سیروان
Open in Telegram
#سیروان نشریه هفتگی با گستره استان های مناطق کُردنشین 🔸سابقه انتشار ۲۸ سال 🔹دو زبان #کُردی و #فارسی https://instagram.com/sirwan.weekly ✅صاحب امتیاز سازمان همیاری شهرداری های استان کردستان 📞 تماس با ما،ارسال مطلب و سوژه 💬 @sh_juo
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
922
Subscribers
+224 hours
+77 days
+2830 days
Posts Archive
922
ترمزی که امنیت یک شهر را به خطر انداخت؛
۱۱ کشته؛ یک نقص فنی یا یک زنجیره غفلت؟
✍بهنام امیریفعلاً میگویند «تانکر دچار نقص فنی شده است.» عصر شنبه، در محدوده پلیسراه سنندج ـ همدان، تانکری حامل حدود ۲۰ هزار لیتر سوخت با یک مینیبوس برخورد کرد. آتش و انفجار، خودروها را دربر گرفت و حادثه تا لحظه انتشار این یادداشت، ۱۱ کشته و چندین مصدوم بر جای گذاشته است. اما پشت این اعداد، چیزی هست که نباید در هیاهوی خبر گم شود: ۱۱ انسان؛ ۱۱ خانواده؛ ۱۱ همسر و همدم، پدر و فرزند که دیگر به خانه برنمیگردند. هنوز برای تعیین علت قطعی حادثه زود است؛ ممکن است نقص فنی، خطای انسانی، سرعت، وضعیت جاده یا ترکیبی از چند عامل در وقوع آن نقش داشته باشد. اما برای پرسیدن درباره پیشگیری، لازم نیست منتظر پایان همه تحقیقات بمانیم. سؤال ساده است: اگر یک تانکر حامل سوخت دچار نقص ترمز شود، چه چیزی باید جلوی تبدیل این نقص به یک فاجعه را بگیرد؟ بازرسی فنی؟ معاینه دقیق سیستم ترمز؟ کنترل لاستیکها و تجهیزات ایمنی؟ نظارت بر خودروهای حامل مواد خطرناک؟ مدیریت مسیر و زمان تردد؟ یا زیرساخت جادهای که در شرایط اضطراری، امکان نجات را برای راننده و دیگر خودروها فراهم کند؟ خودروی حامل هزاران لیتر سوخت، یک خودروی معمولی نیست. خطای کوچک در چنین وسیلهای میتواند پیامدی بسیار بزرگ داشته باشد. بنابراین نمیتوان ایمنی آن را به یک کنترل معمولی و چند برگه معاینه فنی تقلیل داد. وقتی ریسک بزرگتر است، نظارت هم باید سختگیرانهتر باشد. و اینجا پای یک واقعیت مهمتر به میان میآید: کردستان یک استان ترانزیتی است. مسیرهای منتهی به مرز باشماق، بخشی از شبکه تجارت و حملونقل منطقهایاند و تردد خودروهای سنگین و تانکرهای سوخت، بخشی از واقعیت روزمره این جادههاست. پس مسئله فقط یک تانکر و یک راننده نیست؛ مسئله، نسبت میان توسعه ترانزیت و ایمنی مردم است. وقتی یک استان، مسیر ترانزیت کالا و سوخت به مرز است، نمیتوان زیرساخت جادهای آن را با منطق یک جاده عادی سنجید. تردد تانکرهای حامل مواد خطرناک، استاندارد متفاوتی از ایمنی، کنترل و طراحی مسیر میطلبد؛ استانداردی متناسب با حجم تردد، نوع بار و میزان خطری که متوجه جان شهروندان است. و پرسش اساسیتر اینجاست: اگر ترمز یک خودروی سنگین حامل سوخت از کار افتاد، آیا جاده و سامانه ایمنی باید طوری طراحی شده باشند که یک نقص فنی، به فاجعهای مرگبار تبدیل نشود؟ تصادف ممکن است در چند ثانیه رخ دهد؛ اما ایمنی جاده، محصول تصمیمهایی است که سالها پیش گرفته شدهاند. اگر تانکرهای حامل مواد خطرناک باید از این مسیرها عبور کنند، باید از خود بپرسیم آیا جادههای ما برای چنین ترددی به اندازه کافی ایمن هستند؟ آیا نقاط پرخطر شناسایی و اصلاح شدهاند؟ آیا در مسیرهای پرشیب و حساس، تمهیدات اضطراری برای توقف خودروهای سنگین پیشبینی شده است؟ آیا خودروهای حامل مواد خطرناک از نظر فنی، واقعاً و نه صرفاً روی کاغذ، کنترل میشوند؟ و اگر پاسخ این پرسشها مثبت است، چرا هنوز یک نقص احتمالی در یک وسیله نقلیه میتواند چنین بهای سنگینی از جان مردم بگیرد؟ تلختر اینکه این نخستین بار نیست. در تیرماه ۱۳۹۷ نیز برخورد یک تانکر سوخت با اتوبوس در سنندج، ۱۱ کشته بر جای گذاشت. هشت سال از آن حادثه گذشته است. و حالا دوباره همان عدد، با همان تلخی، مقابل ما ایستاده است: ۱۱ کشته... حال باید پرسید: بعد از آن حادثه چه چیزی تغییر کرد؟ آیا استانداردهای تردد تانکرها تغییر کرد؟ آیا بازرسیها جدیتر شد؟ آیا نقاط پرخطر ایمن شدند؟ آیا برای خودروهای حامل مواد خطرناک، سازوکارهای کنترلی مؤثرتری شکل گرفت؟ و اگر تغییراتی انجام شده، چرا هنوز امکان تکرار چنین فاجعهای وجود دارد؟ نباید تمام مسئولیت یک فاجعه را روی دوش یک راننده یا یک خودرو گذاشت و بعد، خیال کرد مسئله هم تمام شده است. فاجعه معمولاً بسیار پیشتر از لحظه برخورد شکل میگیرد؛ در کیفیت بازرسی، در استانداردها، در طراحی جاده، در مدیریت تردد، در نظارت و گاهی در همان بیتوجهی کوچکی که تا پیش از وقوع حادثه، هیچکس آن را جدی نگرفته است. دو روز عزای عمومی برای کردستان اعلام شده است؛ بعد از سوگ، نوبت پاسخ است. مردم حق دارند بدانند چه اتفاقی افتاد، چرا اتفاق افتاد و مهمتر از همه، چه چیزی قرار است تغییر کند تا دوباره تکرار نشود. ۱۱ خانواده، امروز را با جای خالی عزیزانشان آغاز کردند. مسئولان هم باید فردا را با یک پرسش آغاز کنند: اگر یک ترمز ببرد، چه چیزی باید جلوی آن را بگیرد تا جان مردم را نگیرد؟ چون ممکن است یک ترمز ببرد؛ اما نباید تمام سیستم ایمنی با آن ببرد. و اگر قرار است این ۱۱ نفر آخرین قربانیان چنین فاجعهای باشند، عزای عمومی کافی نیست. باید آغاز یک مطالبه عمومی برای تغییر باشد.
07 Sep, 02:58
922
صمدی رفت، رحیمی آمد
شماری از رسانه ها از برکناری سید «معروف صمدی» از مدیرعاملی منطقه آزاد بانه و مریوان به دلیل بازنشسته بودن با ابلاغ حکم وزیر اقتصاد و دارایی خبرداده و نوشته اند که به جای او «کامران رحیمی» از چهره های اصول گرا به مدت چهار ماه در این سمت مهم اقتصادی استان کردستان معرفی شده است.
06 Sep, 17:46
922
تحولات اخیر نشان داد که عصر راهحلهای نظامی به بنبست رسیده است. گذار از منازعه مسلحانه به ثبات پایدار، نه با منطق انکار میسر است و نه با تکیه بر لوله تفنگ حاصل میشود. اگر رسانهها به سواد انتقادی، تکثرگرایی و نقد ساختارهای قدرت مجهز شوند، میتوانند از بازتولید چرخه ترور و خشونت جلوگیری کرده و آیندهای متکی بر کرامت انسانی و برابری حقوقی را در خاورمیانه پیریزی نمایند.
#رسانه
#انتقادی
#حافظهجمعی
06 Sep, 13:05
922
از «روایت سنگر» تا «سیاستِ روایت»؛ رسانه و گذار متقابل از منازعه در خاورمیانه
✍عثمان عباسی -پژوهشگر مدیریت رسانه و ارتباطاتتحولات ژئوپلیتیک اوت ۲۰۲۶ نقطه عطفی بنیادین در تاریخ منازعات خاورمیانه محسوب میشود. تصویب قانون «همبستگی ملی و ادغام اجتماعی» در پارلمان ترکیه (۱۰ اوت) برای خلع سلاح و عفو مشروط اعضای پ.ک.ک، و انحلال رسمی نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) جهت ادغام در ساختار دولتی (۲۵ اوت)، نویدبخش گذار از «مبارزه مسلحانه» به «کنشگری مدنی» است. این دگرگونیها صرفاً تغییراتی نظامی به شمار نمیروند، بلکه نیازمند چرخشی پارادایمیک در ساحت معناسازی عمومی هستند. در این میان، رسانهها نقشی ساختاریافته در تثبیت این فرایند ایفا میکنند؛ زیرا بازتولید گفتمان منازعه، خلع سلاح نظامی را به وقفهای تاکتیکی تقلیل میدهد، در حالی که روزنامهنگاری دموکراتیک بستر صلح پایدار را فراهم میسازد. گذار پارادایم: از «روزنامهنگاری جنگ» به «روزنامهنگاری صلح» بر اساس الگوی نظری یوهان گالتونگ (Johan Galtung)، رسانهها دههها ذیل «روزنامهنگاری جنگ» عمل کردهاند؛ چارچوبی که بر بازی با حاصلجمع صفر، دوقطبیسازی، تقدسبخشی به خشونت و نمایشی حماسی از مرگ استوار است. در مقابل، گذار به شرایط پساجنگ نیازمند استقرار «روزنامهنگاری صلح» است؛ رویکردی که تمرکز را از پیروزیهای مقطعی، به ریشهیابی ساختاری منازعه، اعطای تریبون به تمامی گروهها و راهکارهای حقوقی معطوف میسازد. گذار از «روایت سنگر» به «سیاستِ روایت»، تحقق همین اصل ارتباطی است تا مدیریت تفاوتها از سلاح به ساحت گفتوگوی عمومی منتقل شود. نقد دوگانه گفتمانی: ساختارشکنی از «مربع ایدئولوژیک» و خلع سلاح روانی صلح پایدار با نمایشهای تبلیغاتی محقق نمیشود. طبق نظریه تحلیل گفتمان انتقادی تئون وندایک (Teun A. van Dijk)، رسانهها در منازعات همواره از راهبرد «مربع ایدئولوژیک» یعنی برجستهسازی نکات مثبت «ما» و نکات منفی «دیگری» بهره میگیرند. خروج از این چرخه مستلزم خلع سلاح روانی دوگانه است: تعهد رسانههای حاکمیتی به امنیتزدایی: رسانههای دولتی باید از دوگانهسازی میان «حاکمیت مقدس» و «شهروند مشکوک» دست بکشند. تقلیل مطالبات زبانی و هویتی به برچسبهایی نظیر «تجزیهطلبی» و «تروریسم»، بسترساز بازتولید خشونت است. رسانهها در ترکیه موظفند میان اقدام مسلحانه و زیستجهان هویت کردی تمایز قائل شوند و حقوق شهروندی را تضمین نمایند. مسئولیت رسانههای کردی در عبور از میلیتاریسم: رسانههای نزدیک به جریانهای مسلح نیز باید از رمانتیکسازی اسلحه، اسطورهسازی از رنج و بازتولید خشونت مقدس عبور کنند. خلع سلاح روانی به معنای تسلیم نیست، بلکه بازتعریف مبارزه در قالب احزاب سیاسی و نهادهای قانونی است. اثرات سرریز فرامرزی و نظریه «امنیتزدایی» (Desecuritization) تحولات ترکیه و سوریه پدیدهای بسته در مرزها نیست، بلکه موجی سرریزکننده در سراسر جغرافیای کردنشین خاورمیانه به شمار میرود. بر پایه نظریه «امنیتزدایی» مکتب کپنهاگ (بری بوزان و اوله ویور)، چالش اساسی رسانههای منطقه، خارج کردن مطالبات فرهنگی از دایره «تهدیدهای امنیتی و بقا» و انتقال آن به دایره «سیاستورزی عادی» است. رسانههای منطقه باید از کلیشههای امنیتی فاصله بگیرند تا تعادلی عادلانه میان «حقوق اقلیتها» و «منافع ملی متکثر» ایجاد شود. بازتعریف بازنمایی: از چریک مسلح تا پیشگامان مدنی با اتکا به نظریه «بازنمایی» استوارت هال (Stuart Hall)، رسانهها سازنده معنا در ساحت اجتماعی هستند. دههها بازنمایی تصویر «چریک در کوهستان» به عنوان نماد غایی کنشگری، روان نسلی را نظامی کرده است. رسانه مسئول در دوران گذار باید رژیمهای بازنمایی را بازسازی کند و نخبگان مدنی نظیر معلمان، پزشکان، حقوقدانان و فعالان جامعه مدنی و... را به عنوان پیشگامان توسعه به تصویر بکشد. حافظه جمعی و نظریه ترمیم اجتماعی بر پایه نظریه «حافظه جمعی» موریس هالبواکس (Maurice Halbwachs)، رسانه میان دو مسیر قرار دارد: تولید «حافظه انتقامی» که کینههای تاریخی را در نسل جدید بازتولید میکند، یا صورتبندی «حافظه ترمیمی» که با تکیه بر حقیقتیابی، ثبت مستند رنجها و جبران آسیبها، مانع از تکرار فاجعه میشود. دیدهبانی انتقادی رسانه (Watchdog Journalism) بر اساس «نظریه هنجاری دیدهبانی»، مطبوعات در فرایند اجرای عفو عمومی و ادغام ساختاری نباید به تریبون روابط عمومی قدرتها تنزل یابند. وظیفه رسانه مستقل، راستیآزمایی بیوقفه تعهدات شامل لغو موانع قضایی، تضمین آموزش زبان مادری، رفع محرومیتها و نظارت بر امنیت زیستی شهروندان است. نتیجهگیری؛ رسانه در جایگاه میانجی دموکراتیک
06 Sep, 13:05
922
چرا فاجعه را در این شهر پایانی نیست؟
✍سیروس ثنائی
هنوز زمان زیادی از فاجعهی دریدهشدن کودکان و نوجوانان این شهر توسط سگهای ولگرد نگذشته است؛ هنوز داغ خانوادههایی که عزیزانشان قربانی این حوادث شدهاند تازه است و هنوز افکار عمومی در انتظار پاسخ و اقدام عملی مسئولان است که فاجعهای دیگر از راه میرسد.
این بار آتش و انفجار است؛ تانکر حامل سوخت بر اثر برخورد با وسیلهی نقلیهای دیگر گرفتار آتش میشود و در چند لحظه، ۱۱ انسان بیگناه، ۱۱ زندگی و ۱۱ خانواده در میان شعلهها گرفتار میشوند.
یازده انسان؛ انسانهایی که هرکدام دنیایی داشتند، خانوادهای، آرزوهایی و کسانی که چشمانتظار بازگشتشان بودند. اما در چند لحظه، همهچیز پایان یافت؛ یازده زندگی دود شد و به هوا رفت.
اما آیا این فقط یک «حادثه» است؟
حادثه ممکن است در هر شهر و هر جایی رخ دهد؛ اما وقتی حوادث مشابه بارها تکرار میشوند، وقتی پیشتر هشدار داده شده و تجربههای تلخ گذشته وجود دارد و با این همه، اقدام مؤثر و پیشگیرانهای صورت نمیگیرد، دیگر نمیتوان همهچیز را به حساب «حادثه» گذاشت.
پرسش مردم این است: چرا این حوادث واکاوی نمیشوند؟
چرا پس از هر فاجعه، علتها و عوامل آن بهصورت شفاف و کارشناسی برای مردم تشریح نمیشود؟
چرا مردم نباید بدانند علت واقعی حادثه چه بوده است؟
آیا نقص فنی در میان بوده؟ آیا جاده و زیرساختهای آن از ایمنی لازم برخوردار بودهاند؟ آیا مقررات حمل مواد خطرناک رعایت شده است؟ آیا نظارت کافی وجود داشته است؟ و اگر قصوری صورت گرفته، مسئولیت آن با چه کسی است؟
مردم حق دارند پاسخ این پرسشها را بدانند؛ نه از سر کنجکاوی، بلکه برای اینکه مطمئن شوند مرگ این یازده انسان، مقدمهی مرگ انسانهای دیگری نخواهد شد.
مسئله فقط این حادثه نیست. مسئله، تکرار فاجعه است.
اگر از حادثههای گذشته درس نگیریم، اگر نقاط پرخطر شناسایی و اصلاح نشوند، اگر هشدارها جدی گرفته نشوند و اگر مسئولیتها مشخص نشوند، چگونه میتوان انتظار داشت حادثه بعدی رخ ندهد؟
مسئولیت یعنی چه؟
حضور مسئولان در صحنهی حادثه، ابراز همدردی با خانوادههای داغدار و اعلام دو روز عزای عمومی، اقدامی انسانی و ضروری است؛ اما آیا کافی است؟
آیا عزای عمومی میتواند یازده انسان را به زندگی بازگرداند؟
آیا حضور در صحنهی حادثه جای پیشگیری را میگیرد؟
آیا پیام تسلیت میتواند جای خالی یک پدر، مادر، فرزند یا همسر را پر کند؟
عزاداری برای قربانیان، وظیفه است؛ اما جلوگیری از قربانی بعدی، مسئولیت.
مردم حق دارند بدانند چه کسی مسئول پیشگیری بوده و چه کسی باید پاسخگوی کوتاهی احتمالی باشد.
اگر مدیری در حوزهی مسئولیت خود نتوانسته است از خطری که امکان پیشگیری از آن وجود داشته جلوگیری کند، آیا نباید مسئولیت مدیریتی خود را بپذیرد؟
چرا در چنین حوادثی کمتر شاهد پذیرش مسئولیت، استعفا یا برکناری مسئولانی هستیم که عملکرد دستگاه تحت مدیریتشان با پرسشهای جدی روبهرو شده است؟
آیا مسئولیت فقط گرفتن حکم و نشستن پشت میز است یا در برابر جان شهروندان نیز معنایی دارد؟
امروز موتورسوار، فردا قربانی
نگرانکنندهتر اینکه گاهی خطر را همین امروز، جلوی چشم خودمان میبینیم.
موتورسوارانی که در پیادهروها ویراژ میدهند، از میان عابران عبور میکنند و جان و امنیت مردم را به خطر میاندازند.
همه این را میبینیم.
پس چرا منتظریم حادثهای رخ دهد؟
چرا باید ابتدا انسانی قربانی شود و سپس به فکر چاره بیفتیم؟
پیشگیری یعنی اقدام قبل از حادثه، نه حضور در محل حادثه.
مدیریت شهری موفق مدیریتی نیست که پس از وقوع فاجعه بهترین سخنرانی را انجام دهد؛ مدیریتی است که اجازه ندهد فاجعه اتفاق بیفتد.
سنندج امروز بیش از پیامهای تسلیت، به اقدامهای پیشگیرانه نیاز دارد؛ به نظارت جدی، اجرای قانون، اصلاح نقاط پرخطر، شفافیت و مهمتر از همه، احساس مسئولیت در برابر جان شهروندان.
یازده نفر از میان ما رفتند.
کمترین احترام به آنان این است که بپرسیم:
چه شد که این فاجعه اتفاق افتاد؟
و مهمتر از آن:
چه خواهیم کرد که فاجعهی بعدی اتفاق نیفتد؟
زیرا اگر علتها واکاوی نشوند، اگر مسئولیتها مشخص نشوند و اگر اقدام عملی صورت نگیرد، عزای عمومی تنها به آیینی برای بدرقهی قربانیان تبدیل خواهد شد؛ و ما همچنان باید منتظر فاجعهی بعدی بمانیم.
سنندج شایستهی چنین سرنوشتی نیست.
مردم این شهر حق دارند در خیابان، پیادهرو، جاده و خانهی خود احساس امنیت کنند.
و پرسش همچنان باقی است:
چرا فاجعه را در این شهر پایانی نیست؟
06 Sep, 12:39
922
🔳اسامی شماری از فوت شدگان و مصدومان حادثه تصادف پلیس راه سنندج _ همدان اعلام شد
بر اساس اعلام مسئولان سازمان همیاری شهردارهای استان کردستان در حادثه تصادف تریلر حامل سوخت با سرویس حامل کارکنان سازمان همیاری در پروژه آماده سازی شهرک صنعتی دهگلان «ناصر خانزادی» ، «فرهاد ریاضی» ، «مهدی زندی پوریان» ، «احمد منصوری» و «سید عطاالله خادمی» فوت شدند.
در این حادثه شش نفر دیگر از همکاران این سازمان زخمی و در بیمارستان کوثر تحت مداوا هستند.
کیوان شیخ احمدی،خلیل خدابخشی، هوشیار باباویسی، حبیب الله محمدی، جلال وکیلی ، بختیار الهی اسامی مصدومان اعلام شد.
این حادثه حدود ساعت ۱۷ و ۳۰ دقیقه عصر امروز چهاردهم شهریورماه در برخورد تریلر با سرویس کارکنان سازمان همیاری شهرداری های استان کردستان شاغل در پروژه آماده سازی شهرک صنعتی دهگلان اتفاق افتاد.
#حادثه_پلیسراه
#سازمانهمیاری
05 Sep, 13:57
922
در اثر برخورد تانکر سوخت با مینیبوس نیروهای سازمان همیاری کردستان؛
۵ نفر فوت و ۶ نفر زخمی شدند
مدیرعامل سازمان همیاری شهرداریهای استان کردستان، از وقوع یک حادثهٔ تلخ جادهای که منجر به فوت و زخمی شدن ۱۱ نفر از نیروهای این سازمان شد، خبر داد.
مهندس«محمد امینزاده»در تکمیل این خبر، گفت: عصر امروز ۱۴ شهریور ماه، در اثر برخورد یک دستگاه تانکر حامل سوخت با مینیبوس حامل نیروهای این سازمان در نزدیکی پلیسراه سنندج- همدان، متأسفانه ۵ نفر از همکاران همیاری جان خود را از دست دادند و ۶ نفر دیگر مصدوم شدند که بلافاصله به بیمارستان منتقل شدند.
به گفته وی، این مینیبوس حامل ۱۱ نفر از کارکنان، شامل رانندگان ماشینآلات سنگین بود که پس از پایان شیفت کاری روزانه در محور گردنه صلواتآباد در حال بازگشت به منزل بودند که دچار سانحه شد.
جزئیات بیشتر درباره علت حادثه و وضعیت مصدومان متعاقباً اعلام خواهد شد.
05 Sep, 12:49
922
گام بلند کردستان برای تکمیل ابرپروژه کریدور شمال - جنوب
مدیرکل راه وشهرسازی : از ۳۲۰ کیلومتر طول کریدور، ۱۷۵ کیلومتر با ارزش حدود ۴۴همت زیربارترافیکی است
کریدور شمال به جنوب که به عقیده شماری از کارشناسان اقتصادی فرصت تازه ای برای باز آفرینی شبکه لجستیکی کشور و چرخش تجارت از شمال به جنوب را رقم می زند، این روزها به مهم ترین دغدغه راهبردی و استراتژی مدیرکل راه و شهرسازی کردستان برای تکمیل این ابرپروژه تبدیل شده است.
به گزارش روابط عمومی راه و شهرسازی، مهندس« امیر قادری» در جریان بازدید از پروژه راه سقز با اشاره به اهمیت اقتصادی، اجتماعی وحتی فرهنگی این کلان پروژه در استان که اتمام آن پس از دو دهه از آغاز عملیات اجرایی به رویایی برای شهروندان کردستانی تبدیل شده است، وعده داد که برای تامین اعتبار وتسریع در زمان ساخت و بهره برداری آن تلاش مضاعف خواهد کرد.
او طول مسیر کریدور شمال به جنوب درکشور که از پنج استان می گذرد را یک هزار و۴۸۰ کیلومتر عنوان کرد و افزود: ۳۲۰ کیلومتر از طول مسیر کریدور شمال به جنوب در حوزه استان کردستان قرار دارد که اتمام آن می تواند فصل نوین توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در این استان رقم بزند.
به گزارش قادری از مجموع ۳۲۰ کیلومتراین کریدور تاکنون ۱۷۵ کیلومتر معادل ۵۴ درصد از طول مسیراین راه استراتژیک بهره برداری و زیر بار ترافیکی رفته است.
او ارزش روز این ۱۷۵ کیلومتررا ۴۳ هزارو ۷۵۰ میلیارد تومان عنوان کرد و توضیح داد که برای اجرای هر کیلومتر از دوخطه این مسیر ۲۵۰ میلیارد تومان هزینه می شود که با توجه به شرایط توپوگرافی منطقه ساخت راه در این استان به نسبت استان های مرکزی هزینهبر،است و این می طلبد که دولت دراختصاص و تخصیص اعتبار به کردستان نگاه متمایزتری داشته باشد.
🔸احداث ۱۱۸ کیلومتر توسط ۹ پیمانکار
به گزارش مدیرکل راه وشهرسازی کردستان هم اکنون ۱۱۸کیلومتر توسط ۹ پیمانکار با اعتبار ۷ هزار و ۱۰۰ میلیارد تومان در دست احداث است این در حالی است که امسال برای این میزان از اجرای کریدور شمال به جنوب تنها پنج هزار و ۷۰۰ میلیاردتومان اعتبار اختصاص یافته که امید می رود با پیگیری آقای استاندار وهمت همیشه دلسوزانه وزیر راه وشهرسازی این سقف اعتبار افزایش یابد.
آنگونه که قادری گزارش داد تا پایان سال مالی امسال، ۴۰ کیلومتر راه درمحورهای استان احداث و زیر بار ترافیکی می رود که ۱۶ کیلومتر آن مربوط به ابرپروژه کریدور شمال به جنوب است.
او محورهای راه سنندج به مریوان، سقز به بانه و سنندج به همدان را با توجه به مناطق آزاد تجاری بانه و مریوان بسیار مهم دانست و معتقد است که تقویت کریدورهای ترانزیتی در این محورها گسترش همکاری با اقلیم کردستان عراق در زمینه واردات و صادرات کالاهای اساسی را تقویت و توسعه می بخشد.
مدیرکل راه و شهرسازی طول راه های بین شهری کردستان را یک هزارو ۸۶۳ کیلومتر و راه روستایی را شش هزارو ۱۸۳ کیلومتر عنوان کرد که تنها ۳ هزار و ۵۲۰ کیلومتر از مجموع راه روستایی در استان آسفالت و مابقی شوسه یا خاکی است.
03 Sep, 18:47
922
بە گفتە سرپرست معاون عمرانی استاندار تا پایان مهر ماه امسال؛۹ کیلومتر از کریدور در محدوده جاده سقز _ بوکان زیر بار ترافیک می رود سرپرست معاون هماهنگی امور عمرانی استاندار کردستان در بازدید از قطعه یک الف کریدور محدوده سقز _ بوکان اظهار داشت: بر اساس وعده پیمانکار ۹ کیلومتر از این مسیر ۲۲ کیلومتری محدوده جاده سقز- بوکان تا پایان مهرماه امسال زیر بار ترافیک می رود. امیر قادری در این بازدید یکی از دغدغه ها را پرداخت مطالبات پیمانکار برشمرد و افزود کە ۵ کیلومتر مسیر سقز - بوکان از گردنه احمدآباد تا سرا روکش آسفالت خواهد شد. وی افزود: امسال ۲۳۵ کیلومتر راه های استان با هزینه ۷۰۰ میلیارد تومان، روکش آسفالت شده که مشکل تامین قیر از دغدغه هاست. عبدی سرپرست کارگاه شرکت لقمان کار قطعه یک الف نیز در جریان این بازدید بە معاون عمرانی استاندار گزارش داد که از سمت بوکان به سقز کیلومتر ۱ تا ۲ آماده قیرپاشی است وکیلومتر ۲ تا ۳:۲۰۰ اجرای لایه اساس،کیلومتر ۳.۲۰۰ تا ۶:۲۰۰ آسفالت لایه دوم و کیلومتر ۶:۲۰۰ تا کیلومتر ۹ اجرای ابنیه انجام شده است. به گفته او کیلومتر ۹ تا ۱۷:۵۰۰ تاکنون تحویل نشده، ولی پیمانکار مشخص شده،اما کیلومتر ۱۷:۵۰۰ تا ۱۹:۵۰۰ آماده قیرپاشی است.
03 Sep, 15:24
922
مسئله فقط این نیست که یک نفر خارج از صف نان میگیرد؛ مسئله این است که جامعه آرامآرام میپذیرد برخی حق دارند از قاعده عبور کنند و برخی دیگر فقط باید منتظر بمانند.
آن لحظهای که این تفاوت دیگر کسی را متعجب نمیکند، بیعدالتی از «تخلف» به «هنجار» تبدیل شده است. اینجاست که مسئولیت نهادهای نظارتی جدی میشود.
اگر اتحادیه مربوطه، فرمانداری و دستگاههای مسئول در برابر چنین رفتارهایی بیتفاوت باشند، بازار خلأ نظارت را با منطق خودش پر میکند؛ منطقی که در آن، هرکس توان پرداخت بیشتری دارد، امکان بیشتری برای خریدن میانبر پیدا میکند.
بهویژه وقتی با کالایی مانند نان روبهرو هستیم؛ کالایی که در زندگی مردم، فقط یک محصول معمولی نیست و سالهاست با سیاستهای حمایتی، آرد یارانهای و سازوکارهای عمومی گره خورده است. بنابراین، مسئله فقط تخلف یک نانوا یا انتخاب یک مشتری نیست؛ مسئله این است که آیا کالایی که باید با منطق عدالت عمومی توزیع شود، میتواند در نقطهای از مسیر به منطق «هرکس بیشتر پرداخت کند، بیشتر برخوردار شود» سپرده شود؟
نظارت اگر عقب بنشیند، بینظمی آرامآرام به نظم جدید تبدیل میشود. چیزی که روز اول «استثنا» بود، روز بعد «راه معمول» میشود و چندی بعد، کسی حتی نمیپرسد چرا باید چنین باشد. اما بیمسئولیتی نهادها هم ما را از انتخابهای روزمرهمان معاف نمیکند.
امروز در صف ماندم؛ چون نمیخواستم برای چند دقیقه راحتی خودم، از جیب دیگران زمان بردارم.
این انتخاب شاید قیمت نان را پایین نیاورد، تورم را متوقف نکند و هیچ مسئولی را هم تغییر ندهد؛ اما چیزی را حفظ میکند که بدون آن، هیچ اصلاح ساختاری ممکن نیست: وجدان عمومی.
جامعه فقط با قانونها و نهادها ساخته نمیشود؛ با انتخابهای کوچک آدمهایش هم ساخته میشود.
بزرگترین خطر، خود نان خارج از نوبت و گرانتر از عرف و نرخ غیر مصوب نیست؛ خطر آنجاست که دیگر کسی از دیدنش تعجب نمیکند.
عدالت همیشه از قانونهای بزرگ و بخشنامههای رسمی آغاز نمیشود؛ گاهی از همینجا شروع میشود.
شاید عدالت، پیش از آنکه یک آرمان بزرگ سیاسی باشد، همین باشد:
وقتی میتوانی نوبت دیگری را بخری، اما تصمیم میگیری نخری.
و سؤال اصلی این است:
اگر همهی ما از بیعدالتی شاکی هستیم، آیا حاضریم وقتی نوبت به خودمان میرسد، برای عدالت، به اندازهی چند دقیقه انتظار در صف هزینه بدهیم؟
29 Aug, 13:44
922
نان بزرگ، خارج از نوبت؛وقتی تخلف تبدیل به عادت، عرف و قانون میشود ✍️ بهنام امیری مدتی میشود که در صف برخی نانوایی های سنگک، قاعدهای تازه علم شده است؛ با پرداخت مبلغی بیشتر (دو برابر)، میتوانی نان بزرگتری بخری و خارج از صف تحویل بگیری. ظاهر ماجرا چند هزار تومان پول بیشتر است، اما در واقع، معامله بر سر چیزی مهمتر است: زمان. برای کسی که توان پرداخت دارد، زمان انتظار حذف میشود؛ اما کارگر روزمزد، پیرمرد ناتوان یا مادری که کودکش تنها در خانه است، همچنان باید بایستد و هزینهی انتظار را از وقت و زندگی خود بپردازد. اینجا دیگر فقط نان موضوع معامله نیست؛ زمان آدمهاست. صف، شاید سادهترین قرارداد اجتماعی باشد: هرکس زودتر آمده، زودتر نان میگیرد. در صف، برای چند دقیقه، آدمها فارغ از میزان درآمد، شغل و جایگاه اجتماعی، در برابر یک قاعده مشترک قرار میگیرند. اما وقتی پول بتواند جای نوبت بنشیند، این قرارداد ساده ترک برمیدارد. مسئله فقط تفاوت در موجودی جیبها نیست؛ مسئله از جایی آغاز میشود که پول بتواند به امتیاز اجتماعی تبدیل شود. آنوقت پول دیگر فقط نان بیشتری نمیخرد، بلکه امکان خریدن موقعیت و عبور از قاعده را هم فراهم میکند. یکی پول میدهد تا نان بزرگتری داشته باشد و دیگری پول میدهد تا از صف و نوبتی عبور کند که دیگران ناچارند به آن تن بدهند. در چنین وضعی، نابرابری فقط در اندازهی نانها دیده نمیشود؛ در اندازهی حقی است که هرکس میتواند برای خود بخرد. در چنین لحظهای، نابرابری اقتصادی از داخل جیبها بیرون میآید و خودش را در رفتارهای روزمره نشان میدهد. فرانتس کافکا در داستان «جلو قانون»، مردی را روایت میکند که تمام عمر پشت دری منتظر میماند؛ دری که قانونی برای اوست، اما نگهبان اجازه ورود نمیدهد. مرد پیر میشود و درست پیش از مرگ میفهمد آن در، فقط برای او بوده است. صف نانوایی البته در داستان «جلو قانون» کافکا نیست، اما شباهتی تلخ دارد: قانون وقتی معنا دارد که قاعدهاش برای همه قابل فهم و قابل اجرا باشد؛ نه اینکه برای یکی الزام و برای دیگری میانبر باشد. آنچه در صف میبینیم، نسخهای کوچک از مسئلهای بزرگتر است: چه کسی باید منتظر بماند و چه کسی میتواند انتظار را بخرد؟ و اینجاست که ماجرا از نانوایی بیرون میآید و به شهر میرسد. شهر، شیوه توزیع فرصتها، امکانات و زمان میان آدمهاست. از نظر آنری لوفور فیلسوف فرانسوی، «حق به شهر» فقط به معنای دسترسی به فضاهای شهری نیست؛ بلکه به این پرسش مربوط میشود که چه کسانی در زندگی شهری حضور دارند، چه سهمی از امکانات و فرصتهای شهر نصیبشان میشود و تا چه اندازه در شکلدادن به زندگی شهری نقش دارند. پس حتی صف نانوایی هم بخشی از تجربه شهروندی ماست؛ یک فضای عمومی کوچک که در آن، آدمها با ابتداییترین شکل عدالت مواجه میشوند: نوبت من، بعد از نوبت تو. اما وقتی پول تعیین کند چه کسی باید منتظر بماند و چه کسی میتواند عبور کند، نابرابری فقط در درآمد باقی نمیماند؛ وارد تجربه ما از فضای عمومی و زمان شهری میشود. دیوید هاروی شهر و فضا را جدا از مناسبات اقتصادی نمیبیند. از نظر او، شهر فقط صحنهای نیست که نابرابری در آن رخ میدهد؛ بلکه نحوه سازمانیافتن فضا و چگونگی دسترسی مردم به امکانات شهری نیز میتواند به بازتولید و حتی تشدید نابرابری منجر شود. در صف نانوایی، این مسئله در کوچکترین مقیاس خودش دیده میشود: کسی که پول دارد، زمان کمتری از دست میدهد؛ کسی که ندارد، زمان بیشتری میدهد. یکی پولش را خرج میکند؛ دیگری وقتش را. جالب اینجاست که در همان صف، مسئول سابقی را دیدم که از بیعدالتی سیستم گلایه داشت؛ اما خودش طاقت نیاورد، نان بزرگ خارج از صف را خرید و موقع رفتن با لبخندی عصبی گفت: «من دیگه طاقت وایسادن ندارم.» شاید همین جمله، خلاصهی بخشی از وضعیت ما باشد. مشکل همیشه از آدمهای شرور شروع نمیشود؛ گاهی از آدمهای خستهای شروع میشود که برای خودشان یک استثنای کوچک قائل میشوند. استثنا و بیعدالتی وقتی تکرار شود، کمکم به عرف تبدیل میشود؛ عرفی که اگر پذیرفته شود، جای قانون را میگیرد و سرانجام، چیزی که روزی تخلف بود، به بخشی از زندگی عادی تبدیل میشود. فوکو ما را متوجه همین وجه پنهان قدرت میکند؛ قدرت همیشه آشکار و مستقیم نیست، بلکه گاهی در مناسبات ساده و روزمره، در صفها، قواعد، نگاهها و عادتهایی جاری میشود که آنقدر تکرار شدهاند که دیگر حضورشان را نمیبینیم. وقتی همه میپذیرند که «اگر پول داری، برو جلو»، دیگر حتی لازم نیست کسی دستور بدهد. قاعده خودش اجرا میشود. در این نقطه، قدرت از بیرون به درون آدمها منتقل شده است؛ جامعه کمکم خودش را با همان نظمی تنظیم میکند که زمانی قرار بود دربارهاش اعتراض کند.
29 Aug, 13:44
922
🔹بۆ پێشینەی توێژینەوە و نووسین لە بیر دەکەن؟
✍یونس قوربانیفەر
لە بابەت پرینسیپ و چوارچێوە ئەخڵاقییەکانی کاری لێکۆلینەوە، نووسەریی و وەرگێڕان، باس و قسەیەکی یەکجار زۆر کراوە. یەک لەو بابەتە گرینگانە ئەوەیە توێژەر، نووسەر و تەنانەت وەرگێڕ لە کار و بەرهەمیی بڵاوکراوەی، ئاماژە بە کار و هەوڵی کەسانی پێشووتر بدا. بێگوومان ئەوە پابەندی بە چوارچێوە ئەخڵاقییەکانە، ڕێزگرتنە لە هەوڵ و تەقەڵای نووسەر و توێژەرەکانیتر. جیا لە پرسە ئەخڵاقییەکەش، ئاماژەدان بە پێشینەی کار و توێژینەوە، نیشاندەری ئەوەیە وەرگێڕ و نووسەر چەندە ئاگاداری لێکۆلینەوە و نووسراوە و کارەکانی پێشوو بووە و لە بەرهەمی نوێدا، بە هیوایە کام تازەگەری و لایەنی نوێ پێشکەش بە خوێنەرانی بکات.
لەو بابەتە و لە مەیدانی توێژینەوەی فولکڵۆری کوردی، هیچ گرینگایەتێک بەو پرێنسیپانە نابینرێت. زۆر کار و لێکۆلینەوە کراوە کە شایانی ئەوەن لە توێژینەوە نوێیەکاندا، ئاماژەیان پێ بدرێت و ڕێز لە کار و کۆششی نووسەران و توێژەرانیان بگیرێت، بەڵام بەهایەک بەوە نەدرێت و بگرە هەندێک کەسی پڕئیدعا، ئاگایانە ئەو بەها ئەخڵاقییە پشت گوێ دەخەن.
هەر بۆ نموونە کەسانی وەکوو عوبەیدوڵڵای ئەیووبیان(١)، قادر فەتاح قازی(٢)، عەبدولحەمید حوسێنی(٣)، محەمەد ڕەیانی، تەها فەیزیزادە(٤)، هێدی حوسین پور و ... لە بواری جۆراوجۆری فوڵکلۆر یان زمانی کوردی، توێژینەوە و نووسراوەی بەرچاو و بەنرخیان هەیە، بەڵام لە ئێستادا زۆر بە ئاسانی فەرامۆش دەکرێن و ئاگایانە ئاماژەیان پێ ناکرێت. ئەوە لە لایەک خەسارێکی گەورەیە بۆ هەر جۆرە کارێکی زانستی و لە لایەکیتر دەرخەری پابەندنەبوونی ئەخڵاقییە. بێگوومان کەسێک تازەگەری و داهێنانێک لە کاریدا بێت، ئاماژە بە هەوڵی کەسانی پێش خۆی دەکات. لە نەبوونی تازەگەری و داهێنان، دیارە ئاماژەیەک بە هەوڵەکانی پێشتر ناکەن و هەوڵی شاردنەوە و فەرامۆشکردنیان ئەدرێت.
28 Aug, 15:33
922
صدای کشاورزان در بانک کشاورزی کردستان شنیده نمی شود!
✍عبدالسلام مهین دوست
بانک کشاورزی یکی از قدیمیترین بانکها در عرصهی بانکداری در کل کشور است که هدف از ایجاد آن حمایت از کشاورزان در عرصهی تولید و همچنین ایجاد پلی بین دولت و کشاورزان برای حفظ و تقویت سرمایهها و پرداخت به موقع مطالبات طرفین از یکدیگر است.در چند سال اخیر بانک کشاورزی همگام با بانکهای دیگر اقدام به نوآوری طرحهایی کرده که با گذشت زمان دچار مشکلاتی در عرصهی بانکداریاش شده است.یکی از آن طرحها ایجاد وامی به نام " قرض الحسنهی طرح احسان " است.که شروع خوبی داشت ولی با گذشت چند سال دچار مشکلاتی شده است.بدون شک یکی از مشکلات بانکها در تسهیلات ، ایجاد راهکارهایی برای تسویهی آنها است.هرچند بانک ها در اخذ تضامین کوتاهی نکرده و شرایط سختی برای مشتریان ایجاد کردهاند بطوری که مشتریان کارهای دیگری را از قبیل " سلم ، خرید قرضی گندم و نخود و ..." را به گرفتن وام ترجیح میدهند. و این مشکلات برای مشتریانی با مبالغ وام نه چندان زیادی روی میدهد ،درحالیکه وام گیرندگان چند ده و صد میلیاردی با مشکلاتی این چنینی نه تنها روبرو نمیشوند؛ بلکه برای چندین بار دیگر موفق به گرفتن این نوع تسهیلات می شوند.
در یک ماه اخیر پرداخت وام احسان با مشکلاتی روبرو شده ، بطوریکه باعث کاهش اعتماد مردم به این بانک شده است. حال بانک کشاورزی برای جبران این خسارت بجای اینکه به فکر راهکاری برای تسویهی تسهیلاتی که نزد بعضی مشتریان است؛ باشد ،اقدام به تعلیق وام طرح احسان به متقاضیانی کرده که هفتهها در صف انتظار ایستادهاند.صف انتظاری که تا ماه قبل حداکثر به یک هفته هم نمیرسید اما اکنون وارد ماه دوم هم شده است.مشکل کجاست ؟!
آیا این ظلمی آشکار در حق متقاضیانی نیست که بخاطر فشار اقتصادی،بیماری،بدهی و ... اقدام به گرفتن وام احسان کردهاند ؟! مگر در قرآن نیامده که " بار گناه کسی بر کس دیگری نیست " ؟! و مگر قرآن مقدسترین کتاب در جمهوری اسلامی نیست ؟! و حال چطور بانک کشاورزی چنین اقدامی کرده و بجای تسویه با بدهکاران قبل به سراغ مشتریان در صف رفته ؟ و ...
این اقدام بانک کشاورزی باعث کاهش چشمگیر مشتریان و متقاضیان حساب طرح احسان خواهد شد.
من از سازمان بازرسی کل کشور میخواهم که به این مورد وارد شده و اقدامی لازم و مناسب برای مشتریان در صف انجام دهند.
28 Aug, 12:06
922
🔹ئەمڕۆ ساڵوەگەری کۆچی دوایی عوبەیدوڵڵا ئەییوبیان( ١٣٠٧- ١٣٨٩)، نووسەر و توێژەری کوردە.
لە سەردەمی دوای کۆماری کورستان و لە دوو دەیەی ١٣٣٠ و ١٣٤٠ دەیان توێژینەوەی لە سەر مێژوو، فوڵکلور و کڵتووری کورد نووسی و بڵاوکردەوە.
بڕوانن بۆ ئەو دوو لینکە(١)، (٢) بۆ بیرهێنانەوەی هەموو ئەو هەوڵانەی ئەو پیاوە بۆ فەرهەنگ و زمانی کوردی داوێتی.
28 Aug, 03:36
922
🔹قسەی خۆش، بلاگێری و بەرپرسیارێتی
✍یونس قوربانیفەر
نەتەوەیەکی شاد
کورد بە گشتی نەتەوەیەکە گرینگایەتی بە شادبوون و شادی ژیان دەدا. ئەو گرینگایەتییە لە ژیانی ڕۆژانە و شێوازی ژیانی زۆربەی خەڵکی کوردستان دەبینرێت. لێرەدا پێویست ناکا ڕێفرێنس بە قسە و نووسراوەی چەند گەڕیدە و ڕۆژهەڵاتناسی ئوروپایی بدەین، بەبێگوومانی ئێمەی کورد باشتر لەوان خۆمان ئەناسین! هەر لەو پەیوەندییە، با سەرنج بدەینە مێژوو و کۆی ئەو داب و نەریتانەی لە ناو کورددا بوونی هەبووە و هەیە. هەموومان دەزانین هەڵپەرکێ بەشێکی دانەبڕاوی ژیانی ڕۆژانەی کوردە؛ لە سەردەمی زوو لە هەموو کاتەکانی ژیان و هەموو بۆنە و کۆبوونەوەکان، کۆری هەڵپەرکێ و ڕەشبەڵەک گەرم بووە؛ لە کوێستان، لە لای بیری و شوان، لە کاتی ڕاو و لە کۆبوونەوەی شەوانی گەنج و لاو. یان لە وەختی شایی و زەماوەند، هەڵپەرکێی و خۆشی تا یەک هەفتە بەردەوام بووە. ئێستاش هەر بە هەمان شێوە، کەمتر کۆبوونەوەی ناو دەر و دەشت هەیە کە هەڵپەرکێی تێدا نەبێ، یان لە کەلاسی قوتابیانی کیژ و کور، لە ناو خوێندکاران و بۆنەی نەورۆز و چوارشەممە سوری، شادی و خۆشی و هەڵپەرێن بەشێکی دانەبڕاوە. ئەوە سیمای نەتەوەیەکی شادە، سەرەڕای ئەم هەمووە ڕەنجە مێژووییە.
قسەی خۆش
دیارە لە فەرهەنگی کۆمەڵگایەکی شاد، قسەی خۆش و گاڵتە و جەفەنگ جێگەی تایبەتی هەیە. ئەگەر سەیری "رشتەی مرواری" دەکەین، عەلائەدین سەجادی وەکوو نوخبەیەکی کورد هەوڵیداوە کۆی ئەو قسە خۆش و گاڵتەجارانە بگێرێتەوە کە ئەو کات لە ناو کۆر و کۆبوونەوەکاندا بووە؛ وەکوو بەشێک له کەلەپوور و ژیانی ڕۆژانەی چین و توێژەکانی خەڵک. رشتەی مرواری پڕە لە قسەی خۆش، نوکتە و گاڵتە کە بزە دەخاتە سەر لێوان و بۆ بەردەنگی ئەم سەدەیەش شیرینی و چێژی خۆی ماوە. لە رشتەی مرواری بۆمان دەردەکەوێ لە کۆمەڵگای سووننەتی کوردستان، قسەی خۆش چۆن بووە و چۆن پێناسەکراوە یان سنوورەکانی چۆن و چی بوون؟!
ڕەنگە بتوانین دوای رشتەی مرواری، ئاماژە بە چێشتی مجێور و هەندێک بیرەوەریتر بدەین.
رەسوول نادری
یەکێک لەو ناوانە کە بۆتە هێمایەک لە تەنز و گاڵتە و قسەی خۆش، رەسوول نادرییە. رەسوول نادری، بەندبێژ، نەقڵ بێژ و بە جۆرێک لە جۆرەکان کۆمێدیەن بوو. نادری بۆ چەندین دەیە سیمای ناسراوی نەقڵ و گێڕانەوەی قسەی خۆش بوو. تەنانەت جۆرێک لە تەنزی سیاسی لە کارەکانیدا بوو. رەسوول نادری قسە خۆشەکانی سەبارەت بە زۆر بابەت و دیاردە، بە زمانێکی بێپەردە بەیان دەکرد. نەقڵ بێژی کاک رەسوول لە ناو کۆر و کۆبوونەوەکاندا بوو و ڕاشکاوانە باسی هەموو بابەتێکی دەکرد. لە کاتی خۆی نەوار کاسێتی تەنز و گاڵتە و نەقڵەکانی کاک رەسوول لای هەموو ستریۆ و نەوارفرۆشێک بەردەست بوو. بەڵام ئەو شێوازە لە نەقڵ بێژی بە کۆچی دوایی رەسوول نادری کۆتایی هات.
تۆڕە کۆمەلایەتییەکان و بلاگێری
ئەگەر لە بیرمان بێ ئۆمبێرتۆ ئێکۆ بە زمانێکی تووند، باس لە ڕووی مەنفی و ڕەشی تۆڕە کۆمەلایەتییەکان دەکات. ئێکۆ پێی وایە تۆڕە کۆمەلایەتییەکان، کارێکیان کردووە خێڵی نەزان و گەوجەکان وەکوو زانایان مەجاڵی قسە کردنیان هەبێ. هەر چەند ڕەخنەکەی ئێکۆ زۆر تووند و یەکجار تاڵە، بەڵام بەشێک لەو ڕەخنەیە ڕاستە و دەتوانین بێژین هەندێک چاڵاک، پێش هەر کەس لە بەر تیخی تیژی ئەو ڕەخنە تووندەدان!
قسەی خۆش، بلاگێری و بەرپرسیارێتی
دوای بڵاوبوونەوەی کلیپی بلاگێرێک لە سەر موحەممەد ماملێ، باسێکی زۆر هاتۆتە ئاراوە لە سەر سنوورەکانی قسەی خۆش و بێڕێزی، لە بابەت سنوورەکانی ڕەخنە و حورمەت شکێنی. لەوبارەوە دەکرێ بە وردی قسە بکەین، بەڵام لێرەدا جەخت لە سەر چەند لایەنی جیددی دەکەمەوە؛ یەکەم ئەوەی کە شتێک کە دەتوانین پێی بڵێین ژانری قسەی خۆش، هەمیشە لە ناو ئێمەدا بووە و بابەتێکی نامۆ نییە؛ کەسانێکی وەکوو هەژار، سەجادی و نەقڵ بێژی وەکوو رەسوول نادری نموونەی زۆریان لەو ژانرە بۆ ئێمە جێ هێشتووە.
بەڵام ئایا ئەوەی لە تۆڕە کۆمەلایەتییەکان بڵاو دەکرێ قسەی خۆشە؟ ئەوانە له چوارچێوەی تەنزی حیرفەیی دان؟ ئایا بلاگێری کورد سنوورەکانی تەنز و بێڕێزی، سنوورەکانی قسەی خۆش و ناوزڕاندن لێک جیا دەکاتەوە؟ ئایا بلاگێرەکان بە شێوەیەکی جیددی کاری بەرهەمهێنانی ناوەرۆکی تەنز دەکەن؟ ئایا بە مەبەستی ڕەخنەگری کۆمەلایەتی و سیاسی ئەو کارە دەکەن یان تەنیا بە شوێن لایک و فالۆ و لە ئاکامدا تەبلیغ و کاری ئابوورین؟
تەنز و کاری تەنز یان هەمان ژانری قسەی خۆش کارێکی پرۆفیشناڵە لە هەموو جیهان، بلاگێرێک کە تەنیا بە یارمەتی "ئێفێکت" و "میم" دەیهەوێ کاری تەنز بکا، هیچکات سەرکەوتوو نابێ. ئەگەر قسەی خۆش هەڵگری پەیامێکی ئەخڵاقی، کۆمەلایەتی و سیاسی نەبوو، تەنیا گاڵتەجارە و هیچیتر. هەروەها بلاگێر دەبێ بەرپرسیارانە تەنز بەرهەم بێنێ؛ ئەگەر قسەی خۆش و تەنز بوو بە هۆی دڵگرانی و توڕەیی تاک و کۆمەڵگا، دیارە ئەو تەنزە لە ناوەرۆک و فۆرمدا ناسەرکەوتوو بووە.
27 Aug, 02:19
922
🔴عبدالله اوجالان پیشنهاد کرد اقلیم کردستان دولت «اتحاد دموکراتیک» تشکیل دهد
🔸سیروان: عبدالله اوجالان رهبر زندانی پکک در تازه ترین دیدار خود با هیئت دم پارتی به مسئله تشکیل نشدن دولت در اقلیم کردستان پرداخته و اوجالان پیشنهاد کرده در اقلیم کردستان دولت «اتحاد دموکراتیک» تشکیل شود.
🔸رسانه ها از سخنان او در این نشست گزارش کردند که منظوراز تشکیل دولت «اتحاد دموکراتیک»، دولتی است که خواستههای همه مردم را اجرا کند، نه فقط مطالبات دو خانواده.
🔸از نظر اوجالان، هدف درگیریهای خاورمیانه باز طراحی دوباره خاورمیانه است و مسئله اقلیم کردستان و تشکیل نشدن دولت و عدم اتحاد احزاب در این چارچوب قابل ارزیابی است. از ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۳ دوره قانونی کابینه نهم دولت اقلیم کردستان به پایان رسیده، به دلیل اختلاف احزاب برنده انتخابات در تقسیم پست ها، تاکنون دولت جدید شروع بکار نکرده است.
🔸به گفته او، اگر به جنگ و اختلافات داخلی پایان داده نشود، مبارزه کردها در اینجا مختل می شود.
#اوجالان
#اقلیم_کردستان
#دم_پارتی
#دولت
@sirwan_weekly
26 Aug, 03:21
922
💢یک روزنامه نگار و منتقد شیوه حکمرانی می گوید شوراها به شکل کنونی تجربه ای تلخ و شکست خورده است
🔸سیروان:احمد زیدآبادی روزنامه و منتقد مشهور شیوه حکمرانی در کشور اظهار عقیده کرده به زعم او، شوراهای شهر و روستا به شکل کنونی به تجربه ای تلخ و شکست خورده تبدیل شده است.
🔸او این سخن را به بهانه بازداشت یک عضو شورای شهر اسلام شهر به اتهام «رشوه خواری» گفته و افزوده: شوراهای شهر و روستا که قرار بود زمینه ساز مشارکت عمومی در امور مدنی و سالم سازی شهرداری ها شود عملا به جولانگاه عده بسیاری برای ارتکاب انواع مفاسد مالی تبدیل شده اند.
🔸در دوره اخیر فعالیت شوراها در کردستان هم برخی اعضای شوراهای شهرهای مختلف کردستان به اتهامات مالی بازداشت شدند.
#شوراها
#بازداشت
#شهرداری
#زیدآبادی
@sirwan_weekly
26 Aug, 03:15
922
🔺ایوب محمدی مشهور به ایوب لیلاخی که عاملان قتلش گفته اند تصادفی او را کشته اند
🔸اظهارات عاملان قتل یک شهروند در سنندج
متهمان علت و انگیزه قتل را تنش های لحظه ای و تصادفی اعلام کردند
سیروان: رئیس پلیس آگاهی کردستان می گوید که همکاران او در عملیات ضربتی در کمتر از ۴۸ ساعت عاملان قتل یک شهروند سنندجی را دستگیر کرده اند که به گفته او، آنها « علت و انگیزه قتل را تنش های لحظه ای و تصادفی اعلام کرده اند».
متهمان قتل این شهروند سه نفرند و به گفته سرهنگ شهرام عبدی آنها با سلاح سرد، یک مرد 50 ساله را کشته اند. این مقام ارشد پلیس گفته: در تحقیقات به عمل آمده از متهمان علت و انگیزه خود را تنش های لحظه ای و به صورت تصادفی اعلام کردند!
در روزهای گذشته چهار شهروند سنندجی وسقزی با سلاح سرد متاسفانه کشته شدند. در سقز مردی همسرپیشینش را در جاده روستایی کشت. در سنندج در حادثه ای نامعلوم مردی در نزاعی که به قطع دستش انجامید، در خودرو خود جان داد. در حادثه ای دیگر بانویی که کارمند شرکت پست بود هنگام خروج از منزل مورد حمله با چاقو قرار گرفت و قبل از درمان فوت شد. و در حادثه چهارم مردانی با اسلحه سرد جان مرد 50 ساله ای را گرفتند.
26 Aug, 02:19
922
🟢تاملی تاریخی بر جشن مولود در کردستان
✍️ اسماعیل شمس
🔺 مولود، مولود نامه و مولودی خوانی بیش از هر مراسم دیگر اسلامی با فرهنگ و جامعه کُردی پیوند یافته است. گویا خاستگاه اصلی آیین مولودی هم، نه جامعه عربی که کردستان بوده است. بر پایه روایات تاریخی نخستینبارعید مولود در سال 604ق/1207م در دوران حکومت مظفرالدین کوکبری حاکم اربیل(هەولێر) و داماد صلاحالدین ایوبی به شکل گسترده و عمومی در این شهر برگزار شد. ابن خلکان (د 681ق/1282م)، مورخ کُرد ساکن اربیل و معاصر کوکبری، نحوه برگزاری این جشن در شهر اربیل را به تفصیل شرح داده است. بر پایۀ روایت او، کوکبری در فاصلۀ 8 تا 12 ربیعالاول شمار زیادی از فقها، متصوفه، شعرا، وعاظ و... را از بغداد، موصل، جزیره، سنجار، نصیبین و بلاد عجم برای شرکت در این جشن به اربیل دعوت میکرد. در روز عید مولود، تعداد زیادی گاو، گوسفند و شتر قربانی میشد و همراه با نوای موسیقی، دف و ساز و دهل، مراسم عید مولودی برگزار می گردید و مهمانان و مسافران و حاضران در جشن تا چند روز با گوشت های مولودی مورد پذیرایی قرار می گرفتند.
🔺اربیل در دوران ایوبیان به نماد مراسم مولود در سراسر جهان اسلام تبدیل شده بود و بسیاری از مردم هر سال از همه جا برای شرکت در این مراسم راهی آن شهر می شدند. در دیگر شهرهای کردستان و نواحی تحت حاکمیت ایوبیان هم این مراسم به شکل باشکوهی برگزار می شد.
🔺 از نظر تاریخی نگارش کتابهای مولد النبی(ص) از قرن ششم و همزمان با حکومت ایوبیان آغاز شد و پیش از آن کتاب مستقل و مشهوری در این زمینه نوشته نشده است(برای آگاهی از عنوان ۳۶۲ مولد النبی نوشته شده پس از قرن ششم، نک : رسول جعفریان، کتابشناخت مولد النبی).
🔺به این ترتیب می توان گفت که جشن مولود به نوعی در پیوند با قرائت خاص کردان از آیین اسلام قرار داشت و باید آن را در چارچوب اسلام کردی تفسیر کرد.احتمال دارد این آیین از کردستان به سایر نقاط جهان اسلام منتقل شده باشد.
🔺از آنجا که میلاد پیامبر با فرهنگ ملی و روح جمعی انسان کُرد در طول تاریخ گره خورده است، مولودنامە ها بیشتر از آن که صبغه مذهبی و دینی داشته باشند موضوعی فرهنگی و تاریخی هستند. در دنیای غرب، کریسمس یا زادروز عیسای مسیح (ع) بزرگ ترین جشن مردم است و هیچ امریکایی یا اروپایی با این استدلال که مسیح زاده فلسطین و قاره دیگری است و دین او هم بومی آن سامان نیست، کریسمس را طرد و نفی نمی کند. کریسمس برای مردم غرب جشنی ملی است و نشان می دهد که در آن جامعه، مذهب در درون ملیت و به عنوان عنصری از هویت ملی و تاریخی مردم پذیرفته شده است. تاریخدانان و مردم شناسان سکولار و حتی آتئیست غربی هرگز برای حذف عناصر فرهنگی دین از جمله جشنها از ساحت فرهنگ ملی تلاش نمی کنند، زیرا نیک می دانند که این کار منجر به دوگانگی فرهنگی و از هم گسیختگی روح تاریخی و جمعی ملت می گردد که عاقبتی جز اضمحلال هویت مشترک تاریخی مردم و کلیت جامعه ندارد
🔺در اینجا نمی توانم تٲسف خود را از مقایسه اسلام آن روز علما و سیاستمداران کُرد با اسلام امروز برخی از آنان پنهان کنم. آن روزها در حوزه میلاد پیامبر(ص) و بسیاری مسائل دیگر قرائت زندگی محور و مدارا مدار کُردی از اسلام، گفتمان غالب در جهان اسلام بود و علمای ترک و عرب از هر سوی جهان اسلام خود را به اربیل می رساندند تا خود را در زیر بیرق آن نشان دهند. خواندن پیشینه جشن مولود و مولود نامه های کردی این پرسش بزرگ را برای من پیش آورده است که چرا برخی از علمای کُرد معاصر در چارچوب جغرافیا و جامعه کُردستان و همانند اسلاف خود پیش از قرن بیستم، نسبت مستقیمی با پیامبر اسلام و قرآن برقرار نمی کنند و چرا این رابطه را از طریق علما و سیاستمداران ترکیە و اعراب یا همان برادران بزرگ تر تنظیم می نمایند؟ به راستی چرا قولها و قلمها و قدمهای این گروه، ولو اندک ، نه در چارچوب مصالح و منافع مردم و سرزمین خود، که دنباله برخی سیاست بازان دین نمای ترکیە و دنیای عرب است؟
🔺مولود نامه کُردی یک پیام مهم و بزرگ دارد و آن این که علمای کرد چند قرن قبل با صدای بلند اعلام کردند ما می خواهیم در جغرافیای خود و با زبان و فرهنگ خود و به طور مستقیم با پیامبر خویش ارتباط برقرار کنیم و زیر بیرق هیچ ارباب و پدرخواندە و برادر بزرگ تر نباشیم. این پیام ضمنی، پیام پیامبر ما هم هست که همه مسلمانان را برادر و برابر دانسته و قوم و گروهی از آنان را برده و بنده گروهی دیگر قرار نداده است.
#جشن
#مولود
#پیامبر
#مولودنامه
@sirwan_weekly
26 Aug, 01:36
