قصر آبی

وای ناستنکا، تنهاماندن سخت محزون خواهد بود، محزون است که حتی کاری نکرده باشی که افسوسش را بخوری، هیچ، هیچ، هیچ، زیرا آنچه بر باد رفته چیزی نبوده است. هیچ، یک “هیچ” احمقانه و بی‌معنی، همه خواب بوده است. شب های روشن

مادام کاملیا.

چشمانش قصه می‌نویسند، دست‌هایش رویا می‌سازند و در نگاهش، دنیا همیشه کمی شاعرانه‌تر به‌نظر می‌رسد.

If however your feelings have changed, I will have to tell you: You have bewitched me, body and soul. And i love,i love,i love you.... And i never wish to be parted from you this day on.

گاهی غم، اون‌قدر بزرگه که فقط به شکل سکوت درمیاد. هیچ اشکی نمی‌ریزی، هیچ حرفی نمی‌زنی. فقط می‌مونی، در یه اتاقِ بی‌صدا، با حسی که نه می‌شه تعریفش کرد، نه فرار ازش. آلبر کامو.