a piece of your cake.
Open in Telegram
🫖@herladyofcameliasBot /t.me/HidenChat_Bot?start=6375112375 'nothing just tea addiction [مرا به خانه‌ام ببر اگرچه خانه، خانه نیست]
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
226
Subscribers
-124 hours
-27 days
-330 days
Posts Archive
#1
Artist: #PeppinoGagliardi
Released: 1971
Genre: #ItalianPop #MelodicPop
320 | MP3
"زندگی سراسر رنج و اندوه است؛ منشأ تمام این آلام و رنج‌ها امیال و تمنّاهاست و برای از بین بردن این رنج باید از آرزوها و خواست‌ها گذشت"
Repost from شُرود
دانی که چرا طفل به هنگامِ تَوَلّد با ضَجّه و بی تابی و فریاد و فَغان است با آن که برون آمده از مَحبَسِ زه دان و امروز در این عرضۀ آزادِ جهان است با آن که در آن جا همه خون بوده خوراکش وین جا شِکَرَش در لب و شیرَش به دهان است زان است که در لوحِ اَزَل دیده که عالم بر عالمیان جایِ چه ذُل و چه هَوان است داند که در این نَشئه چه‌ها بر سرش آید بیچاره از آن لحظۀ اوّل نِگران است
من هربار که خواستم گذر کنم از این مسیر
وجودم را در آیینه تنهاتر از مادر یافتم.
Repost from Annamorphin
«مالیخولیا: آن هنگام که نمی‌توان نامی برای اندوه گذاشت.»
_ژوزف ژوبر
«اندوه، ۱۹۰۰»
از هنری مارتین
«sorrow, 1900»
By Henri Martin
Repost from ·Alaska, Alaska·
«وقتی دندونت درد می‌کنه، زبونت هی می‌ره سراغش. همیشه از زخم خبر داری.»
خیلی وقت‌ها به این فکر می‌افتم که چرا سراغ زخم‌هامون می‌ریم؛ انگار می‌خوایم مطمئن بشیم هنوز درد می‌کنن یا نه. شاید غم هم همین‌طوری کار می‌کنه، یا دل‌شکستگی. موضوع این نیست که دلمون بخواد زخم رو دوباره باز کنیم، نه، فقط گاهی حس می‌کنم یه گوشه از وجودمون هنوز می‌خواد همون‌جا دیده بشه، هنوز امید داره یه روز کسی همون جایی بغلمون کنه که اولین بار زخمی شدیم.
