⸂رزکوچولو ⸃

هیچ تاجی آن‌قدر ارزشمند نیست که برای به‌دست‌آوردنش، آرامش روح را قربانی کنی!

بعد از خوندن تاجر ونیزی و ژانر متفاوتش انتخاب مکبث یکم ریسک بود ولی خب باز هم منو تونست به متن و داستان علاقه مند کنه. جوری که آدمی و حوائجش و به تصویر می کشه و اینکه سیری ناپذیر بودنش اون رو به دردسر میندازه. به جای فکر اون رو به عجله سوق میده و شاید انتخاب هاش اون رو به جهنمی که با دست خودش ساخته دعوت می کنه، همه و همه برام جای تفکر داشت!

گاهی بزرگ‌ترین دشمن انسان، کسی نیست که در برابرش ایستاده؛ بلکه طمعی است که درون خودش ریشه دوانده. «مکبث» اثر ویلیام شکسپیر، داستان جاه‌طلبی، قدرت، وسوسه، خیانت و عذاب وجدان هست. مکبث، سردار شجاع اسکاتلندی، بعد از شنیدن پیشگویی سه جادوگر درباره پادشاه‌شدنش، درگیر رؤیای رسیدن به قدرت میشه، همسرش هم مکبث و به تحقق این رؤیا ترغیب می‌کنه و مکبث قدم تو مسیری میذاره که بازگشت ازش به هیچ وجه آسون نیست. اما رسیدن به قدرت، آخر ماجرا نیست؛ چراکه بعد از اون، ترس، بدگمانی و عذاب وجدان کم کم زندگیش و در بر می‌گیره! به نظرم شکسپیر تو این نمایشنامه به پرسش‌هایی عمیق و فلسفی درباره ماهیت انسان می‌پردازه مثلا؛ آیا سرنوشته که انسان رو به سوی تباهی می‌کشونه یا انتخاب‌هایی که خودش انجام میده؟ آیا قدرت ارزش بهایی رو داره که برای به‌دست‌آوردنش می‌پردازیم؟

-روایتی ماندگار از سقوط انسانی است که در جست‌وجوی قدرت، آرامش و انسانیت خویش را از دست می‌دهد؛ داستانی که یادآوری می‌کند گاهی سنگین‌ترین مجازات، نه حکمی از سوی دیگران، بلکه عذاب وجدانی است که انسان در درون خود حمل می‌کند.

این اثر هم مثل تاجر ونیزی از آثار مشهور شکسپیره

-نمایشنامه مکبث،ویلیام شکسپیر

خیلی قشنگ بود

such a wow..

الان میخونمش دوسش داشتم بهتون معرفی میکنم مثل تاجر ونیزی بهتون

ولی دوست دارم بخونمش

کوتاهه

میخوام یک نمایشنامه جدید بخونم

بگذریم

به همون چهارچوب خانواده خودت تکیه کنی خوب یا بدش مهم نیست چون بهتره از هر نزدیکی ای با دیگری. مهم اینه آدمای اضافی از محدوده ات رد نمیشن که لازم باشه اونام تحمل کنی.

هی میخوای بگی این یکی شاید مثل قبلیا نباشه نمیشه گناه دیگری واسه این نوشت ولی شکر خدا همه لنگه هم یکم فقط تو بد و بدتر بودن نوسان دارن.

شکر خدا من هیچوقت هیچکس واقعی کنارم نبوده و قشنگ همه همیشه مثل حساب بانکی مدت دار بودن دستشونم درد نکنه جواب اعتماد و احترام و مهربونی و جوری میدن که آدم تا سرش به سنگ لحد بخوره هم یادش نمیره کیا چیکار کردن و چجوری بودن.

سرتونو از برف دربیارین یکم با چشم باز طرفتونو ببینین.