🐋|اَلِف_میم|

ء (بروند و) نعمت‌هایی را که به آنان دادیم، ناسپاسی کنند و (اندکی از دنیا) لذت ببرند و خوش باشند؛ که به‌زودی خواهند دانست! -عنكبوت ٦٦

ء نه مرگ آنقدر تلخ است، نه زندگی آنقدر شیرین، که انسان برای این دو، شرفش را بدهد.

ء

هر لحظه بیشتر از قبل مطمئن میشم، منتها کاش اینطور نبود؛

ء زندگی بیرون از نقطه امنت شروع میشه .

ء انسان در جست‌وجوی معنا، اغلب به دام ادبیات و هنر می‌افتد،گاهی ام توی منجلاب تاسف؛

ء مردد وسط این همه حواشی؛

ء جوونیمون صرف از دست دادن شد،نه زندگی؛

ء ﺗﻮ آدم ﺧﻮﺑﯽ هستی، وﻟﯽ در زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮب ﺑﻮدن ﺑﻪ هیچ دردی نمی‌خورد! +ﻣﮕﺮ ﺧﻮد ﺗﻮ ﺧﻮب ﻧﯿﺴﺘﯽ؟ ﻣﻦ؟ ﻧﻪ اﺻﻼ، ﺑﺎ همین ﺳﻦ فهمیدم ﻣﺮدم وﻗﺘﯽ ﻣﯿﺨﻮان بگن یه ﻧﻔﺮ بی‌عرضه اﺳﺖ میگن ﭼﻪ آدم خوبیه!

-روایت:

ء سألني أحدهم: هل بقي شيئٌ جميل في هذه الحياة؟ وانا عندما تذكرتُ عينيكَ، قلتُ له: بقي الكثير... «ازم پرسید: دیگه چیزِ قشنگی تو این دنیا مونده؟ منم یاد چشمایِ تو افتادم و گفتم: خیلی چیزا...»

ء بله خب منم خیلی به نحوه‌ی حرف‌زدن آدم‌ها دقت می‌کنم؛ به اینکه چطور انتقاد می‌کنن، چطور درباره‌ی دوستی که ازش دلخور شدن حرف می‌زنن، یا چطور احساسشون رو بیان می‌کنن... درسته، آدم‌ها وقتی حرف می‌زنن، خیلی بیشتر از چیزی که فکر می‌کنن خودشون رو لو می‌دن. لحن‌شون، مکث‌هاشون، کلمه‌هایی که تکرار می‌کنن، حتی جمله‌هایی که نیمه‌تمام رها می‌شن؛ همشون سرنخ‌هایی‌ان از چیزهایی که تو زندگی با خودشون به دوش می‌کشن .... یا یکی مجبورشون کرده رو دوششون اون سنگینی بمونه...

ء میخواستم آفتاب زندگی‌ات باشم؛ اما زندگی‌ات شب بود و کهکشانت دور، پس ستاره ای شدم، کم‌نور و بی‌فروغ، منتهایِ خط افق سرزمینت...

آخییییی چه برفکی و گوگولی .....😍❄️🌨

ء درود بر عود، خلوت، چای، هوای ابری و موزیک دلنشین و پتوی روی زانو...

ء ‏راه نجات فقط غرق‌ شدن توی کاریه که واقعا دوستش داری؛

ء خلص و تمت.

ء اون چیزی که ذهن شمارو باز میکنه دیدن ریلز نیست؛ فعالیت فیزیکیه ...

ء عشق به قربون صدقه های اولش نیست به محترم بودن وسط دعواشه ...

-داروی ضد افسردگی مد نظرم: