‌ ‌ارغوانِ بی ابتهاج ‌

سوینبورن، باغ پروسر پاین

-مگر نه به جای پیام دادن، زنگ می‌زد و صداتو می‌شنید. -به جای زنگ زدن میومد سراغت و با چشمات حرف میزد. -به جای حرف زدن بغلت می‌کرد و بهت می‌گفت که چقد دوست داره. -به جای گفتنِ‌ دوست دارم، با عمل بهت ثابت می‌کرد . -به غمت گوش می‌کرد و منتظر دلیل برای خوشحال کردنت نمی‌گشت. -بدون اینکه ازش بخوای مشکلاتت رو حل می‌کرد و به جای مدعی بودن، فقط انجامش میداد! -وقتش رو برای بحث کردن باهات سر موضوعات ساده نمی‌ذاشت و از همه ی فکر و زمانش برای دیدنت و کنارت بودن استفاده می‌کرد. -اجازه نمی‌داد ازش دور بشی و از هر بهونه برای باهم بودن استفاده می‌کرد. -به چجوری خوشحال کردنت فکر میکرد، به جمله ی " من گل دوست دارم" و "امروز لاک قرمز زدم" فکر میکرد. -از هوای برفی و بارونی و آفتابی و وزش باد، تا امروز آخر هفته اس و الان یه چایی می‌چسبه و بیا بریم هوا بخوریم و هزار تا بهونه کوچیک استفاده میکرد که قلبتون به از هم دور بودن عادت نکنه. -نه تنها بهت آسیب نمی‌زد بلکه برای زخمات دنبال چسب می‌گشت. -به جای غرور داشتن، به عاشق بودنش افتخار می‌کرد و برای زنگ زدن بهت، دنبال دلیل نمی‌گشت.

" عهه ولنتاینِ ؛💕 " البته که هرروز که کنار عشقتون باشید، روزِ عشقه اما خب امروز بهونه ی خوبی بود که قدر همدیگه رو بدونید، کنار هم جشن بگیرید و بهم هدیه بدید. عشق چیزی نیست که به سادگی شکل بگیره، اما چشم به هم زدنی ممکنه که از بین بره... منتظر مراسم ها نباشید، از همه ی دقایق کنار هم بودنتون استفاده کنید. گاهی ما آدما در حسرت یک نگاه، صدا و یا آغوش پیر میشیم . . پس اگه الان کنارته، فرصت رو از دست نده. هیچ چیز، تاکید میکنم که هیچ چیز، مهم تر از کسی نیست که الان کنارتونه. همه چیز در آینده جبران میشه، اما لحظاتی که گذشته دیگه هیچ وقت برنمی‌گرده. و ای کاش این رو قبل از اینکه براتون تبدیل به پشیمونی و درس بشه، یاد بگیرید:)💜