أدَبِسْتان

💠 «یکی از خاندان نوبخت روایت کرد که روزی ابراهیم بن سیّار نظّام بیامد و نشانِ سرای #ابونواس از ما بازجُست. بدو گفتیم: در آن بالاخانه (غُرفه) می‌نشیند؛ و اشاره کردیم به حجره‌ای که در آن اقامت داشت، و او را غلامی سیاه‌پوست و خری سیاه بود. ▫️نظّام از وی اجازتی خواست و گفت: آن سروده‌ات را بر من بازخوان که گفتی:

زِ من بنهادی آن اندک‌نشانی که از هر اندکی اندک‌تر آمد چنان جزئی که نپذیرد تجزّی به گفتن از دمِ «لا» کمتر آمد! «[از جور خویش] از من اندکی برجای نهادی، که از هر اندکی، اندک‌تر است؛ آن‌چنان ناچیز که گویی بخش‌پذیر نیست، و در واژه، از لفظِ «لا» (نه) نیز کوتاه‌تر است.»

▫️ پس ابونواس شعر را برایش خواند. نظّام بدو گفت: تو در این معنی، سخن‌ورترینِ مردمان هستی! ما روزگاری است که اندر مسئلهٔ «جزء لایتجزّأ» غوطه می‌زنیم و دادِ سخن می‌دهیم، لیکن آنچه از گفتار بر ما حاصل شد، هرگز به آنچه تو در یک بیت فراهم آورده‌ای نرسید.» #طبیعیات #ادبیات 🍃 @Adab_estaan