قصر آبی

چشمانش قصه می‌نویسند، دست‌هایش رویا می‌سازند و در نگاهش، دنیا همیشه کمی شاعرانه‌تر به‌نظر می‌رسد.

If however your feelings have changed, I will have to tell you: You have bewitched me, body and soul. And i love,i love,i love you.... And i never wish to be parted from you this day on.

گاهی غم، اون‌قدر بزرگه که فقط به شکل سکوت درمیاد. هیچ اشکی نمی‌ریزی، هیچ حرفی نمی‌زنی. فقط می‌مونی، در یه اتاقِ بی‌صدا، با حسی که نه می‌شه تعریفش کرد، نه فرار ازش. آلبر کامو.

گیسوانش، نغمه ای است ناگفته به رنگ کهربایی، چون شعری سپید که بر شانه ها می رقصد. ابروانش، چون شبنم قهوه ای جنگل های انبوه، که بر چهره اش، چون سایبانی از عشق گسترده بود . سیاهی چشمانش گویی جامه ای بود، و هربار که نگاهم به نگاهش گره می خورد، آن جامه کنی کنار می رفت.

وقتی نیستی شهرها در خيابانها دنبالت مي گردم گل قشنگم و هر تکه ات را در زني مي يابم همه ي نام ها تويي همه ي چهره ها تويي تمام صداها از توست ديروز چشم هايت را در قطاري ديدم که نگاهم کرد و گذشت امروز حوله بر تن در راهرو ايستاده بودي با موهاي خيس و همان خنده ها فردا لب هات را پيدا مي کنم شايد هم دست هات مثل تکه هاي پازل هر روز بخشي از تو رو مي شود گونه اي ، رنگي ، رويي دستي ، لبخندي ، مويي نگاهي گاهي عطر تنت مي پيچد در سرم دلم مي ريزد در هر کس نشانه اي داري همه را نمي توانم در يکي جمع کنم همه را يکجا مي خواهم اصلاً تو را مي خواهم عباس معروفي

عاشق هنر باشید اما هنرمند رو نپرستید.

چون هنر موندگاره، چیزی که خلق میشه می‌تونه سال‌ها، حتی قرن‌ها بعد هم الهام بده و ارزش خودش رو نشون بده. اما هنرمند مثل هر آدم دیگه‌ای پر از ضعف و خطا و اشتباهه. ممکنه امروز اثری بسازه که تو رو تکون بده و فردا کاری بکنه که کاملاً ناامیدت کنه. اگه هنرمند رو بپرستی، با هر لغزش یا اشتباه اون، نگاهت به هنر هم خراب میشه. ولی اگه خود هنر رو دوست داشته باشی، دیگه اسیر شخصیت آدمی که ساختش نیستی. اثر مهمه چون جدا از سازندش می‌تونه با تو زندگی کنه. آدم‌ها می‌رن، هنر می‌مونه.

زیباست…