بـئاتریس پِـرز؛

من که میگم شنید، خیلی بهش نزدیک بودیم چون

جهان به مجلس مستانِ بی خرد ماند که در شکنجه بوَد هر کسی که هشیار است

صائب تبریزی

تفنگ برادرم | رِی لوریگا

بعضی کتاب‌ها رو نمی‌خونی که بفهمی چه اتفاقی افتاده؛ می‌خونیشون که بفهمی آدم‌ها چطور به جایی می‌رسن که دیگر راه برگشتی براشون نمی‌مونه. «تفنگ برادرم» یه داستان کوتاه و تلخه، با بوی اتاق‌های تاریک، تابستون‌های خفه و جوانیِ بی‌هدف. روایت پسری که برادرش مرتکب قتل شده و حالا خودش مونده و یک تفنگ، یک راز، و جهانی که انگار آرام‌آرام از زیر پاهاش کشیده می‌شه. لوریگا خیلی شیک و بی‌سروصدا درباره خشونت، تنهایی و پوچیِ جوانی حرف می‌زنه؛ انگار داری نامه‌ای قدیمی رو از کشوی یک میز چوبی بیرون می‌کشی و می‌فهمی چیزی درونش هست که بهتر بود هیچ‌وقت نمی‌خوندی. کتاب کوچیکیه، ولی بعد از بستنِ جلدش، یه مدت توی سرت راه می‌ره.

داستان جالبی داشت

خیال‌ِ من قاتلِ من است.

روزی سه بار به قبرستان بگذر؛ تا سرانجام آدمی بینی!

- بهرام بیضایی

عصرهای آخرِ تابستان، همیشه یک چیزی رو با خودشون می‌برن؛

ای دل این صبر از کجا آموختی؟

- وحشی بافقی

Sınav bitti, teyzem de beni mutluluktan abur cubura boğdu. 😭🤍 Sanırım bu, “artık ne istersen yiyebilirsin” ödülüydü. 🥹🍟🍫

چقدر فکر میکردم کنکور یه چیز خاصیه و نبود. آزادیم مبارک-

هیچی به اندازه کنکور نمی‌تونست بهم ثابت کنه چقدر تنهام.

😭😭

اسکورپیو ، اگه کسی بهت نگفته من میگم. به اندازه کافی هم خوب بودی هم تلاش کردی عزیزم.

دارم خودمو به جمعه می‌کشونم