hollow

آرزویت کردم به آسمان نگریستم و آرزویت کردم قاصدکی را دیدم و صدایت کردم حتی تو را با دقیقه هایم آشنا کردم به امید داشتنت شمع ها را خفته کردم به ستارگان آسمانم معرفی ات کردم با دلم محرمت کردم با یادت زندگی کردم زندگانی ام را با فکر تو گذرا کردم‌.

بعضی روزهای عادی از روزهای عادی دیگه بهتر‌ن.

نقاشی‌های زیبای تو به تصویر کشیدن نگرانی و اضطراب و همچنین نگاه شوخ‌طبع و بامزه‌ای که نسبت به سختی‌های زندگی داشتی. تک تک صفحه‌های تو اتفاقِ دیروز و امروزِ زندگی منه و فردا انتظارم رو می‌کشه اینکه چطور نگرانی رو با خود حمل می‌کنیم و با او می‌جنگیم اینکه چگونه سعی می‌کنیم جلوی افکارمان رو بگیریم و اینکه چگونه خواهان دیدار دوباره با امید زندگی‌مان هستیم و همه اینها رو به زیبایی به تصویر کشیدی در لحظه به لحظه ای که با تو گذروندم روحم همانند صفحه هایت رنگارنگ شد.

این اواخر، شروع کردم به خوندن کتابی با نام «ارتقا» نوشته‌ی بلیک کراوچ. ارتقا هدیه‌ی تولدم از طرف یک دوست بود. ارتقا از اون دسته کتاب‌هایی‌‌ست که حس کامل بودن رو به آدمها منتقل می‌کنه؛ چه از نظر فضاسازی، شخصیت‌پردازی، موضوع غالب بر داستان و چه در جزئی‌ترین زاویه‌های دید. از اون دسته کتاب‌هایی‌ست که برای افراد علاقه‌مند به ژنتیک جذابیتی دوچندان داره. در دل داستان نکاتی را بیان می‌کنه که آموزنده‌ان اما هم‌زمان فضای داستانی و معمایی خودش رو حفظ می‌کنه. چاشنی عشق، دیالوگ‌های تأثیرگذار... همه‌ی این‌ها کنار هم باعث شد که این کتاب، برای من تجربه‌ای خوب و متفاوت باشه. نزدیک به نیم‌ساعت از تمام شدن کتاب گذشته، و با اینکه من هیچ همذات‌پنداری خاصی با شخصیت‌های کتاب نداشتم اما عمیقاً احساس می‌کنم تأثیری ماندگار روی من گذاشت. مطمئنم که سال‌ها بعد، وقتی نگاهم به اون در قفسه‌ی کتابخانه می‌افته،به سراغ هایلایت‌هایی که داره می‌رم و دوباره وسوسه‌ی خوندنش در من زنده می‌شه. با این کتاب، هیجان رو تجربه کردم، قدم در دنیای اسرارآمیز ژنتیک گذاشتم، معماها رو پیش از اینکه پاسخی پیدا کنن، در ذهنم بالا و پایین کردم، با صفحات پایانی‌‌ش بغض کردم، و در نهایت می‌تونم بگم: بار دیگر، زندگی تازه‌ای را در میان صفحه‌های کتابی دیگر تجربه کردم.

ما داریم غرق میشیم لوگان؛ برای بیرون رفتن از آب دیگه خیلی دیر شده. نه اینکه تلاشی نکرده باشیم، قایق نجاتی وجود نداره.

- ارتقا | بلیک کراوچ