آوای محبوب

عشق پایانش پشیمانی ست؛ حرفش را نزن عاشقی آغازِ ویرانی ست ؛  حرفش را نزن لحظه های دل سپردن گاه مثلِ تیشه بر ‌... ریشه ی دین و مسلمانی ست ؛ حرفش را نزن دل به تو بستم چه راحت ؛ فکر کردی بعدِ تو دل بریدن کارِ آسانی‌ست؟! ؛ حرفش را نزن حرف رفتن میزنی بی تو بهارِ زندگی... مثلِ یک خوابِ زمستانی ست ؛ حرفش را نزن شامِ تاریک من از  وقتی که گفتی می روم... بدتر از یلدا ؛ چه طولانی ست!؛ حرفش را نزن به قلم #محسن_یزدان_دوست صدا #محبوب

مرا یک عمر پابندِ خودش کرد به عشوه غرقِ لبخندِ خودش کرد به عشقش چای را بی قند خوردم مرا دلبسته‌ی قندِ خودش کرد #صفيه_قومنجانی صدا #محبوب الهی گرمی زندگیتون به راه و اون... چایی تون قند پهلو و دلخواه👌

کاش می شد خویشتن را بشکنیم یک شب این تندیس تن را بشکنیم بشکنیم این شیشه ی صد رنگ را این تغافل خانه ی نیرنگ را آسمان دوستی آبی تر است شب در این آیینه مهتابی تر است من نمی گویم کسی بی درد نیست هر کسی دردی ندارد مرد نیست لیک می گویم که فصل سوختن آب را هم می توان آموختن خنده ها را می توان تقسیم کرد گریه ها را می توان ترمیم کرد گر خطر می بارد از این فصل سرد دوستی را باید اول بیمه کرد عشق با لبخند مردم زنده است زندگی هم با تبسم زنده است... صدا #محبوب @Avayemahboob2662

آن دو بیت چشم‌ تو خیام را دیوانه کرد خانه و کاشانه‌ی عطار را ویرانه کرد مثنوی‌های لبت را شصت من کاغذ کم است مولوی و‌ شمس را با یکدگر بیگانه کرد هر چه شاعر بود و هرصاحب‌ مقامی عاقبت.. سرخوش ازچشمان‌ مستت راهی میخانه کرد گیسوانت را نده هر دم به آغوش نسیم موج ‌گیسویت شرار اندر دل پروانه کرد عشوه و طنازیت را حافظ شیراز دید  گفت: خوش بر حال معشوقی که مویت شانه کرد! به قلم #اعظم_تفرشی با صدای #محبوب @Avayemahboob2662

#بیکلام از دوست داشتنی های خودم

مثل آن مرداب غمگینی که نیلوفر نداشت حال من بد بود اما هیچ کس باور نداشت! خوب می دانم که "تنهایی" مرا دق می دهد عشق هم درچنته اش چیزی از این بهتر نداشت! آنقدر می ترسم از بی رحمی پاییز که ترس من را روز پایانی شهریور نداشت! زندگی ظرف بلوری بود کنج خانه ام ناگهان افتاد از چشمم، ولی مو برنداشت! حال من، حال گل سرخی ست در چنگ مغول هیچ کس حالی شبیه من به جز "قیصر" نداشت! به قلم زنده یاد #قیصر_امین_پور صدا #محبوب