‌مَطرود ‌ ‌‌ ‌

زورو تو "دنیا به یه ورم" ترین حالت ممکنه.

مطرود داستانش سینه به سینه و نسل به نسل چرخیده بود مادر بزرگ همیشه می‌گفت اگر می‌خوای به خواسته های دلت برسی روی کاغذی بنویس و به شاخه درخت بید مجنون اول ورودی جنگل آویزان کن اگر خوراکی هم زیر درخت بزاری که چه بهتر روح جنگل میاد و خواستت رو می‌خونه اگر با نیت درست نوشته شده باشه آرزو برآورده میشه و اگر نیت درست نداشته باشی با همان نیت به سراغ خودت می‌آید و چه کابوسی می‌شود اگر نیت قلبی‌ات را روح جنگل بداند و نپسندد.

دیگه خسته نیستم؛ خسته منه.

میخوام وان پیس رو استارت بزنم؛ امیدوارم به خیر بگذره.

خدا همیشه پاس گل به آدما می‌ده.

آره هیچی زوری نمی‌شه.

قلبی مطرود که در آن تنها هیچ‌چیز پرسه میزند، به ناگاه قدمگاهِ شخصی بی‌پناه میشود و اولین بوسه‌ی طردشدگان، در محفلی متروک رخ میدهد. https://t.me/xDeadllock