فیلادلفیا

💢بروزرسانی وضعیت انتخابات سنا 🔹در مقایسه با بروزرسانی قبلی، جمهوری‌خواهان توانستند اندکی در ایالت‌های مِین، اوهایو و تگزاس وضعیت خود را بهبود بخشند. با این وجود، هنوز در این ایالت‌ها حزب دموکرات پیشتاز است. در ایالت آلاسکا نیز دموکرات‌ها ۱٪ موقعیت خود را بهتر کرده‌اند. همچنین با توجه به تداوم فاصله چشمگیر دموکرات‌ها از جمهوری‌خواهان در کارولینای شمالی، وضعیت این ایالت از چرخشی به دموکرات تغییر پیدا کرد و از لیست ایالت‌های چرخشی خارج شد، به گونه‌ای با اطمینان می‌توان از پیروزی این حزب در ایالت مذکور سخن گفت. 🔹در میان ایالت‌های جمهوری‌خواه در معرض خطر، ‌نبراسکا برای جمهوری‌خواهان وضعیت بحرانی دارد. با توجه به تداوم رقابت تنگاتنگ میان نامزد مستقل و جمهوری‌خواه، این ایالت به عنوان چرخشی محسوب می‌گردد. دن آزبورن، نامزد مستقل توانست برای مدت کوتاهی از پیت راکیت پیشی بگیرد، اما مجدد راکیت اندکی بالاتر قرار گرفت. وضعیت جمهوری‌خواهان در ایالت کارولینای جنوبی (ایالت لیندسی گراهام) نیز بحرانی است. دارلین گراهام، برادر لیندسی و نامزد جمهوری‌خواه این ایالت تنها با اختلاف اندکی پیشتاز است. وضعیت فلوریدا نیز تغییری نکرده است. 🔸ایالت‌های چرخشی

🔵مِین (ME): پیشتازی دموکرات‌ها تروی جکسون: ۴۹٪ - سوزان کالینز: ۴۷٪ 🔵اوهایو (OH): پیشتازی دموکرات‌ها شرود براون: ۴۸٪ - جان هیوستد: ۴۵٪ 🔵میشیگان (MI): پیشتازی دموکرات‌ها عبدل السید: ۴۹٪ - مایک راجرز: ۴۵٪ 🔵آیووا (IA): پیشتازی دموکرات‌ها جاش تورِک: ۴۶٪ - اشلی هینستون: ۴۵٪ 🔵تگزاس (TX): پیشتازی دموکرات‌ها جیمز تالاریکو: ۴۸٪ - کن پکستون: ۴۶٪ 🔵آلاسکا (AK): پیشتازی دموکرات‌ها مری پلتولا: ۴۸٪ - دن سالیوان: ۴۴٪ 🔵کانزاس (KS): پیشتازی دموکرات‌ها آدام همیلتون: ۴۷٪ - جان مارشال: ۴۶٪ 🔴 نبراسکا (NE): پیشتازی جمهوری‌خواهان پیت راکیت: ۴۷٪ - دن آزبورن (مستقل): ۴۶٪ 🔸ایالت‌های جمهوری‌خواه در معرض خطر: 🔴فلوریدا (FL): پیشتازی جمهوری‌خواهان اشلی مودی: ۵۰٪ - آنجی نیکسون: ۴۳٪ 🔴 کارولینای جنوبی (SC): پیشتازی جمهوری‌خواهان دارلین گراهان: ۴۷٪ - آنی اندروز: ۴۵٪

 🔸در بازارهای شرط‌بندی، شانس دموکرات‌ها برای کسب اکثریت سنا افزایش یافته است. به عنوان نمونه، در سایت شرط‌بندی کالشی، شانس پیروزی دموکرات‌ها ۶۳٪ است. در سایت PolyMarket نیز این شانس ۶۷٪ است. 🔸با توجه به اینکه در هیچ‌یک از ایالت‌های مذکور، تغییر اساسی در وضعیت نامزدهای پیشتاز به وجود نیامده، سناریوهای سرنوشت انتخابات نیز همچون بروزرسانی قبلی است: 1️⃣سناریوی کاملاً خوش‌بینانه برای دموکرات‌ها: شکست جمهوری‌خواهان در تمامی ایالت‌های مذکور در نتیجه تورم افسارگسیخته و تشدید مشکلات اقتصادی مردم آمریکا 🔵دموکرات‌ها: ۵۵ کرسی 🟣مستقل‌ها: ۱ کرسی 🔴جمهوری‌خواهان ۴۴ کرسی 2️⃣سناریوی واقع‌بینانه: وضعیت فعلی نظرسنجی‌ها، با در نظرگرفتن حدود ۲٪ کم‌برآوردی نظرسنجی‌ها از وضعیت جمهوری‌خواهان 🔵دموکرات‌ها: ۵۲ کرسی 🔴جمهوری‌خواهان: ۴۸ کرسی 3️⃣سناریوی بدبینانه برای دموکرات‌ها: خطای بالاتر نظرسنجی‌ها در کم‌برآوری جمهوری‌خواهان به علاوه کاهش قیمت سوخت 🔵دموکرات‌ها: ۵۰ کرسی 🔴جمهوری‌خواهان: ۵۰ کرسی 🔸در این سناریو، جمهوری‌خواهان اکثریت را نگه خواهند داشت؛ زیرا در وضعیت رأی‌گیری برابر، رئیس سنا - که معاون رئیس جمهور است - حق رأی پیدا می‌کند. @philadelphia_america

ایران برای حمله به مقام‌های آمریکایی آماده می‌شود؛ واشینگتن نیز گزینه حملات گسترده‌تر را بررسی می‌کند به گزارش نیویورک‌تایمز در 24 اکتبر 2026، مقام‌های آمریکایی نگران‌اند که ایران در مراحل پیشرفته برنامه‌ریزی برای حمله به مقام‌ها و شهروندان آمریکایی قرار داشته باشد. هم‌زمان، تهران ظاهراً معتقد است آمریکا و اسرائیل در حال آماده‌سازی دور تازه‌ای از حملات گسترده علیه ایران هستند؛ وضعیتی که با نزدیک شدن انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در 3 نوامبر، خطر تشدید درگیری‌ها را افزایش داده است. بر اساس این گزارش، دونالد ترامپ ممکن است پس از انتخابات به حملات نظامی گسترده‌تر علیه ایران متمایل شود و فرماندهی مرکزی آمریکا نیز فهرست اهداف احتمالی، از جمله زیرساخت‌های انرژی، را گسترش داده است. در مقابل، مقام‌های ایرانی از جنگ نامتقارن و واکنش‌هایی غیرمنتظره سخن گفته‌اند و زیرساخت‌های انرژی، تأسیسات غیرنظامی و کابل‌های اینترنتی زیردریایی را از جمله اهداف احتمالی تهدید کرده‌اند. با این حال، تصمیم نهایی واشینگتن برای آغاز دور تازه حملات اعلام نشده است. @P_raetorio

💢یکی از دوستان پرسیدند که در این تحلیل (می‌توان از طریق فشار تنگه با آمریکا به توافق رسید) نقش لابی اسرائیل کجاست؟ من همیشه لابی را عامل اصلی منازعه بین ایران و آمریکا و جنگ چهل‌روزه دیده‌ام. ایران در دستگاه سیاست خارجی آمریکا همیشه ذیل پرونده اسرائیل و لابی آن قرار داشته است. با این وجود، بعد از جنگ چهل‌روزه یک عامل قوی‌تری ظاهر شد که به نظرم بیشتر از لابی می‌تواند روی محاسبات ترامپ اثر بگذارد و آن احتمال بحران اقتصادی است. در اینجا بنده با تحلیل افرادی نظیر خراتیان موافقم که ایران با فشار روی شاخص‌های اقتصادی می‌تواند جریان ضد جنگ را تقویت کرده و لابی اسرائیل را به حاشیه ببرد. فراموش نکنیم نقش لابی در آمریکا تصمیم‌سازی است، نه تصمیم‌گیری. لابی روی ادراک سیاستمدار برای تصمیم‌گیری اثر می‌گذارد. طبیعتاً ایران اکنون می‌تواند با کارت تنگه هرمز ادراک ترامپ را به گونه دیگری جهت دهد، مشروط بر اینکه راه خروجی نیز برای ترامپ باز کند. @philadelphia_america

💢اشتباه نامزد دموکرات که به قیمت یک کرسی سنا تمام خواهد شد! 🔹اگر خاطرتان باشد، گفتیم آلانی بنک‌هد، نامزد کرسی سنای ایالت مونتانا از حزب دموکرات برخلاف فشار نخبگان حزب از رقابت به نفع نامزد مستقل، ست بوندار کنار نرفت. دموکرات‌ها در این ایالت هیچ شانسی نداشتند؛ اما نامزد مستقل می‌توانست پیروز شود. 🔹حال آخرین میانگین نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد بوندار ۳۱٪ و بنک‌هد ۱۷٪ آرا را دارند. اگر بنک‌هد انصراف می‌داد، تقریباً تمام سبد رأِی او به بوندار منتقل می‌شد و آرای او را تا ۴۸٪ (در برخی نظرسنجی‌ها تا ۵۰٪) می‌رساند. این در حالی است که نامزد جمهوری‌خواه، اکنون تنها ۴۲٪ رأی دارد. در صورتی که نامزد دموکرات کنار می‌رفت، شانس نامزد مستقل برای پیروزی بسیار بالا می‌بود؛ اما اکنون می‌دانیم که جمهوری‌خواهان این ایالت را خواهند برد. @philadelphia_america

🔹آیا بعد از انتخابات هنوز فرصت توافق هست؟ بله. ترامپ همچنان از یک چیز هراس دارد و آن هم وقوع بحران اقتصادی در نتیجه انسداد طولانی‌مدت تنگه هرمز است. او همیشه هربرت هوور (رئیس‌جمهور آمریکا از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳) را به دلیل بحران مالی بزرگ دهه ۱۹۳۰ آمریکا مسخره می‌کرد. حال نمی‌خواهد میراث دو سال پایانی ریاست‌جمهوری خود یک بحران اقتصادی دیگر باشد. ایران می‌تواند این هراس را تبدیل به اهرم فشار خود برای توافق کند. 🔹ترامپ مایل است پایان دوران قدرتش با یک دستاورد سیاسی ماندگار (همچون خاتمه پرونده هسته‌ای و تنگه هرمز چه با توافق چه با زور) باشد؛ اما اگر چنین چیزی در دسترس نبود، همین که بحران اقتصادی ایجاد نشود شاید برایش آنچنان بد نباشد و پرونده باز جنگ را به رئیس‌جمهور بعدی منتقل کند. ایران نباید اجازه دهد ترامپ چنین اطمینان خاطری داشته باشد. @philadelphia_america

🔹آیا بعد از انتخابات هنوز فرصت توافق هست؟ بله. ترامپ همچنان از یک چیز هراس دارد و آن هم وقوع بحران اقتصادی در نتیجه انسداد طولانی‌مدت تنگه هرمز است. او همیشه هربرت هوور (رئیس‌جمهور آمریکا از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳) را به دلیل بحران مالی بزرگ دهه ۱۹۳۰ آمریکا مسخره می‌کرد. حال نمی‌خواهد میراث دو سال پایانی ریاست‌جمهوری خود یک بحران اقتصادی دیگر باشد. ترامپ مایل است پایان دوران قدرتش با یک دستاورد سیاسی ماندگار (همچون خاتمه پرونده هسته‌ای و تنگه هرمز چه با توافق چه با زور) باشد؛ اما اگر چنین چیزی در دسترس نبود، همین که بحران اقتصادی ایجاد نشود شاید برایش آنچنان بد نباشد و پرونده باز جنگ را به رئیس‌جمهور بعدی منتقل کند. @philadelphia_america

🔹آیا بعد از انتخابات هنوز فرصت هست؟ بله. ترامپ همچنان از یک چیز هراس دارد و آن هم وقوع بحران اقتصادی در نتیجه انسداد طولانی‌مدت تنگه هرمز است. ترامپ همیشه هربرت هوور (رئیس‌جمهور آمریکا از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳) را به دلیل بحران مالی بزرگ دهه ۱۹۳۰ آمریکا مسخره می‌کرد. حال او نمی‌خواهد میراث دو سال پایانی ریاست‌جمهوری خود یک بحران اقتصادی دیگر باشد.

💢ایران فرصت سپتامبر برای توافق را از دست داد، نه لزوما بخاطر عدم افزایش تنش. بحث تنش و انسداد مسیر جنوبی فرع است. اگر ایران همان موقع هم مسیر جنوبی را می‌بست، باز هم به توافق نمی‌رسید؛ زیرا خواسته‌هایش به قدری بالا بود که ترامپ به هیچ وجه آن را نمی‌پذیرفت. افزایش تنش پیش‌نیاز توافق است، اما پیش‌نیاز دیگر انعطاف‌پذیری ایران در مطالبات و ایجاد راه خروج برای ترامپ است. 🔹کسانی که منازعه ایران با آمریکا بر سر تنگه هرمز را نظمی می‌بیند (اینکه ایران باید نظم مطلوب خود را در تنگه ایجاد کند) نمی‌توانند بگویند با صرف افزایش تنش آمریکا نظم ایران را می‌پذیرفت. اگر بحث نظمی و صفرویکی است، آمریکا هزینه‌های بالایی برای نظم خود خواهد داد و هزینه‌های سنگینی نیز بر ایران تحمیل خواهد کرد. بحث‌های نظمی در مورد تنگه هرمز با این تحلیل که افزایش تنش ترامپ را وادار به عقب‌نشینی می‌کند همخوان نیست. @philadelphia_america

💢بخش دیگری از کتاب لابی اسرائیل، نوشته الی کلیفتون و ایان لوستیک: 🔹تا پیش از سخنرانی آبراهام لینکلن در گتسبورگ ، هیچ پیام رئیس‌جمهوری آمریکا به مردم، بیش از «خطابه خداحافظی جورج واشنگتن» در سال ۱۷۹۶، یعنی توصیه‌های او به ملت پس از پایان آخرین دوره ریاست‌جمهوری‌اش، مورد احترام و علاقه عمومی قرار نگرفته بود. 🔹مهم‌ترین مضمون این خطابه، یازده پاراگراف از مجموع پنجاه پاراگراف آن را به خود اختصاص داده بود. واشنگتن درباره خطراتی هشدار داد که از «دلبستگی‌های شدید» شهروندان آمریکایی، چه مثبت و چه منفی، نسبت به کشورهای خارجی ناشی می‌شد. 🔹واشنگتن باور نداشت سازوکار ایجاد توازن میان جناح‌ها بتواند از روابط خارجی کشور در برابر گروهی از شهروندان آمریکایی محافظت کند که به‌شدت بسیج شده و خود را وقف منافع یا شکست یک کشور دیگر کرده‌اند. از آنجا که تعداد کمی از جناح‌ها به‌طور شدید و دائمی به سیاست‌های مربوط به کشورهای خاص متعهد می‌شدند، اگر چنین جناحی شکل می‌گرفت، نیروی مخالفی برای ایجاد توازن در برابر نفوذ آن بر سیاست‌گذاری وجود نداشت. بنابراین، برای تک‌تک شهروندان ضروری بود که از وابسته کردن خود به یک دولت خارجی، هم‌هویت شدن با آن یا، برعکس، برخورداری از خصومتی دائمی نسبت به آن خودداری کنند. 🔹بخش‌های مهمی از این خطابه هم «نفرت‌های دیرینه نسبت به برخی ملت‌ها و دلبستگی‌های شدید به برخی دیگر» را محکوم می‌کند. از نظر واشنگتن، ایالات متحده باید نسبت به برقراری روابط خوب با همه کشورها گشوده باشد؛ اما برای جلوگیری از درگیری‌های غیرضروری و گرفتارشدن در تعهدات نامناسب، شهروندان آن باید از «خصومت» یا «محبت» عمیق و ریشه‌دار نسبت به کشورهای خارجی پرهیز کنند:

همدلی با یک ملتِ محبوب، با ایجاد این توهم که میان دو کشور منافعی مشترک وجود دارد - حتی در مواردی که در واقع چنین منفعت مشترکی در میان نیست - و با انتقال دشمنی‌های یکی به دیگری، کشور نخست را به مشارکت در نزاع‌ها و جنگ‌های کشور دوم می‌کشاند.

افزون بر این، چنین وضعی به شهروندان جاه‌طلب، فاسد یا فریب‌خورده‌ای که خود را وقف آن ملت محبوب کرده‌اند، امکان می‌دهد به منافع کشور خود بی‌آنکه با نکوهش عمومی روبه‌رو شوند - و گاه حتی با کسب محبوبیت - خیانت کنند یا آن را فدای منافع آن کشور سازند؛ در حالی که اطاعت‌های پست یا نابخردانه‌ای را که از جاه‌طلبی، فساد یا شیفتگی ناشی می‌شود، با ظاهری از احساس فضیلت‌مندانه وظیفه‌شناسی، احترام شایسته به افکار عمومی یا تعهدی ستودنی به خیر عمومی می‌آرایند.

🔹سیاست آمریکا در قبال اسرائیل، هم تأییدی قانع‌کننده بر تحلیل واشنگتن ارائه می‌دهد و هم در تناقضی آشکار و افراطی با توصیه اوست. چه از نظر میزان سرانه یا مطلق کمک‌های اقتصادی و نظامی و چه از نظر استمرار و بی‌قیدوشرط بودن حمایتی که آمریکا در مجامع بین‌المللی از اسرائیل به عمل می‌آورد، رابطه آمریکا و اسرائیل به‌طور گسترده به‌عنوان رابطه‌ای بی‌سابقه در تاریخ سیاست بین‌الملل شناخته می‌شود. در واقع، «خاص‌بودن» این «رابطه ویژه» میان ایالات متحده و اسرائیل صرفاً به این معنا نیست که از دیگر روابط ویژه آمریکا با سایر کشورها خاص‌تر است، بلکه به این معناست که این رابطه «غیرمعمول‌ترین پیوند دوجانبه در روابط میان دولت‌ها» است. @philadelphia_america

💢بخشی کتاب لابی اسرائیل نوشته الی کلیفتون و ایان لوستیک: 🔹جورج واشنگتن در خطابه خداحافظی خود:

"همدلی با یک ملتِ محبوب، با ایجاد این توهم که میان دو کشور منافعی مشترک وجود دارد - حتی در مواردی که در واقع چنین منفعت مشترکی در میان نیست - و با انتقال دشمنی‌های یکی به دیگری، کشور نخست را به مشارکت در نزاع‌ها و جنگ‌های کشور دوم می‌کشاند.

افزون بر این، چنین وضعی به شهروندان جاه‌طلب، فاسد یا فریب‌خورده‌ای که خود را وقف آن ملت محبوب کرده‌اند، امکان می‌دهد به منافع کشور خود بی‌آنکه با نکوهش عمومی روبه‌رو شوند - و گاه حتی با کسب محبوبیت - خیانت کنند یا آن را فدای منافع آن کشور سازند؛ در حالی که اطاعت‌های پست یا نابخردانه‌ای را که از جاه‌طلبی، فساد یا شیفتگی ناشی می‌شود، با ظاهری از احساس فضیلت‌مندانه وظیفه‌شناسی، احترام شایسته به افکار عمومی یا تعهدی ستودنی به خیر عمومی می‌آرایند."

@philadelphia_america

💢آمریکایی‌ها نسبت به سرمایه‌داری بدبین‌تر شده‌اند. 🔹مطابق پیشمایش گالوپ، نگاه مردم آمریکا به سوسیالیسم از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۶ مثبت‌تر شده است. در سال ۲۰۱۰، حدود ۳۶ درصد مردم نگاه مثبت و ۵۸ درصد نگاه منفی به سوسیالیسم داشتند، اما در سال ۲۰۲۶ نگاه مثبت به ۴۳ درصد افزایش و نگاه منفی به ۵۳ درصد کاهش یافته است. 🔹در مقابل، محبوبیت سرمایه‌داری در آمریکا کاهش یافته است. در سال ۲۰۱۰، حدود ۶۱ درصد مردم نگاه مثبت و ۳۳ درصد نگاه منفی به سرمایه‌داری داشتند، اما در سال ۲۰۲۶ نگاه مثبت به ۵۵ درصد کاهش و نگاه منفی به ۴۳ درصد افزایش یافته است. هرچند سرمایه‌داری هنوز محبوب‌تر است. @philadelphia_america

⚜روزنامه وال‌استریت ژورنال نوشت که ایران اکنون هشدار می‌دهد در صورت ازسرگیری حملات هوایی آمریکا و اسرائیل، به اهدافی در سراسر خلیج فارس حمله تلافی‌جویانه خواهد کرد. این اهداف شامل تأسیسات نظامی و ناوهای جنگی آمریکا و همچنین زیرساخت‌های غیرنظامی در کشورهای همسایه، از جمله فرودگاه‌ها و خطوط لوله نفت، خواهد بود. ✒️#LT 📃@Cataphract1

🔹معنای توییت آقای خراتیان احتمالا این بوده که در صورتی که آمریکا و اسرائیل رهبران ایران را مجددا ترور کنند، ایران هم به صورت خودکار و از پیش برنامه‌ریزی‌شده حملات موشکی/پهپادی گسترده به آن‌ها انجام خواهد داد که شدتش متفاوت از دو جنگ قبلی است. (همچون توانمندی دست مرده روسیه که در آن اگر همه مقامات روسیه در حمله هسته‌ای متخاصم کشته شوند، موشک‌های هسته‌ای به صورت خودکار شلیک خواهند شد) بعید هم نیست. طبیعتا ایران کاملا برای درگیری دوباره آماده است. اینکه توانمندی‌اش چقدر باشد را خدا می‌داند. @philadelphia_america

🔹از آخرین بروزرسانی انتخابات، وضعیت تغییر اساسی نکرده است. دو تغییر مهم را در انتخابات سنا می‌توان شناسایی کرد: 1. دن آزبورن، نامزد مستقل ایالت نبراسکا توانست دوباره اندکی از نامزد جمهوری‌خواه پیشی بگیرد. 2. آنجی نیکسون، نامزد دموکرات کرسی سنای فلوریدا، فاصله خود را کمی با اشلی مودی کاهش داد. ارزیابی نهایی بنده فعلا همان سناریوی واقع‌بینانه است: 52 دموکرات و 48 جمهوری‌خواه برای انتخابات سنا. @philadelphia_america

💢نزدیکی دموکرات‌ها به پیروزی در ایالت لیندسی گراهام 🔹بعد از مرگ لیندسی گراهام گفتم ایالت کارولینای جنوبی محافظه‌کار است و بعید است که دموکرات‌ها در آن پیروز شوند. اما شرایط از آن موقع به قدری تغییر کرده که این ایالت هم رقابتی شده است، مثل چند ایالت جمهوری‌خواه دیگر (تگزاس، آیووا، آلاسکا، اوهایو و کانزاس). 🔹چرا؟ وضعیت بد جمهوری‌خواهان در این ایالت به طور خاص بیشتر ریشه در ضعف شدید خواهر لیندسی گراهام (دارلین) دارد که اکنون نامزد این حزب است. عامل دوم هم تداوم قیمت بالای سوخت در این ایالت به دلیل جنگ با ایران است، هر چند در مقایسه با سایر ایالت‌ها، کارولینای جنوبی هنوز قیمت به مراتب پایین‌تری دارد. 🔹هنوز کرسی این ایالت را باید برای جمهوری‌خواهان دانست و منتظر نظرسنجی‌های بعدی بود. @philadelphia_america

💢حاشیه خطای نظرسنجی‌هاست که باعث می‌شود برخلاف انتخابات مجلس نمایندگان، در مورد انتخابات سنا با تردید حرف بزنیم و سناریو بچینیم. هرچند شانس دموکرات‌ها هنوز بیشتر از جمهوری‌خواهان برای تسلط بر سنا است. 🔹اگر درصد خطای نظرسنجی‌ها ۱_۲ درصد باشد، دموکرات‌ها همچنان پیروز انتخابات سنا خواهند شد. اما اگر خطای نظرسنجی‌ها ۳_۴ درصد باشد، آن‌ها نمی‌توانند اکثریت را به دست آورند. بازه نرمال خطای نظرسنجی‌ها همین است. اگر قرار است بیش از این باشد، از آن به بعد باید برویم سراغ رمال‌های اینستاگرامی! @philadelphia_america

💢حمایت ترامپ از نتانیاهو در انتخابات اسرائیل:

خطاب به مردم بزرگ اسرائیل: بی‌بی نتانیاهو نخست‌وزیری جنگاور و بزرگ بوده و در مقابله با جمهوری اسلامی ایران، شریکی حتی بزرگ‌تر برای صلح به شمار می‌رود؛ جمهوری اسلامی‌ای که ۵۱ سال است شعار می‌دهد: «مرگ بر اسرائیل، مرگ بر آمریکا! ما شیطان کوچک و شیطان بزرگ را نابود خواهیم کرد.» وقتی اجازه داده می‌شود چنین سخنانی بر زبان آورده شوند، کدام کشور می‌تواند به بقای خود ادامه دهد؟ چراکه این‌گونه تهدیدها در نهایت همیشه به واقعیت تبدیل می‌شوند. تنها مسئله زمان بود تا ایران این عبارت شوم را عملی کند؛ اما اکنون ایران هم از نظر نظامی و هم از نظر مالی به‌طور نظام‌مند در هم کوبیده شده است و اگر هرچه سریع‌تر رفتار خود را تغییر ندهد، به‌زودی کار را تمام خواهیم کرد. اگر اسرائیل رهبر نامناسبی داشته باشد، یعنی هر کسی غیر از بی‌بی، آمریکا ناچار خواهد شد خودش این کار را انجام دهد و من هیچ تمایلی به چنین کاری ندارم. بی‌بی نتانیاهو در برابر مخالفت‌های گسترده، از جمله مخالفت‌هایی که حتی از درون خود اسرائیل برخاسته‌اند، قدرتمند، شجاع و هوشمند بوده است. با وجود همه این موانع، او نه‌تنها دوام آورده، بلکه شکوفا شده است! من بی‌بی را در دشوارترین شرایط زیر نظر داشته‌ام. مردان و زنان معمولی در چنین موقعیت‌هایی زیر فشار از پا درمی‌آیند، اما بی‌بی از پا درنیامد؛ بلکه حتی قدرتمندتر شد و تا به امروز نیز همان قدرت را حفظ کرده است. ایالات متحده آمریکا از اسرائیل، کشوری که خدمات بسیار زیادی به آن کرده است، دقیقاً چنین شریکی را انتظار دارد. لطفاً این نامه را به‌منزله حمایت کامل و بی‌قیدوشرط من از بی‌بی نتانیاهو در رقابت انتخاباتی پیش‌روی او برای انتخاب مجدد به نخست‌وزیری اسرائیل تلقی کنید. بی‌بی نتانیاهو هرگز شما را ناامید نخواهد کرد! از توجه شما به این موضوع سپاسگزارم. دونالد جی. ترامپ رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریک

@philadelphia_america

🔹ممکن است پرسیده شود اگر آمریکا به فرض توانست با موفقیت به تأسیسات کوه کلنگ حمله کند چه؟ آیا در آن صورت ترامپ با اعلام از جنگ خارج می‌شود؟ من این سناریو را خیلی بعید می‌دانم. پرونده هسته‌ای ایران خیلی پیچیده‌تر از موضوع کوه کلنگ است. مجتمع اصفهان، ذخایر اورانیوم ۶۰ درصد و چند صد کیلو ذخایر اورانیوم دیگر با غنای ۳ تا ۲۰ درصد، سرنوشت مبهم فردو و نطنز، امکان وجود تأسیسات ناشناخته دیگر، تحقیق و توسعه هسته‌ای و از همه مهم‌تر اراده سیاسی ج.ا باعث می‌شود پرونده هسته‌ای همچنان باز بماند. ترامپ واقعا باید یک احمق به تمام معنا باشد که با یک حمله پرونده را مختومه اعلام کند. @philadelphia_america

💢خروج آمریکا از جنگ بدون خاتمه پرونده هسته‌ای و تنگه؟ 🔹هنوز ایده کسانی را نفهمیدم که می‌گویند باید انقدر به این منازعه (بدون جنگ گسترده و بدون توافق نهایی) ادامه دهیم تا آمریکا تصمیم بگیرد کلا بساطش را جمع کند و برود. یعنی چی برود؟ مگر می‌تواند تا مسئله تنگه و هسته‌ای را حل نکرده برود. بعد به فرض که برود، این افراد که چنین تجویزی می‌کنند برآوردی از هزینه‌های احتمالی تحقق این هدف دارند؟ 🔹عجیب‌تر آنکه این افراد برای اثبات این تحلیل یا به جنگ سوئز استناد می‌کنند (که در آن بریتانیا، فرانسه و اسرائیل با فشار آمریکا دست از کانال سوئز برداشتند) یا به جنگ ویتنام. اولی که به وضوح قیاس مع‌الفارق است. دومی هم بیشتر استدلالی علیه خود تحلیل است. چه کسی ویتنام‌شدن را تجویز می‌کند؟! 🔹مثلا همین پرونده هسته‌ای را در نظر بگیرید. بر سر اصل پرونده در آمریکا اجماع وجود دارد. از ترقی‌خواهان تا تندروترین نومحافظه‌کاران همه خود را ملزم می‌دانند که نگذارند ایران به سلاح هسته‌ای دست یابد یا توانمندی هسته‌ای زیادی داشته باشد. تفاوتشان در شیوه دستیابی به این هدف است. همین ترقی‌خواهان که الان به‌شدت ضد جنگ با ایران هستند، در آخر می‌خواهند هر طور شده جلوی اشاعه را بگیرند. در اینجا فرقی نمی‌کند چه کسی در قدرت باشد. در نهایت آمریکا می‌خواهد پرونده هسته‌ای را ببندد، با یا بی توافق. اگر نخواهید سلاح هسته‌ای بسازید، گزینه دیگری نخواهید داشت. 🔹در مورد تنگه هم وضعیت به همین شکل است. جدای از بحث‌های ژئوپلیتیکی (اینکه آمریکا نمی‌خواهد یک دولت متخاصم کنترل یک آبراه حیاتی را به دست بگیرد) بحث اعتبار هم مطرح است. در آمریکا کدام رئیس‌جمهور می‌خواهد با پذیرش مدیریت ایران بر تنگه آبرو و اعتبار سیاسی خود را نابود کند؟ به فرض که در نهایت این هدف قابل تحقق باشد. طرف آمریکایی دست روی دست نمی‌گذارد که ایران به‌آسانی به این هدف دست یابد. حداکثر هزینه ممکن را بر ایران تحمیل می‌کند و بعد شاید چنین چیزی را بپذیرد. خب این هزینه چقدر است؟ @philadelphia_america

💢علی‌رغم افزایش حملات ایران به کشتی‌ها، سنتکام تقریباً به‌طور کامل حملات خود علیه موشک‌های ضدکشتی ایران و سکوهای پرتاب پهپادهای تهاجمی در منطقه تنگه هرمز را متوقف کرده است. براساس گفته یک مقام آمریکایی به اکسیوس، این توقف حملات به دستور کاخ سفید و با هدف جلوگیری از تشدید جنگ پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا صورت گرفته است. به گفته این مقام، توقف حملات باعث شده ایران اعتمادبه‌نفس بیشتری برای اجرای حملات پیدا کند. آکسیوس @philadelphia_america