my soul...

چگونه شیرین بنویسیم تلخی جهان را

بیخیالو میشناسی ؟ بیخیال یه کلمه مقدسیه وقتی درد داری بگو بیخیال وقتی ناراحتی بگو بیخیال وقتی شکستی بگو بیخیال وقتی شکستنت بگو بیخیال وقتی حرف داری اما نمیخوای بزنی بگو بیخیال وقتی دلت پره اما هم درد نداری بگو بیخیال وقتی غم داری بگو بیخیال وقتی نمیخوای دل یکیو بشکنی بگو بیخیال

لبخندت از باقلوا شیرین تره.🍬

بزرگ شدن رویای خوبی نبود

هیچ و هیچ و هیچ. حال من پر از خالیست ..

به قول مرتضی لطفی : پریشان خاطریم اما توان ایستادن هست ..

بعضی اوقات دوس دارم ساکت بمونم و هیچی نگم : چون هیچ کلمه ای نمیتونه چیزی که تو قلبم و ذهنم میگذره رو توضیح بده ..

مثل یک آهنگ خارجی هستم.. کسانیه که بهم گوش میدن زیادند کسانی که مرا میفهمند کم ...

من به سندروم <<بیش از حدفکر و خیال کردن .به کوچکترین مشکلات و عذاب دادن خودم تاسر حد مرگ مبتلام>>

زندگیم شبیه آی فیلم شده . همش تکرار . تکرار . تکرار .

هیچ وقت دوبار اعتماد نکن .خوندن دوباره یک کتاب پایانش رو عوض نمیکنه .

من خودم به همه میگم غصه نخور دیوونه کی دیده شب بمونه ؟ ولی خودم یه بار دیدم شب بود . شب موند و هنوزم شبه .!

قهوه اش را تمام کرد و گفت : یک روزی خاک قدر بارونو میدونه،ولی اون روز دیگه دیره ..

شاید زندگی پیدا کردن بخش هایی از خودمان در تکه تکه هایی از یک کل منسجم است . پیدا کردنی که شاید به اندازه یک عمر طول بکشد .

چگونه فراموش کنم که جوانیِ من چطور سرد و خاموش گذشت؟ - آنا آخماتووا

هیچگاه بزرگسالی را چنین وحشتناک نمی‌دانستم... برای اندکی شادی، به اندازه‌ی دریاها گریستن. برای ذره‌ای اُمید، زندگی را زیر و رو کردن.