سیمرغ

✨ QUICK ONLINE SHOP ✨ 🤍انتخابی خاص برای سلیقه‌های خاص 🛍️محصولات باکیفیت و شیک، با قیمت مناسب برای شما 📦 ارسال: از طریق کارگو 🔖 شماره ثبت محصول: کانال‌های رسمی ما 💚 WhatsApp: https://chat.whatsapp.com/HwckUchhYkg55ET62XEgIY?mode=gi_t 💙 Telegram: https://t.me/+iXHqxWL3QlVjYzM9 ✨ Quality • Style • Trust ✨

‎Open this link to join my WhatsApp Group: https://chat.whatsapp.com/HwckUchhYkg55ET62XEgIY?mode=gi_t

https://t.me/simu1124rgh به دلایلی دیگر در این کانال فعالیت نخواهم داشت. از این رو اگر دوست دارید همچنان همراهم باشید، خوشحال می‌شود به کانال جدیدم بپیوندید.

دوشس نیوکسل آفرا بن(۱۶۲۰-۱۶۸۹) نخستین زن در انگلستان بود که توانست از راه نوشتن و فروش آثارش به استقلال مالی برسد و زندگی‌اش را اداره کند.معروف‌ترین رمان او اورونُکو نام دارد که به نقد برده‌داری و استعمار می‌پردازد. زندگی او به اندازه نوشته هایش جالب است. نام او با شورش بردگان در هند غربی گره خورد، جایی که در آن دستاورد بزرگی داشت و أولین فرد اروپایی بود كه از قبیلهاى بومی دیدن می کرد. بعدها جاسوس بادشاه چارلز دوم شد و هنگامیکه در پرداخت دستمزدش اهمال كردند، به- دلیل بدهی به زندان افتاد. او را طرفدار الغاى بردهدارى، ويك پیشگام جنسى بود. آفرا بن نمایشنامه نویسى موفق بود كه توانست در طول هفده سال هرسال یک نمایشنامه بنویسد و زندگی آسودهای برای خود تأمین کند. سالها بعد ویرجینیا وولف در مورد او نوشته است: (همه زنان، به همراه هم، بايد به قبر آفرا بن گل نثار كنند ... زيرا او بودكه اين حق را به ايشان داد تا از ذهن خويش سخن بگويند.) اما نسخه فرهنگ زندگی نامه ها در اواخر قرن هجدهم از موضعی کاملاً متفاوت حكایت داشت و بن راكسى معرفى مى كرد كه استعدادهایش (بايد تا حدممكن ... براى ابد به فراموشی سپرده شود).

صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن / دور فلک درنگ ندارد شتاب کن #حافظ

شاد کن جان من، که غمگین است رحم کن بر دلم، که مسکین است   روز اول که دیدمش گفتم آنکه روزم سیه کند این است   روی بنمای تا نظاره کنم کآرزوی من از جهان این است   دل بیچاره را به وصل دمی شادمان کن، که بی ‌تو غمگین است   بی‌رخت دین من همه کفر است با رخت کفر من همه دین است   گه‌گهی یاد کن به دشنامم سخن تلخ از تو شیرین است   دل به تو دادم و ندانستم که تو را کبر و ناز چندین است   بنوازی و پس بیازاری آخر ای دوست این چه آیین است؟   کینه بگذار و دلنوازی کن که عراقی نه در خور کین است   عراقی

هیچ‌وقت هیچ کتاب شعر را به آخر نرساندم، از اینکه با حافظ تا این‌جا آمدم خودم هم تعجب می‌کنم.

زنان افغانستان در قرن بیست‌یکم اجازه ورود به دانشگاه را ندارند. همان‌طور که زنان اروپا از قرون یازدهم تا اواخر نوزدهم اجازه ورد به دانشگاه‌ها را نداشتند.

زن دانشمند به ستاره دنباله‌داری می‌ماند که با ظاهر شدند باید منتظر شر و گزند شد. #زنان‌درروزگارشان #مارلین‌لیگت

یک استاد داریم؛ هر وقت مجبور شوم در صنفش باشم. باعث می‌شود صدبار به بی‌سوادی خود شکر کنم.😁☺️

اما واقعا چرا؟ میان زنان دو نوع اختلاف و سرکوب وجود دارد. اختلاف میان خود زنان به وجود می‌آید و سرکوب ریشه در مردسالاری دارد. چون ساختارهای مردسالار قرن‌ها و سال‌ها خشونت‌های زن علیه زن را در بسیاری از موارد عادی کرده‌اند، زنان نیز با یکدیگر به گونه‌ای رفتار می‌کنند که گویی این خشونت‌ها حق آنان است. زنانی که زیر سلطه مردسالاری قرار گرفته‌اند، تلاش می‌کنند تابوی «زن خوب» را حفظ کنند؛ به همین دلیل، می‌کوشند زنانی را که اعتراض می‌کنند، با خشونت خاموش سازند.

اینجا زنان، بیشتر از مردان زن‌ستیز اند.