ناتموم؛

پیشنهادم بهتون اینه که اگه رفتید فورته، کیک گاناشی که یه کیک خیس شکلاتی اسفنجی هست و روش شکلات آب شده ریختن که بعد از سرد شدن بسته رو امتحان کنید و عشق کنید.

آدم‌هایی که دردی رو درمون میکنن که خودشون باعث و بانیش نیستن>>>

یکی نوشته بود: بعد سه سال تونستم از کارم دل بکنم و استعفا بدم و دوستام واسم جایزه شجاعت گرفتن. (عکس خودش و گلش هم گذاشته بود) *بامزه‌های کیوتِ شجاع و خوش ایده. :))

چون رفتم توییتر و تعداد عکس غذاهای خوشمزه هزار برابر اینستاگرام بود. :)

همزمان هم دلم هوس قرمه‌سبزی پر گوشت، قلیا ماهی، ته‌چین، فسنجون هم برگر زغالی و هم تیرامیسو کرده.

آدم‌های عیرنرمال اونقدر زیاد شدن که آدم میترسه با هرکی به جز خودش در ارتباط باشه.

خیلی خوشم میاد توصیف شم، یا یکی برام چیزی بنویسه، یا یه نامه بهم بده، نمیدونم کلا از این چیزای این‌ مدلی خوشم میاد. انگار دوست دارم یکی بشینه منو از بیرون نگاه کنه و چیزایی ازم بگه که شاید خودم نتونم هیچ‌وقت درست به زبون بیارمشون.

از چت جی پی تی بپرس و دوست داشتی جوابشو بگو.

ما که نمیدونیم چه خبره ولی گویا الار داره چنلا رو گیف بارون میکنه. :)

همش می‌گم زندگی همینه اما کاش زندگی همین نبود.

شماها می‌دونید که به صورت کلی دارید چیکار می‌کنید با زندگی‌تون؟؟؟؟؟

اخلاقم رفته مرخصی.

خیلی خوشحالم؛ یکی امروز به یکی از خواسته‌های قشنگش رسیده و بغضی‌ترینم.

من‌ رو ببوس که زخم‌های عمیقم بازه.

وقتایی که دلم می‌خواد کادو بدم؛ دقیقاً همون وقتاییه که دلم میخواد کادو بگیرم.

اینکه میگن زن مطیع مرد باشه، خیلی خنده داره؛ از کی تا حالا خالق باشد مطیع مخلوق خودش باشه.

شعار این هفته: گاهی سقوط بهتر از آویزون موندنه.

یکی از مشکلاتی که با مهمون دارم اینه که قبل اینکه بیان اینقدر باید تمیزکاری و آشپزی و ال و بل کرد که آدم خسته و بی‌رمق میشه و بعد اینکه خودشون میان دیگه حوصله خودشون رو ندارم از خستگی زیاد.