای اهداف غیرآموزشی و خارج از مسیر مدرسه‌سازی و تأمین آموزش عمومی دانش‌آموزان جلوگیری شود. شورای انجمن های مردم‌نهاد شهر مریوان با تکیه بر حمایت های مردمی و ضرورت حفظ و توسعه فضاهای عمومی مورد نیاز شهروندان از جمله فضاهای آموزشی، مذهبی، بهداشتی، ورزشی ، پارک‌ها و سایر فضاهای خدماتی، تأکید می کند که این فضاها و زمین های دارای کاربری و ظرفیت عمومی در سطح شهر سرمایه‌ای عمومی و متعلق به آینده مردم و فرزندان این شهرستان هستند و نباید به دلیل تأخیرهای اداری، کم‌کاری یا تغییر کاربری از مسیر اصلی خود خارج شوند. انجمن‌های مردم‌نهاد شهر مریوان: ۱. انجمن فرهنگی ادبی مریوان ۲. انجمن فرهنگی ادبی روجیـار ۳. انجمن سبز چیا ۴. کانون علمی فرهنگی رونان ۵. انجمن فرهنگی هنری ڤەژین ۶. انجمن مردمی پیشگیری از مواد مخدر (ژیانەوە) ۷. کانون سلامت ژین ۸. سندیکای کارگران بناسازی ۹. اتحادیه ماموستایان آیینی مریوان و هورامان ۵ مرداد ۱۴۰۵
27 Jul, 15:27

در سوگ مهدی توکلی؛ عکاسی که زندگی را روایت می‌کرد
✍سیروس ثنایی
خبر تلخ و ناباورانه‌ی درگذشت نابهنگام مهدی توکلی، هنرمند عکاس سنندجی، اندوهی عمیق بر دل جامعه‌ی هنری نشاند. او تنها یک عکاس نبود؛ انسانی پرشور، پرتلاش و دغدغه‌مند بود که تمام زندگی خود را وقف ثبت زیبایی‌های طبیعت، مستندسازی زندگی مردم، کار و تلاش انسان‌ها و روایت واقعیت‌های اجتماعی کرد. اما ارزشمندترین میراث او شاید در قاب عکس‌هایش خلاصه نمی‌شد؛ مهدی توکلی سال‌ها با عشق و تعهد به آموزش نسل جوان پرداخت، کارگاه‌ها و اردوهای عکاسی برگزار کرد، نمایشگاه‌های متعددی برپا ساخت و همواره با رویی گشاده دانش و تجربه‌ی خود را در اختیار علاقه‌مندان قرار داد. او همچنین از پیگیرترین حامیان حقوق عکاسان و هنرمندان بود و در موضوعاتی چون بیمه، وام و حل مشکلات صنفی، حضوری مؤثر و مسئولانه داشت. بسیاری از هنرمندان، او را نه‌تنها یک همکار، بلکه سنگ صبور و پناهگاه خود می‌دانستند. بی‌تردید جای خالی چنین انسانی، که هنر را با مسئولیت اجتماعی و اخلاق حرفه‌ای درآمیخته بود، به‌سادگی پر نخواهد شد. یاد و نام او در آثارش، در شاگردانش و در خاطره‌ی جامعه‌ی هنری کردستان زنده خواهد ماند. توکلی دانش آموخته ارشد عکاسی بود که از سال ۱۳۹۱ فنون حرفه ایی عکاسی را به هنرجویان آموزش می داد. #مهدی‌توکلی #عکاس #سنندج
@sirwan_weekly
27 Jul, 05:16

‍ 🟢سایت فسیلی دهگلان در مسیر مطالعات تخصصی و نظام‌مند قرار گرفت 🔸سیروان: درجریان یک نشست اداری سازمان حفاظت محیط زیست کردستان که برای بررسی «چگونگی آغاز مطالعات جامع، شناسایی ظرفیت‌های فسیلی و برنامه‌ریزی برای حفاظت» سایت فسیلی دهگلان برگزار شد، تایید شد « سایت فسیلی دهگلان به عنوان یکی از محوطه‌های ارزشمند دیرینه‌شناسی کردستان، در مسیر مطالعات تخصصی و نظام‌مند قرار گرفته است تا ابعاد علمی و ظرفیت‌های این گنجینه طبیعی بیش از گذشته مورد بررسی و شناسایی قرار گیرد». مدیرکل حفاظت محیط زیست کردستان گفت: قدمت سایت فسیلی دهگلان به دوران میوسن بر می گردد و برآوردهای انجام شده نشان از آن دارد قدمت آن بین هفت تا نه میلیون سال است. به گفته او، این محوطه از ظرفیت‌های مهم دیرینه‌شناسی غرب آسیا برخوردار است. فرزاد زندی امروز در حضور جمعی از استادان و متخصصان دیرینه‌شناسی دانشگاه‌های زنجان و کردستان، گفت: سایت فسیلی دهگلان از غنای قابل توجهی برخوردار است و ارزش و تنوع نمونه‌های موجود در این محوطه به اندازه‌ای است که می‌توان آن را از نظر ظرفیت‌های دیرینه‌شناسی با منطقه فسیلی مراغه مقایسه کرد. مهر به نقل از این مقام گزارش کرد: مطالعه دقیق و علمی این سایت می‌تواند به شناخت بهتر شرایط زیستی و محیطی گذشته کمک کرده و بخشی از پرسش‌ها و ابهامات موجود در حوزه دیرینه‌شناسی غرب آسیا را پاسخ دهد. سایت دهگلان در جریان اجرای عملیات عمرانی و به صورت اتفاقی شناسایی شد و پس از آن، اهمیت و ظرفیت‌های آن مورد توجه قرار گرفت. زندی گفته است: حفاظت از چنین میراث ارزشمند زمین‌شناختی نیازمند انجام مطالعات دقیق، مستمر و مبتنی بر روش‌های علمی است و در این مسیر، همکاری با مراکز علمی معتبر کشور دنبال می‌شود. وی افزود: اداره کل حفاظت محیط زیست کردستان تلاش دارد روند شناسایی، مستندسازی و حفاظت از سایت فسیلی دهگلان را به صورت نظام‌مند پیش ببرد تا ضمن جلوگیری از آسیب به این میراث طبیعی، زمینه برای انجام مطالعات تخصصی و بهره‌گیری علمی از ظرفیت‌های آن فراهم شود. مسئولان محیط زیست کردستان معتقدند سایت فسیلی دهگلان با توجه به قدمت چند میلیون ساله و برخورداری از شواهد ارزشمند مربوط به دوران میوسن، می‌تواند به یکی از کانون‌های مهم مطالعات دیرینه‌شناسی در منطقه تبدیل شود؛ ظرفیتی که تداوم پژوهش‌های دانشگاهی و توجه جدی به حفاظت از آن، نقش مهمی در معرفی جایگاه علمی و طبیعی کردستان خواهد داشت. #دهگلان #فسیل #مطالعه #محیط_زیست
@sirwan_weekly
27 Jul, 04:20