شازده‌کوچولو

📚🤍

قهوه رو بزنیم، موزیک پلی کنیم و بریم چک‌لیست بنویسیم که خونه رو سر‌و‌سامون بدیم.｡˚

بیاید امیدوار باشیم.🌱

آقا ما دوش گرفتیم، گریه‌هامونو کردیم الان میخوایم بریم Summer plan بنویسیم. (بخدا اگه خودمم بدونم چمه!)

تقريباً میشه گفت امتحانات تموم شدن.^^ البته امتحان عملي پاتولوژی و تربيت بدني مونده که هنوز تاریخشون مشخص نیست! ضمن اینکه کارآموزی‌هاي این ترم هم هنوز مونده! خلاصه که این ترم انگاري قرار نیست تموم بشه!(😒🦶🏼) امّا بهرحال میشه یه نفس راحت کشید. واقعاً فقط خودم میدونم با چه مشقّتی امتحانات این ترم رو گذروندم!

می‌دونید چرا هرکسی فکر میکنه داره حرف درست رو میزنه و کار درست رو انجام میده؟ بخاطر دسترسي ساده به جامعه هدف! فضاي مجازي این بستر رو فراهم کرده که هرکس دنبال کننده‌هاي همسو با عقاید خودش رو پیدا می‌کنه و وقتي حرفي میزنه یا کاري می‌کنه؛ لایک می‌گیره و ناخودآگاه این رو تعمیم میده به کل جامعه و تصور می‌کنه اکثریت باهاش موافقن.

واقعاً دیگه امتحان بس.🦶🏼

ما اجتماع چکش خورده‌ی چوب‌ها، همه اشکال دیگر جنگلیم. رنج‌ها ما را تغییر دادند.

🧡

با من آماده بشید بریم سر جلسه امتحاني که شصتاد‌بار تعویق خورد امّا بااین‌حال کمترین آمادگي ممکن رو دارم.

براي زندگي کردن در این گوشه‌ی دنیا، آدم باید از فولاد باشد تا دوام بیاورد.

Dish therapy. 🫧

🌽🧀🌶

و نمی‌فهمم اون کسی که همین دو سه ماه پیش داشت خوشحالی می‌کرد از بمباران تهران، الان داره می‌گه جنوب ایران. منطقی نیست برای من. برای شما منطقیه؟!

روزم را با خواندن مصاحبه‌ی ترامپ آغاز می‌کنم. بعد می‌رسم به پیام‌های مردم از جزئیات انفجارها؛ بندرعباس ۱۲:۳۳، کیش ۱۲:۳۸، شهرستان جم ۱۲:۴۰، کنارک ۱۲:۵۸، کیش ۱:۰۲، چابهار ۱:۳۰، امیدیه‌ی خوزستان ۲:۰۹، سراوان ۲:۳۰، بوشهر ۳:۰۶، بندر ماهشهر ۳:۲۳، بوشهر: ۳:۳۰، باز بوشهر ۵:۱۲، چابهار ۵:۳۹ و هم‌چنان بوشهر ۶:۱۴. روزهای ناآرام تهران هم عادت‌م شده‌بود تک‌تک انفجارها را در سررسیدم ثبت کنم. حالا که مقطع نخوابیده‌ام، نیمه‌های شب با قلبی که در سینه بکوبد بیدار نشده‌ام احساس شرم می‌کنم. بالاتر از آن برای زندگی‌کردن شرم دارم وقتی جنوب چیزی را از سر می‌گذراند که تا همین چند وقت پیش بر همه‌مان می‌گذشت، نمی‌توانم آسوده‌خاطر کتاب ادبیات ژاپن بعدی‌ام را ورق بزنم و این‌جا برای قلم ایشی‌گورو به‌به‌ و چه‌چه کنم. این بمباران‌ها شاید هنوز به تهران نرسیده‌باشند، اما زندگی‌مان را دقیق نشانه گرفته‌اند. اگر سایه‌ی جنگ یک هیولای بزرگ سیاه باشد؛ دهان‌ش جنوب را می‌بلعد، دست‌ها و پاهای درازش با پنجه‌های تیز هم به باقی جاها سیلی می‌زند و لگد می‌پراند. نمی‌دانم این متن را چه‌طور تمام کنم؛ بگویم امیدوارم این‌روزها تمام شود؟ بر باعث و بانیان‌ش لعنت بفرستم و نقطه بگذارم؟ نمی‌دانم. فقط می‌دانم دلم برای جنوب خون است و نگران‌م. همین.

دعا می‌کنم روزهای روشن، زودتر از راه برسند. 🕊

امتحان امروز هم تموم شد ولي واقعاً از اساتیدی که بُعد علمي مطلب رو رها می‌کنند و از مسخره‌ترین و بی‌محتواترین مباحث براي مچ‌گيري و قدرت‌نمایی و اثبات عقده، سؤال طرح می‌کنند متنفرم. درس امروز با دو استاد ارائه می‌شد و نصف سوالات مربوط به یه استاد و باقي سؤالات مربوط به استاد ديگري بود. و دقیقاً سؤالات اون استادي که در طول ترم بدتر تدريس کرده بود و صرفاً از خودش تعریف می‌کرد و سعي می‌کرد دانشجو رو تخریب کنه و بگه من می‌دونم و شما نمی‌دونید، عجیب و غریب بود و غیر قابل پاسخگويي! و ای کاش یه نکته علمي داشت! و فقط نظر من این نیست. نظر همه بچه‌ها همین بود. واقعاً متأسفم.

‏۲۰ دقیقه‌ای که بین دو تا پارت درس خوندن چرت می‌زنی، بهترین ۲ ساعت دنیاست. اون ۴ ساعت رو از خودت دریغ نکن.

غروب^^