پای سیب.

«بوسه‌ی نسیم و اشک شالیزار.»

🌾

🐞

واقعاً عاشق نور ام. عاشق این که می‌تونم لمس خورشید رو روی پوست احساس کنم.

همه چیز قدری ازارم میده که بخوام سرمو بذارم روی ریل قطار ولی متوجه نیستید چقدر عاشق زندگی ام

The neon takes my breath away And now I feel it in my veins, But I don't want to be afraid, I don't want to live this way, I don't want you to leave.

از اون جهت که امروز، زادروزِ کیارستمی عزیزه.

اونقدر درگیر و دربند باشم تا آزادگی رو احساس کنم. اونقدر در منجلاب ساختگی ذهن فرو برم تا از این افکار که همه‌جا پا به پام میان و همراهم به سیگار پک می‌زنن و به تماشای غم می‌نشینند، رهایی پیدا کنم و بالاخره، بیرون بیام از این نمایشخانه‌ی ملالت‌. منتها این هم یک فکره، من هنوز نگرنده‌ام.

دلم می‌خواد فکر کنم. به همه‌چیز فکر کنم، به تمام چیزهایی که فکر کرده بودم هم فکر کنم. فکر کنم و فکر کنم و به این عنوان "فکر کردن" هم فکر کنم. نیاز دارم به‌همه‌چیز، به‌خاطر همون‌ چیزها، فکر کنم. اونقدر فکر کنم که خلاص بشم.

I carry a little piece of him with me everywhere these days.