“پناه”

ته قصه ما اینجا نیست؛جلو‌ جلو غصه نخور.

بعضی شبا فقط دلت می‌خواد ساکت باشی؛ نه حرفی، نه توضیحی، نه دلیله خاصی. یه فنجون چایی یه موزیک آروم و خیال اینکه فردا شاید همه‌چیز بهتر بشه… همین کافیه.

ما اینچنین خانواده فیلم هندیی هستیم🤦🏻‍♀️😭😂

میگه یجوری رنگ کردم که تا عمرتم اینجوری ندیدی😂😭

چون مامانش گفته نقاشیشو خوب رنگ نکرده،دوباره کشیده:

تا صبح میتونه دلم برای این بچه غش و ضعف بره💘 چهرش از صداشتم کیوت تره😭🥺 (از بچه های کلاسن)

زندگی همیشه خوب نیست، ولی گذر می‌کنه. یه روز می‌خندی به همین روزایی که فکر می‌کردی تمومِ قلبت شکست.

و باز ناراحتیم از اینه که من میمونم و یک بی اعتمادی دوباره به اکثریت و خلاص.

و وقتی در برابر اعتمادی که به آدما میدم بی معرفتی میبینم قلبم حاضر به هضم داستان نیست که شاید همه چیز در ظاهر عادی باشه ولی تو ذهنم یه جنگی به پا میشه که کنترل آلت دیلیت و تمام.

برعکس یکی دوسال گذشته خیلی آدم بجوشی نیستم و خیلی باید دلم و ببری که بجوشم حالا در هر قالبی( خانواده،دوست،رفیق،پارتنر)

اینکه تو ذهنم تصور میکنم آدما مثل خودمن بعد سوپرایزم میکنن،از خودم ناراحت میشم،اینکه مغزو قلب وامونده واقعیت و نمیپذیره ناراحتم میکنه،چون دایره ارتباطیم محدوده سخت اعتماد میکنم و سنجیده آدم وارد نقطه امن زندگیم میکنم.