مُطاٰب؛

کس را به خلوتِ دلِ من جز تو راه نیست این در به روی غیر ِتو پیوسته بسته باد؛

دامن‌کشان ز ناز به هر سو گذر کنی چون سایه زیر پای تو سر می‌کشیم ما؛

تو را می خواهم و دانم که هرگز به کام دل در آغوشت نگیرم؛ تویی آن آسمان صاف و روشن من این کنج قفس مرغی اسیرم؛

چِقَدر غُصه می‌خورَم که هَستی‌ونَدارمَت...🌱 ‌

بھ‌نامِ‌او...🫀/:

مرور همه خاطره ها🙃🚶🏻‍♀

کَسم‌علیست‌درآن‌بی‌کسی‌که‌می‌گویند: به‌عزت‌وشرف‌لااله‌الا‌الله…

بخت آیینه ندارم که در او می‌نگری؛...

رفتارت در نوشته هایم عوض شده.. توضیح نده! درک میکنم؛...

می‌شود مثل دوتا کوه به هم تکیه کنند موج موهای ِتو و شانه‌‌ی مردانه‌ی من؛

سلول به سلول تنت سهم خودمه؛...

خیز ای‌دل!خانه را شوییم و بیرون افکنیم پیکرِ پُر خونِ صدها آرزویِ کشته را؛

هوالمعشوق🫀/:

سلام خانوم آقای قوری🚶🏻‍♀

میانِ استخوان های خُرد شده ایم؛ اما "امید" تقلا میکند برای روییدن...

به جان جوشم که جویای تو باشم خسی بر موج دریای تو باشم تمام آرزوهای منی، کاش یکی از آرزوهای تو باشم؛

غیرتم کُشت که محبوبِ جهانی، لیکن روز و شب عربده با خلقِ خدا نتوان کرد؛

من آن مریض نجف واجبم بگو چه کنم؟ دلم گرفته تب دیدن پدر دارم؛

قبل از آن‌که موقعش برسد، نباید کسی را دوست داشت. دوست‌داشتن، باید محتاطانه باشد به طوری که هرگاه کسی به دلت نشست، نخست دلت را بازخواست کنی که "چرا او را نشانده؟"...🌱 ‌