Doug Rattmann

فیلم‌های معروف زیادی هستند که ندیدم. قبلا یه تئوری خونده بودم از این فیلم درباره نمادگرایی آب و دود به مثابه حقیقت و توهم و اینا، دیدم جور درمیاد برا همین اونقدرا گوزپیچ نگشتم. بیشتر دوستانی که ازشون پرسیدم نظرشون این بود که نمیتونن با قطعیت بگن کدوم پایان درسته، بعد من پرسبدم خب مگه قبول کردن هر دو پایان کار سختیه؟ به هرحال سازنده چنین قصدی داشته ماهم میگیم چشم. زمانی شما مغزت سرویس میشه که اصرار داشته باشی فقط یک روایت رو بپذیری. اگر این سبک را دیدید و دوست دارید، فیلم‌های مریض Burning و Mulholland Drive و Donnie Darko و Irréversible رو از دست ندید.

هنوز قسمت آخر فصل چهار نیومده و نمیدانم بعدا فصل پنجی میسازن یا نه. نظرم این است بزارید تموم بشه بعد ببینید. قطعا ارزش دیدن رو داره. اگه از The Boys خوشتون اومده باشه از اینم خوشتون میاد. تنها نقطه قوتی که میشه روش مانور داد، خلاقیت سازندگانش در ایده پردازی داستان و شخصیت‌هاست. اوایل فکر میکنید یک متوسطه که صرفا جالبه ولی قطعا در ادامه نمره کمتر از ۸/۱۰ از شما نخواهد گرفت. ویرایش: هم اکنون قسمت آخر را دیدم. آقا عجب چیزی. واقعا عجب چیزی. بنازم. تا فصل بعد خماری باید بکشیم. آقا عجب چیزی.

سریال خیلی خودشو جدی نمیگیره چون هدفش ساخت یک شاهکار نیست. به یک متوسط جالب راضیه، و بابت همین هم دل آدم رو به‌دست میاره. ایده حروم نمیکنه، یه ایده قشنگ رو به نمایش میزاره، کمی درگیرت میکنه و کمی هم به فکر فرو میبرتت. بیشتر برای زمانی خوبه که میخوای چیل کنی یه سریال ببینی و اونقدرا گوزپیچ نشی. در مجموع معرکه‌ست. یکی دوتا مچ‌کات داشت که ایستاده به افتخار تدوینگر و کارگردانش باید دست زد. قاب‌بندی‌های خلاقانه و چشم‌نواز و متفاوتی داره. قسمت آخر فصل یک نشون داد کم کم میتونه این در حد متوسط قدم برداره برای یک سریال که بشه بهش گفت «شاهکار». حالا باید برا فصل بعد صبر کنیم ببینیم از عهدش برمیاد یا طمع کرده. درکل اگه وقت خالی دارید، پیشنهاد میشه.

فهمش اونقدرها هم سخت نیست اگه نصفه ولش نکنی، ولی داستانش اونقدرا هم جالب نیست که بشینی سه فصل ببینی تا بفهمی چی شده. بیش از حد هایپ و بزرگنمایی شده درباره پیچیدگیش، چون تنها نکته جالب سریال و بزرگترین ضعفش همینه. سریال بی‌روحه، و بهترین چیزی که دربارش وجود داره قاب بندی به شدت زیباست. صدها بار اونی که تو جلوه‌های ویژه سریال کار کرده رو فحش خارمادر دادم و امیدوارم حقوقش از گلوش نره پایین. افتضاح. کل سریال رو میشه در این خلاصه کرد که یه عده نِرد به قصد نشان دادن مفاهیم پیچیده اومدن فیلمنامه نوشتن. ارتباط با کرکترها و معرفی و شخصیت پردازی‌ها قابل قبول نیست. کل داستان از قسمت اول تا سکانس آخر فقط برای فرامتن داستانه، و هیچ متن و زیرمتنی نداره که با اونا سرگرمت کنه تا برسی به نکته نهایی. ۸ قسمت باید حوصلت سر بره تا دو قسمت لذت ببری از پیچش‌های داستانی. در پلات توئیست‌ها خلاقیتی نیست و یه تکنیک دائم تکرار میشه و از نیمه سریال به بعد تقریبا همه پلات توئیست‌ها قابل پیشبینیه. نکات دیگری هم هست که حوصله نداره کسی. در پایان بگم قسمت آخر اگه دو سه تا سکانس رو حذف میکرد، میتونست کل سریال رو به عنوان شاهکار در ذهن ما ثبت کنه، ولی باز یادآوری کرد که هم نویسنده نویسنده نیست، هم اونی که پشت CGI نشسته پول یا بش ندادن یا کم دادن. شات آخر سریالم اومد مفهومیش کنه، رید. واقعا مایه تاسفه چطور چنین ایده جذابی حیف شد. کل پوینت سریال در داستان دایره‌وار و نشون دادن شکسته شدن زنجیره علت و معلوله. اگه ازینا دوست داری بشین ببین. بنده یه پردستنیشن از نولان دیدم لذتمو بردم کافی بود. این سریال رو برای اولین بار در عمرم با سرعت x4 دیدمش. خلاصه که خالی از روح. پیشنهاد نمیشه.

فصل دو سنگ تموم گذاشت. خیلی مهارت میخواد داستانی رو برای عموم جذاب کنی که حتی مخاطب بازیت نباشن و آشنایی هم نداشته باشند ولی براشون روند داستان هر مخاطب و آیتم منطقی باشه. به عبارتی، آرکین انقدر دستش پر هست که برخلاف دیگران داستان رو فدای گیم‌پلی نکنه، یا برعکس. بالاتر از توقعم بود و لذت بردم این دو فصل را. اکشن، داستان، مبارزات و نکات فکری/اخلاقی که انتظارشو نداشتیم. تا اینجا میشه گفت بهترین انیمیشنیه که تو این سبک بشریت ساخته‌.

Arcane Dark Pluribus Invincible Shutter Island Fight Club Divergent 1&2&3 Shameless [S01E02] Inside Job [S02E01] The boys lalaland Bugonia Poor Things Bohemian Rhapsody Pulp Fiction The Queen's Gambit One-Punch Man Kill Bill 1 One Battle After Another 11.22.63 Nobody 1&2 Pawn Sacrifice Isle of Dogs Frankenstein Her (???) 10/10 The Equalizer Hazbin Hotel Last Christmas Solo Leveling True Detective Blade Runner Green Book