“رُزِ وَحشی”

من برای آدما صبر میکنم و اونا شروع میکنن خودشون از چشم انداختن و من بازم صبر میکنم براشون که ببینم چقدر این کارو ادامه میدن و بعدش میرم از زندگیشون برای همیشه طوری که انگار نبودم از اول

من جایی فهمیدم دیگه اون قدر ها هم دوستم نداری که دیگه برام تلاش نکردی دیگه برات زیاد مهم نبود من چه حسی دارم …

باشد که رها شویم از رنجی که، به قولِ شاملو، از آنِ ما نیست.

گل هدیه گرفتن ، گل هدیه دادن جزء قشنگ ترین کار هاییه که آدما میتونن انجام بدن و هیچوقت هم تکراری نشه

شاید تمام من، همین چند کلمه باشد؛ نا آرام ، سرکش، حساس، عمیق، سیال، مقاوم، دریا.

الکل از نصف آدمای زندگیم بیشتر کنارم بوده !

لیلی 🌊