والدن 🪴

تو بوی برنج من هستی نور آفتاب من هستی دل به دریا زدم تو آب دریای من هستی تو روز و شب من هستی تو ککی کوه من هستی ( در باور مردم مازندارن ککی پرنده ای که در دل کوه از غم هجران یارش می خونه ) آره تو مال منی تو گل من و چشم من هستی تو صدای من و آواز من هستی تو چشم منی تو بارون مازندران هستی نوازش موی سر من هستی بارون و مه ( گریه ) از چشمات دور باشه تو حرف و هم صحبت منی تو دعای من و حاجت من هستی مثل نون تنوری هستی برای من برکت گندم زار من هستی بهار همراه تو می رسه برای من تو شکوفه ی درخت آلوچه هستی آره تو گل من و چشم من هستی تو صدای من و نوای خواندنی منی تو چشم من هستی تو بارون مازندران هستی تو نوازش موی سرم هستی بارون و مه ( گریه ) از چشمات دور باشه....