پښتو شعرونه

ځانه! له چا د ډاډګېرنې تمه ونه ساتې زه درسره يمه سړيه! په تا زه خفه يم

جوارګر سړي ته ورته يې ژوندونه او له بده مرغه زه دې هم جايداد يم شمس

باوجود د دې چې تاته لاره نه وه ما له بل چاسره لاره جوړه نه کړه دروېش

غــزل له لغمان نه تر ڪــــــــــــــــــــــــابله ځانته ګورم یو پاګــــــــله مڪـــــــــــــــــــــــمله ځانته ګورم چـې ټپـــــــــــــو ڪې راسره بـــــــدرګه وڪـړي ورپســـــــې ګرزم بــــــــــــــلبله ځانتـــه ګــــورم چې هغې هیر ڪـړم زه یې هم قصه ڪې نه یم دنیــــــــــا ډڪـــه ده ڪـــــم بله ځانـــته ګــورم فـــــردي نه خـــــــــپلېږي دا مـــــتل صحیح دی نن نه وروســــــته ڪـــــمه خـــــپله ځانته ګورم غوصه ڪــــــېږې څـــــله ته خو زمــــا ځان یې تــــــاته نه ګــــــــــــورمه ګــــــله ځانتـه ګـــورم ای سنجـــــشه! ڪــــــتابچې دې ټـــــولې راوړه ســـــتا غــــــزلو ڪــــــې غـــــزله ځانـته ګــورم. عمران سنجش

مالګې به په خپلو پرهرونو باندې واړوم خاورې به په ټولو ارمانونو باندې واړوم بیا به په نظر ستا د ړندو سترګو درنشمه ځان به درنه جګو جګو غرونو باندې واړوم ته که ېې رانکړې خاندان به دې بدرنګه شي شاید چې تیزاب ېې په مخونو باندې واړوم مینه به جایز کړمه پښتو مښتو به ماته کړم پل به په تمامو رواجونو باندې واړوم زهر به د زړه د درد ټکور کړم او کیسه ختمه یو ګیلاس اوبه به په اورونو باندې واړوم ګوګل صافى

https://t.me/Snjish2/s/77 😌

پخوانی غزل بېخي ډېر حيران مې سترګو ته ولاړ وي يو برباد انسان مې سترګو ته ولاړ وي سر په هره دوراهۍ راباندې ګرځي تا رټلی ځان مې سترګو ته ولاړ وي چې لۀ ښاره دې تېرېږم لکه مرم چې زما هر ارمان مې سترګو ته ولاړ وي هر ماښام د کاري ورځې،ستا بنګړي او د زرګر دوکان مې سترګو ته ولاړ وي یوسف نامی چې ماښام کورته رانشي سلامت کنعان مې سترګو ته ولاړ وي زمانې وشوې چې هر طرف دې ګورم خو همدا اسمان مې سترګو ته ولاړ وي چې عظمت دې بيانېږي ما چورتي کړي د کعبې بتان مې سترګو تهولاړ وي شهاب

ولې مې سترګو کې تاوېږې ولې مې زړۀ درپسې دومره درد کوينه 😭

ستا خو په دې ټولو بلا وګرځه مه ځه کنه پاتې شه را وګرځه دا مقام به ونه مومې بل زړه کې لاړه شه په ټولې دنيا وګرځه خدايه بنده ګانو ته مې مه پرېږده ته مې د دردونو دوا وګرځه بهسودوال#

رابه شي په ما هم لکه نورو غوندې ښې ورځي تل به زندګۍ زما میراته لکه نن نه وي 🫠

په دار زه یمه ملګرو سنګسار زه یم دیو چا دزړه دننه ایسار زه یم له بلها مودې نه وروسته یې زنګ راغی دا په دې معنا چې بیا یې پکار زه یم مجبور

صدقه دې شم له سوي لوي رنګه په قسم او په وعدو باندې ولاړ یم وا به نه وړمه په مرګ له محبته خپلې ټولې ښېراګانې به دې واخلې که خبره شوې زما له مجبوریته ستا په تور مې تورې کړي تورې سترګې زما لمن دې پاکه نه شي له تهمته خیر که لږ دې لرې شوی یم له څنګه صدقه دې شم له سوي لوي رنګه څه خبره یې چې روغ درپسې مړ یم زما مینه له پخوا هم ډېره شوې لکه ته چې مې دلاسه څخه وځي داسې یره مې په زړه کې تېره شوې ائینه کې راته بل سړی ښکارېږي که څهره مې له نظره هېره شوې مرورې سترګې مه اړوه له جنګه صدقه دې شم له سوي لوي رنګه ستا د شونډو په پاړونو مې قسم دی مړاوې زلفې به دې بېرته را تازه کړم اننګو ته به دې ورکه مستي راوړم او د عشق نوې سندرې به ور زده کړم ماته دومره وخت قربان دې شمه را چې ترهېدلي ارمانونه ځان سره کړم سپینې لیچې به دې بیا ناڅي له شړنګه صدقه دې شم له سوي لوي رنګه

نظم.! دا ستا په سر باندې بدنامه شومه نن مې ته واوره یاره غلی کېنه نن به زما یو څو خبرې اورې نن مې جرات کړی نازبینه یاره درته ګېلې کوم شېرینه یاره څه مې ګناه څه مې خطا کړې ده ماخو له تاسره وفا کړې دی ستا په رضا ما تل رضا کړې ده تاسره مینه مې رښتیا کړې ده ماخو همېش درته سلام کړی دی ستا آن د سپي مې احترام کړی دی نن به مې سوز ډکې سندرې اورې نن به زما یو څو خبرې اورې خپلو پردو په ما شکونه کول ما ستا په سر به تل جنګونه کول پاتې اوس یاره له هر چانه شومه دا ستا په سر باندې بد نامه شومه دا ستا جانانه تل پیغور راکوي هم راته مور او هم مې خور راکوي وایي په چاچې نازېدلې څه شو ورته مدام چې خندېدلې څه شو چغې نارې مې زورورې اورې نن به زما یو څو خبرې اورې د بیلتون اور کې مې سېزې ظالمه خا نو اوس چاته مې پرېږدې ظالمه بې حده لویه ناروا دې وکړه د یو څو ورځو ملګرتیا دې وکړه پښتونه ښکلي ښایسته دې نه کړل هېلې دې راکړل خو پوره دې نه کړل خپل خواهیشاتو ته دې وساتلم بیا دې نفرت اور کې دې وسېزلم ظالمه یاره زما چغې اورې نن به زما یو څو خبرې اورې زما دې سپینه لمن توره کړله یوه معصومه دې سرتوره کړله راشه لاس نښې خامخا دې واخله خپله دې نه کړمه الله دې واخله کم اصل یار سره وفا مې وکړه منم سنجشه! چې ګناه مې وکړه عمرانه ځکه په ښکاره وایم د زړه له درده نه دا ټپه وایمه چې یاري کړې اصل یې ګوره کم اصل یار به دې ټول عمر شرموینه. عمران سنجش

مخ ګرځومه په يو ښکلي پسې مخ د يو ښکلي مصيبت سره يم ته پکښي ولي نه يې؟ تا ترې غواړم مشت و ګرېوان مې د قسمت سره يم *شاهد قماش*

داسې نیمو،نیمو لارو کې څوک نه سره بېلیږي محبت دې چې کولو خو لږ ښه یې سړی وکړي

که تقدير راسره لږه لار کولى سخته نه وه چې پردي راوړي خپل شی تقدس مو د ارمان غوټۍ رېبلي دا دروغ دي به نن سبا کې ګل شي نامرادې سترګې هر خوا غړومه ژوند د زغم له دایرې بیخي وتلی زړه مې ستړى، له ما لاره ورکه شوې نه زما شوې، نه دې غم شمه زغملى غږ مې نه خېژي، د زړه په رنځ اخته یم سترګې ډکې، نیمه خوا مې مرادونه ما په هر زيارت ځولۍ ده غوړولې خو راوړي مې خالي خالي لاسونه کاش چې یاره ما یو څه درته کوی شوای صدقه دې، دښمنان دې درته ومري زه ژوندى په ځمکه ګرځم، ته د بل شوې دا رښتيا دي څوک د چا له غمه نه مري