en
Feedback
مردی نشسته در ایوان؛

مردی نشسته در ایوان؛

Open in Telegram

من؛ . . . http://t.me/HidenChat_Bot?start=840793562 @Mardineshastadarivanbot

Show more
Iran104 228The category is not specified
1 040
Subscribers
+624 hours
+2517 days
+76830 days
Posts Archive
و لحظات خوب با دوستانِ خوب اتفاق می‌افتد!

file_43612.mp34.69 MB

Pooch.m4a2.39 MB

نشد که از دلم... جدا کنم«تو»رو..؛

ما به کتاب‌هایی نیاز داریم که به ما این احساس را بدهند که به جنگلی دور از سایر انسان‌ها پرتاب شده‌ایم، مثل خودکشی. یک کتاب باید تبری باشد بر دریای منجمد درون‌مان. عشق و زباله، ایوان کلیما

تنها یک چیز از تو می‌تواند مرا تحت‌تاثیر قرار دهد، آدم‌بودنت؛ نه دارایی‌ات، نه لباس‌هایت، نه جایی که در آن زندگی می‌کنی، فقط انسان‌بودنت. سارتر

زندگی همه‌جا زندگی است؛ زندگی در خود ماست و نه بیرون از ما؛ در کنار من اشخاص دیگری خواهند بود، شخصی بین اشخاص دیگر بودن و ماندن بین آنان؛ این است زندگی، این است هدف زندگی کردن. - از اولین نامۀ داستایفسکی به برادرش پس از لغو حکم اعدام او

زندگی آن قدر کوتاه، نامعلوم و زودگذر است که ارزش ندارد با تقلای زیاد خود را به دردسر بیندازیم. - آلن دوباتن - تسلی‌ بخشی‌های فلسفه

بتهوون عاشق یک دختر اشراف‌زاده می‌شه و این قطعه‌ی مهتاب را برایش می‌نویسه.❤️

Moonlight Sonata Moonlight Sonata.mp313.88 MB

از نامه‌های یوسا به نویسندگان جوان: داستان، زندگیِ جاری نیست بلکه زندگیِ دیگریست شکل‌گرفته از عناصری که زندگی تدارک‌شان دیده، و بدون آن، زندگیِ واقعی بسیار پست‌تر و حقیرتر از آنچه هست، خواهد شد.

«انسان شریف در درون خویش آن کسی را ارج می‌نهد که نیرومند است، آن‌که بر خویشتن چیرگی دارد، آن‌که فرمان دادن به خود را می‌داند.» #فردریش_نیچه

Alan_Silvestri_The_Polar_Express_Theme_Extended_by_Gilles_Nuyt.m4a7.84 MB

چندتا عکس ببینید.
+4
چندتا عکس ببینید.

این قطعه‌ی پیانو اثر «فردریک شوپن» و موسیقی فیلم «پیانیست» است. چه اندوهی درآن حضور دارد.

امروز که زنده‌ای، زندگی کن. فردا خواهی مرد. همان‌طور که یک ساعت پیش بایست مرده باشی. وقتی که سراسر زندگی‌ات در برابر ابدیت لحظه‌ای بیش نیست، چه جای آن است که خود را عذاب دهی؟ - جنگ و صلح - لئو تولستوی

«آن‌ها می‌خواهند انسان را به موجودی تبدیل کنند که تنها جدول ضرب را بفهمد. انسان اگر قرار است فقط عقلانی باشد، دیگر انسان نیست؛ بلکه یک پیچ‌مهره‌ است. اما من، من به زشتی، به درد، به اشتباه، به آزادیِ انتخابِ خطا ایمان دارم. چون این‌هاست که مرا انسان می‌کند.» فئودر  داستایفسکی 🌻🌻

تمام روز غمگین است. زود خسته می‌شود و خلقش تنگ می‌شود. دستش را روی گلویش می‌گذارد و می‌گوید؛ این‌جاست. رد نمی‌شود. ‌ تهوع، ژان پل سارتر