مُطاٰب؛

چنان به خیره‌سری،بست بغض،راه نفس که گریه‌های من از سینه تا گلو نرسید؛

با صد هزار جلوه برون آمدی که من با صد هزار ديده تماشا کنم تو را؛

به دست آور دل من را چه کارت با دلِ مردم! تو واجب را به جا آور رها کن مستحب‌ها را؛

بارها گفتم خوشم نمیاد از اسکی رفتن🙃🫩

در من، دیوانه ای جا مانده! که دست از دوست داشتنت بر نمی‌دارد! با تو قدم می‌زند،حرف می‌زند،می‌خندد شعر می‌خواند قهوه می‌خورد!فقط نمی‌تواند، در آغوش بگیردت! به گمانم، همین بی آغوشی او راخواهد کشت…🌱 ‌

بہ‌نام‌چـــشمــــــٰانت🫀/:

گفتم مرا  به ضیافت بوسه هایت  دعوت کن گفـت میزبان تویی بنوش و ببوس و ببوی...

این روز ها با کسی بحث نکنید هرکسی،هر آنچه باید می دید،دید و هر آنچه باید میفهمید،فهمید هر کس هم نفهمید سودش در نفهمیدن بود...

با علی بودن،نه انتخاب است نه ادعا جنون است،آن‌هم از جنس یقین؛

گر بر سر نفس خود امیری، مردی بر کور و کر ار نکته نگیری، مردی؛ مردی نبود فتاده را پای زدن گر دست فتاده‌ای بگیری، مردی؛

ای شاخه گل به هر طرفی میل میکنی ترسم درازدستیِ بیجا کند کسی؛

دردا که درین بادیه بسیار دویدیم در خود بِرسیدیم و بجایی نَرسیدیم؛

ماشاالله به قلمت😉🤌🏻

و مرگ چقدر حقير است در چشم كسانی كه روزی، جايی،با تمام عشقی كه داشتند،تنها گذاشته شده اند...🌱 ‌

بہ‌نام عشق🫀/:

ز من بگذشت و شاعرها برایش شعرها گفتند.. همین بی‌سرزبانی‌ها دوباره کار دستم داد...!

عشق دشوار است و ھضمش مرد میخواهد عزیز.. کودکان بی شک غذای تلخ را تف میکنند🚶🏻‍♀؛

کس را به خلوتِ دلِ من جز تو راه نیست این در به روی غیر ِتو پیوسته بسته باد؛

دامن‌کشان ز ناز به هر سو گذر کنی چون سایه زیر پای تو سر می‌کشیم ما؛

تو را می خواهم و دانم که هرگز به کام دل در آغوشت نگیرم؛ تویی آن آسمان صاف و روشن من این کنج قفس مرغی اسیرم؛