ناتموم؛

بچه‌ها این مسئله که مثلا آقایون قبل خانوما سوار آسانسور نشن یا از در جایی نرن داخل چقدر برای شما مهمه؟ چون برای من خییلیی مهمه و بنظرم خیلی خوب میتونم با این رفتار یه چیزایی بیاد دستم. آیا برای شما هم انقد اهمیت داره؟

نه ناخوشم نه ناامید، اما هیچ چیز در مکان و زمان خودش نیست. احساس می‌کنم نیاز مبرمی به سفر به مکانی ناشناخته دارم یا به سکوت و ماندن در سایه‌های تاریک. - عبدالرحمن منيف @friday_flow

سحرخیزی یعنی من ۴ ساعت زودتر بیدار می‌شم تا ۴ ساعت بیشتر بگا برم. کجای این مفهوم یعنی کامروایی؟!

امشب می‌تونم به خاطر آدم‌هایی که بی‌گناه تو بندن گریه کنم. تقریباً مطمن بودم امیرپارسا بیاد بیرون حرفای زیادی واسه گفتن داره و تا اشک ما رو در نیاره و دید ما رو به زندان عوض نکنه ول نمی‌کنه.

شاید یه روزی ممبرای موردعلاقه‌م رو دور یک میز جمع کردم و غذاهای موردعلاقم رو واسشون درست کردم و از نزدیک باهاشون آشنا شدم و معاشرت کردم.

اگه پولدار بودم یه ماساژور استخدام میکردم و یه آشپز که هر روز عصر واسم عصرونه‌های خوشمزه درست کنه.

تحمل کردن آدما وقتی رو مخ‌ترینن، سخت‌ترین کار دنیاست.

و آیا تاریخ آنقدر شرف دارد از جوانانی بنویسد که مرگ را در آغوش گرفتند، تنها به این امید که نسل بعد آزاد و سربلند زندگی کنند.

احساس امروزم اینه که خیلی سست شدن، خیلی خیلی. ولی این به این معنی نیست که به همین راحتیا خدافظی کنن.

دخترایی که آشپزی بلدن/ آشپزی رو دوست دارن رو دوستدارم.

نمیدونم از نرفتن برق امشب، ناراحت باشم یا خوشحال. چون میخواستم برق که رفت برم تو حیاط و ستاره‌ها رو ببینم.

شما به من بگو کوه رو بشکاف ولی نگو رزومه آپدیت کن.

میدونم پیام دادن نوبتی نیست ولی خب باید مطمئن شم تو هم دلت میخواد باهام حرف بزنی یا نه. 💬sara Lidia @kafiha

احساس میکنم یکیو لازم دارم که بدونم شبایی که خودم رو دوست ندارم، اون هنوز دوستم داره.

جنوبی‌های عزیز، من دلم پیش شماست. نه تنها چون عزیزانِ زیادی دارم اونجا، حتی نه به خاطر اون سال‌های که تو شهرتون غریب بودم ولی جوری هوامو داشتید که انگار آشناترین آشنا هستم. بلکه چون با تموم وجود دوسِتون دارم و قلبم به درد میاد از شنیدن هر خبر بدی از اون خاک.

الان که تولدم گذشت و خیلیم احساس خوبی داشتم امسال از بودن دوستام، از کنارم بودنشون، از به یادم بودن و تک تک هدیه‌هایی که گرفتم اکلیلیم کرد؛ کاش کانسپت هدیه گرفتن در زمان‌های عادی هم بسی جریان داشت، حال آدم رو جلا میده.

تو وقتی می‌درخشی که کارهات رو برای خودت و‌ دل خودت انجام بدی، چون هیچ دلیلی بزرگ‌تر از خودت وجود نداره.