قهوه تلخ

خیلیا میگن از آدمای nerd خوششون میاد. تا اینکه واقعا یدونه از نزدیک میبینن.

و لازم نبود به چای بگی حالت بده تا کمکت کنه!

واقعا جا دادن احساسات و عواطف توی شعر خیلی کار سختیه، برای منی که احساساتمو توی بیان هم نمیتونم بگنجونم، شاعر ها واقعا قهرمان به حساب میان!

من همینم، گمشده ، ترسیده ، نامطمئن ، غمگین ، من همینم عاشق چایی ، دلتنگ دریا ، خسته از امروز مشتاقِ فردا. چیکار میتونم بکنم که من نویسنده ی موردعلاقم داستایفسکی نیست و جین آستین رو بیشتر دوست دارم و حتی اتل لیلیان وینیچ رو بیشتر و بیشتر ، چیکار کنم که شعر دوست دارم اما نه شعر نو ، چیکار کنم که موسیقی رو توی هر سبکی می پرستم؟ چیکار کنم که کارگردان موردعلاقم کیارستمیه اما بیشتر منظورم خود کیارستمیه تا فیلم هاش ،چیکار کنم که چشم هام منو لو میدن؟ اگه اشتباه میکنم مگه انسان نیستم؟ اگه حوصله ندارم ، اگر خیلی خجالتیم ، اگر نمیتونم برونگرا باشم ، اگر نمیتونم حرف بزنم، مگه من عادی نیستم؟

لعل است یا لبانت؟ قند است یا دهانت؟ تا در برت نگیرم، نیکم یقین نباشد

من میتوانم تا ابد پیاده قدم بزنم ، قدم زدن شکل عجیبی از پاک کردن ذهنم می ماند برای من ، میتوانم هر خاطره ای را که می خواهم حذف کنم . میتوانم به گذشته برگشته و شخصی را از زندگی بیرون کنم. فقط تا آنجا که قدم میزنم زنده ام و بعد همان آدم قبلی.

باتشکر از HGWXX/7 بابت یادآوریش.

من خیلی تحت تاثیر تاریخ و رویداد هاشم، هرچیزی که مربوط به امروز و فردا نباشه من رو جذب میکنه.

بچه ها نمیدونم شما میتونید درکم کنید یا نه، اما از وقتی پاییز اومده.. قفل شدم انگار، دلم به هیچ کاری نمیره بشینم فقط آهنگ گوش کنم و چایی بخورم. در همین حد!

گفتم، یکم سبک ترسناک و رازآلود رو بیشتر امتحان کنم. واکنش فیلم ترسناک: «یه بیتلز بزاریم دل بیننده حال بیاد»

فصل آخر آلیس در سرزمین مرزی رو دیدم. [لعنتیا بازم توی حالت «ادامه دارد..» تمومش کردن]