⸂رزکوچولو ⸃

ممنون از دوستانی که در این چالش شرکت کردن؛ اگه کسی رو فراموش کردم داخل ناشناس بگه چک می‌کنم🕊️.

دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود تا کجا باز دلِ من به چه حالی خوش بود رسم عاشق‌کُشی و شیوهٔ شهرآشوبی جامه‌ای بود که بر قامتِ او دوخته بود جانِ عُشّاق سپندِ رخِ خود می‌دانست و آتشِ چهره بدین کار برافروخته بود

حافظ

صدایت روی بوی بهار نارنج می‌لغزد؛ از جنس همان می‌شود. صدایت در بهار، بهار است و در زمستان هم بهار است.

شهریار مندنی‌پور

پاک و صافی شو و از چاه طبیعت به در آی که صفایی ندهد آب تراب‌آلوده آشنایانِ رهِ عشق در این بحر عمیق غرقه گشتند و نگشتند به آب آلوده

حافظ

پرتو نور روی تو هر نفسی به هر کسی می‌ رسد و نمی‌ رسد نوبت اتصال من نور ستارگان ستد روی چو آفتاب تو دست نمای خلق شد قامت چون هلال من

سعدی

عطر بهار نارنج پیچیده در حیاط خانه آه از فاصله، این فاصلهٔ تلخ‌ترین اتفاق. در یاد فصل‌های بودن من می‌ماند هرگاه، هر برحه مرا به کوچه‌باغ دلتنگی تو می‌خواند.

نیما منصوریان

در میان عاشقان عاقل مبا خاصه اندر عشق این لعلین قبا دور بادا عاقلان از عاشقان دور بادا بوی گلخن از صبا گر درآید عاقلی گو راه نیست ور درآید عاشقی صد مرحبا مجلس ایثار و عقل سخت‌گیر صرفه اندر عاشقی باشد وبا

مولانا

زندگی رسم خوشایندی است. زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ، پرشی دارد اندازه عشق. زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت، از یاد من و تو برود. زندگی شستن یک بشقاب است.

سهراب سپهری

چون قهوه به دست گیرد آن حُبِّ نبات از عکسِ رُخش قهوه شود آبِ حیات عکسِ رُخِ او به قهوه دیدم، گفتم خورشید برون آمده است از ظلمات

شاطرعباس صبوحی

عجیب این دردِ عشق و عاشقی مانند افیون است که هر جا لذتی باشد، درونِ درد مدفون است چو مغرورانِ بی‌منطق، نگو از عشق بیزارم که ناگه می‌زند بر دل، شگردِ او شبیخون است

سیدتقی سیدی

دوستان لطفاً روی فورواردهاتون کلمه رو بنویسین؛ چون متاسفانه بعضی‌ ها کلمه ای ننوشتن.

این پیامو فور بزنین، یه کلمه که شما رو توصیف می‌کنه بگین؛ منم یه بیت شعر با اون کلمه براتون می‌گم📜.

دیوان شمس مولانا میخوام..

شمس: دوباره از تو می‌پرسم، تو کیستی؟ مولانا: من هیچ نیستم! شمس: خوش اشتهایی می‌کنی شمس، هیچ بودن خود چیزهایِ زیادیست. مولانا: پس من هیچ نیستم در این جهانِ هستی.

و پایان.