شیشه

‏آدما تا ابد با آدم بد عنق و غرغرو کنار نمیان، شاید یه مدت تحمل کنن اما عادت نمی کنن. هیچ وقت

هر چیزی که آلوده به منت باشه، شأن آدمو فقط پايين مياره

هر چیزی تو این دنیا که یه ذره منت روش باشه رو اصلا نمی‌خوام.

روزای جنگ، یه چیزی بود که معلوم بود یه چیزی سرجاش نیست. بوی غذا که از خونهٔ مردم بیاد و تو پیاده‌رو گم بشه وجود نداشت

به درخت بادوم هر چقدر هم آب بدی گردو نمیده

این چرخه‌ی لعنتی همینجوری ادامه داره: نق می‌زنیم، دلتنگ می‌شیم، برمی‌گردیم، باز نق می‌زنیم و میریم. انگار همیشه در حسرت چیزی باید زندگی کنیم.

آدم به همه‌چیز عادت می‌کنه، بعدش اما حوصله‌ش از همه‌چیز سر می‌ره! بعدتر که زمان گذشت، دلش واسه همون چیزای تکراری یه ذرّه تنگ میشه بعد می‌فهمه که عادت نکرده بود، دلبسته شده بود. فقط خبر نداشت و تازه همون‌جا، وقتی که دیگه خیلی دیر شده، ولی انگار قدرشون رو می‌دونه. همیشه همین‌طوریه، ما آدما عاشق مرور خاطراتیم، درحالیکه همین ما موقع ساختنشون فقط در حال غر زدن بودیم.

آدم به همه‌چیز عادت می‌کنه. ده اردیبهشت چهارصد و پنج

انسان‌ها زندگی را اندک‌اندک یاد می‌گیرند. و من، که زندگی تا این حد برایم طبیعی بود، اندک‌اندک آن را از یاد بردم. آلبر کامو یادداشت‌ها، ترجمه‌ی دیهیمی و خسروشاهی @nabayad_mikhandim

آجر به آجرِ شب، فکر و خیاله.

Mood

اگه شما هم مثل من یه دوره از زندگیتون رو هدر دادین، لطفا انیمیشن Memoir of a snail رو در اولین فرصت ببینین. اگر خواستید ببینیدش لطفا با تمرکز و حواس جمع ببینید. حدود ۸-۹ سال ساختن این انیمیشن طول کشیده، به تک‌تک جزییاتش توجه کنید. قلب

خیلی دلگیره، تلگرام با مخاطبینش قشنگه وقتي همه باشن.

توی یک انتظار طولانی، زمان "نمی‌گذره" بلکه "انباشته" می‌شه. توضیح دادن یه چیزایی حقیقتا دشواره، اما می‌شه حسش کرد _ دهاز @nabayad_m

دلم فصل انجیر خواست. انجیر مثل اون قولی می‌مونه که بالاخره وفا شده؛ یه شیرینیِ بی‌منت که نه تظاهر داره و نه غریبگی. انگار وقتی داری میخوریش، داری به خاطراتی نگاه می‌کنی که توشون همیشه برنده بودی.

من وقتی حالم خوب نیست دلتنگ جزییات گذشته‌ها میشم.

من خیلی طفلکی‌ام، راننده‌های تپسی من یکی در میون از آهنگای محسن لرستانی پلی میکنن.

‏به پیاز‌داغ و کشک روی آش‌رشته ناخنک نزن بی‌انصاف!