فیلادلفیا

💢جدیدترین نظرسنجی ایالت کارولینای جنوبی: برابری گراهام با اندروز 🔵آنیه اندروز (دموکرات): ۴۸٪ 🔴دارلین گراهام (جمهوری‌خواه): ۴۸٪ @philadelphia_america

💢پس از انتخابات میان‌دوره‌ای، دموکرات‌ها به انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ چشم خواهند دوخت. طبیعتا هم می‌خواهند مسیر جنگ با ایران به سمتی حرکت کند که بیشترین فایده ممکن را برایشان در آن انتخابات داشته باشد، یعنی ترامپ و جمهوری‌خواهان هرچه بیشتر در باتلاق جنگ با ایران فرو بروند. همچنین انتظار می‌رود آن‌ها هرگونه مسیر پایان جنگ را ببندند تا ترامپ نتواند دستاورد و میراث سیاسی داشته باشد. رابطه لابی اسرائیل با بخشی از این حزب هم مزید بر علت می‌شود. فراموش نکنیم بیشترین مخالفت در سنا با تفاهم‌نامه از سمت دموکرات‌ها بود، نه جمهوری‌خواهان! @philadelphia_america

🔻بزرگ‌ترین حامیان مالی انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ آمریکا مشخص شدند ▪️بر اساس داده‌های کمیسیون انتخابات فدرال آمریکا تا ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶، پنجاه اهداکننده و سازمان بزرگ در چرخه انتخابات میان‌دوره‌ای مجموعاً ۲.۷۷ میلیارد دلار کمک کرده‌اند که از این میزان ۱.۶۷ میلیارد دلار به حامیان جمهوری‌خواه، ۸۳۲ میلیون دلار به حامیان دموکرات و ۲۶۴ میلیون دلار به گروه‌های منافع خاص یا دوحزبی تعلق دارد. ▪️در میان بزرگ‌ترین اهداکنندگان، ایلان ماسک با ۴۴۶ میلیون دلار در صدر حامیان جمهوری‌خواه قرار دارد و پس از او افرادی مانند الیزابت و ریچارد اوهلاین و جف و جینین یاس دیده می‌شوند، در حالی که در سمت دموکرات جورج سوروس با ۱۰۲ میلیون دلار و مایک بلومبرگ با ۸۴.۲ میلیون دلار از مهم‌ترین حامیان مالی هستند. #Election2026 🆔 @Americana_ir

💢ترامپ و بن‌بست در کوبا 🔹بیش از نه ماه از محاصره کوبا توسط آمریکا می‌گذرد؛ اما ترامپ هنوز راهی برای واداشتن نظام سیاسی این کشور به تسلیم و همراهی با خود نیافته است. از همان ابتدا، دولت ترامپ به دنبال اجراکردن مجدد الگوی ونزوئلا در کوبا می‌گشت: دستگیری، برکنارکردن یا حذف میگل دیاز کانل، رئیس جمهور کوبا و یافتن جانشینی همچون دلسی رودریگز برای تغییر رفتار این کشور. اما تاکنون چنین شخصی پیدا نشده است. 🔹نظام سیاسی کمونیستی کوبا منسجم‌تر از نظام چاویستی ونزوئلا است و این کار آمریکا را دشوار می‌کند. تاکنون چند گزینه برای جانشینی کانل مطرح شده‌ و حتی کانال‌های ارتباطی با آن‌ها برقرار شده است؛ از جمله رائول گیلرمو کاسترو (نوه رائول کاسترو) یا اسکار پرز اولیوا فراگا، معاون نخست‌وزیر و وزیر تجارت خارجی؛ اما هیچکدام برای آمریکا موفق نبوده‌اند. 🔹البته پیچیدگی این موضوع فقط به نظام سیاسی کوبا ختم نمی‌شود؛ بلکه لابی کوبایی‌های تبعیدی در حزب جمهوری‌خواه نیز معضلی است. بسیاری از تبعیدی‌ها با الگوی ونزوئلا مشکل دارند و خواهان سرنگونی نظام کمونیستی هستند. مطابق گزارش‌ها، برخی از اشخاص برجسته و ثروتمند لابی کوبا در فلوریدا (نظیر خورخه ماس سانتوس) از هم‌اکنون در حال برنامه‌ریزی برای فردای تغییر رژیم و برگزاری جلسات با اعضای دولت ترامپ، مخصوصاً روبیو هستند تا آمریکا را با خود همراه کنند. همچنین آن‌ها -که نفرت عمیقی از خاندان کاستروها دارند- نمی‌خواهند واشنگتن دوباره قدرت را به کاستروها بازگرداند. مشخص است که واشنگتن ترجیح می‌دهد مسیر مدنظر تبعیدی‌ها را اجرا نکند. 🔹این موضوعات در کنار گیر افتادن ترامپ در مخمصه جنگ با ایران باعث شده است که پرونده فشار بر کوبا در واشنگتن ناتمام باقی بماند. هزینه سنگین این فشار را نیز مردم کوبا پرداخت می‌کنند. افزون بر این، گزینه‌های نظامی در برابر کوبا به دلیل حساسیت افکار عمومی آمریکا نسبت به ماجراجویی‌های نظامی محدود هستند. اگر ترامپ بخواهد این بن‌بست را از طریق تکرار مجدد الگوی ونزوئلا حل کند، نیاز به یافتن یک شریک در هاوانا برای جایگزینی با میگل کانل دارد، شریکی که هنوز پیدا نکرده است. @philadelphia_america

🔻آخرین برآورد شبکه فاکس نیوز از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا ▪️براساس برآورد فاکس‌نیوز، تا این لحظه دموکرات‌ها 48 و جمهوری‌خواهان 47 کرسی مجلس سنا را در انتخابات پیش‌رو از آن خود خواهند کرد. در این میان، 5 کرسی همچنان نامشخص و بسیار رقابتی ارزیابی شده‌اند. ▪️در مجلس نمایندگان نیز احتمال تصاحب 223 کرسی توسط دموکرات‌ها و 195 کرسی توسط جمهوری‌خواهان تثبیت شده است. 17 کرسی نیز رقابتی هستند که در این پیش‌بینی در تغییر پیروزی دموکرات‌ها نقشی ندارند. #Election2026 🆔 @Americana_ir

💢اگر وقت و عمری بود در این شش روز باقی‌مانده تلاش می‌کنم هر روز از میانگین نظرسنجی‌ها در هر ایالت چرخشی بروزرسانی منتشر کنم و توضیحی از تغییر وضعیت دو حزب بدهم. @philadelphia_america

💢فکر نکنم در این چند روز باقی مانده، انتخابات مجلس نمایندگان اهمیت چندانی داشته باشد و در جریان باشید به چه دلیل. خیلی وقت است مؤسسات نظرسنجی و فارکست جمهوری‌خواهان را حتی نزدیک به کسب اکثریت نمی‌داند. غالباً هم از همین الان دموکرات را پیروز مجلس ارزیابی می‌کنند. بازارهای شرط‌بندی هم شانس دموکرات‌ها برای کسب اکثریت را بالای 90% نشان داده‌اند. حتی طبق گزارش‌های غیررسمی جمهوری‌خواهان شکست خود را قطعی می‌دانند و روی سنا تمرکز کرده‌اند. @philadelphia_america

💢انتخابات فرمانداری‌های آمریکا و ارتباط آن با ایالت‌های چرخشی سنا 🔹همزمان با انتخابات میان‌دوره‌ای، انتخابات فرمانداری‌های ایالت‌های آمریکا نیز برگزار می‌شود. بررسی رقابت فرمانداری ایالت‌های چرخشی می‌تواند تصویر بهتری از وضعیت انتخابات سنا بدهد. 🔹در سه ایالت، مین، میشیگان و آلاسکا، نامزدهای دموکرات برای فرمانداری به طرز چشمگیری از نامزدهای جمهوری‌خواه جلوتر هستند، طوری‌که می‌توان این حزب را پیروز دانست. با توجه به پیشتازی دموکرات‌ها در انتخابات سنای سه ایالت مذکور می‌توان با احتمال بالاتری گفت کرسی این سه ایالت برای دموکرات‌ها خواهد بود. 🔹اما در انتخابات فرمانداری‌های تگزاس و کانزاس، نامزد جمهوری‌خواه با اختلاف قابل توجهی پیشتازی می‌کند که در تضاد با نظرسنجی‌های انتخابات سنای این ایالت‌هاست. در نظرسنجی‌های فرمانداری اوهایو و آیووا نامزدهای دموکرات جایگاه اول را دارد، اما به قدری نیست که از پیروزی آن‌ها مطمئن بود. می‌توان گفت با توجه به نظرسنجی‌های انتخابات فرمانداری‌های تگزاس، کانزاس، آیووا و اوهایو، جمهوری‌خواهان هنوز شانس خوبی برای کسب کرسی‌های سنای این ایالت‌ها داشته باشند. @philadelphia_america

⚜وال‌استریت ژورنال: آمریکا به چند کشور حاشیه خلیج فارس هشدار داده است که خود را برای احتمال آغاز یک کارزار نظامی کوتاه‌مدت اما شدید علیه ایران، پس از انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا در ماه نوامبر، آماده کنند. ⚜بر اساس این گزارش، نیروهای آمریکایی در حال تقویت سامانه‌های دفاع موشکی، تأمین مجدد مهمات و آماده‌سازی بمب‌افکن‌ها و جنگنده‌ها برای حملات احتمالی هستند. ⚜به نوشته وال‌استریت ژورنال، دونالد ترامپ ظاهراً به انجام حمله‌ای گسترده علیه زیرساخت‌های ایران و تأسیسات هسته‌ای این کشور تمایل دارد، اما هنوز تصمیم نهایی را اتخاذ نکرده است. ⚜این گزارش همچنین می‌افزاید که اسرائیل نیز خود را برای ازسرگیری حملات آماده می‌کند. ✒️#LT 📃@Cataphract1

💢بروزرسانی وضعیت انتخابات سنا 🔹در مقایسه با بروزرسانی قبلی، جمهوری‌خواهان توانستند اندکی در ایالت‌های مِین، اوهایو و تگزاس وضعیت خود را بهبود بخشند. با این وجود، هنوز در این ایالت‌ها حزب دموکرات پیشتاز است. در ایالت آلاسکا نیز دموکرات‌ها ۱٪ موقعیت خود را بهتر کرده‌اند. همچنین با توجه به تداوم فاصله چشمگیر دموکرات‌ها از جمهوری‌خواهان در کارولینای شمالی، وضعیت این ایالت از چرخشی به دموکرات تغییر پیدا کرد و از لیست ایالت‌های چرخشی خارج شد، به گونه‌ای با اطمینان می‌توان از پیروزی این حزب در ایالت مذکور سخن گفت. 🔹در میان ایالت‌های جمهوری‌خواه در معرض خطر، ‌نبراسکا برای جمهوری‌خواهان وضعیت بحرانی دارد. با توجه به تداوم رقابت تنگاتنگ میان نامزد مستقل و جمهوری‌خواه، این ایالت به عنوان چرخشی محسوب می‌گردد. دن آزبورن، نامزد مستقل توانست برای مدت کوتاهی از پیت راکیت پیشی بگیرد، اما مجدد راکیت اندکی بالاتر قرار گرفت. وضعیت جمهوری‌خواهان در ایالت کارولینای جنوبی (ایالت لیندسی گراهام) نیز بحرانی است. دارلین گراهام، برادر لیندسی و نامزد جمهوری‌خواه این ایالت تنها با اختلاف اندکی پیشتاز است. وضعیت فلوریدا نیز تغییری نکرده است. 🔸ایالت‌های چرخشی

🔵مِین (ME): پیشتازی دموکرات‌ها تروی جکسون: ۴۹٪ - سوزان کالینز: ۴۷٪ 🔵اوهایو (OH): پیشتازی دموکرات‌ها شرود براون: ۴۸٪ - جان هیوستد: ۴۵٪ 🔵میشیگان (MI): پیشتازی دموکرات‌ها عبدل السید: ۴۹٪ - مایک راجرز: ۴۵٪ 🔵آیووا (IA): پیشتازی دموکرات‌ها جاش تورِک: ۴۶٪ - اشلی هینستون: ۴۵٪ 🔵تگزاس (TX): پیشتازی دموکرات‌ها جیمز تالاریکو: ۴۸٪ - کن پکستون: ۴۶٪ 🔵آلاسکا (AK): پیشتازی دموکرات‌ها مری پلتولا: ۴۸٪ - دن سالیوان: ۴۴٪ 🔵کانزاس (KS): پیشتازی دموکرات‌ها آدام همیلتون: ۴۷٪ - جان مارشال: ۴۶٪ 🔴 نبراسکا (NE): پیشتازی جمهوری‌خواهان پیت راکیت: ۴۷٪ - دن آزبورن (مستقل): ۴۶٪ 🔸ایالت‌های جمهوری‌خواه در معرض خطر: 🔴فلوریدا (FL): پیشتازی جمهوری‌خواهان اشلی مودی: ۵۰٪ - آنجی نیکسون: ۴۳٪ 🔴 کارولینای جنوبی (SC): پیشتازی جمهوری‌خواهان دارلین گراهان: ۴۷٪ - آنی اندروز: ۴۵٪

 🔸در بازارهای شرط‌بندی، شانس دموکرات‌ها برای کسب اکثریت سنا افزایش یافته است. به عنوان نمونه، در سایت شرط‌بندی کالشی، شانس پیروزی دموکرات‌ها ۶۳٪ است. در سایت PolyMarket نیز این شانس ۶۷٪ است. 🔸با توجه به اینکه در هیچ‌یک از ایالت‌های مذکور، تغییر اساسی در وضعیت نامزدهای پیشتاز به وجود نیامده، سناریوهای سرنوشت انتخابات نیز همچون بروزرسانی قبلی است: 1️⃣سناریوی کاملاً خوش‌بینانه برای دموکرات‌ها: شکست جمهوری‌خواهان در تمامی ایالت‌های مذکور در نتیجه تورم افسارگسیخته و تشدید مشکلات اقتصادی مردم آمریکا 🔵دموکرات‌ها: ۵۵ کرسی 🟣مستقل‌ها: ۱ کرسی 🔴جمهوری‌خواهان ۴۴ کرسی 2️⃣سناریوی واقع‌بینانه: وضعیت فعلی نظرسنجی‌ها، با در نظرگرفتن حدود ۲٪ کم‌برآوردی نظرسنجی‌ها از وضعیت جمهوری‌خواهان 🔵دموکرات‌ها: ۵۲ کرسی 🔴جمهوری‌خواهان: ۴۸ کرسی 3️⃣سناریوی بدبینانه برای دموکرات‌ها: خطای بالاتر نظرسنجی‌ها در کم‌برآوری جمهوری‌خواهان به علاوه کاهش قیمت سوخت 🔵دموکرات‌ها: ۵۰ کرسی 🔴جمهوری‌خواهان: ۵۰ کرسی 🔸در این سناریو، جمهوری‌خواهان اکثریت را نگه خواهند داشت؛ زیرا در وضعیت رأی‌گیری برابر، رئیس سنا - که معاون رئیس جمهور است - حق رأی پیدا می‌کند. @philadelphia_america

ایران برای حمله به مقام‌های آمریکایی آماده می‌شود؛ واشینگتن نیز گزینه حملات گسترده‌تر را بررسی می‌کند به گزارش نیویورک‌تایمز در 24 اکتبر 2026، مقام‌های آمریکایی نگران‌اند که ایران در مراحل پیشرفته برنامه‌ریزی برای حمله به مقام‌ها و شهروندان آمریکایی قرار داشته باشد. هم‌زمان، تهران ظاهراً معتقد است آمریکا و اسرائیل در حال آماده‌سازی دور تازه‌ای از حملات گسترده علیه ایران هستند؛ وضعیتی که با نزدیک شدن انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در 3 نوامبر، خطر تشدید درگیری‌ها را افزایش داده است. بر اساس این گزارش، دونالد ترامپ ممکن است پس از انتخابات به حملات نظامی گسترده‌تر علیه ایران متمایل شود و فرماندهی مرکزی آمریکا نیز فهرست اهداف احتمالی، از جمله زیرساخت‌های انرژی، را گسترش داده است. در مقابل، مقام‌های ایرانی از جنگ نامتقارن و واکنش‌هایی غیرمنتظره سخن گفته‌اند و زیرساخت‌های انرژی، تأسیسات غیرنظامی و کابل‌های اینترنتی زیردریایی را از جمله اهداف احتمالی تهدید کرده‌اند. با این حال، تصمیم نهایی واشینگتن برای آغاز دور تازه حملات اعلام نشده است. @P_raetorio

💢یکی از دوستان پرسیدند که در این تحلیل (می‌توان از طریق فشار تنگه با آمریکا به توافق رسید) نقش لابی اسرائیل کجاست؟ من همیشه لابی را عامل اصلی منازعه بین ایران و آمریکا و جنگ چهل‌روزه دیده‌ام. ایران در دستگاه سیاست خارجی آمریکا همیشه ذیل پرونده اسرائیل و لابی آن قرار داشته است. با این وجود، بعد از جنگ چهل‌روزه یک عامل قوی‌تری ظاهر شد که به نظرم بیشتر از لابی می‌تواند روی محاسبات ترامپ اثر بگذارد و آن احتمال بحران اقتصادی است. در اینجا بنده با تحلیل افرادی نظیر خراتیان موافقم که ایران با فشار روی شاخص‌های اقتصادی می‌تواند جریان ضد جنگ را تقویت کرده و لابی اسرائیل را به حاشیه ببرد. فراموش نکنیم نقش لابی در آمریکا تصمیم‌سازی است، نه تصمیم‌گیری. لابی روی ادراک سیاستمدار برای تصمیم‌گیری اثر می‌گذارد. طبیعتاً ایران اکنون می‌تواند با کارت تنگه هرمز ادراک ترامپ را به گونه دیگری جهت دهد، مشروط بر اینکه راه خروجی نیز برای ترامپ باز کند. @philadelphia_america

💢اشتباه نامزد دموکرات که به قیمت یک کرسی سنا تمام خواهد شد! 🔹اگر خاطرتان باشد، گفتیم آلانی بنک‌هد، نامزد کرسی سنای ایالت مونتانا از حزب دموکرات برخلاف فشار نخبگان حزب از رقابت به نفع نامزد مستقل، ست بوندار کنار نرفت. دموکرات‌ها در این ایالت هیچ شانسی نداشتند؛ اما نامزد مستقل می‌توانست پیروز شود. 🔹حال آخرین میانگین نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد بوندار ۳۱٪ و بنک‌هد ۱۷٪ آرا را دارند. اگر بنک‌هد انصراف می‌داد، تقریباً تمام سبد رأِی او به بوندار منتقل می‌شد و آرای او را تا ۴۸٪ (در برخی نظرسنجی‌ها تا ۵۰٪) می‌رساند. این در حالی است که نامزد جمهوری‌خواه، اکنون تنها ۴۲٪ رأی دارد. در صورتی که نامزد دموکرات کنار می‌رفت، شانس نامزد مستقل برای پیروزی بسیار بالا می‌بود؛ اما اکنون می‌دانیم که جمهوری‌خواهان این ایالت را خواهند برد. @philadelphia_america

🔹آیا بعد از انتخابات هنوز فرصت توافق هست؟ بله. ترامپ همچنان از یک چیز هراس دارد و آن هم وقوع بحران اقتصادی در نتیجه انسداد طولانی‌مدت تنگه هرمز است. او همیشه هربرت هوور (رئیس‌جمهور آمریکا از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳) را به دلیل بحران مالی بزرگ دهه ۱۹۳۰ آمریکا مسخره می‌کرد. حال نمی‌خواهد میراث دو سال پایانی ریاست‌جمهوری خود یک بحران اقتصادی دیگر باشد. ایران می‌تواند این هراس را تبدیل به اهرم فشار خود برای توافق کند. 🔹ترامپ مایل است پایان دوران قدرتش با یک دستاورد سیاسی ماندگار (همچون خاتمه پرونده هسته‌ای و تنگه هرمز چه با توافق چه با زور) باشد؛ اما اگر چنین چیزی در دسترس نبود، همین که بحران اقتصادی ایجاد نشود شاید برایش آنچنان بد نباشد و پرونده باز جنگ را به رئیس‌جمهور بعدی منتقل کند. ایران نباید اجازه دهد ترامپ چنین اطمینان خاطری داشته باشد. @philadelphia_america

🔹آیا بعد از انتخابات هنوز فرصت توافق هست؟ بله. ترامپ همچنان از یک چیز هراس دارد و آن هم وقوع بحران اقتصادی در نتیجه انسداد طولانی‌مدت تنگه هرمز است. او همیشه هربرت هوور (رئیس‌جمهور آمریکا از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳) را به دلیل بحران مالی بزرگ دهه ۱۹۳۰ آمریکا مسخره می‌کرد. حال نمی‌خواهد میراث دو سال پایانی ریاست‌جمهوری خود یک بحران اقتصادی دیگر باشد. ترامپ مایل است پایان دوران قدرتش با یک دستاورد سیاسی ماندگار (همچون خاتمه پرونده هسته‌ای و تنگه هرمز چه با توافق چه با زور) باشد؛ اما اگر چنین چیزی در دسترس نبود، همین که بحران اقتصادی ایجاد نشود شاید برایش آنچنان بد نباشد و پرونده باز جنگ را به رئیس‌جمهور بعدی منتقل کند. @philadelphia_america

🔹آیا بعد از انتخابات هنوز فرصت هست؟ بله. ترامپ همچنان از یک چیز هراس دارد و آن هم وقوع بحران اقتصادی در نتیجه انسداد طولانی‌مدت تنگه هرمز است. ترامپ همیشه هربرت هوور (رئیس‌جمهور آمریکا از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳) را به دلیل بحران مالی بزرگ دهه ۱۹۳۰ آمریکا مسخره می‌کرد. حال او نمی‌خواهد میراث دو سال پایانی ریاست‌جمهوری خود یک بحران اقتصادی دیگر باشد.

💢ایران فرصت سپتامبر برای توافق را از دست داد، نه لزوما بخاطر عدم افزایش تنش. بحث تنش و انسداد مسیر جنوبی فرع است. اگر ایران همان موقع هم مسیر جنوبی را می‌بست، باز هم به توافق نمی‌رسید؛ زیرا خواسته‌هایش به قدری بالا بود که ترامپ به هیچ وجه آن را نمی‌پذیرفت. افزایش تنش پیش‌نیاز توافق است، اما پیش‌نیاز دیگر انعطاف‌پذیری ایران در مطالبات و ایجاد راه خروج برای ترامپ است. 🔹کسانی که منازعه ایران با آمریکا بر سر تنگه هرمز را نظمی می‌بیند (اینکه ایران باید نظم مطلوب خود را در تنگه ایجاد کند) نمی‌توانند بگویند با صرف افزایش تنش آمریکا نظم ایران را می‌پذیرفت. اگر بحث نظمی و صفرویکی است، آمریکا هزینه‌های بالایی برای نظم خود خواهد داد و هزینه‌های سنگینی نیز بر ایران تحمیل خواهد کرد. بحث‌های نظمی در مورد تنگه هرمز با این تحلیل که افزایش تنش ترامپ را وادار به عقب‌نشینی می‌کند همخوان نیست. @philadelphia_america

💢بخش دیگری از کتاب لابی اسرائیل، نوشته الی کلیفتون و ایان لوستیک: 🔹تا پیش از سخنرانی آبراهام لینکلن در گتسبورگ ، هیچ پیام رئیس‌جمهوری آمریکا به مردم، بیش از «خطابه خداحافظی جورج واشنگتن» در سال ۱۷۹۶، یعنی توصیه‌های او به ملت پس از پایان آخرین دوره ریاست‌جمهوری‌اش، مورد احترام و علاقه عمومی قرار نگرفته بود. 🔹مهم‌ترین مضمون این خطابه، یازده پاراگراف از مجموع پنجاه پاراگراف آن را به خود اختصاص داده بود. واشنگتن درباره خطراتی هشدار داد که از «دلبستگی‌های شدید» شهروندان آمریکایی، چه مثبت و چه منفی، نسبت به کشورهای خارجی ناشی می‌شد. 🔹واشنگتن باور نداشت سازوکار ایجاد توازن میان جناح‌ها بتواند از روابط خارجی کشور در برابر گروهی از شهروندان آمریکایی محافظت کند که به‌شدت بسیج شده و خود را وقف منافع یا شکست یک کشور دیگر کرده‌اند. از آنجا که تعداد کمی از جناح‌ها به‌طور شدید و دائمی به سیاست‌های مربوط به کشورهای خاص متعهد می‌شدند، اگر چنین جناحی شکل می‌گرفت، نیروی مخالفی برای ایجاد توازن در برابر نفوذ آن بر سیاست‌گذاری وجود نداشت. بنابراین، برای تک‌تک شهروندان ضروری بود که از وابسته کردن خود به یک دولت خارجی، هم‌هویت شدن با آن یا، برعکس، برخورداری از خصومتی دائمی نسبت به آن خودداری کنند. 🔹بخش‌های مهمی از این خطابه هم «نفرت‌های دیرینه نسبت به برخی ملت‌ها و دلبستگی‌های شدید به برخی دیگر» را محکوم می‌کند. از نظر واشنگتن، ایالات متحده باید نسبت به برقراری روابط خوب با همه کشورها گشوده باشد؛ اما برای جلوگیری از درگیری‌های غیرضروری و گرفتارشدن در تعهدات نامناسب، شهروندان آن باید از «خصومت» یا «محبت» عمیق و ریشه‌دار نسبت به کشورهای خارجی پرهیز کنند:

همدلی با یک ملتِ محبوب، با ایجاد این توهم که میان دو کشور منافعی مشترک وجود دارد - حتی در مواردی که در واقع چنین منفعت مشترکی در میان نیست - و با انتقال دشمنی‌های یکی به دیگری، کشور نخست را به مشارکت در نزاع‌ها و جنگ‌های کشور دوم می‌کشاند.

افزون بر این، چنین وضعی به شهروندان جاه‌طلب، فاسد یا فریب‌خورده‌ای که خود را وقف آن ملت محبوب کرده‌اند، امکان می‌دهد به منافع کشور خود بی‌آنکه با نکوهش عمومی روبه‌رو شوند - و گاه حتی با کسب محبوبیت - خیانت کنند یا آن را فدای منافع آن کشور سازند؛ در حالی که اطاعت‌های پست یا نابخردانه‌ای را که از جاه‌طلبی، فساد یا شیفتگی ناشی می‌شود، با ظاهری از احساس فضیلت‌مندانه وظیفه‌شناسی، احترام شایسته به افکار عمومی یا تعهدی ستودنی به خیر عمومی می‌آرایند.

🔹سیاست آمریکا در قبال اسرائیل، هم تأییدی قانع‌کننده بر تحلیل واشنگتن ارائه می‌دهد و هم در تناقضی آشکار و افراطی با توصیه اوست. چه از نظر میزان سرانه یا مطلق کمک‌های اقتصادی و نظامی و چه از نظر استمرار و بی‌قیدوشرط بودن حمایتی که آمریکا در مجامع بین‌المللی از اسرائیل به عمل می‌آورد، رابطه آمریکا و اسرائیل به‌طور گسترده به‌عنوان رابطه‌ای بی‌سابقه در تاریخ سیاست بین‌الملل شناخته می‌شود. در واقع، «خاص‌بودن» این «رابطه ویژه» میان ایالات متحده و اسرائیل صرفاً به این معنا نیست که از دیگر روابط ویژه آمریکا با سایر کشورها خاص‌تر است، بلکه به این معناست که این رابطه «غیرمعمول‌ترین پیوند دوجانبه در روابط میان دولت‌ها» است. @philadelphia_america

💢بخشی کتاب لابی اسرائیل نوشته الی کلیفتون و ایان لوستیک: 🔹جورج واشنگتن در خطابه خداحافظی خود:

"همدلی با یک ملتِ محبوب، با ایجاد این توهم که میان دو کشور منافعی مشترک وجود دارد - حتی در مواردی که در واقع چنین منفعت مشترکی در میان نیست - و با انتقال دشمنی‌های یکی به دیگری، کشور نخست را به مشارکت در نزاع‌ها و جنگ‌های کشور دوم می‌کشاند.

افزون بر این، چنین وضعی به شهروندان جاه‌طلب، فاسد یا فریب‌خورده‌ای که خود را وقف آن ملت محبوب کرده‌اند، امکان می‌دهد به منافع کشور خود بی‌آنکه با نکوهش عمومی روبه‌رو شوند - و گاه حتی با کسب محبوبیت - خیانت کنند یا آن را فدای منافع آن کشور سازند؛ در حالی که اطاعت‌های پست یا نابخردانه‌ای را که از جاه‌طلبی، فساد یا شیفتگی ناشی می‌شود، با ظاهری از احساس فضیلت‌مندانه وظیفه‌شناسی، احترام شایسته به افکار عمومی یا تعهدی ستودنی به خیر عمومی می‌آرایند."

@philadelphia_america

💢آمریکایی‌ها نسبت به سرمایه‌داری بدبین‌تر شده‌اند. 🔹مطابق پیشمایش گالوپ، نگاه مردم آمریکا به سوسیالیسم از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۶ مثبت‌تر شده است. در سال ۲۰۱۰، حدود ۳۶ درصد مردم نگاه مثبت و ۵۸ درصد نگاه منفی به سوسیالیسم داشتند، اما در سال ۲۰۲۶ نگاه مثبت به ۴۳ درصد افزایش و نگاه منفی به ۵۳ درصد کاهش یافته است. 🔹در مقابل، محبوبیت سرمایه‌داری در آمریکا کاهش یافته است. در سال ۲۰۱۰، حدود ۶۱ درصد مردم نگاه مثبت و ۳۳ درصد نگاه منفی به سرمایه‌داری داشتند، اما در سال ۲۰۲۶ نگاه مثبت به ۵۵ درصد کاهش و نگاه منفی به ۴۳ درصد افزایش یافته است. هرچند سرمایه‌داری هنوز محبوب‌تر است. @philadelphia_america