اُردیبهشت؛

رها کن. مگر ندیدی هرکه اهمیت میداد غمگین‌تر بود؟

اگر چه با زشتی می میریم اما روزی از استخوانهایمان، گلهایی می روید که وطن را زیبا می کند

همینطوره رابرت.

_

_

زندگی داره یه وری تومون میزاره، یکم فرصت بده بی شرف.

نمی دونم شما هم اینطوری هستید که روز نمی خوابید که درس بخونید و نمی خونید و شب که میخواید درس بخونید چون روز نخوابیدید خوابتون میاد.

در حال فروپاشی روانی هستم، تعطیلات عید لطفا.

اما عزیز من ما همه مان حیف بوده ایم، کودکی نکرده خواستار جوانی بوده ایم و آنگاه که به جوانی رسیدیم روحمان سن و سالی را گذارنده بود و قلبمان پر از نشد و حسرت بود.

واقعا از زندگی خوشم نمیاد، یعنی چی که جیبم خالیه و لباس جدید پسندیدم.

بغلم کن عزیز من، بغلم کن که شانه هایم برای تحمل این درد زیادی نحیفه.

دلم عید و حال و هوای بهار میخواد، دلم فروردین تموم نشدنی رو میخواد.

هی سعی میکنم نشون ندم از کسی چقدر بدم میاد، هی نگاهام کار دستم میده.

جنگیدن برای یکی اگه از حدش بگذره شجاعت نیست حماقته.

با عکسای نورا دارم عشق میکنم.