よすが

دلم برای پاییز، بارون پاییزی، کتاب خوندن تو پاییز، رول دارچینی درست کردن تو پاییز، کتابفروشی رفتن تو پاییز، قهوه خوردن تو پاییز و پوشیدن کاردیگنم تو پاییز مچاله شده.

با خودم فکر می‌کردم اگه بیام خونه‌ی تهران باورم می‌شه که دیگه نیستی؛ اما اومدم، باز حلوا و خرما جلوی مهمونات گرفتم اما همش فکر می‌کردم نشستی روی مبلِ خودت و الانه که بگی: «صبا ی چای برای من می‌ریزی؟»

Dear September; Please be filled with rain, relief and peace.

اَه.

چی باعث شد که خالقِ ما با خودش فکر کنه، بدن ما زن‌ها چند روز در ماه توانایی انقدر زجر کشیدن رو داره؟!

یک کتاب رو تموم می‌کنم و بلافاصله می‌رم سراغ بعدی. بعد فیلم می‌بینم، بعد سریال می‌بینم، بعد آهنگ گوش می‌کنم؛ و این چرخه رو ادامه می‌دم تا توی سیاه‌چاله‌ی ذهنم غرق نشم.

اگه بفهمم.🙏🏼😭

بسیاری از ما آرزوها و برنامه‌هایی برای زندگی آینده‌مان داریم، اما با این خیالِ خام که وقت برای انجامشان زیاد است همه را پشت گوش می‌اندازیم. با نشان دادن این واقعیت که زندگی تمام‌شدنی است، مرگ ما را از خواب بیدار می‌کند تا اهداف و آرزوهایی را که همیشه در سر داشتیم دنبال کنیم؛ چرا که حالا می‌دانیم زمان ما در این دنیا بی‌انتها نیست. خود این اهداف و آرزوها هم اغلب تغییر می‌کنند و براساس آنچه ما حالا ارزشمند می‌دانیم انتخاب می‌شوند. مرگ به ما گوشزد می‌کند که روابط ما با عزیزانمان و زمانی که داریم ارزشمند و محدود است و ما را مجبور می‌کند الویت‌هایمان را مجدداً بررسی کنیم. مرگ در واقع با رو در رو کردنمان با بزرگ‌ترین ترسمان مجبورمان می‌کند یا شجاعت را در درونمان پیدا کنیم و با این واقعیت که زندگی کوتاه است و ما همگی به زودی می‌میریم رو‌به‌رو شویم، یا شجاعت را از دیگران یاد بگیریم و در زندگی جدیدمان به کار ببریم. من از کودکی یاد گرفته بودم که مادیات و مقام و منصب ذره‌ای اهمیت ندارند و گذرا هستند و آنچه درون قلب و ذهن آدم‌هاست، آن‌ها را ارزشمند می‌کند. من از کودکی به گونه‌ای تربیت شده بودم تا برای اخلاقیات و انسانیت‌ آدم‌ها احترام قائل باشم و نه برای آنچه دارند یا شهرت و درآمدشان. در خانواده‌ی ما همیشه خواندن و مطالعه و یادگیری و متواضع و مهربان و بخشنده بودن مهم بود. من یاد گرفته بودم در زندگی به دنبال کسب علم و جمع کردن تجربیات و خاطرات زیبا باشم، نه جمع‌آوری پول و لوازم. سین سوگ، عین عشق | غزاله صدر

دارم ی لیست آهنگ برای خودم تو تلگرام درست می‌کنم، اگه آهنگ بی‌کلامِ موردعلاقه دارین خوشحال می‌شم برام بفرستین.🙂‍↔️💓 @thisisabaatheonebot

مگه ما توی چه سیستمی بزرگ شدیم که هر چقدر هم تلاش می‌کنیم، باز از نظر خودمون ناکافی‌ایم و نمی‌تونیم از دستاوردهامون درست لذت ببریم؟ انگار چشممون همیشه پیش چیزی بوده که یک مرحله از خود واقعی ما بهتر بوده، هیچ‌وقت نتونستیم برای چیزی که هستیم، خوشحال باشیم، همیشه دنبال یه چیز بهتر بودیم، هیچ‌وقت کافی نبودیم، حتی برای خودمون.