᯽حُب᯽
Open in Telegram
و روزی دیگر خواستنش را به یاد نمیآوری، اما همیشه بخشی از قلبت غمگین است، بیآنکه دلیلش را بدانی... 🌱Fatemeh: @Yass2223bot http://t.me/HidenChat_Bot?start=6884899680 🌱Zahra: http://t.me/HidenChat_Bot?start=8700557625 آرشیو حُب: @arhob2223
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
423
Subscribers
-624 hours
-127 days
-1730 days
Posts Archive
422
جز غم عشقت کسی کام مرا شیرین نکرد
چای تلخ روضه هایت کار خود را میکند..
#روضه_خانگی
23 Jul, 15:27
422
اتاقی از اقاقی را برایم فرش کن در شعر
که ذهن خستهی شاعر، دو ساعت خواب میخواهد
22 Jul, 19:40
422
و اما؛
نیمه شبی
من خواهم رفت...
از دنیایی که مال من نیست
از زمینی که؛
مرا بیهوده بِدان بسته اند...
#احمد_شاملو
22 Jul, 19:06
422
غمی درون رگهایم تزریق کردهاند
که روزگارم را دچار سرگیجه کرده است،عوارضش عجیب سنگین است
به قلب کوچک من نمیسازد.ریشههایم از آب دور افتاده اند و ذره ذره خشک شدنم را شاهدم.کاری اما از شاخههایم بر نمیآید.گویی معشوقهی روزگار را
از آغوشش ربودهام که اینچنین
هر لحظه در پی قتل آرزوهایم است
حس میکنم تمام شبهای زمستانی را
هم که بخوابم، سرحال نمیشوم.
این من، اصلا شبیه من نیست؛گُلِ امیدم سبز است.اما گلدانش رو به پژمردگیست.
در واقع خانهام از
پایبست ویران است...
22 Jul, 16:40
422
Repost from 𝗳𝗮𝗵𝘃𝗮
یه سری گفتوگو ها اسم ندارن... نه دوستیِ معمولین، نه عشقی که کسی جرئت کرده باشه به زبونش بیاره. فقط بین دو نفر، یه عالمه حرف نگفته رد و بدل میشه؛ از لابهلای پیامها، مکثها، نگرانیها و توجههای ریز.
عجیبه... گاهی دو نفر، هر دو یه حس مشترک دارن، ولی هر کدوم منتظرن اون یکی یه قدم برداره. یکی از ترس خراب شدن همهچی سکوت میکنه، اون یکی از ترس جواب نشنیدن. آخرش هم چیزی که بینشون میمونه، نه «نه» شنیدنه، نه «آره»... فقط یه عالمه اگر.
شاید بعضی احساسا قرار نیست همیشه گفته بشن؛ اما سکوت هم همیشه نشونهی نداشتن احساس نیست. بعضی وقتا، سکوت یعنی ارزش اون آدم اونقدر زیاده که آدم میترسه با یه اعتراف، همهچی رو از دست بده.
زندگی پر از رابطههاییه که هیچوقت شروع نشدن، نه چون احساسی وجود نداشت... چون هر دو نفر، مطمئن بودن اگه قسمت باشه، یه روز خودش معلوم میشه؛ غافل از اینکه بعضی قصهها، فقط به خاطر یه قدم برنداشتن، تا آخر عمر نانوشته میمونن.
بدترین قسمت ماجرا هم این نیست که کسی «دوستت دارم» نگفته؛ بدترین قسمت اینه که هر دو نفر، هزار بار توی ذهنشون اون جمله رو تکرار کردن، اما هر بار سکوت، از احساسشون بلندتر بوده. بعد کمکم زمان میگذره، زندگی هر کدومو یه سمت میبره و یه روز، فقط خاطرهی گفتوگوهایی میمونه که هیچوقت معنیشون بلند گفته نشد.
شاید بعضی آدما قرار نیست سهم هم بشن؛ اما این دلیل نمیشه که هیچ حسی بینشون وجود نداشته باشه. بعضی حضورها فقط میان تا ثابت کنن هنوز میشه با یه نفر، بدون هیچ قول و قراری، احساس آرامش کرد. و بعضی جداییها هم بدون اینکه خداحافظیای در کار باشه، از همون روزی شروع میشن که هر دو نفر تصمیم میگیرن چیزی نگن.
آخرش آدم میفهمه زندگی همیشه از جوابهای تلخ ضربه نمیزنه؛ گاهی از سؤالهایی ضربه میخوره که هیچوقت پرسیده نشدن.
22 Jul, 12:18
