شیشه

فراموشی موقت حاصل از کار و مطالعه رو دوست دارم.

در درونِ هر زن، زن دیگری وجود دارد که هیچکس او را نمی‌شناسد. هنگام شکسته شدن بیدار می‌شود و وقتی مطمئن شد که هيچ‌کس در این دنیا با او نخواهد بود، ناگهان قوی‌تر می‌شود. منسوب به ماجد مقبل @nabayad_mikhandim

صبح

آسمون رو دوست دارم.

هوا یهو خیلی گرم شد. هوا خفه‌ست. کلافه‌‌م، مثل مگسی که تو تار عنکبوت گیر افتاده باشه، دست و پا می‌زنم تو این بخارِ جوشانِ هوا.

یهو تو دلم خالی میشه، پر میشم از حس اینکه اوضاع ناامید کننده‌ست.

این اسمش زندگی نیست، انباشت غم‌های بسیاره.

همیشه یکی از ترس‌هام این بوده که آدم محافظه‌کاری بشم. آدم محافظه‌کار یعنی من توی مه‌ای که خودم برات ایجاد کردم تو رو حرکت بدم، و من هر جوری هر زمانی صلاح بدونم رفتار و قولامو تغییر بدم، حتی من مچ خودمو میگیرم هر جا بخوام محافظه‌کاری کنم. نمیخوام اون آدمه باشم که دلم نمی‌خواست بشم.

یه وقتایی هم واقعاً خیلی سخته. یه وقتایی مجبوری کاری رو که انگار تیکه تیکه‌ی وجودته رو بذاری کنار، یا یه خاطره‌ای رو توی یه کشوی ذهنت قایم کنی که دیگه هیچوقت بازش نکنی. انگار یه بخشی از خودت رو کف اتاق عمل جا میذاری و زخم بخیه خورده رو میپوشونی و میری سر کار جدید، میری نونوایی، طوری که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده.

خیلی وقته خیلی‌هاتون آنلاین نبودید. کاش میشد همه‌تونو بغل کنم. 🫂

اگه روز آدما رو آگاهانه خراب می‌کنی هیچ‌وقت هیچ‌جا به خودت حتی توی فکرت پیش خودت نگو آدم خوبی هستی. چون نیستی.

‏✨

‏نمردیم دیدیم که ترامپ هم بالاخره برای جمهوری اسلامی میو‌میو

‏تو بحبوحه‌ی خبرهای توافق و جنگ، مردم شریف ایران صبر ایوب رو خواستن.

به قول دوستم: «حالا صبح بیدار میشیم میبینیم ترامپ داشته از بازارها نوسان میگرفته پول به جیب بزنه»

دچار مریضی کم‌اینترنتی شدم.

تلخ و گزنده‌ست میدونم؛ اما گریزی از واقعیت نیست.