ᅠּ︠݁۫ ֹྀ تـاࢪټ لـیموᅠ
Open in Telegram
🪸 ݄ گوشـہ ایے آࢪام بࢪاے شڪفټن ࢪوح هـا. ០⃘០ ݄ t.me/softwings_bot ㅤ᩵ آࢪشیو ݄ t.me/sunarcive ²⁷
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
291
Subscribers
-324 hours
-57 days
+3730 days
Posts Archive
Repost from drꭎgs تـوباتـو
چهارتا دلبر بفرستین پیشمون براش چای و باقلوا بدیم
دیلی یونجون و دوستاش
عدد بزارید فور بزنم عزیزان
Repost from N/a
this etolie ‘ s collection
shinyu is ur number 𓄳 # 𝟥 ate ☁️
Repost from N/a
this etolie ‘ s collection
yeji is ur number 𓄳 # 𝟤 ate 🌽
Repost from N/a
ㅤㅤㅤدوࢪه ایتگرل بودن ڪلاࢪا بو
۱۹۲۷؛ سالی که کلارا بو تبدیل به « 𝖨𝗍 𝗀𝗂𝗋𝗅» شد در سال ۱۹۲۷ فیلم 𝖨𝗍 اکران شد. کلارا نقش 𝖡𝖾𝗍𝗍𝗒 𝖫𝗈𝗎 را بازی میکرد؛ دختری جوان و فقیر که با جذابیت و اعتمادبهنفسش قلب یک مرد ثروتمند رو به دست میآورد. اما موفقیت فیلم فقط به داستانش مربوط نبود. کلارا بو خودش «𝖨𝗍» داشت. کلمهای که در آن زمان برای نوعی جذابیت غیرقابلتوضیح استفاده میشد؛ تعریفی برای چیزی بیشتر از زیبایی. یه نوع کاریزما جذابیتی که باعث میشد وقتی وارد اتاق میشی، دیگران نتونن نگاهشون رو از تو بردارن. فیلم 𝖨𝗍 کلارا رودبه یکی از بزرگترین ستارههای هالیوود تبدیل کرد. و برای اولین بار، اصطلاحی که بعدها بارها و بارها برای زنان مشهور استفاده شد، با یک زن مشخص گره خورد: "𝖳𝗁𝖾 𝖨𝗍 𝖦𝗂𝗋𝗅" «مؤسسهٔ اسمیتسونین (𝖲𝗆𝗂𝗍𝗁𝗌𝗈𝗇𝗂𝖺𝗇) کلارا بو رو "اولین 𝖨𝗍 𝖦𝗂𝗋𝗅" میدونه و اونو یکی از مهمترین نمادهای زن مدرن و فرهنگ 𝖿𝗅𝖺𝗉𝗉𝖾𝗋 در دههٔ ۱۹۲۰ معرفی میکند.» کلارا دختر رویایی دههی بیست بود او تصویری تازه از زن جوان آمریکایی رو روی پرده آورده بود. زنی که میتوانست مستقل باشه، بیرون بره، عاشق بشه، لباسهایی متفاوت بپوشه و خودش برای زندگیش تصمیم بگیره. ظاهرش هم به همان اندازه تأثیرگذار بود. موهای کوتاه، ابروهای باریک، لبهای مشخص، لباسهای 𝖿𝗅𝖺𝗉𝗉𝖾𝗋 و انرژی بازیگوشانهاش به بخشی از فرهنگ دههی ۱۹۲۰ تبدیل شدند. او یکی از نخستین ستارههایی بود که نشان داد شهرت یک بازیگر میتونه فراتر از فیلمهاش بره و به سبک زندگی، مد و فرهنگ عمومی تبدیل بشه. در همان سال، کلارا در فیلم 𝖶𝗂𝗇𝗀𝗌 هم بازی کرد؛ فیلمی که بعدها نخستین جایزهی اسکار بهترین فیلم رو دریافت کرد. او در مجموع در ۵۷ فیلم ظاهر شد و در اوج شهرتش یکی از محبوبترین ستارههای سینما بود. اما هالیوود برای دختری که تمام عمرش برای فرار از تاریکی جنگیده بود، جای آرامی نبود. بهای ستاره بودن این بود که باید بهشدت کار میکرد و همیشه چیز جدیدی برای ارائه باید در دست میداشت. و این خیلی بیشتر از چیزی که بدن و ذهن کلارا میتونست تحمل کنه. موسسه 𝖲𝗆𝗂𝗍𝗁𝗌𝗈𝗇𝗂𝖺𝗇 او رو یکی از پرکارترین و در عین حال کمدستمزدترین ستارههای صنعت فیلم توصیف میکند (کمپانی کلارا رسما دستمزد خیلی کمی بهش میدادن با وجود اینکه فیلماش همیشه پرفروش ترین فیلم سینما بود) در کنار فشار کاری، مطبوعات دائما زندگی خصوصیش رو زیر نظر داشتن. روابط عاشقانهاش، مهمانی رفتنش، رابطهاش با مردان و سبک زندگیش مرتب تبدیل به سوژهی شایعه میشد. همان آزادیای که روی پرده باعث شده بود میلیونها نفر عاشقش شوند، در زندگی واقعی تبدیل به ابزاری برای قضاوت و تحقیر او شد. کلارا نمیخواست تصویری مصنوعی از خودش بسازد. و همین صداقت، هم جذابیتش بود و هم نقطهضعفش. او زنی بود که هالیوود از آزادی جنسی و اعتمادبهنفسش برای فروش فیلم استفاده میکرد، اما همان ویژگیها را وقتی خارج از قاب دوربین دیده میشدند علیه خودش به کار میبرد. در سال ۱۹۳۱، فشارها بالاخره کلارا رو شکست. او دچار فروپاشی عصبی شد و مدتی در یک مرکز روانپزشکی بستری شد. بعدها خودش تلاش کرد از زندگی هالیوودی فاصله بگیرد. در همان سال با بازیگر و کابوی، 𝖱𝖾𝗑 𝖡𝖾𝗅𝗅، ازدواج کرد و به نوادا رفت. اما حتی بعد از آن هم دو فیلم دیگر بازی کرد: 𝖢𝖺𝗅𝗅 𝖧𝖾𝗋 𝖲𝖺𝗏𝖺𝗀𝖾 در ۱۹۳۲ و 𝖧𝗈𝗈𝗉-𝖫𝖺 در ۱۹۳۳ بعد از آن، در تنها ۲۸ سالگی، از سینما بازنشسته شد. دختری که در جوانی یکی از بزرگترین ستارههای جهان بود، تصمیم گرفت دیگر اون سبک زندگی رو ادامه ندهㅤㅤㅤ!! ادامہ زندگے بدون هالیوود
کلارا و رکس بل صاحب دو پسر شدن و زندگیشونو در مزرعهی نوادا ادامه دادن. اما بازنشستگی به معنای پایان مشکلات کلارا نبود. او همچنان با مشکلات روانی دستوپنجه نرم میکرد و در سال ۱۹۴۴ نیز اقدام به خودکشی کرد. زنی که زمانی روی پرده نماد شور زندگی بود، سالهای زیادی رو دور از نور فلاش دوربینها گذراند. رکس بل در سال ۱۹۶۲ درگذشت. سه سال بعد، در ۲۷ سپتامبر ۱۹۶۵، کلارا بو در ۶۰ سالگی در لسآنجلس بر اثر حملهی قلبی درگذشت. داستان زندگی کلارا بو، داستان یک ستارهی معمولی نیست. او دختری بود که از کودکی برای زنده موندن و دووم اوردن میجنگید. در خانهای بزرگ شده بود که در اون امنیت نداشت. فقر رو تجربه کرده.. با خشونت و بیماری روانی از نزدیک زندگی کرده بود. و بعد، به جای اینکه اجازه بده گذشتهاش اونو کاملا نابود کند، به سینما پناه برد و برای وارد شدن به سینما بارها تلاش کرد و بالاخره موفق شد سینما برای او فقط شغل نبود، یه راه فرار بود. کلارا بو همون دختری بود که روزی برای فرار از زندگی واقعی تلخش به پردهی سینما نگاه میکرد و در نهایت خودش تبدیل شد به کسی که میلیونها نفر برای فرار از زندگی واقعی به تماشای او مینشستند.
